Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

prouerbioꝝ

Uir qui errauerit i via doctrine: ī ce̓tu gigantiū ꝯmōrabitur. Qui diligit epulaſī e̓geſtate erit: qui amat vi pīguia ditabitur.Prō iuſto dabit̉ impiuspro recto iniquus. Meliꝰ ēhītare ī terra deẜta: qͣꝫ cummuliere rixoſa iracūda.The̓ſaurus d̓ſiderabilis etoleū ī habitacl̓o iuſti: et imprudēs diſſipabit illudQui ſeꝗtur iuſticiā mīaꝫinue̓niet vitā iuſticiā gl̓aꝫCiuitate fortiū aſcēdit ſapiens: d̓ſtruxitqꝫ robur fidutie eius. Qui cuſtodit osſuū ēt līguā ſuam: cuſtodiſab anguſtijs aīam ſuā.perbꝰ ēt arrogās voͣcat̉ īdoctus: qui ī ira oꝑatur ſuperbiā. Deſideria occidunt pigru. noluerunt .n. ꝗcqͣꝫ manus eiuſ operari. Tota die

cōcupiſcit deſiderat: quiaūt iuſtꝰ ē tribuet et non ceſſabit. Hoſtie īpioꝝ abominabiles: que offeruntur exſcelere. Teſtis mēdax peribit: uir obediens loquet̉ victoriā. Uir impiꝰ ꝓcaciterobfirmat vultū ſuū: qui aūtrectꝰ ē corrigit viā ſua. Noͣneſt ſapīa: non eſt prudentianon eſt conſiliū ꝯtra dn̄m.Equus parat̉ ad diem belli: dominus auteꝫ ſalutemtribuit. Capl̓m. XXII.Elius ē nomē bonuꝫqͣꝫ diuitie ml̓te: ſuꝑ argentū .n. auꝝ gr̄a bona.Diues pauper obuiauerunt ſibi: utriuſqꝫ operatoreſt dominus. Callidus videt malum: et abſconditſe: innoͣces ꝑtranſijt et afflictꝰ ē dāno. Finis moͣdeſtie

qꝛ ſꝑ timēt deprehēdi: ꝓpter qd̓ dr̄ cōiter latrōes ſūttimidi. a Uir erra. a via doc .ſ. bōe. q In cetugigātiū .i. hoīum moribꝰ īcōpoſitoꝝ. c Cōmorabit̉.qꝛ oīs ſil̓i ſibi ſociabit̉: eccl̓iaſti. xiij. Dicuntur .n. gigātes hoīes magni corporibꝰ īcompoſiti moribus. vl̓ gigātes ītelligūt̉demōēs ẜm dr̄Matth̓. xxv. Itēmaledicti in ignēetnū qui paratuseſt diabolo. angelis eius. jaQui diligit epulas. īmoderate ſicut gluto. bIn egeſtate erit.qꝛ nimiū expēdit parum aut nihil acquirit. ncQui amat vinūeadem eſt ſnīaalia verba. 1dPro iuſto .i. promalo pene illatoiuſto. e Dabitur ipius. qui ītulit illud ad penaꝫmaiorē: ſicut promardocheo dat̉fuit aman: heſtervij. f Meliuſēhitare ī terra deſerta .i. ſolitarie:exponat̉ vt ſupra Theſaurꝰ deſiderabilis .i. diuitijs artificialibusſicut auꝝ argē in vaſis que ſt̓valde deſiderabilia. h AUt oleū .i. theſaurꝰ de diuitijs naͣlibus: que ſignificātur oleū: eo eſt ꝯdimentūciboꝝ. i In habitaculo iuſti. qꝛ frequēter iuſti ī talibus abundat ex dono dei. k Et imprudēs diſſipabit illud .i. heres fatuus ꝓdigus aliqn̄ ſuccedit iuſto: ſic manaſſes diſſipauit diuitias ezechie iuſti. iiij.reg. xxj. l Qui ſeqͥ. iuſti. mīam. qꝛ vna ē v̓tuoſa ſine alia vt dcm̄ ēˡ. c. p̄cedenti. m Inueniet vitaꝫ.gratie in pn̄ti glorie ī futuro. n Ciuitatē for. aſcē.ſapi. ſicut moyſes cepit ciuitates ſeon regis āmorrei:ogregꝭ baſā. plus .n. valꝫ ſapīa ī bell̓ ꝙͣ vires. o Quicu. os ſu. ab īmoderato potu cibo. Et lin. ſuā. abīmode̓ato v̓bo. q Cuſtodit ab āgu. ſolēt ſeqͥ ad vicia guloſitatꝭ loqͣcitatꝭ. r Aīaꝫ ſuā .i. ſeip̄ꝫ. a nobiliori .n. parte frequēter denoīatur totū. s Suꝑbus.corde. t Et arrogāſ. ore. v Qui in ira operat̉ ſuperbiā. exequēs in opere qd̓ hēt in corde. x Uocat̉idoctus .i. ſtultꝰ: qꝛ modo ſuꝑbus. y Peſideria occidūt pigrū. qꝛ deſiderat aliqd̓ bonū delectabile vel vtile ſeu honorabile: ſed vl̓t ad hoc laborare: ſic ſꝑ ēin anguſtia: qꝛ non aſſequit̉ illud quod deſiderat.z Qui aūt iuſtꝰ ē tribuet. egenis de hoc qd̓ hꝫ. Etnon ceſſabit. a labore vt poſſit egēti tribuere. b Hoſtie ip̄ioꝝ abominabiles. deo. c Que offerūt̉ ex ſcelere .i. rapina vel furto que plus diſplicēt deo ꝙͣ carentia hoſtiaꝝ quibus īdiget: vt dictū ē.. eodem. c.d Teſtis mendax ꝑibit. ſpūal̓r aliqn̄ corporal̓r: ſic̄

