Liber

ſenſus ē cōſūmatus et ꝗ vigilauerit ꝓpter illā: citō eritſecurus. Qm̄ dignoͣs ſe circuit ip̄a querēs: ⁊ ī vijs ſuiſon̄det ſe illis hilariter: et inoī ꝓuidētia occurret illis.Initiū ēī illiꝰ ve̓riſſima ē diſcipline ꝯcupiſcētia. Curaergo diſcipline dilēctio eſt:et dilectio cuſtoͣdia legū illiꝰ. Cuſtoditio aūt leguꝫ cōſūmatio īcorruptōis ē: īcorruptio aūt facit eē ꝓximuꝫdeo. Cōcupiſcētia itaqꝫ ſapiētie deducet ad regnuꝫ ꝑpetuum. Si gͦͦ de̓lectaminiſedibusⁱ et ſceptris o regespopuli: diligite ſapientiamvt in perpetuum regnetis.Diligitē lumē ſapīe: om̄s ē

p̄eſtis ppl̓is. Quid ē aūt ſapīa: et quēadmoduꝫ factaſit: refera: e̓t nō abſcondā avobiſ ſacr̄a dei: ſꝫ ab initionatiuitatiſ īueſtigabo: ⁊ ponā ī lucē ſcīam illiꝰ: ēt n̄ p̄teribo veritatē: nēqꝫ cuꝫ inuidia tabeſcēte iter habebo:qm̄ tālis hō n̄ erit particepſſapīe. Ml̓titudo aūt ſapiētiū: ſanitaſ ē orbis terraꝝ: etrex ſapiēs ppl̓i ſtabilimētūē. Ergo accipite diſciplināper ſermones meoſ: ⁊ ꝓdeerit vobis. ¶ Ca. VII.Um quidēm et egomortalis homo ſimilis oībꝰ ⁊ ex genere terrenoilliꝰ ꝗ prior factꝰ ē: et ī ventremr̄is figuratꝰ ſū caro: decē

ſapīam eſt optimū dicēs: Cogitare ergo d̓ illa. ꝑ ſāctas cogitatiōes. a ¶ Sēſus ē cōſūmatꝰ .i. ꝑfectꝰ. b ¶ Et qͥ vigilauerit. ꝓpter illā habēdā. c ¶ Cito erit ſecurus. d̓ poſſeſſione eius. d ¶ Qm̄ dignos ſeip̄a circuit ⁊cͣ. repetitio eſt ſnīepremiſſe ꝑ alia v̓ba ad maiore exp̄ſſionē: Nā ꝑ hoc intell̓rvelox ꝓfectꝰ in illis qſapientiam queruntferuēter ⁊ debito modo. e ¶ Et in omniprudentia .i. in omnibus agibilibus hūaniſ. f ¶ Occurret illis. eos dirigēdo. ¶ gInitiū eniꝫ illius .ſ. ſapientie. h ¶ Ueriſſima eſt diſcipline concupiſcentia. qua quiſdeſiderat doceri a d̓o⁊ doctoribus ſanctisi ¶ Cura ergo diſcipline .i. eius concupiſcentia. k ¶ Dilectioeſt. ſapīe. l ¶ Et dilectio. ſapīe. m ¶ Luſtodia legū illius eſtꝓpt̓ qd̓ cōcludit apoſtolus ro. xiij. Plenitudo ergo legis eſt dilectio. n ¶ Cuſtoditio aūt legū ꝯſū. īcor.ē .ſ. ſpūalis pctī: qꝛ ẜꝫaug. pctm̄ ē tranſgreſſio legꝭ diuīe. o ¶ Incorruptio aūt .i. puritas a peccato facit eē ꝓximū deo: ꝓpter ſil̓itudinē ad ipſuꝫqui eſt ſanctꝰ ſanctoꝝ: ⁊ ſic vlterius a prīo ad vltimū cōcludit: p ¶ Cocupiſcētia itaqꝫ ſa. dedu. ad reg. ꝑpet. qꝛ facietregnare cū deo cuius regni nō erit finis. ⁊ ꝯcluſionē ſuā applicat ad ꝓpoſitū dicēs: v ¶ Si gͦ dilectamini ſedibꝰ. iudicantiū. r ¶ Et ſceptris. dn̄antiū. s ¶ Diligite ſapīaꝫ vt īperpetuū regnetis .i. vt a tēꝑali regno ad eternū tranſeatis.t ¶ Diligite lumē ſapīe. ſine quo ī factis vr̄is dirigi nō poteſtis. v ¶ Quid ē aūt ſapīa. Poſtꝙͣ auctor ad ſapīam acqͥrēdā induxit: hic ꝯn̄t̉ oſtendit qualiter haberi poſſit: tn̄ ad ītellectū dicendoꝝ aliqua ſūt hic p̄notanda. Primū ē ꝙ auctor hic loqͥtur ī ꝑſona ſalomōis vt patebit ex nono ca. cuiꝯtinuat̉ littera ab hoc loco: In ſalomone vero fuit duplexſapīa infuſa. Prīa fuit cognitio creaturaꝝ hꝰ mūdi: q̄ lꝫ ꝑ īueſtigationē rōnis ⁊ ſtudij exercitiū poſſit acquiri. hoc tn̄ ēpartialiter ⁊ diminute: nā vnus hō n̄ pōt oēſ ſcīaſ ſic acqͥrere: ſꝫ vix eiꝰ vita ſufficit ad vnā ſufficiēter acquirēdā. Itē adhoc reqͥrit̉ magnꝰ tractꝰ tꝑis vt pꝫ: ⁊ hoc mō acqͥrit̉ cū erroribus multis: qd̓ pꝫ ꝑ ariſtotelē qͥ īter alios ph̓os ē famoſior ⁊ tn̄ ī pluribꝰ errauit: vt d̓ mūdi eternitate: d̓ numero intelligētiaꝝ ⁊ eaꝝ felicitate: vt pꝫ .xij. metaphy. Salomō autē hanc ſpaīaꝫ habuit ex infuſione: vt pꝫ. iij. reg. iiij. ꝓpt̓ qd̓non habuit ea diminute ſꝫ ītegraliter: qꝛ dei ꝑfecta ſūt oꝑaoeūt. xxxij. nec ꝑ tractū tꝑis ſꝫ ī inſtāti in qͦ fit īfuſio dei: neccū admixtionē erroꝝ qͥ a deo eē n̄ pn̄t: iſta tn̄ ſapīa ſalomonis fuit eiuſdē rōnis cū illa q̄ ꝑ acqͥſitōeꝫ poteſt eē ī alijs: ſic̄oculus formatꝰ ꝑ naturā ⁊ datꝰ ꝑ miraculū ſūt eiuſdē rationis. nec obſtat ꝙ in alijſ acqͥrit̉ cū admixtiōe erroꝝ vt dcm̄ē: naꝫ hoc ꝯtīgit ꝑ accidēs ex īdebita deductiōe principioꝝad cōcluſiones maxīe remotas: qd̓ aūt ē ꝑ accidēs n̄ variatſpēꝫ nec cadit ſub arte. Alia vero fuit ī ſalomōe ſapīa īfuſaad quā n̄ attingit facultas rōnis q̄ ꝑtinet ad cognitōꝫ ꝓphe

ticā: nā aliquos pſalmos ꝓphetice ꝯpoſuit: vt dicit hieronymꝰ in ꝓlogo ſuꝑ libꝝ pſalmoꝝ. libꝝ ēt canticoꝝ ꝓphetice ſcripſit ſicut dictū fuit ibidē ẜm expoſitores hebraicos ⁊ latinos. Cū igit̉ ſalomon h̓ loquat̉ vt dictū ēꝑ cōſequēs vr̄ ꝙ loquat̉ d̓ ſapīa ꝓut fuit ī ip̄o Itē ſciēdūꝙ oīſ ſapīa creata⁊ maxīe illa que ēa deo ꝑ infuſiōeꝫē q̄dā ipſſio ſapīediuine ꝓpter qd̓ ēq̄dā relatio vniuſad altera: ſic̄ effectus ad cauſaꝫ ⁊ecōuerſo: ꝓpt̓ qd̓ſalomon aliqn̄ d̓ſapīa vna: aliqn̄traſit ad aliam ⁊ecōuerſo. Hiſ igit̉p̄miſſis reſpectuſequentiū: prīo p̄mittit̉ breuis ꝓloꝰ. 2º. ſb̓dit̉ tractag.tus ca. ſeq. Circapͥmū dic̄ ſalomōvel phylo in ꝑſona ſalomōis. vQuid ē āt ſap. ẜꝫꝓpͥetatē ſue nat̉e.x ¶ Et quēadmodū facta ſit. ī me.y ¶ Referaꝫ. vn̄ īſequētibꝰ dic̄ ſe exdono d̓i eā habuiſſe. z ¶ Et n̄ abſcōdam a vobis ſacr̄a dei .i. eius ſecreta mihi reuelata.⁊ ¶ Sed ab initio natiuitatis mee inueſtigabo. vn̄ ī prīcipio ſequētis capitl̓i tractat d̓ ſua ꝯceptōe ⁊ natiuitatea ¶ Et ponā ī lucē .i. ī euidēti. b ¶ Scīaꝫ illiꝰ. ſtudioſistn̄: et non negligētibꝰ: c ¶ Et n̄ p̄teribo veritatē. omittendo d̓ ꝯtingētibꝰ. d ¶ Neqꝫ cū īuidia tabeſcente iterhabebo. talētū a d̓o mihi traditū abſcōdēdo. ¶ Qm̄talis ⁊cͣ. ſapientie .ſ. diuine. nā ens diuinū nō eſt natuminuidere .j. metaphyſice. f ¶ Multitudo aūt ſapiētiūſanitas ē orbis terraꝝ. nā ſicut ꝑ ſanitatē bn̄ diſpōiturcorpus ad exercendū opera ſibi cōuenientia: ſic per ſapentes bene diſponitur orbis ad exercendum ea que ſunthumano generi cōuenientia. g ¶ Et rex ſapiens populi ſtabilimentuꝫ eſt. in bono: nam ſicut caput bene diſpoſituꝫ influit mēbris ſenſum ⁊ motuꝫ bene ordinatuꝫſic rex ſapiens ſubditos ſuos dirigit ad cōmune bonuꝫ⁊ ſic finaliter concludit: h ¶ Ergo accipite diſciplina⁊cͣ. ⁊ patet.¶ Capl̓m. VII.Um quideꝫ ⁊ ego homo mortalis. Hic conſequenter accedit ad tractatuꝫ: ⁊ quoniā ī ſequentibus plura dicturus eſt de ſapientia ſua ad remouendum notam ſuperbie: primo declarat humilitatem natiuitatis ſue: ſecundo excellentiam ⁊ acquiſitionem ſapientie ſicut promiſerat capitulo precedēti dicēs: Quideſt autem ſapientia ⁊cͣ. ſecunda ibi Propter hoc optaui. Circa primuꝫ dicit: a ¶ Sum quideꝫ ⁊ ego homomortalis ⁊cͣ. ſi enim adam ſtetiſſet in originali iuſticiageneraſſet filios ſimiles .ſ. ſibi: potentes non mori: ſꝫ qꝛpropter lapſum per peccatum fuit neceſſe mori: ſic homines ab eo deſcendentes habent neceſſitatem moriendi. b ¶ Et ī vētre mr̄is figuratꝰ ſū caro. ꝑ virtutē formatiua. c ¶ Decē menſiu tꝑe. aliqui eī pueri naſcunt