Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

⁊ hec eſt ſors nr̄a. Opprimamꝰ pauperē iuſtū: et nōparcamꝰ vidue nec veterano: nec reuereamur canosmulti tꝑis. Sit autē fortitudo nr̄a: lex īiuſticie. Quodenī infirmū ē: īutile īuenit̉.Circūueniamᵇ ergo iuſtū:qm̄ īu̓tilis ē nobis: ⁊ ꝯͣriuseſt oꝑibꝰ nr̄is: et īproperatnobis peccata legꝭ: ⁊ diffamat in nos pctā diſciplinenr̄e. Promittit ſe ſcīaꝫ deihr̄e: et filiū dei ſe noīat. Fāctus ē nobis ī traductionēcogitationū nr̄aꝝ. Grauisē nob̓ etiā ad vidēdū: quoniā diſſil̓is ē alijs vita illiꝰ:⁊ īmutate ſūt vie eiuſ. Tanqͣꝫ nugaces eſtimati ſumuſab illo: et abſtinet ſe a vijsnr̄is tanqͣꝫ ab īmūdicijs: etp̄fert nouiſſima iuſtoꝝ: etgloriat̉ pr̄eꝫ ſe hr̄e deū. Uiccauia: m Am̄ diſſimilis alijs.ſtj ſon aphaico. l Grauis ē nolet ab aius cetibꝰ diſtincti ī habitu etaues erat eis ad vidēdū: ꝓpt̓ qd̓ ancoutebant̉ gentilibꝰ comedēdo ⁊ biebat iudeos vt trāſferrēt ſe ad rituꝫſalomo: dicit iſta: n Tanꝙͣ nugaij. mach̓: et ideꝫ voluit facere aman:omīes. o Eſtimati ſumꝰ ab illo.vbi e̓maria falſitas. p Et abſuab īmūdicijs. nā modi viuēdi gentilaticoꝝ ⁊ ciboꝝ lege ꝓhibitoꝝ Lotoꝝe i bona a īuſtis expectata p̄ſertr Uideamꝰ gͦ ⁊cͣ. ideſt ꝑ afflictōesboꝝ cliaᵉ aſſ micit deẜ ē miiꝰ dei. Suſcipiet illū. liberādo d oppmiuē frequēter tꝑe veteris teſtamenti:n̄ tꝑe mardochei: ⁊ tꝑe machabeoꝝv Cōtumelia ⁊ tormēto īterrogeē fratribꝰ qͥ cū matre ꝯtumelioſe etit itetrogari ſi veuet obedite regi j.xponit̉ ꝑs iſta de xp̄o cuiꝰ paſſioneꝫripſit eaꝫ cū dicit̉ Circūueniamꝰ gͦli iudei pluries xp̄m caꝑe ī ſermone.gelij. Et īproperat nobis peccata le? Marci. vij. ꝙ irrita faciebāt manpe

dēamꝰ ergo ſi ſermōes illivere ſint: ⁊ tentemꝰ q̄ ventura ſūt illi: ⁊ ſciemꝰ q̄ erūt nouiſſima illiꝰ. Si enī ē verꝰ filiꝰ dei ſūſcipiet illū: ⁊ liberabit illū de manibꝰ ꝯͣriorū.Contumelia ⁊ tormēto interrogemꝰ eū: vt ſciamꝰ reuerentiā eiꝰ: ⁊ ꝓbemꝰ patiētiā illiꝰ. Morte turpiſſimaꝯdēnemꝰ eū. Erit enī ei reſpectꝰ ex ſermonibꝰ illius.Hec cogitauerūt ēt errauerūt: excecauit enī illos malitia eoꝝ. Et ne̓ſcierūt ſacramenta dei: neqꝫ mercēdeꝫſperauerunt iuſticie: nec iudicauerunt honorem animaꝝ ſanctaꝝ. Qm̄ deuscreauit homine inexterminabilē: et ad imagine ſimilitudinis ſue fecit illuꝫ. Inuidia autem diaboli: morsintroiuit in orbem terrarū.

plus poſſumꝰ deportare de bonis huiꝰ vite. a Opprimamꝰ. Hic ꝯn̄ter exēplificat de ꝯcupiſcibilibus mūdi peropp̄ſſionē iuſtoꝝ cū dicit̉: Opprimamus pauperē iuſtu. qꝛtales nō pn̄t ſe ⁊ ſua ꝯtra opp̄ſſores defendere. b Necreuereamur canos .i. homīes antiqͦs: ſꝫ eijciamꝰ eos d̓ ſtatuhonoris. c Sit ātfortitudo nr̄a lex īiuſticie .i. quicqͥd poſſumus: nobis licitū reputemꝰ. d Quoden infirmū ē īutile īuenit̉ ſcd̓m iudiciumnr̄m. e Circuueniamꝰ gͦ iuſtū .i. decipiamꝰ ip̄m. f Qm̄ īutilis ē nobis. qꝛ nonvult cōicare oꝑibusnr̄is. g Et īproperat nobis pctā legis.ſemꝑ enī apud omēsfuit lex naͣlis cuiꝰ trāſgreſſiōꝫ īproperabātiuſti peccatoribuſ. Etloquit̉ h̓ ſcriptura detota multitudīe iuſtorū: ſic̄ de vno homīe:eo mō loquendi qͦ dr̄exo. iiij. Filiꝰ meꝰ prīogenitꝰ iſrl̓. h Promittit ſe ſcīaꝫ d̓i hr̄e.iſtd̓ pōt referri ad populū iudaicū qui habuit legē diuinitꝰ datā: exo. xx. i Filiūdei ſe noīat. qꝛ ſic nomīat̉ ab eo vt dictū ēẜ factꝰ ē nobis intradu. cogi. nr̄aꝝ. easarguēdo: ſic̄ fecerūt mulil ip̄ū ꝓphetiobis ad vidēdū. ⁊ ſubdit̉ cauſa: mvita illiꝰ. fuerūt enī iudei ab alijs gētitvictu: nec cōicabāt: al̓s contebant̉ genbendo cū eis: ⁊ ideo graues erat eistiochuſ epiphanes cogebat iudeoq̄ ⁊ ſil̓ia p̄uidēs in ſpū ſalomo: dicligentiliū: vt habet̉. j. et. ij. mach̓: etces .i. nullius veritatꝭ homīes. o Eſtnā gētiles erāt idolatre vbi ē maxia falſitaenet ſe a vijs nr̄is tanꝙͣ ab īmūdicijs. nā mliū erāt ī comeſtiōe idolaticoꝝ ⁊ ciboꝝ leEt p̄fert nouiſſima iuſtoꝝ .i. bona a iuſtis expecſeoībꝰ bonis vite pn̄tis. r Uideamꝰ gͦ ⁊cͣ. id eſt ꝑ aftōeexpiamur veritatē verboꝝ elisᶜ e Dient ver ē tuꝰ dei.ꝑgratiā iuſtificantē. t Suſcipiet illū. liberādo d̓ oppͥmionibꝰ iniquis: ⁊ ſic factū ē frequēter tꝑe veteris teſtamenti:de ꝑſecutioe antiochi. vtt tōtumciia ⁊ tormēto iterros.ſic̄ pꝫ in ꝑſecutiōe aman tꝑe mardochei: ⁊ tꝑe machabeoꝝmus eū. ſic̄ patꝫ de ſeptē fratribꝰ qͥ cū matre ꝯtumelioſe etrormētis magnis fuerūt īterrogati ſi vellet obedire regi v.mach̓. vij. Aliter etiā exponit̉ ꝑs iſta de xp̄o cuiꝰ paſſioneꝫp̄uidēs ſalomon h̓ deſcripſit eaꝫ cū dicit̉ Circūueniamꝰ gͦiuſtū ⁊cͣ. Queſierūt enī iudei pluries xp̄m cape ī ſermone:gis iproperauit enī eis. Harci vijº q itrita facieoat manvt patꝫ ex decurſu euāgelij. Et īproperat nobis peccata ledata dei ꝓpter traditiōes ſuas Promittit ſe ſcīaꝫ dei hr̄eIoh̓. vij. Eſt verꝰ qͥ miſit me queꝫ vos neſcitis: ſed ego ſcio

