Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sapien.

nēc letat̉ in ꝑditiōe viuoꝝ.Creauit enī vt eſſent oīa: etſanabiles fecit natiōes orbis terraꝝ: nō ēnī ē in illismedicamētum exterminiſnec inferoꝝ regnū in terra.Iuſticia enī ꝑpetu̓a eſt ⁊ īmortal̓: iniu̓ſticia aūt mortis acꝗſitio. Impij aūt manibꝰ: et verbis accerſieruntillā: et eſtimātes illā amicādefluxerūt: et ſpōſiones poſuerūt ad illā: qu̓oniā moͣrte digni ſunt qui ſūt ex parte illius. Capitulū. II.Ixērūt .n. impij: cogitantes apud ſe nō recte. Exiguū ⁊ cuꝫ tedio eſttp̄us vite nr̄e: ēt nō eſt refrigeriū ī fine homīs: et nō ēꝗ agnitꝰ ſit reuerſus ab inferis. Quia ex nihilo nati ſumus: et poſt hoc erimꝰ tanqͣꝫ nō fuerimꝰ. Quoniaꝫ fumus afflatꝰ ē in naribꝰ nr̄iset ſermo ſcintille ad cōmo

uendū cor nr̄m. Quia extictus cinis erit corpꝰ nr̄m: etſpūs diffunde̓t̉ tanqͣꝫ moll̓aer. Et tranſibit vita nr̄a tāqͣꝫ veſtigiuꝫ nubis: ⁊ ſic̄ nebula diſſoluet̉: q̄ fugata eſta radijs ſolis: ⁊ calore illiaggrauata. Et nomē nr̄mobliuionē accipiet ꝑ tēpusēt nemo memoriā habebitopeꝝ nr̄oꝝ. Umbre .n. trāſitꝰ ē tp̄s nr̄m: et nō ē reuerſio finiſ noſtri: qm̄ ꝯſignataē: ⁊ nemo reuertit̉. Ue̓niteergo ⁊ fruamur bonis queſunt: et vtamur creatura tāqͣꝫ ī iuuētute cclerit̓. Uinop̄cioſo ⁊ vnguētis nos impleamꝰ: ⁊ non p̄tereat nosflos tēꝑis. Coronemꝰ nosroſis anteqͣꝫ marceſcāt: nullum pratuꝫ ſit quod non ꝑtrāſeat luxuria noſtra. Nemo veſtrum exors ſit lūxurie nr̄e. Ubiqꝫ relinqͣmꝰ ſigͣleticie: qm̄ hec eſt ꝑs noſtra

media ad gloriā anime ⁊ corꝑis tranſiſſet. a Necletat̉ in ꝑditiōe viuoꝝ. ꝑ mortale peccatū. b Creauit enī vt eſſent omīa .i. ad hoc enī creauit res vt ꝑmaneant ī eſſe īcorruptibiles ꝑ ſeip̄as: vt angelos: aīas humanas: corꝑa celeſtia ⁊ etiā elemēta ꝙͣtum ad totalitatem: licꝫ in aliqͥbeoꝝ ꝑtibus ſit generatio et corruptio: res v̓o corruptibiles ꝯſeruat īeſſe ẜm eaꝝ ſpēsꝑ ꝯtinuā generationē. c Et ſanabiles fecit natiōeſorbis terraꝝ .i. diuerſas natōes hominū: qꝛ licꝫ hūana naͣ ceciderit ꝑpeccatū: tn̄ nō eſtirremediabile ſic̄peccatuꝫ angelicenature: ſil̓iter licꝫhō ꝑ peccatū īcuirit neceſſitatē moriēdi: non tn̄ ſtatīſꝫ dedit ſibi remedia medicinaꝝcalamitates infirmitatū inſurgentiū: vſqꝫ ad hūane vite debitā ꝑiodū. d Nō eī.Hic ꝯn̄ter declarat dictū ſuum: ⁊pͥmo ꝙͣtuꝫ ad remediū ꝯtra morboſ corꝑaleſ cū dr̄Nō enī eſt ī illis.ideſt in hoībꝰ CeMedicamētū exterminij .i. remediū ꝯtra calamitates corꝑales ꝑ exterminationē ꝓprievite: ſicut faciūt illi qͥ ſe interimūt vt liberent̉ a calamitatibꝰ huiꝰ vite: vt p̄dictū eſt. ſecūdo ꝙͣtū ad penas ſpirituales cū dicit̉: f Nec inferoꝝ regnū ī terra .i. ī p̄ſenti vita. Eſt aūt lex infernalis regni: ꝙ nullꝰ ibi a culpa ⁊ pena pōt regredi: ſꝫ ſemꝑ in pn̄ti vita pn̄t hoīes aculpa ꝑ penitentiā ſanari: ⁊ ꝑ ꝯn̄s euadere penā inferniꝑ gratiā iuſtificantē: ⁊ īmortalitatē glorie ducentē: id̓oſubdit̉: g Iuſticia enī. q̄ eſt ꝑ gratiā. h Perpetuaeſt ⁊ īmortalis .ſ. effectiue: qꝛ facit homīes dignos īmortalitate gl̓ie. i Iniuſticia aūt. q̄ ē ꝑ peccatū mortale.i¶ Mortis acqͥſitio. Nā ꝑ ip̄aꝫ incurrit̉ mors gehēnek Impij aūt manibꝰ .i. oꝑibus. l Et v̓bis accerſſierūt illā .ſ iniuſticiā. m Et eſtimantes illā amicā .i.ſibi ꝯuenientē ꝓpt̓ habitu vitioſū inclinantē ad malūvn̄ dicit̉. ij. eth̓. Qualis eſt vnuſqͥſqꝫ: talis finis ſibi videt̉. n Defluxerūt. ꝑ diuerſa vitia. o Et ſpōſiones poſuerūt ad illā. inherētes ei inſeꝑabilit̓ ſic̄ ſponſuſſpōſe. p Qm̄ morte .ſ. gehēne. q Digni ſūt. quiſunt ex ꝑte illiꝰ: ſic̄ illi qͥ ſunt ex ꝑte iuſticie: digni ſunt īmortalitate glorie. Capitulū. II.Ixerūt impij cogitantes apud ſe non recte. Hicꝯſequenter remouet̉ error ſecūdus .ſ. illoꝝ quiꝓpter anime mortalitatē ſcd̓m ſuū errore dicebant eſſe currendū ſine freno rōnis ad vitia carnalia.