pꝫ de teſtibus falſis ꝯͣ ſuſannā: Pan̄. xiij. e Uir obediēſloquet̉ victoriā. qꝛ vires inferiores ſubijcit rōī quē ē maxīavictoria: vt dcm̄ ē.. xvj. Melior ē patiens viro forti: quidn̄at̉ aīo ſuo expugnatore vrbiū. ¶¶ Uir impiꝰ ꝓca. obfir.vul. ſuū. motꝰ .n. animi magis apparet ī facie in qua vigētoēs ſenſus in alijsꝑtibus: obſtinatio animi apparet inobfirmatōe faciei.g Qui aūt rectꝰ ēcorrigit viā ſuā. īquātū rectus: qꝛ ſicē corrigēdus: ſed quiade cōi curſu nulluſ ſiceſt rectus in vita pn̄tiqͥn aliqn̄ declinet a rectitudine iuſticie:tali declinatōe corrigit ſe. h Non ē ſapiētia. que ē noticiaſuꝑioribus cauſis. eſt prudētia. queē noticia de humaniſk ē ꝯſiliū. qd̓ ēquedā applicatio ſcientie practice ad operādū. l Cōtra dominū. q. d. ſcīa ſpeculatiua practica eiꝰapplicatio ad opꝰpoſſūt īpedire dīnaꝫordīatōem: ſed magꝭꝓmouēt: lꝫ p̄ter intētionē: ſic̄ fr̄es ioſephex ſapīa t̓rena aſtutia vendiderūt euꝫ nedn̄aret̉ eis: hoc fuerūt eius dn̄io ſb̓iectivt patꝫ gen̄. xliij.m Equus parat̉ ad diē belli. qꝛ vadēs ad p̄lium debꝫomittere ea que faciūt a ſui defenſionē: ne tetet deū: tamendꝫ a deo pͥncipal̓r ſperare ꝓſperū euentū. Capl̓m. XXII.Elius eſt. Superiꝰ repreſſit ꝯcupiſcibilē ꝙͣtum adpotū luxurie actu: hic ꝯſeq̄nter ponit hꝰ repreſIſionis laudabilē effectū. Circa qd̓ ſciendū viciacarnalia ſunt maioris infamie: lꝫ frequēter ſint minoris culpe: ſic ad repreſſionē ꝯcupiſcētie ſequitur bonum fame:quod ē valde magnū: ideo dicit: a Melins eſt nomenbonū. quod ē bonū honorabile. b Quā diuitie multe.quę ſunt bonū vtile. Honorabile v̓o ſimpl̓r eſt vtili meliuſ.b Suꝑ argētū .n. aurū gratia bona. ſolū dei: ſedppl̓i: qꝛ frequēter ſaluat vita quā diuitie non poſſunt ſaluare: vt pꝫ de Tobia tobie. j. c Oiues pauꝑ obuiauerūtſibi. tunc .n. ꝓpͥe obuiant ſibi: qn̄ diues ad petitōem pauperis ſupplet defectū ſue indigentie. Et ſic beatꝰ Martinus inporta ambianēſiū obuiauit pauperi dans ei medietatē ſuipallij. d Utriuſqꝫ operator ē dn̄s. facit .n. pauperem vthabeat meritū patiētie: diuitem vt ſb̓ueniendo pauperihēat merituꝫ miſericordie. e Callidus videt malū .ſ. pene īminētis. f Et abſcondit ſe. ne īcurrat illud. g Etīnocēs .i. ignarꝰ ꝑiculi. h Pertrā. locū ꝑiculoſū. i Etafflictus eſt damno rei tēporalis: aliqn̄ vite corꝑalis. Exēplum de dauid: qui videns ſaulem inſidiari ſue vite fugitſe abſcondit: ſic euaſit. Achimalech autem ſacerdos ignorans periculum cum tota familia ſua ad ſaulē venit occiſus fuit.. reg. xxij. k Finis. i. cuiuſlꝫ v̓tutꝭ moralis: