¶ Sapien̄.
gatione ſua. Iuſtus autemſi morte p̄occupatꝰ fuerit:ī re̓frigerio erit. Senectꝰ .n.venerabil̓ eſt: nō diuturna:neqꝫ ānoꝝ numero ꝯputata. Cāni aūt ſt̓ ſenſus hoīset etas ſenectutꝭ: u̓ita īmaculata. Places deo factusdilectꝰ: ⁊ viuēs int̓ pctōrestrāſlatꝰ ē. Raptꝰ ē ne̓ malicia mutarꝫ ītellectū eiꝰ: autne fictio deciꝑet aīaꝫ illiusFāſcinatio enī nu̓gacitatisoͣbſcurat bona: et īcōſtātiaꝯcupiſcētie trāſuertit ſenſūſine malicia. Cōſūmatus ībreui expleuit tēꝑa multa.Placita .n. erat deo aīa illiꝰ: ꝓpt̓ hoc ꝓperauit educere illū d̓ medio iniꝗtatūPopu̓li aūt videntes: et n̄intelligētes: nec ponētes inp̄cordijs tālia: quoniā gr̄adei ⁊ miſericordia ē ī ſctōseiª: et reſpectꝰ ſuꝑ electos illius. Condēuat aūt iuſtusmortuos viuos īpios: ⁊ iuuentꝰ celeriꝰ ꝯſūmata lōgāvitā iniuſti. Uidebūt enī finē ſapiētis: et nō intelligētꝗd cogitauerit de illo deꝰ:
e̓t qͣre minuerit illū dn̄ſ. Uidēbūt enī ⁊ ꝯtēnent euꝫ: illos āt deꝰ irridebit. Et erūtpꝰ hec decidētes ſine honore: et ī cōtumelia int̓ mortuos ī ꝑpetuū. Qu̓oniā diſrūpet illos inflatos fine̓ voceēt ꝯmouebit illos a fundamētis: ⁊ vſqꝫ ad ſup̄mū deſolabūt̉. Et erūt gemētes ⁊mēoria illoꝝ periet. Ue̓nient ī cogitatōe pctōꝝ ſuoꝝtimidi: ⁊ trāducēt illos exaduerſo iniꝗtates ip̄oꝝCapitulū. v.Uncͣ ſtabūt iuſti ī magna ꝯſtātia aduerſuseos ꝗ fe āguſtiauerūt: et oabſtuler̄t labores eoꝝ. Utdentes turbabunt̉ timorehorribili: ⁊ mirabūt̉ ī ſubitatiōe īſperate ſalutꝭ gemētes p̄ anguſtia ſpiritus: dicentes intra ſe: penitentiaꝫagentes: ⁊ pre anguſtia ſpiritus gementes: Hi ſūntquos habuimuſ aliquādoin deriſum: et in ſimilitudinē improperij: nos īſenſativitāꝫ illoꝝ eſtimabamꝰ īſaniā: et fine illoꝝ ſn̄ honore.
Et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͥmo facit ꝓpoſitum. ſecundo ponit̉ defectꝰ impioꝝ: ibi Populi aūt. Circa primūdicit̉: a ¶ Iuſtꝰ aūt ſi morte p̄occupatuſ fuerit. anteꝙͣveniat ad ſenectutē: b ¶ In refrigerio erit .i. in quietea miſerijs pn̄tis vite: ⁊ ſic ē melioris ꝯditiōis ꝙͣ iniqudiu viuens qͥ frequēter īcurrit tribulatiōes corꝑis⁊ aīe. Sꝫ qꝛ poſſꝫobijci ꝙ ſaltē priuatuſ ē ſtatu ſenectutꝭ venerabilisiō remouet hͦ dicēs: c ¶ Senect̉enī venerabil̓ ē ⁊cͣideſt venerari digna nō eſt ī ml̓titudine ānoꝝ: ſꝫ īmaturitate moꝝquā aſſecutꝰ ē iuſtꝰ: licꝫ ſit iuuenisetate: iō ſb̓dif: dCani ſunt ſenſushoīs .ſ. iuſti: qꝛ ſt̓honeſtate maturie ¶ Et etas ſenectutꝭ. venerabilisf ¶ Uita imacl̓ata. ſiue breuis fuerit ſiue lōga. Cōſequēt̓ ponit̉ aliacōditio iuſti citomoriētis: qꝛ ꝑ hͦcripit̉ de ꝯſortioimpioꝝ a qͦ poſſꝫpeiorari ꝓpt̓ variabilitateꝫ liberiarbitrij: ꝓpter qd̓accelerato ſue mōtis videt̉ ſignū diuine dilectiōis: ethoc eſt qd̓ dr̄: LPlacēs deo ⁊cͣ. etpꝫ lr̄a paucis exceptis q̄ diſcurrent̉h ¶ Ne malicia .i.aꝑte mali mutaret eū violētia torm̄ᵗ oꝝ. i ¶ Aut̓ ne fictio .i. hypocritedeciꝑet eū. ꝑ apparētiā boni. k ¶ Iaſcinatio enī. Eſtaūt faſcinatio ꝓprie illuſio ſenſuū: ſꝫ tractū ē hͦ nomēad ſignificādū omnē deceptiōꝫ. l ¶ Nugacitatꝭ .i. v̓boſitatis ornate. m ¶ Obſcurat bona. qꝛ frequēter facitea apparere mala. n ¶ Et incōſtātia ꝯcupiſcētie tranſuertit ſenſū. qꝛ vehemētia paſſiōis ꝑuertit iudiciū rationis: ⁊ maxīe ī ſimplicibꝰ ī quibꝰ minꝰ viget rō: iō ſubdit̉: Sine malicia. o ¶ Populi aūt. Hic ꝯn̄ter ponitdefectū īpioꝝ: ⁊ pͥmo ꝙͣtū ad intellectū dicēs: Populiaūt .i. inſipiētes qͦꝝ ē maior multitudo vt p̄dictū ē. IpUidētes iuſtū. morte p̄occupatū. q ¶ Et nō intelligētes. ꝙ ſit receptꝰ ī refrigerio vt p̄dictū eſt: qꝛ nō creduntaliā vitā pꝰ iſtā. r ¶ Nec ponētes ī p̄cordijs .i. in interioribus mentis. s ¶ Talia .ſ. Quoniam gratia dei ⁊miſericordia ē in ſanctos eiꝰ. in pn̄ti vita. t ¶ Et reſpectus. diuine dulcedinis. v ¶ Suꝑ electos illiꝰ. ī futurax ¶ Condēnat aūt iuſtꝰ ⁊cͣ. Naꝫ recordatio ſue iuſticieon̄dit iniquos ꝯdēnabiles. y ¶ Uidebūt enī finē ſapi-
entis. morte p̄uēti. a ¶ Et nō intelli. qd̓ cogi. de illo deusqꝛ nō credūt beatitudinē futurā quā deꝰ diſpoſuit ei dare.b ¶ Et qͣre minuerit illū deꝰ. breuiādo vita eiꝰ: cuiꝰ rōnesſūt ſuꝑiꝰ tacte. c ¶ Uidebūt enī ⁊ ꝯtemnēt. reputāt enī fatuos ⁊ īſanos exponētes ſe morti ꝓ iuſticia. d ¶ Illoſ aūtdeꝰ irridebit .i. deriſibiles oſtēdet ī mortee ¶ Et erūt pꝰ hec. .i.poſt delicias ⁊ honores huiꝰ vite. ¶ Decidētes ſine honore. īmanu demonū. ¶ FEt in ꝯtumelia intermortuos in ꝑpetuū.Luce. xvj. Mortuusaūt ē diues ⁊ ſepultꝰ ēī inferno. et ſic pͥuantur honore iuſtoꝝ qͦrū aīe ad requiē deferūt̉ ꝑ obſequiū angeloꝝ vt ibideꝫ dr̄: Factū eſt aūt vt moreret̉mēdicꝰ ⁊ portaret̉ abangel̓ in ſinū abrahe.h ¶ Qm̄ diſrūpet illos. aīas a corꝑibꝰ ſepando. ¶ ¶ Inflatoſſuperbia. k ¶ Sinevoce. qꝛ nō potuerūtſe defende̓ vel excuſare. l ¶ Et ꝯmouebitillos a fūdamētꝭ .i. abamid carnalibꝰ ⁊ bonis t̓renis qͥbus īnitebant̉ ſic̄ domꝰ fundamēto. m ¶ Ueniētin cogi. pecca. ſuoꝝ timidi. ſic̄ dr̄ de antiocho epiphane ſecūdomachabeoꝝ. ix. ¶nEt traducent illos exaduerſo .i. a felicitatetꝑali ad miſeriā ſempiternā. ¶ Ca. V.Unc ſtabūt iuſti ī magna cōſtātia. Occlarata preminētia iuſtoꝝ: ⁊ deficiētia iniquoꝝ ꝙͣtū ad ſtatū pn̄tis vite: hic ꝯn̄ter hoc facit ꝙͣtū ad ſtatū future. Et pͥmo facit hꝰꝯiūctim: ſecūdo ſeꝑatim: ibi Ergo errauimuſ. Circa primūdicit̉: a ¶ Tūc .i. tꝑe iudicij ⁊ ꝯtinuat̉ morti iuſtoꝝ ⁊ iniquoꝝ de qͣ factꝰ eſt ſermo in caͦ īmediate p̄cedēti: qꝛ qualisin morte qͥs inueniet̉ talis in iudicio p̄ſentabit̉. b ¶ Stabūt iuſti in magna ꝯſtantia. qꝛ ꝑfecti cū chriſto iudicabūt.c ¶ Aduerſus eos qͥ ſe anguſti. inferēdo eis nocumentū inꝑſonis. d ¶ Et qͥ abſtu. labo. eoꝝ. eis nocēdo in rebꝰ poſſeſſis. e ¶ Uidētes turbabunt̉ ⁊cͣ. qꝛ videbunt iuſtos glorioſos in corꝑe ⁊ aīa qd̓ nullo modo crediderūt futurū. ¶ fDicētes intra ſe pnīaꝫ agētes. infructuoſaꝫ tamē: tū qꝛ eritextra ſtatū meriti ⁊ demeriti: tū qꝛ nō erit ꝓpter offenſamdei: ſꝫ ꝓpter duritiā flagelli. g ¶ Di ſunt qͥs habu. ali. deriſum .ſ. in vita pn̄ti. h ¶ Et ī ſimilitudine improperij. qꝛimproperātes aliquibꝰ ponebāt fideles ꝑ exemplo dicētesita miſer fies ſic̄ talis xp̄ianꝰ vel iuſtꝰ. i ¶ Nos inſenſati. ꝑignorātiā futuroꝝ bonoꝝ. k ¶ Uitā il. eſti. inſaniā. eo ꝙꝯtēnebāt tꝑalē felicitatē. l ¶ Et finē illoꝝ ſine honore. ꝙ