¶ prouerbioꝝ
Uir qui errauerit i via doctrine: ī ce̓tu gigantiū ꝯmōrabitur. Qui diligit epulaſī e̓geſtate erit: qui amat vinū ⁊ pīguia nō ditabitur.Prō iuſto dabit̉ impius ⁊pro recto iniquus. Meliꝰ ēhītare ī terra deẜta: qͣꝫ cummuliere rixoſa ⁊ iracūda.The̓ſaurus d̓ſiderabilis etoleū ī habitacl̓o iuſti: et imprudēs hō diſſipabit illudQui ſeꝗtur iuſticiā ⁊ mīaꝫinue̓niet vitā iuſticiā ⁊ gl̓aꝫCiuitate fortiū aſcēdit ſapiens: d̓ſtruxitqꝫ robur fidutie eius. Qui cuſtodit osſuū ēt līguā ſuam: cuſtodiſab anguſtijs aīam ſuā. Sūperbꝰ ēt arrogās voͣcat̉ īdoctus: qui ī ira oꝑatur ſuperbiā. Deſideria occidunt pigru. noluerunt .n. ꝗcqͣꝫ manus eiuſ operari. Tota die
cōcupiſcit ⁊ deſiderat: quiaūt iuſtꝰ ē tribuet et non ceſſabit. Hoſtie īpioꝝ abominabiles: que offeruntur exſcelere. Teſtis mēdax peribit: uir obediens loquet̉ victoriā. Uir impiꝰ ꝓcaciterobfirmat vultū ſuū: qui aūtrectꝰ ē corrigit viā ſua. Noͣneſt ſapīa: non eſt prudentianon eſt conſiliū ꝯtra dn̄m.Equus parat̉ ad diem belli: dominus auteꝫ ſalutemtribuit.¶ Capl̓m. XXII.Elius ē nomē bonuꝫqͣꝫ diuitie ml̓te: ſuꝑ argentū .n. ⁊ auꝝ gr̄a bona.Diues ⁊ pauper obuiauerunt ſibi: utriuſqꝫ operatoreſt dominus. Callidus videt malum: et abſconditſe: innoͣces ꝑtranſijt et afflictꝰ ē dāno. Finis moͣdeſtie
qꝛ ſꝑ timēt deprehēdi: ꝓpter qd̓ dr̄ cōiter ꝙ latrōes ſūttimidi. a ¶ Uir qͥ erra. a via doc .ſ. bōe. q ¶ In cetugigātiū .i. hoīum moribꝰ īcōpoſitoꝝ. c ¶ Cōmorabit̉.qꝛ oīs hō ſil̓i ſibi ſociabit̉: eccl̓iaſti. xiij. Dicuntur .n. gigātes hoīes magni corporibꝰ ⁊ īcompoſiti moribus. vl̓ꝑ gigātes ītelligūt̉demōēs ẜm ꝙ dr̄Matth̓. xxv. Itēmaledicti in ignēetnū qui paratuseſt diabolo. ⁊ angelis eius. jaQui diligit epulas. īmoderate ſicut gluto. b ¶In egeſtate erit.qꝛ nimiū expēdit⁊ parum aut nihil acquirit. ncQui amat vinūeadem eſt ſnīa ꝑalia verba. 1dPro iuſto .i. promalo pene illatoiuſto. e ¶ Dabitur ipius. qui ītulit illud ad penaꝫmaiorē: ſicut promardocheo dat̉fuit aman: heſtervij. f ¶ Meliuſēhitare ī terra deſerta .i. ſolitarie: ⁊exponat̉ vt ſupra¶ Theſaurꝰ deſiderabilis .i. diuitijs artificialibusſicut auꝝ ⁊ argētū in vaſis que ſt̓valde deſiderabilia. h ¶ AUt oleū .i. theſaurꝰ de diuitijs naͣlibus: que ſignificātur ꝑ oleū: eo ꝙ eſt ꝯdimentūciboꝝ. i ¶ In habitaculo iuſti. qꝛ frequēter iuſti ī talibus abundat ex dono dei. k ¶ Et imprudēs hō diſſipabit illud .i. heres fatuus ⁊ ꝓdigus qͥ aliqn̄ ſuccedit iuſto: ⁊ ſic manaſſes diſſipauit diuitias ezechie iuſti. iiij.reg. xxj. l ¶ Qui ſeqͥ. iuſti. ⁊ mīam. qꝛ vna nō ē v̓tuoſa ſine alia vt dcm̄ ēˡ. c. p̄cedenti. m ¶ Inueniet vitaꝫ.gratie in pn̄ti ⁊ glorie ī futuro. n ¶ Ciuitatē for. aſcē.ſapi. ſicut moyſes cepit ciuitates ſeon regis āmorrei: ⁊ogregꝭ baſā. plus .n. valꝫ ſapīa ī bell̓ ꝙͣ vires. o ¶ Quicu. os ſu. ab īmoderato potu ⁊ cibo. ¶ ¶ Et lin. ſuā. abīmode̓ato v̓bo. q ¶ Cuſtodit ab āgu. q̄ ſolēt ſeqͥ ad vicia guloſitatꝭ ⁊ loqͣcitatꝭ. r ¶ Aīaꝫ ſuā .i. ſeip̄ꝫ. a nobiliori .n. parte frequēter denoīatur totū. s ¶ Suꝑbus.corde. t ¶ Et arrogāſ. ore. v ¶ Qui in ira operat̉ ſuperbiā. exequēs in opere qd̓ hēt in corde. x ¶ Uocat̉idoctus .i. ſtultꝰ: qꝛ oī modo ſuꝑbus. y ¶ Peſideria occidūt pigrū. qꝛ deſiderat aliqd̓ bonū delectabile vel vtile ſeu honorabile: ſed nō vl̓t ad hoc laborare: ⁊ ſic ſꝑ ēin anguſtia: qꝛ non aſſequit̉ illud quod deſiderat.z ¶ Qui aūt iuſtꝰ ē tribuet. egenis de hoc qd̓ hꝫ. ¶ Etnon ceſſabit. a labore vt poſſit egēti tribuere. b ¶ Hoſtie ip̄ioꝝ abominabiles. deo. c ¶ Que offerūt̉ ex ſcelere .i. rapina vel furto que plus diſplicēt deo ꝙͣ carentia hoſtiaꝝ quibus nō īdiget: vt dictū ē. sͣ. eodem. c.d ¶ Teſtis mendax ꝑibit. ſpūal̓r ⁊ aliqn̄ corporal̓r: ſic̄
pꝫ de teſtibus falſis ꝯͣ ſuſannā: Pan̄. xiij. e ¶ Uir obediēſloquet̉ victoriā. qꝛ vires inferiores ſubijcit rōī quē ē maxīavictoria: vt dcm̄ ē. sͣ. xvj. Melior ē patiens viro forti: ⁊ quidn̄at̉ aīo ſuo expugnatore vrbiū. ¶¶ Uir impiꝰ ꝓca. obfir.vul. ſuū. motꝰ .n. animi magis apparet ī facie in qua vigētoēs ſenſus ꝙ in alijsꝑtibus: ⁊ iō obſtinatio animi apparet inobfirmatōe faciei.g ¶ Qui aūt rectꝰ ēcorrigit viā ſuā. nō īquātū rectus: qꝛ ſic n̄ē corrigēdus: ſed quiade cōi curſu nulluſ ſiceſt rectus in vita pn̄tiqͥn aliqn̄ declinet a rectitudine iuſticie: ⁊ d̓tali declinatōe corrigit ſe. h ¶ Non ē ſapiētia. que ē noticia d̓ſuꝑioribus cauſis. ¶Nō eſt prudētia. queē noticia de humaniſk ¶ Nō ē ꝯſiliū. qd̓ ēquedā applicatio ſcientie practice ad operādū. l ¶ Cōtra dominū. q. d. ſcīa ſpeculatiua ⁊ practica ⁊ eiꝰapplicatio ad opꝰ nōpoſſūt īpedire dīnaꝫordīatōem: ſed magꝭꝓmouēt: lꝫ p̄ter intētionē: ſic̄ fr̄es ioſephex ſapīa t̓rena ⁊ aſtutia vendiderūt euꝫ nedn̄aret̉ eis: ⁊ ꝑ hoc fuerūt eius dn̄io ſb̓iectivt patꝫ gen̄. xliij.m ¶ Equus parat̉ ad diē belli. qꝛ vadēs ad p̄lium nō debꝫomittere ea que faciūt a ſui defenſionē: ne tetet deū: tamendꝫ a deo pͥncipal̓r ſperare ꝓſperū euentū. ¶ Capl̓m. XXII.Elius eſt. Superiꝰ repreſſit ꝯcupiſcibilē ꝙͣtum adpotū ⁊ luxurie actu: hic ꝯſeq̄nter ponit hꝰ repreſIſionis laudabilē effectū. Circa qd̓ ſciendū ꝙ viciacarnalia ſunt maioris infamie: lꝫ frequēter ſint minoris culpe: ⁊ ſic ad repreſſionē ꝯcupiſcētie ſequitur bonum fame:quod ē valde magnū: ideo dicit: a ¶ Melins eſt nomenbonū. quod ē bonū honorabile. b ¶ Quā diuitie multe.quę ſunt bonū vtile. Honorabile v̓o ſimpl̓r eſt vtili meliuſ.b ¶ Suꝑ argētū .n. ⁊ aurū gratia bona. nō ſolū dei: ſed ⁊ppl̓i: qꝛ frequēter ſaluat vita quā diuitie non poſſunt ſaluare: vt pꝫ de Tobia tobie. j. c ¶ Oiues ⁊ pauꝑ obuiauerūtſibi. tunc .n. ꝓpͥe obuiant ſibi: qn̄ diues ad petitōem pauperis ſupplet defectū ſue indigentie. Et ſic beatꝰ Martinus inporta ambianēſiū obuiauit pauperi dans ei medietatē ſuipallij. d ¶ Utriuſqꝫ operator ē dn̄s. facit .n. pauperem vthabeat meritū patiētie: ⁊ diuitem vt ſb̓ueniendo pauperihēat merituꝫ miſericordie. e ¶ Callidus videt malū .ſ. pene īminētis. f ¶ Et abſcondit ſe. ne īcurrat illud. g ¶ Etīnocēs .i. ignarꝰ ꝑiculi. h ¶ Pertrā. ꝑ locū ꝑiculoſū. i ¶ Etafflictus eſt damno rei tēporalis: ⁊ aliqn̄ vite corꝑalis. Exēplum de dauid: qui videns ſaulem inſidiari ſue vite fugit ⁊ſe abſcondit: ⁊ ſic euaſit. Achimalech autem ſacerdos ignorans periculum cum tota familia ſua ad ſaulē venit ⁊ occiſus fuit. jͣ. reg. xxij. k ¶ Finis mō. i. cuiuſlꝫ v̓tutꝭ moralis: