Liber

timor dn̄i: diu̓itie et gloriaet vita. Arma ⁊ gladij ī uiaſuꝑbi: cuſtos āt aīe ſue longe recedit ab eis. Prouerbiū eſt: adoͣleſcēs iuxta viāſuā etiā cū ſenuerit nō recedet ab ea. Diues pauꝑibꝰimperat: et qui accipit mutuū ſe̓ruus ē fenerātis. Quiſeminat iniꝗtatē mētet mala: et virga ire ſue conſūmabit̉. Qui ꝓnus ē ad miſericordiā bn̄dicētur: d̓ panibꝰ.n. ſuis dedit pauperi. Uictoriā ⁊ honorē acꝗret quidat munera: aīaꝫ aut aufertaccipiētiū. Eijce̓ deriſorē: ⁊exibit cū eo iurgium: ceſſabūtqꝫ cauſe ⁊ contumelie:Qui diligit cordis mundiciā: ꝓpter gr̄am labioꝝ ſuoꝝ hābebit amicū regem.Oculi dn̄i cuſtodiūt ſcīamet ſupplātant̉ v̓ba iniꝗ. Dicit piger: leo ē foriſ: ī medioplateaꝝ occidēdus ſū. Fōͦuea ꝓfunda os aliene: cui

iratꝰ ē dn̄s īcidet ī eā. Stulticia colligata eſt in cordepueri: et v̓ga diſciplīe fugabit eā. Qui calūniatur paupereꝫ vt augeat diuitias ſuaſ: dabit ip̄e ditiori ⁊ egebitFili mi inclinā aurē tuā: ⁊audi v̓ba ſapiētiū. Appōeaūt cor ad doctrinā meaꝫ:que pulchra erit tibi: cū ſeruaueris eā ī vētre tuo. Et redūdabit ī labijs tuis: ut ſitī dn̄o fiducia tua. Vnde̓ ⁊on̄dam eā tibi hodie. Eccedeſcripſi eā tibi tripl̓r in cōgitatōibus ⁊ ſcīa: ut on̄derē tibi firmitatē ēt eloꝗa veritatis: reſpondere ex eis illis qui miſerunt te. Non facias violentiam pauperi:quia pauper eſt: neqꝫ conteras egenuꝫ in porta: quiāiudicabit dominus cauſaꝫeius: et configet eos qui cōfixerunt animā eius. Noͣlieē amicꝰ hōi iracūdo: neqꝫābules cum viro furioſo.

que ꝯſiſtit in moderatōe paſſionū ⁊ actionū humanarum.l ¶ Timor dn̄i .ſ. filialis qui ē timor ſanctꝰ ꝑmanēs in ſcl̓mſcl̓i. m ¶ Diuitie. eternales. n ¶ Et gl̓ia. ſctōꝝ. o ¶ Etvita et̓na. ad hoc .n. ordinat̉ final̓r oīs vtus moralis. Diuitie vero tꝑrales ⁊ mūdani honores nō poſſūt eſſe finis virtutū moraliū cū v̓tutes ſint maius bonū.finis aūt melior ē hisque ſūt ad finē. IpArma ⁊ gladij. ꝙͣtuꝫad abuſum. q ¶ Invia ꝑuerſi. qꝛ violent̓querit rapere alienū.r ¶ Cuſtos auteꝫ aīeſue. per bonū v̓tutis.s ¶ Lōge recedet abeis .i. a tali abuſu armoꝝ: nō tn̄ recedet abono vſu eoꝝ qui cōſiſtit ī defēſione fidei⁊ iuſticie. t ¶ Prouerbiū eſt .i. v̓bū cōidcm̄. v ¶ Adoleſcēsiuxta viā ſuā ⁊cͣ. ꝓpihoc dicit ph̓s. j. ethi.ꝙ nō paꝝ facit ad virtutē: īmo magnuꝫ ꝙiuuenes aſſuefiant inoꝑibꝰ v̓tutū. x ¶ Diues pauperibꝰ īperat..i. īperioſe loqͥtur ſic̄ſibi ſb̓iectis. y ¶ Etqͥ accipit mutuum. ꝓreleuatōe ſue īdigētiez ¶ Seruus eſt fenerantis .i. accōmodātꝭ.reddit .n. ſe paratumad ſuū obſequiuꝫ ꝙͣdiu eſt ei obligatus.a ¶ Qui ſemīat iniqͥtatē .i. malā doctrinā diſſenſiōes ⁊ odiūb ¶ Metet mala .ſ.culpe ⁊ pene. c ¶ Et virga ire ſue .i. ptās qua male agit.d ¶ Cōſūmabitur .i. termīabit̉ ⁊ finiet̉. e ¶ Qui ꝓnus ēad mīam. ex cōplexiōe vel bona aſſuefactōe. f ¶ Bn̄dicet̉.talibus .n. hoīes bonū īprecant̉. g ¶ Uictoriā ⁊ honorē.iſte v̓ſus non eſt de textu: qꝛ non ē in hebreo. h ¶ Eijce deriſorē ⁊ exi. cū eo iur. ⁊cͣ. eſt .n. talis cā motiua taliū: r̄motavero cā remouet̉ effectꝰ. i ¶ Qui diligit cordis mūdiciaꝫ.ex abūdantia .n. cordis os loquit̉: Matth̓. xij. ⁊ iō mūdiciacordis redūdat in labijs: ⁊ iſte k ¶ Habebit amicū regē .ſ.celeſtem ⁊ etiā terrenū. Antiqͥtus .n. reges nō ꝑmittebat aliquē aſſiſtere ſibi niſi mundū ⁊ honeſtū. l ¶ Oculi dn̄i cuſtodiūt ſcīam .i. verā ſcīaꝫ que ē de ſalutē aīe hīte. m ¶ Etſupplātantur v̓ba iniqͥ. qꝛ frequēter incurrit oppoſituꝫ ſuipropoſiti: ſicut ille qui ānunciauit morteꝫ ſaulis ipſi dauidcredens ꝑ hoc acqͥrere eius gr̄am incurrit mortē. ij. reg. j.n ¶ Dicit piger leo eſt foris ⁊cͣ. ſꝑ .n. imaginatur ī oꝑibus ſibi cōmiſſis maiora ꝑicula. o ¶ Fouea ꝓfunda os aliene .i.informatio male ⁊ ſuꝑſtitioſe doctrine: qꝛ ducit ad ꝓfūdūgehēne. p ¶ Cui iratus ē dn̄s incidet ī eam. qꝛ ex ira ꝯͣ aliquē ſubtrahit ſibi gr̄am ſuā: ⁊ ſic ruit de culpa ī culpā ⁊ frequēter in doctrinā erroneā ⁊ hereſim dānata. q ¶ Stulticia col. ē ī cor. pueri. ꝓpter defectū experientie ⁊ debilē vſūrōis. r ¶ Et v̓ga diſcipline fugabit eā. qꝛ pueri magꝭ mo-

