Liber
Miſericordia ⁊ veritas cūſtodiūt regē: et roborat̉ clementia thronꝰ eius. Exu̓ltatio iuuenū fortitudo eoꝝ:et dignitas ſenū canicies.Liuor vulueris abſtergetmala: ⁊ plage in obſecratōnibus vetris.Capl̓m XXI.Icūt diuiſiones aqͣꝝita cor regis in manudn̄i: qͦcunqꝫ voluerit īclīabit illud. Oīs uia viri rectaſibi vr̄: appēdit autē cordadn̄s. Face mīam ⁊ iudiciūmagis placet dn̄o qͣꝫ victīeExaltatio oculoꝝ eſt dilatatio cordis: lūcerna īpioꝝpeccatū. Cogitatōes robuſti ſempe̓r ī abūdantia: oīsauteꝫ piger in egeſtate eſt.Qui ꝯgregat theſauroſ lingua mendacij vanus et excors eſt: et impinguetur ad
laqueos mortis. Rāpineimpioꝝ detrahent eos: qꝛnoluerunt facere iudiciuꝫ.Peruerſa via viri aliena ēa deo: qui aūt mundus eſtrēctū opus eiꝰ. Melius eſtſede̓ ī angulo dogmatꝭ: qͣꝫcuꝫ muliere litigioſa ⁊ ī domo cōi. Anima īpij deſiderat malū: non miſerebit̉ ꝓximo ſuo. Mulctato peſtilēte ſapiētior erit ꝑuulus: etſi ſectet̉ ſapienteꝫ ſume̓t ſcientiā. Excogitat iuſtꝰ de domo impij: ūt d̓trahat impioſ a malo. Qui obturat aurem ſuā ad clamorē pauperis: ⁊ ipſe clamabit ⁊ nō exaudietur. Munus abſcōditum extinguit iras: et donum in ſinu indignationeꝫmaximam. Gaudium iuſto eſt facere iudiciuꝫ: et pauor ōperātibus iniꝗtatem.
hoīum que ſunt hoīs niſi ſpiritus hominis qui in ipſo eſt.a ¶ Miſericordia ⁊ v̓itas .i. iuſticia. b ¶ Auſtodiūt regēqꝛ mīa ſine iuſticia eſt puſillanimitas: ⁊ iuſticia ſin̄ mīa crudelitas: que deſtruūt regē ⁊ regnū: ſed mīa iuſticia ſtimulata: ⁊ iuſticia mīa temꝑata cuſtodiūt regē ⁊ regnuꝫ. c ¶ Etroborabit̉ cle. thro.eiꝰ. ſicut pꝫ de regnodauid. ij. reg. xxij. vbidicit: Manſuetudomea ml̓tiplicauit me.vn̄ in dubijs ad mīepartē eſt declināduꝫ.d ¶ Exultatio iuuenū for. eoꝝ. de ip̄a .n.gloriātur. e ¶ Et dignitas ſenū cani .ſ. ſenſuū cū canicie capitꝭ.ex hoc .n. digni ſūt p̄ceteris honorari. vn̄poeta: Magna fuitquōdā capiti reuerentia ſenis. vn̄ ⁊ leuiti.xix. Corā cano capiteꝯſurge ⁊ honora ꝑſonā ſenis. f ¶ Liuorvl̓ne. abſter. mala ⁊cͣ..i. dolor exterior ſiuelabor ī ſatiſfactione ⁊dolor īterior ī ꝯtritōeabſtergūt mala culpeIn heb. ſic hr̄: Liuorvulnerꝭ euacuatio inmalo ⁊ ꝑcuſſure ī vētre. qd̓ exponit ra. ſa.ſic: Euacuatio .ſ. ſubſtantie vl̓ diuitiaruꝫ.In malo. i. in malisoperibus: ſicut ꝯtīgitꝓdigis ⁊ inſipiētibuſeſt ſupple Liuor vnlneris. cauſal̓r qꝛ talibus ſolēt inferri liuores ⁊ vulnera. Et ꝑcuſſure ī ventre .i. plage mortales vſꝫad mēbra vitalia in ventre latētia pertingentes. ¶ XXI.Icut diuiſiones. Poſtꝙͣ repreſſit ꝯcupiſcētie motū: hic circa hoc remouet dubiū: qꝛ forſitan poſſꝫaliquis credere ꝙ talis motus eēt totaliter ab homīe effectiue: iō hoc remouet dicēs. a ¶ Sicut diuiſionesaquaꝝ. quibꝰ diuiſe ſūt aque que ſūt ſupra firmamentū abhis que ſūt ſub firmamēto: Gen̄. j. que facte ſūt ſimplici voluntate diuina. b ¶ Ita cor regis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s alioꝝ minꝰ potentiū. c ¶ In manu dn̄i .i. in poteſtate eius: qꝛ virtꝰ pͥmimotoris eſt in oī mouente inferiori. d ¶ Quocūqꝫ voluerit inclinabit illud: qꝛ oīa ſūt in eius obedientia. e ¶ Oīsvia viri recta ſibi vr̄. qꝛ ſicut dicit beatꝰ Dionyſiꝰ: Nullusaſpiciēs ad malū oꝑatur: ſꝫ ſꝑ aſpicit ad bonū veꝝ vl̓ apparens. f ¶ Appēdit aūt corda dn̄s. in ſtatera ſue iuſticie: vtẜm merita reddat eis p̄mia vel ſupplicia. g ¶ Face̓ mīam⁊ iudiciū .i. opera mīe egenis ⁊ iuſticiā iniuſte oppreſſis.h ¶ Magis placet dn̄o ꝙͣ victime. quibꝰ nō indiget̉: ſic̄ dr̄p̄ſ. xlix. Nūquid māducabo carnes thauroꝝ ⁊cͣ. operibꝰ ātmīe cū egenis ⁊ iuſticie cū iniuſte oppreſſis īdiget ipſe deusnō in ſe ſꝫ in ſuis mēbris: ſꝫ ꝙ dr̄ Matth̓. xxv. Eſuriui ⁊ n̄dediſtis mihi māducare ⁊c̄. i ¶ Exultatio oculoꝝ ē dilatatio cordis .ſ. effectiue. Diſpō .n. cordis maxime apparet inoculis: ⁊ iō quādo cor tēdit ad maiora ꝙͣ debeat ſicut facitcor ſuꝑbi: tunc apparet in oculis. k ¶ Lucerua īpioꝝ peccatū. ad hoc ſciūt .n. dirigere intellectū ſuū: nō an̄t ad bonū
ẜm ꝙ dicit̉ hiere. iiij. Sapientes ſunt vt faciant mala:bene aūt facere neſcierūt. l¶ Cogitatōes robuſti. robore mentis ⁊ corporis. m Semꝑ in abundantia.quia cogitant ſemꝑ ſacere bona: exquo ſequit̉ abundātia bonoꝝ ſpūaliuