Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Miſericordia veritasſtodiūt regē: et roborat̉ clementia thronꝰ eius. Exu̓ltatio iuuenū fortitudo eoꝝ:et dignitas ſenū canicies.Liuor vulueris abſtergetmala: plage in obſecratōnibus vetris.Capl̓m XXI.Icūt diuiſiones aqͣꝝita cor regis in manudn̄i: qͦcunqꝫ voluerit īclīabit illud. Oīs uia viri rectaſibi vr̄: appēdit autē cordadn̄s. Face mīam iudiciūmagis placet dn̄o qͣꝫ victīeExaltatio oculoꝝ eſt dilatatio cordis: lūcerna īpioꝝpeccatū. Cogitatōes robuſti ſempe̓r ī abūdantia: oīsauteꝫ piger in egeſtate eſt.Qui ꝯgregat theſauroſ lingua mendacij vanus et excors eſt: et impinguetur ad

laqueos mortis. Rāpineimpioꝝ detrahent eos: qꝛnoluerunt facere iudiciuꝫ.Peruerſa via viri aliena ēa deo: qui aūt mundus eſtrēctū opus eiꝰ. Melius eſtſede̓ ī angulo dogmatꝭ: qͣꝫcuꝫ muliere litigioſa ī domo cōi. Anima īpij deſiderat malū: non miſerebit̉ximo ſuo. Mulctato peſtilēte ſapiētior erit ꝑuulus: etſi ſectet̉ ſapienteꝫ ſume̓t ſcientiā. Excogitat iuſtꝰ de domo impij: ūt d̓trahat impioſ a malo. Qui obturat aurem ſuā ad clamorē pauperis: ipſe clamabit exaudietur. Munus abſcōditum extinguit iras: et donum in ſinu indignationeꝫmaximam. Gaudium iuſto eſt facere iudiciuꝫ: et pauor ōperātibus iniꝗtatem.

hoīum que ſunt hoīs niſi ſpiritus hominis qui in ipſo eſt.a Miſericordia v̓itas .i. iuſticia. b Auſtodiūt regēqꝛ mīa ſine iuſticia eſt puſillanimitas: iuſticia ſin̄ mīa crudelitas: que deſtruūt regē regnū: ſed mīa iuſticia ſtimulata: iuſticia mīa temꝑata cuſtodiūt regē regnuꝫ. c Etroborabit̉ cle. thro.eiꝰ. ſicut pꝫ de regnodauid. ij. reg. xxij. vbidicit: Manſuetudomea ml̓tiplicauit me.vn̄ in dubijs ad mīepartē eſt declināduꝫ.d Exultatio iuue for. eoꝝ. de ip̄a .n.gloriātur. e Et dignitas ſenū cani .ſ. ſenſuū canicie capitꝭ.ex hoc .n. digni ſūtceteris honorari. vn̄poeta: Magna fuitquōdā capiti reuerentia ſenis. vn̄ leuiti.xix. Corā cano capiteꝯſurge honora ꝑſo ſenis. f Liuorvl̓ne. abſter. mala ⁊cͣ..i. dolor exterior ſiuelabor ī ſatiſfactionedolor īterior ī ꝯtritōeabſtergūt mala culpeIn heb. ſic hr̄: Liuorvulnerꝭ euacuatio inmalo ꝑcuſſure ītre. qd̓ exponit ra. ſa.ſic: Euacuatio .ſ. ſubſtantie vl̓ diuitiaruꝫ.In malo. i. in malisoperibus: ſicut ꝯtīgitꝓdigis inſipiētibuſeſt ſupple Liuor vnlneris. cauſal̓r qꝛ talibus ſolēt inferri liuores vulnera. Et ꝑcuſſure ī ventre .i. plage mortales vſꝫad mēbra vitalia in ventre latētia pertingentes. XXI.Icut diuiſiones. Poſtꝙͣ repreſſit ꝯcupiſcētie mo: hic circa hoc remouet dubiū: qꝛ forſitan poſſꝫaliquis credere talis motus eēt totaliter ab homīe effectiue: hoc remouet dicēs. a Sicut diuiſionesaquaꝝ. quibꝰ diuiſe ſūt aque que ſūt ſupra firmamentū abhis que ſūt ſub firmamēto: Gen̄. j. que facte ſūt ſimplici voluntate diuina. b Ita cor regis. ꝯn̄s alioꝝ minꝰ potentiū. c In manu dn̄i .i. in poteſtate eius: qꝛ virtꝰ pͥmimotoris eſt in mouente inferiori. d Quocūqꝫ voluerit inclinabit illud: qꝛ oīa ſūt in eius obedientia. e Oīsvia viri recta ſibi vr̄. qꝛ ſicut dicit beatꝰ Dionyſiꝰ: Nullusaſpiciēs ad malū oꝑatur: ſꝫ ſꝑ aſpicit ad bonū veꝝ vl̓ apparens. f Appēdit aūt corda dn̄s. in ſtatera ſue iuſticie: vtẜm merita reddat eis p̄mia vel ſupplicia. g Face̓ mīam iudiciū .i. opera mīe egenis iuſticiā iniuſte oppreſſis.h Magis placet dn̄o ꝙͣ victime. quibꝰ indiget̉: ſic̄ dr̄p̄ſ. xlix. Nūquid māducabo carnes thauroꝝ ⁊cͣ. operibꝰ ātmīe egenis iuſticie iniuſte oppreſſis īdiget ipſe deus in ſe ſꝫ in ſuis mēbris: ſꝫ dr̄ Matth̓. xxv. Eſuriuidediſtis mihi māducare ⁊c̄. i Exultatio oculoꝝ ē dilatatio cordis .ſ. effectiue. Diſpō .n. cordis maxime apparet inoculis: quādo cor tēdit ad maiora ꝙͣ debeat ſicut facitcor ſuꝑbi: tunc apparet in oculis. k Lucerua īpioꝝ peccatū. ad hoc ſciūt .n. dirigere intellectū ſuū: an̄t ad bonū

ẜm dicit̉ hiere. iiij. Sapientes ſunt vt faciant mala:bene aūt facere neſcierūt. Cogitatōes robuſti. robore mentis corporis. m Semꝑ in abundantia.quia cogitant ſemꝑ ſacere bona: exquo ſequit̉ abundātia bonoꝝ ſpūaliuꝫ tēporaliū. n Oīs aūt piger.ad bn̄ operandū.o Seper ī egeſtate eſt. ſpūalitꝑrali. p Quicongregat theſauros lingua mēdacij. ſicut adulatores diuitū falſiaduocati. qUanus .i. virtutevacuus. r Etexcors eſt. qꝛ patitur defectū bonicordis. s Etimpīguet̉ ad laq̄os mortis. culpe gehēne. t Rapine impioꝝ detrahēt eos. ad infernū: ẜm dr̄ .j.ad timo. vj. Quivolunt diuites fieri incidūt in laq̄os diaboli ī deſideria multanociua que mergunt hoīem ī interitū. v Quianoluerunt facereiudiciū .i. iuſte viuere cum ꝓximox Perueſa via.viri: que eſt viapeccati. y Aliena ē .ſ. a d̓o: ꝓpt̓ ī aliqͥbꝰ libris addit̉: a d̓o: ſꝫ n̄ē textu: qꝛ ē in hebreo: ſed eſt q̄dam gloſa īterlinearis inſerta textui per ſcriptores. z Qui aūt mundus eſt.a peccato. a Rectum opꝰ eius .i. ordinatum in fineꝫdebitū. b Melius eſt ſedere in angulo dogmatis..i. ſolitarie: vbi pōt homo bona facere cogitarec Quā cum muliere litigioſa. que impedit hominisbona. d Aīa impij deſiderat malū. īclinata ad hocper habitum vicioſum. e miſerebit̉ ꝓximo ſuoad releuādū eius defectū. f Mulctato peſtilente. exponatur vt ſupra. xix. c. in fine. g Et ſi ſectetur ſapientem .ſ. paruulus ſenſu alteriꝰ pena territꝰ. h Sumet ſcientiam .i. boni noticiam: quia pͥncipium ſapientie eſt timor. i Excogitat iuſtus de domo impij. i.exiſtens de domo impij. k Ut detrahat īpios a malo. i. vt eorum mala impediat vel diminuat: ſicut abdemelech ethiops exiſtēſ in domo impij ſedechie extraxithieremiā de lacu vbi fuerat poſitus per homines impios: vt hr̄ hiere. xxxviij. Qui obturat aurē ſuā ⁊cͣ.ſicut diues epulo qui negauit panis micas a lazaro guttaꝫ aque potuit īpetrare: Luc. xvj. m Munꝰ abſcoditū .i. abſcōdite datū mediatori. n Extinguitiras .ſ. dn̄i. o Et donū in ſinu. repetitio eſt eiuſdemſnīe ad maiore aſſertōem. Al̓r exponit̉ de el̓yna ī abſcōdito data que placat irā dei. p Gaudiū iuſto ē face̓iudiciū .i. iuſticiā exeqͥ: qꝛ delectabile ē vnicuiqꝫ ẜm oꝑari. Et pauor. ſupple ē. r Oꝑātibꝰ iniqͥtatē.