uentur timore pene ꝙͣ amore boni. s ¶ Qui calūniat̉pauperem ⁊cͣ. Hoc videmus frequenter ꝙ prīcipes ſpoliant vſurarios ⁊ raptores. t ¶ Inclina ⁊cͣ. patet ſnīav ¶ Que pulchra erit tibi. doctrina .n. ſapīe in pͥncipionō videt̉ pulchra: qꝛ difficilis ē ad capiēdū ⁊ tedioſa an̄ꝙͣ hēantur eiꝰ pͥncipia: ſed habitispͥncipijs ex qͥbusfacilius capiūturſequētia tunc efficitur delectabiliſꝫ⁊ vr̄ pulchra: iōſb̓ditur: x ¶ Cūſeruaueris eaꝫ invētre tuo .i. in corde tuo tanꝙͣ remp̄cioſiſſima. ¶ IEt redundabit īlabijſ tuis. ꝑ ſanādoctrinā. z ¶ Utſit in do. fi. tua. d̓beatitudine conſequēda. a ¶ Un̄⁊ on̄di eā tibi hodie .i. in pn̄ti vita⁊ ſb̓ditur moduſon̄ſionis cū dr̄:b ¶ Ecce deſcripſi eā tibi tripl̓r..i. in tribus partibus veteris teſtamēti q̄ ſūt lex: ꝓphete: ⁊ agiographa: vt hr̄ in ꝓlogo galeato. Sicexponit ra. ſa. ⁊ẜm hoc ſalomonhic loqͥtur in ꝑſona ipſiꝰ dei. Pōtēt triplicit̓ exponide tribus libris aſalomone editis:vt dcm̄ ē in pͥncipio huiꝰ libri: ⁊ ẜm hoc loquitur hic in ꝓpͥa perſona: tamē vt miniſterialis ſcriptor. c ¶ In cogitatōibus ⁊ ſcientia. qꝛ iudicādo ea q̄ ſcripta ſūt ī tribus veteris teſtamēti partibus p̄dictis vel ī tribus libris ſalomōis augmentat̉ in hoīe ſcīa. d ¶ Ut on̄derē tibi firmitateꝫ .i.v̓tutē. e ¶ Et eloqͥa veritatis. ad recte docēdū. f ¶ Reſpōdere ex his .i. ex tribus partibꝰ veteris teſtamēti p̄dictis vel tribus libris ſalomonis qͥd ſit veꝝ ⁊ falſum: bonū ⁊ malū: licitū ⁊ illicitū. vterqꝫ .n. t̓narius p̄dictꝰ docet de iſtis rn̄dere. g ¶ Illis qͥ miſerūt te. in hebreo hr̄Interrogātibꝰ te. ⁊ ſic plana ē ſnīa ad quā pōt reduci littera nr̄a cū dr̄: Illis qͥ miſerūt te. Int̓rogans .n. de dubiis mittit quodāmodo īterrogatū īquātū inducit eū recurrere ad deliberādū ꝓ rn̄ſione ꝑ aſpectuꝫ libroꝝ velcollatōem cū alio ſapiēte. h ¶ Non facias violentiaꝫpauperi. quia pauper eſt .i. quia non poteſt ſe defendere. i ¶ Neqꝫ conteras egenum in porta .i. in iudicioquod antiquitus dabatur in porta ciuitatis. k ¶ Qꝛiudicabit dominus .i. vindicabit. l ¶ Cauſa eius. iniuſte tractata. m ¶ Et cōfiget eos .i. affliget. n ¶ Quiconfixerunt animam eius. eius iuſticiam peruertendo.o ¶ Noli eſſe amicus homini iracundo ⁊cͣ. quia amicus ſtultorum ſimilis efficietur: vt dicitur ſupra. xiij