Eccleſiaſtes
Qūid ē qd̓ factū ē? Ip̄ꝫ qd̓faciēdum ē. Nihil ſu̓b ſolenouū: nec valet quiſqͣꝫ dice̓ecce hoc recēs eſt. Iā ēī preceſſit in ſeculis q̄ fuerūt an̄nos. Nō ē prioꝝ memoriaſꝫ nec eoꝝ quideꝫ q̄ poſteafutura ſunt erit recordatioapd̓ eos qui futuri ſūt ī nouiſſimo. Egō̓ eccl̓iaſtes fuirex iſrl̓ in hiērl̓m: et ꝓpoſuiin animo meo q̄re̓ ⁊ īueſtigare ſapiēter d̓ oībꝰ q̄ fiuntſub ſole. Hāc d̓ccupatiōeꝫ.peſſimaꝫ dedit deꝰ filijs hominū: vt occuparent̉ in ea.Uidi q̄ fiūt cuncta ſub ſoleet ecce vniuerſa vanitas ⁊afflictio ſpūs. Peruerſi diſficile corrigūtur: et ſtultoꝝīfinitus ē numerꝰ. Co̓cutuſ
ſū in corde meo dicens: Ecce magnus effectꝰ ſū: et p̄ceſſi oēs ſapīa qui fuerūt anteme ī hieruſalē: et mēs meacōtēplata ē multa ſapiēteret didici: dediqꝫ cor meū viſcirē prudentiā atqꝫ doctrinā erroreſqꝫ et ſtulticiā. Etagnoui ꝙ ī his qͦqꝫ eſſet lābor ⁊ afflictio ſpiritꝰ: lēo ꝙī multa ſapīa multa ſit indignatō: e̓t qui addit ſcīaꝫ: addit ⁊ laborem. ¶.II.Ixi ergo ī corde meoUadā ⁊ affluā delitijs⁊ fruar bōiſ. Et uidi ꝙ hocquoqꝫ eſſet vanitas. Riſu̓ꝫreputaui errorem: et gaudio dixi: Quid fruſtra deciperis? Cogitaui in corde meo: abſtrahere a vino
patū ſit obliuiōi: ⁊ ad idē ꝑtinet qd̓ ſubdit: a ¶ Quideſt qd̓ factū ē ⁊cͣ. eſt eī repetitio eiuſdē nīe ad maioremexaggerationē. b ¶ Nihil ſub ſole nouū. lꝫ videat̉ hominibus modernis: ⁊ ſubdit̉ cā: c ¶ Iam eī p̄ceſſit ī ſeculis ⁊cͣ. Un̄ dicit ph̓us ſcd̓o metheoroꝝ ꝙ opiones ⁊dicta ſapientuꝫ q̄videntur d̓ nouoinuenta ſuerūt inauctoritate an̄longa tꝑa ſꝫ ꝑ incendia vel iundationes vel hoīummortes libri eoꝝfuerūt corrupti ⁊dicta eoꝝ obliuioni tradita: ⁊ ſicpoſtea vidētur denouo īuenta cumtn̄ n̄ ſit ita. Ex dictis pꝫ ſequēs lr̄ad ¶ Ego eccleſiaſtes. Hic ꝯſequenter ſalomon oſtēdit ꝓpoſitū ꝑ experimentū: qꝛ ſic̄dictū ē ſupra: ⁊ h̓iteꝝ dr̄ ip̄e fuit ſapiētior alijs ſui tēporis ⁊ ēt precedētibus qͦꝝ erat memoria: ⁊ tn̄ tanꝙͣexꝑtus: dicit h̓ ꝙtalis ſcīa hꝫ annerā āxietatem aī ⁊laborē: ⁊ ꝑ conſequēs lꝫ talis ſcīa ſit bōa: nō tn̄ ē tantū bonū ꝙ ī ea felicitas hoīſ ſit ponēda: ⁊ hoc ē qd̓ dicit: d ¶ Ego eccleſiaſtes fui rex iſrl̓ .i. ſuꝑ oēs tribꝰ iſrl̓: vt pꝫ. iij. reg. e ¶ Inhieruſalē. q̄ ē metropolis illius regni. f ¶ Et ꝓpoſui īaīo meo q̄rere ⁊cͣ. ſcīa acquiſita: g ¶ Hac occupatiōeꝫpeſſimaꝫ. ī hebreo habet̉ mala̓: lꝫ ei ſcīa acqͥſita ſit boa⁊ ꝑ cōſequēs occupatio ad eā cōſequēdā ē bona ꝑ ſe: dr̄tn̄ mala ꝑ accidēs inquātū hꝫ laborē ⁊ afflictione ſtudijannexaꝫ: vel qꝛ aliqn̄ ē īpeditiua maioris boni .ſ. deuotionis ⁊ or̄onis. h ¶ Uidi. Hic oſtēdit ſalomon ꝙ inſcīa practica nō ē hoīs felicitas: ⁊ facit talē rōneꝫ: Interſcientias practicas illa melior ē q̄ ordinat̉ ad bonū regimē cōitatis .ſ. politica quāto bonū cōe meliꝰ ē bono ſingularis perſone: ſed ī hac nō ꝯſiſtit felicitas hoīs: qꝛ habet multa afflictionē ⁊ vanitatē annexā: ergo ī nulla ſcientia alia practica ꝯſiſtit felicitaſ hoīs hūana. Mediuꝫaūt huius rōnis cū ſua ꝓbatiōe pōit cū dicit: h ¶ Uidi cūcta que ſub ſole fint. ꝑ ſcīam practicā cuius finis ēopus. i ¶ Et ecce vniuerſa vanitas. dr̄ aūt aliqͥd vanūqd̓ nō attingit finē intentū: ſicut medicina dr̄ vana q̄ n̄īducit ſanitatē: ⁊ ſic frequēter ꝯtingit ī ſcīa politica: cuiꝰfinis ē ciues face̓ bonos ⁊ ſtudioſoſ: iō ſb̓dit̉: k ¶ Pͣeruerſi difficile corrigūtur. per ſcīaꝫ politicā cōitatis rectoribus. ¶¶ Et ſtultoꝝ īfinitꝰ ē numerꝰ .i. valde excedēsnumeꝝ alioꝝ: ⁊ ſic politica q̄ ordinat̉ ad hoc ꝙ ciues fiant bōi ⁊ ſtudioſi: hꝫ effectū ī paucioribus: ⁊ ſic hꝫ afflictionē ānexā ī regētibꝰ. m ¶ Locutuſ ſū. Hic ſalomōcōcludit cōcluſionē intētā .ſ. felicitatē hoīs nō ꝯſiſtere inſcīa ſpeculatiua ſeu practica dicens: Locutus ſū ī cordemeo dicēs: Ecce magnus effectus ſū. vt pꝫ. iij. reg. ꝙ nullas ex regibꝰ p̄cedētibuſ fuit ei ſil̓iſ ī potentia ⁊ diuitijs
n ¶ Et p̄ceſſi oēs ſapīa ⁊cͣ. ſicut dr̄. iij. reg. iiij. Et p̄cedebatſapīa ſalomonis ſapīaꝫ omniū oriētaliū ⁊ egyptioꝝ: ⁊ eratſapientior cūctis hoībus. o ¶ Et mēs mea multa cōtem.eſt ſa. qꝛ diſſeruit d̓ aīalibus ⁊ plātis ⁊ cedro q̄ ē ī libano vſqꝫ ad hyſopū q̄ egredit̉ d̓ pariete. p ¶ Et didici. qꝛ nō ſolūhabuit ſcīaꝫ infuſā adeo ſed ēt acquiſitaꝫ.q ¶ Dediqꝫ cor meum vt ſcirem prudentiam. q̄ dirigit ī agibilibꝰ hūanis. r ¶ Atqꝫ doctrinā .i. veritate diuīe legis. s ¶ Erroreſqꝫ. circa diuina.t ¶ Et ſtulticiam. circa hūana ad euitādūſcꝫ ⁊ īpugnādū. vEt agnoui ꝙ ī his qͦꝫeſſꝫ labor ⁊c̄. ſicut pꝫꝑ p̄dicta: ⁊ adhuc roalia inducit cū ſb̓dit̉.x Eo ꝙ ī ml̓ta ſapīaſ. hūana. ¶¶ Multaſit indignatio. talis eīſcia inflat .j. corinth̓.viij. Suꝑbia vero inflatiua indignat̉ d̓ facili. z ¶ Et qͥ additſcīam .ſ. taleꝫ: addit ⁊dolorē: qꝛ īdignatiui⁊ impatiēteſ ītra ſe ſētiūt multas āxietateſIxi gͦ. ¶ II.Hec eſt ſecunda pars ī quaoſtendit ſalomon nō eſſe felicitatē in delitijs corporalibus.Et primo multipliciter oſtēdit ꝓpoſitū. Secūdo ꝯcludit intentū ibi Quis vorabit. Prīa in duas: qꝛ prīo on̄dit ꝓpoſitū rōnibus ſūptis ex vita delitioſa: ſcd̓a ex adiūcta ſibi cura: ibi Rurſus. Prīa ī duas: qꝛ prīo ꝓcedit̉ rōne: ſcd̓o exꝑimēto: ibi Magnificaui. Prīa adhuc ī duas: qꝛ prīo oſtēditꝓpoſitū: ſcd̓o infert correlariū: ibi Cogitaui. Circa primaꝫfacit talē rōnē: in illo nō ꝯſiſtit felicitas hūana cuiuſ delectatio eſt quaſi momentanea: qꝛ felicitas eſt bonū ſtabile ⁊ firmū vt pꝫ ex p̄dictis: ſic aūt ē d̓ delitijs corporalibꝰ gͦ ⁊cͣ. Uirtutē aut huius rōnis ponit cōtinuādo ſe ad precedentia dicens: a ¶ Dixi ergo in corde meo vadam ⁊cͣ. quaſi diceretexquo ſcientia nō eſt ſūmuꝫ hominis bonū: ſed habet laborē annexū vt dictū eſt: Conuertā me. ad viuendū delitioſeb ¶ Et vidi .i. ſtatim percepi: quaſi diceret qͥlibet pōt ſtatiꝫpercipere. c ¶ Ꝙ hoc quoqꝫ eſſꝫ vanitas .i. nullius momenti propter breuitateꝫ delectationis que eſt in huiuſmodi delitijs. vnde dicit greg. homelia. xxij. Delitie corporalescum nō habentur graue in ſe deſideriū accendunt: cuꝫ verohabite edūtur: comedenteꝫ protinus in faſtidiuꝫ per ſatietatem vertunt: ⁊ ſicut eſt de delectationibus guſtus: ita ⁊ d̓ delectatiōibus tactus q̄ in venereis conſiſtunt. d ¶ Rilūqꝫ.ideſt ineptā leticiā. d ¶ Reputaui errorem. quia conuertitur in triſticiā. e ¶ Et gaudio dixi. qꝛ homo gaudet de veritate inuenta. ¶¶ Quid fruſtra deciꝑis. eſtimando felicitatem in delitijs. g ¶ Cogitaui. Hic infert correlariumex predictis: Ex quo enim vita delitioſa eſt modici valoris⁊ ipſa impedit a conſecutione ſapientie que maius bonumeſt: quanto ſpiritualia corporalibus preponuntur: quāuisnō ſit tantum bonuꝫ vt in eo ponatur hominis felicitas vtdictū eſt capl̓o precedenti. motus ex his: g ¶ Cogitaui in