Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

carnē meā: ut animū meuꝫtranſferrē ad ſapīaꝫ: deuitarēqꝫ ſtulticiā: donec viderēquid eēt vtile filijs hoīuꝫ:facto opuſ ē ſub ſole numero dieꝝ vite ſue. Magnificaui opera mea. Edificauimihi domoſ ēt plantaui vineas: feci hortos pomeria cōſeui ea cūcti generꝭarboribus: et extruxi mihipiſcinas aquaꝝ vt irrigarēſiluā lignoꝝ germinātiuꝫ.Poͣſſedi ſeruos ancillasmultāqꝫ familiā habui: armēta qͦqꝫ magnos ouiuꝫgreges: vltra oēs fueruntan̄ me ī hierl̓m. Coacerua.ui mihi argētū auꝝ: ſb̓ſtantiaſ regū ꝓuīciaꝝ. Feci mihi cantores cantatrices e̓t delitias filioꝝ hoīuꝫcyphos vrceolos ī miſterio ad vina fūdēda: ſuꝑgreſſus ſū opibꝰ oēſ ante

me fuerūt ī hierl̓m. Sapīaqͦqꝫ ꝑſeue̓auit mecū: et oīa deſide̓auerūt oculi meinegaui eis: nec ꝓhibui cormeū ꝗn voluptate frue̓t̉: oblectarꝫ ſe ī hiſ p̄parauerā. Et hāc ratꝰ ſū parteꝫmeā: ſi vterer labore meo.Cūqꝫ me̓ ꝯuertiſſeꝫ ad vniuerſa oꝑa fecerāt manusmee ad labores ī ꝗbꝰ fruꝰſtra ſudauerā: ūidi ī oībꝰ vanitatē et afflictōꝫ: et nihilpermane̓ ſub ſole. Trāſiu̓iad cōtēplādā ſapīam: erroreſqꝫ ſtulticiā. Quid ē inquā n̄t ſeꝗ poſſit regemfactorē ſuuꝫ? Et uidi tan p̄cederet ſapīa ſtulticiaꝫquātū differt lux a tenebriſSapiētis oculi ī capite eiª:ſtultꝰ ī tenebrꝭ ābulat. Et didic̄i vnꝰ vtriuſqꝫ eēt interitꝰ: dixi in corde meo: Sivnꝰ ſtulti meꝰ occaſꝰ erit

corde meo abſtra. a vino. īmoderate ſumēdo. h Carnēmeam. vt ſic preualeret ſpiritui: ſed ſubijceret̉ ei. i Utanimū meū tranſferrē ad ſapīam. a qua īpedit̉ vinummoderate ſumptū acuat igeniū. Ex quo pꝫ abſtractioa vino accipit̉ hic ſimpliciter ſed moderamīe: vt dictūē. k Donec viderēqͥd eſſet vtile filijs hominū. ad conſequendum felicitateꝫ que ēſūmū hominiſ bonūl Magnificaui. hiccōſequēter experimēto declarat felicitateꝫhominis conſiſtere in corporalibus delitijs. hoc primo declarat in perſona propria: ſcd̓o in perſonaſibi ꝯiuncta: ibi Ruiſus. Prima in duas:quia primo declaratpropoſituꝫ: ſcd̓o exdictis mouet dubiuꝫibi quid eſt inꝙͣ. Circa primū diffuſe oſtēdit ſe exꝑtuꝫ fuiſſe eaque faciunt ad delitias corporis: nec inueniſſe ibi felicitateꝫ dicēſ: Magnificaui opera mea. qualiter ſb̓dit ī ſpēali. m Edificaui mihi domos.pulchras delectabiles: que magnā partēconferunt ad vitā delitioſaꝫ. n Et plātaui vineas: feci ortoſ⁊cͣ. que faciunt ad delitias ex loci pulchritudine fructus plenitextruxinas aqͣꝝ. ad decorationficatiſedi ſeruos ancillas ⁊cͣ. vtadqd̓ eſt valde delectabile hoī. q Anenta qͦꝫ ⁊cͣ. y abundantiā diuitiaꝝ naturaliū etiā artificialiū: ſubditur: Coaceruaui mihi argētū ⁊cͣ. r Feci mihi cātores cantatrices. ad delectationē auditus. s Et delitias filoꝝ hominū. multiplicando mihi vxores cōcubinas: qͣꝛpre alijſ dicuntur eſſe dilitie hominuꝫ. vnde dicitur. iij. reg.xj. Fuerunt ei vxores quaſi regine ſeptingente: concubinetrecente. t Cyphos vrceolos ⁊cͣ. hoc ad delectationeꝫguſtus. v Sapīa quoqꝫ perſeuerauit mecū .ſ. vſqꝫ ad tepus in quo per mulieres fuit deceptus. x Et omīa quedeſiderant oculi mei non negaui eis. exponēdo me omnibꝰdelitijs hanc .ſ. vitā voluptuoſā y Ratus ſum parteꝫmeam .i. felicitatē: deceptus enī a mulieribus cecidit ī huncerrorem. z Cūqꝫ me conuertiſſem. ad verius cogitādūde iſtis. a Uidi in omnibus vanitatem. quia addūtveꝝ hominis bonum. b Et afflictioneꝫ animi. quia delitie anteꝙͣ habeant̉ per deſiderium affligunt: habite ſatietatē in faſtidium vertunt vt predictuꝫ eſt. c Et nihilpermanere ſub ſole. quia tales delectationes ſunt quaſi momentanee. d Tranſiui ad contem. ſapien. ⁊cͣ. i. cōſideraui labor circa acquiſitionem ſcientie: maxime de diuitiis que ꝓprie dicitur ſapientia vt dicitur prīo metaphyſice:melior eſt ꝙͣ corporis delitie. Ex hoc loco alijs cōſimilibꝰ

dicūt quidā ſalomoneꝫ penituiſſe ī fine ſꝫ illa pnīa vr̄fuiſſe ſufficiens perfecta vt plenius dixi.. ꝓuer. xxx.e Quid ē īqua. Hic circa predicta mouet dubiū. Etdiuiditur ī tres partes: qꝛ pͥº mouet̉ q̄ſtio: ſcd̓o poniturſolutio: ibi Et vidi. tertio ſb̓dit̉ q̄dā obiectio: ibi Et didici. Circa primūquia fecerat mētionē cōtēplatiōeſapīe que ē cognitio diuinoꝝ: id̓omouet queſtionēdicēs: e Quidē inꝙͣ. i. cuiusvirtutꝭ. f Ueſeqͥ poſſit regē factorē ſuū .i. deumaliqno attīgere per cognitiōeꝫcreaturaꝝ. Salomon aūt loquit̉ īhoc libro vt ꝯcionator. Et ideo frequēter loquitur īꝑſona alioꝝ: ſo vera dicentiuꝫſed ēt errātiuꝫ: vtex ꝯͣrijs allegatisveritas magis appareat. Fuit autēqͥdā noīe ſimonides dicēs:debeat q̄reregnitionē diuīorū eoꝝ ſūt ſupraſe: qꝛ ſit mortalis decet tantūmortalia ſapere:vt habet̉. x. ethi.quē ph̓ſ reprobatibidē dicēs: licꝫ ex parte corꝑis ſit mortaliſ: tn̄ ex ꝑte ītellectꝰ eſt pͥncipalior hoīs ꝑs eſt qͥd īmortale diuinū: ſic dꝫ ſe trahere quātū pōt ad īmortalia eterna eoꝝ cognitiōeꝫ amorē. Ex ꝑſona igit̉ iſtius ſimonidis vel alterius ſimilis vr̄ ſalomon q̄rere: Quid ē inꝙͣ ⁊cͣ. quaſi diceret: vr̄ ei vtile aut decēs q̄rere talia. g Et vidi. Dicpōit̉ huius q̄ſtiōiſ ſolutio ī qua on̄dit cognitio de diuinis ē valde vtilis: qꝛ ſit ſuꝑior hꝫ iudicare īferioribus ſciētijs: dr̄: g Et vidi .i. ītellexi: viſus īteralios ſēſus plures drias reꝝ oſtēdit: prīo metaphyſice: noīe actus vidēdi frequēter ſignificat̉ actus ītelligēdivt dr̄: Uides tu hoc .i. ītelligis. h tm̄ p̄cede̓t ſapientia .i. diuinoꝝ noticia. i Stulticiā .i. hꝰ noticiecarentiā. k Quantū differt lux a tenebriſ. noticia eirecipit nobilitateꝫ ab obiecto: dicit ph̓us libro celi mundi deſiderabilius ē modicū cognoſcere ſuꝑioribꝰ diuinis: ēt mediothopico: ꝙͣ multa ēt certitudinē inferioribꝰ terrenis: ſubdit̉: l Sapientisoculi in capite eiꝰ .i. ī ſuꝑiori ꝑte aīe vacat diuīoꝝ ꝯtēplatiōi. m Stultus ī te. am. qꝛ ſola terrēa ſēſibiliaꝯſiderat: ꝯꝑata ad deū ſt̓ q̄dā tenebre. n Et didici.Hic ꝯͣ p̄dicta ſolutionē ponit̉ q̄dā obiectio: ex ꝑſōailloꝝ negauerūt aīe hūane īmortalitatē: ex qͦꝝ ꝑſonadr̄ īfra tertio caº. Nihil hꝫ iumēto āplius. qd̓ ſi eſſetveꝝ: ſe totaliter expōeret delectatiōibꝰ carnis: ſic̄ aīalia bruta: dr̄: n Et didici vnꝰ vtriuſqꝫ .ſ. ſapiētiſ