eū. Et factus eſt nobis in traductionē cogitationū noſtraꝝ. xp̄s enī eos redarguēs cogitatiōes eoꝝ ꝓpalauitMatth̓. ix. Et cū vidiſſet ieſus cogitationes ⁊cͣ. Grauis eſt nobiſ etiā ad videndū. ꝓpter odiū qd̓ ꝯceperantꝯtra eū ⁊cͣ. Cetera patent vſqꝫ ibi: Si enī eſt verꝰ filiuſdei ⁊cͣ. hoc videt̉eſſe ꝓ iſta expoſitionē: nā vera deifiliatio ꝯpetit ſoli xp̄o qͥ eſt ſolusdei filiꝰ naturalisalij v̓o ſūt eiꝰ filijadoptiui Cōtumelia ⁊ tormētointerrogemꝰ euꝫxp̄o enī pendentiin cruce dicebāt.matth̓. xxvij. Sifiliꝰ dei es deſcēded̓ cruce ⁊cͣ. Mōte turpiſſima ꝯdēnemꝰ eū. nā interlatrones ſuſpēderūt eum: Matth̓xxvij. Erit .n. reſpectꝰ ī ſermonibꝰilliꝰ. credebāt enīiudei ꝙ xp̄o mortuo ſermōes ip̄ip̄cedētes reputarent̉ falſi: ſꝫ ꝯtrariū cōtigit. Namip̄o reſurgēte ⁊ inceloſ aſcēdēte fuitnomē eiꝰ exaltatū⁊ doctrīa eiꝰ ꝑ orbē vniuerſū. xHec cogitauerūt.Premiſſo errore circa īmortalitatē aīe. h̓ ꝯn̄ter error remouet̉ cū dr̄: Hec cogitauer̄t .i. q̄ dicta ſt̓. y Et errauerūt. ⁊ ſb̓dit̉ cā erroris: cū dr̄: Excecauit enī illos malicia eoꝝ. qd̓ ſi referat̉ ad iudeos ſpēalit̓ ẜm expoſitiōꝫ ſecūdā: dicendū ꝙ licꝫ periti iudeoꝝ habuerīt noticiā dechriſto ſicut plenius dixi ſuꝑ illud Matth̓. xxj. Uidentes aūt agricole dixer̄t: Hic ē heres. qꝛ cum cepit p̄dicare contra vitia eoꝝ cōceperūt cōtra eū inuidiā ⁊ odiūex quibus obſcurata fuit in eis noticia quā habebant d̓chriſto incipientes exponere ꝓphetias d̓ eo ꝑuerſe. Siaūt referat̉ ad impios generaliter: ſic ſimiliter eſt veruꝫꝙ malicia affectus excecat noticiam intellectꝰ maximein moralibus: quia qualis eſt vnuſquiſqꝫ taliſ finis ſibividetur. ij. ethic̄. z Et neſcierunt ſacramenta dei. i.occulta bona que preparauit diligentibus ſe: ideo ſubditur. a Neqꝫ mercedem ſperauerunt iuſticie. nullam retributiponem expectantes. b Nec iudicauerunt honorem animaꝝ ſanctarum. ꝙ tranſferende ſūtad conſortiū angeloꝝ. c Quoniā deus creauit hominē inexterminabilē. ideſt īmortalem ex ꝑte anime: ⁊ꝯtra corruptionē corporis eo ꝙ eſt compoſituꝫ ex contrarijs elemētis dedit donū originalis iuſticie quo poterat aīa corpus ſuū a corruptiōe p̄ſeruare. d Et adimaginē ſimilitudinis ſue fecit illum. quia fecit illuꝫ capace dei per cognitionē ⁊ amorē. e Inuidia aūt diaboli mors ītroiuit in orbē t̓raꝝ. qꝛ per tentationē ip̄iusprimi parentes mandatum dei traſgrediētes ꝑdiderūtorigīalē iuſticiā: ⁊ ſic īcurrer̄t neceſſitatē moriēdi: Gen̄.