Liber

Ecce̓ qūo cōputati ſūt īterfilios dei: ⁊ īter ſcōs ſors illoꝝ ē. Ergo errauimꝰ a viaveritatiſ: et iuſticie lumē nōluxit nobis: ⁊ ſol ītelligētienō ē ortꝰ nobis. Caſſati ſumus in via iniꝗtatis ⁊ ꝑditionis: ⁊ ambulauimꝰ viasdifficiles: viā aūt dn̄i ignoͣauimus. Quid nobis ꝓfuitſuꝑbia? aut diuitiaꝝ iactantia quid ꝯtulit nobis? Trāſier̄t oīa illa tāqͣꝫ vmbra: ettāqͣꝫ nūcius p̄currēs. Et tāqͣꝫ nauis q̄ pertrāſit fluctuāte aquā cuiʳ cū p̄terierit n̄ ēveſtigiū īuenire: neqꝫ ſemitā carine illiꝰ ī fluctibꝰ: aūt auis q̄ trāſuolat ī aere cuiusnullū inuenit̉ argumētū itineris illiuſ: ſꝫ tm̄ ſonitꝰ alaꝝverberāſ leuē vētū: ⁊ ſcīdēſꝑ vim itineris aerē: ꝯmotisalis trāſuolauit: ⁊ poſt hocnullū ſignū inuenit̉ itinerisillius: aut tāqͣꝫ ſagitta emiſſa in locū deſtinatū: diuiſuſaer ꝯtinuo in ſe recluſuſ eſtvt ignoret̉ tranſitꝰ illiꝰ: ſic̄ ⁊nos nati ꝯtinuo deſiuimuſeē: et virtutis ꝗdē nu̓llum ſi

gnū v̓aluimꝰ on̄dere: ī maͣlignitate aūt nr̄a ꝯſūpti ſumꝰTalia dixerūt ī inferno hiꝗ peccauerūt: qm̄ ſpēs īpijtantqͣꝫ lanugo eſt qͥ a vetotollit̉: ⁊ tanqͣꝫ ſpūma gracilq̄ a ꝓcella diſꝑgit̉: ⁊ tāqͣꝫ fumus ꝗ a vēto diffuſus eſt: ⁊tāqͣꝫ memoria hoſpitis vnius diei p̄tereūtis. Iuſti aūtī ꝑpetuū viuēt: et apud dn̄ꝫē merces eoꝝ: et cogitatioilloꝝ apud altiſſimū. Ide̓oaccipient regnū decoris: etdiadema ſpeciei d̓ māu dn̄id̓i ſui: qm̄ dextera ſua tegeteos: et brachio ſcō ſuo defēdet illos. Et accipiet armaturā zelꝰ illiꝰ: et armabit creaturā ad vltionē īimicoruꝫIndu̓et ꝓ torace iuſticiam:et accipiet ꝓ galea iudiciuꝫcertū. Sumet ſcutū inexpugnabile eꝗtatē: acuet auteꝫdirā irā in lanceā: et pugnabit cū illo orbiſ terraꝝ contra īſēſatos. Ibunt directeemiſſiones fulguꝝ: et tāqͣꝫ abn̄ curuato arco nubiū extermīabuntur: ⁊ ad certumlocū īſiliēt. Et a petroſa ira

moriebātur ī ꝯtēptu pn̄tis vite. m ¶ Ecce qūo ꝯpu. ſūt inter fi. dei .i. iter angelos ad quoꝝ cōſortiū tūc erūt aſſūpti.n ¶ Ergo errauimꝰ. Hic ꝯn̄t̄ pōit̉ iuſtoꝝ eminētia ⁊ īiquoꝝmiſeria ſeꝑatī: ⁊ pͥº pōit̉ īiqͦꝝ miſeria: ſcd̓o iuſtoꝝ eminētiaibi Iuſti aūt. Circa pͥᵐ dr̄ ī ꝑſōa dānatoꝝ. a v̓itate r̄dargutoꝝ: n ¶ Ergo errauimꝰ. a via v̓itatꝭ ī mūdo. o ¶ Et iuſticie lumē nō luxit nobis. lꝫautē luceat oībꝰ quantū ē ex parte ſui: namdiuini īſtīctus ad bonū cōiter fiūt oībus.Sꝫ aliqui eos recipiūt ⁊ ſequūtur: alij vero repellūt: ⁊ ſic nō fiunt eiſ ad eoꝝ vtilitatē: ſꝫ magis ad dānationē. Et eodē mō intelligēdū ē qd̓ ſb̓dit̉:¶ Et ſol ītelligētie ⁊cͣ.p ¶ Caſſati ſumꝰ ī viainiqͥtatis ⁊cͣ. Naꝫ frequēter plus laborāthoīeſ ad ꝑficiēdū ſuapctā ꝙͣ iuſti ad iuſticie oꝑa: ſicut pꝫ d̓ fornicatore vel adulteroqͥ maioribꝰ laboribuſ⁊ periculis ſe expōitad habēdū ītētū: licetfrequenter deficiat ꝙͣbonꝰ religioſuſ ī ſurgēdo ad matutinū pluribus noctibꝰ ad deūlaudādū. q ¶ Quidnobis ꝓfuit ſuperbia⁊cͣ. q. d. īmo nihil: ſꝫmultum nocuit. 1Trāſierūt oīa illa taꝙͣ vmbra. q̄ ſtatī deficit. s ¶ Et tāꝙͣ nūcius p̄currēs. qͥ ſtatī datur obliuioni. Et tanꝙͣ nauis ⁊cͣ. Seqͥtur:t ¶ Neqꝫ ſemita carine illius. Eſt aūt carina media pars nauis q̄ latior ē ⁊ groſſior ꝓpter qd̓ eiꝰ veſtigiū deberet diutiꝰ apꝑere ⁊ tn̄ ſtatī diſparet poſt nauis tranſitū. v ¶ Aut auis ⁊cͣ. ſeqͥtur: Uerberās leuē vētū .i. aerem⁊ patēt cetera vſqꝫ ibi: x ¶ Sic nos nati cōtinuo deſiuimꝰeē. ꝓpter ꝯpōnē ex ꝯͣrijs elemētis hō natꝰ ſtatī tēdit ad corruptionē mortis: nā calor natural̓ ꝯtinue ꝯſumit humiduꝫradicale in qͦ ꝯſiſtit vita: qd̓ ẜm medicos ꝑ nutrimētū nō reſtaurat̉: ẜm vero ph̓os naͣles reſtaurat̉: ſꝫ nō ẜm eqͥualētiamvt habet̉. ij. d̓ generatiōe: ⁊ ſic neceſſario tādē ſeqͥt̉ corruptōſicut vinū cui īponit̉ modicū aque ꝯuertit illā ī ſeip̄m: tn̄ efficitur minꝰ forte: ⁊ ſi ꝯtinue apponat̉ tādē vinū corrūpitur⁊ efficit̉ aqua. y ¶ Et virtutis qͥdē .i. ſtabilitatiſ. z ¶ Nullū ſignū va. oſte. ſꝫ tm̄ defectiōis: iō ſb̓dit̉: a ¶ In malig.aūt nr̄a ꝯſūpti ſumꝰ. dr̄ aūt malignitas quaſi mala igneitaſq̄ ꝯſiſtit in ardore ꝯcupiſcētie ī qua ꝯſumunt̉ iniqͥ. Nā luxurioſi ꝯſumūtur igne carnalis ꝯcupiſcētie: cupidi igne auaricie: ſuꝑbi igne ambitiōis mūdane gl̓ie. b ¶ Talia dixerūtin inferno ⁊cͣ. nā in eis remanet remorſuſ ꝯſcīe qͥ ē pena valde magna. c ¶ Qm̄ ſpes īpij. q̄ figit̉ ī bōis tꝑalibꝰ. d ¶ Cā

ꝙͣ lanugo ē .i. flos tribuli qͥ ſtatī a vēto tollitur. Et adidē pōit exēplū d̓ ſpūmā aque ⁊ fumo ⁊ hoſpite vniꝰ diei: q̄ ſtatī diſſipant̉ ⁊ dāt̉ obliuioni: ⁊ ſic apparet defectibilitas īpioꝝ. e ¶ Iuſti aūt. Hic ꝯn̄t̉ ponit̉ ſegregatimſtabilitas iuſtoꝝ cū dr̄: Iuſti aūt ī perpetuū viuēt. vitaglorie. f ¶ Et apud dn̄ꝫ ē merceſeorum. a quo ſperant premiari nōa mundo. g ¶ Etcogitatio eorumapud altiſſimuꝫ.ad cuius honorēordināt facta ſuah ¶ Ideo accipient regnum decoris. ideſt celeſtisglorie vbi nihil ēturpe. i ¶ Et diadema ſpeciei demanu domini. repetitio eſt eiuſdeꝫſententie ad maiorem expreſſionem. k ¶ Quoniam dextera ſuateget eos. reponēdo eos in beatitudine que per dexteraꝫ intelligiturvt habet̉ Matꝰthei. xxv. l ¶ Etbrachio ſcō ſuodefendet illos. inhoc deſignatur ſecuritas beatitudinis que a nll̓o poteſt auferri. CmEt accipiet. Hicreuertitur ad deſcribendum miſeriam iniquorumſegregatim cuꝫ dicitur: Et accipietarmaturā celꝰ illiꝰnam ex celo iuſticie ꝓcedit ad punitionem malorum. n ¶ Et armabit creaturaꝫ ad vltionem inimicoꝝ. nam omnis creatura infert reprobisnocumentuꝫ. o ¶ Induet pro torace iuſticiam. a quanon poterit deflecti cuꝫ ipſe ſit regula iuſticie. p ¶ Etaccipiet pro galea iudicium certuꝫ. nam iudicando nōpoteſt deficere. q ¶ Sumet ſcutū inexpugnabile equitatem. que ita erit euidens ꝙ nullus eam poterit impugnare. r ¶ Acuet autem iram diram. ideſt vindictaꝫſuam cui nullius poterit reſiſtere. s ¶ Et pugnabit cuillo orbis terraruꝫ contra inſenſatos. naꝫ omnibus creaturis vtetur ad afflictioneꝫ reproborū: ſicut econuerſoomneſ creature cedent ad gloriā electorū. t ¶ Ibūt directe emiſſiōes fulguꝝ. ad afflictionē maloꝝ v ¶ Et taꝙͣ a bene curuato arcu ⁊cͣ. quanto enī plus arcus curuatur tāto grauiꝰ ferit: ꝑ hoc deſignat̉ ꝙ punitio maloruꝫerit grauiſſima. x ¶ Et a petroſa ira .i. ab ira chriſti qͥdr̄ petra. j. Corī. x. Petra aūt erat chriſtꝰ. ⁊ hec expō vr̄magꝭ myſtica ꝙͣ lr̄aliſ: iō dr̄ alit̓: x ¶ Et a petroſa ira. i.ab ira dei q̄ dr̄ petroſa: n̄ formaliter ſꝫ effectiue īquātū