Et pͥº hͦ error ponit̉: ſecūdo tollit̉̓: ibi Hec cogitauer̄t. Prīa īduas: qꝛ pͥº ponit̉ error ī intellectu: ſecūdo ī effectu: ibi Uenite gͦ. Circa pͥmū dr̄: a Dixer̄t impij cogitātes apd̓ ſe n̄ recte. licꝫ enī ī pͥmis pͥncipijs n̄ ſit error: tn̄ ī deductōe ꝯcluſionū ex illis ꝯtīgit errare qn̄ mīor ꝓpoſitio n̄ accipit̉ recte ſubmaiore. b Exiguū⁊ cū tedio ē tp̄us vitenr̄e. qꝛ ſolū ponebātiſti vitā p̄ſentē q̄ citotrāſit: io ſubdit̉: ¶cNō eſt refrigeriū ī fine hoīs. qꝛ negabantpoſt vitā iſtā premiūboni operis. d Etnō eſt qͥ agnitꝰ ſit reuerſus ab inferis .i. amortuis: ſꝫ hoc patꝫfalſuꝫ. iij. reg. xvij. defilio mulieris ſareptane quē ſuſcitauit helias: ⁊ de filio ſunamitis quē ſuſcitauit heliſeus. iiij. reg. iiij. ca.⁊ de pluribꝰ alijs ī nouo teſtamento. eQuia ex nihilo natiſumꝰ. Nam materiacorꝑis hūani ex nihilo fuit ꝓducta ī pͥmareꝝ creatiōe: ⁊ aīa infundit̉ ꝑ creatiōeꝫ. IfEt pꝰ hec erimꝰ tanꝙͣnō fuerimus. hoc nōſequitur: naꝫ animahomīs eſt īmortalis:ſuppoſito tn̄ influxugenerali ip̄iꝰ dei ſineq̇ nulla res pōt eē IQm̄ ſumꝰ ⁊ afflatuseſt in naͣ. nr̄is. viuimꝰenī ꝑ inſpiratipoē etreſpiratiōꝫ aeris. h Et ẜmo ſcitille .i. res qͥ pōt dici ſcītilla.ſ. calor naͣliſ qͥ ꝓpt̓ ſui ꝑuitatē ſcītilla pōt dici Ad ꝯmouēdū cor nr̄m. ꝙͣdiu eī calor naͣliſ eſt ī corꝑe: cor īfluit motūī ꝑtibꝰ alijſ: qꝛ pͦͤ viuit ⁊ vltīo morit̉. k Quia extīciꝰ ciniſerit corpꝰ nr̄m. deficiēte naͣli calore ſtatī eī īfrigidat̉: ⁊ tādē īcineres reſoluit̉. Et ſpūs .i. aīa m Diffundet̉ .i. euaneſcit ſic̄ aīa brutoꝝ. n Et trāſiet vita nr̄a tāꝙͣ veſtigiūnubis. que totaliter diſſoluit̉ per radiū ſolis. o Et nomen noſtrū obliuionē accipiet ꝑ tempus .i. ꝑ lapſum tēꝑisNā licꝫ poſt mortē hoīs remaneat nomē eius aliquātulū:tn̄ ꝑ longitudinē tꝑis euaneſcit. p Et nemo. pn̄tis vite:q Habebit memoriā opeꝝ nr̄oꝝ. deꝰ tn̄ habebit memoriā ad puniēdū mala: ⁊ ad p̄miādū bona. r Et nō eſt reuerſio finis nr̄i. qꝛ poſt mortē nullꝰ reuertit̉ ad vitā de curſu naͣli: ꝑ miraculū tn̄ aliqͥ ſūt reuerſi: vt p̄dictū ē. ⁊ oēs reuertent̉ in iudicio finali qm̄ ꝯſignata ē ꝑ lapidē poſitū ſuꝑcorpꝰ defuncti ſepultū. s Uenite gͦ. Hic ꝯn̄ter ponit effectꝰ dicti errorꝭ. Nā ſi d̓ hoīe nihil remanet pꝰ mortē: nec expectet̉ aliqd̓ p̄miū ꝓ bonis: vl̓ pena ꝓ mal̓: nō reſtat niſi ꝙhoīeſ ſn̄ frēo currāt ad ꝯcupiſcibilia mūdi ⁊ d̓lectabilia carnis: ⁊ hͦ ē qd̓ dic̄: pͥº d̓ delectablibꝰ carniſ: Ueīte gͦ ⁊ fru.boniſ. ꝯſtituēdo ibi finē nr̄m. t Et vta. crea. tāꝙͣ ī iuuēte..i. ita cito ſicut poterimꝰ. Cetera patēt vſqꝫ ibi: t Nlemoveſtrum exors ſit. ideſt excluſus: x Luxurie nr̄e. ita ꝙ ſitomībus cōmunis. y Quoniā hec eſt ꝑs noſtra .i. nihil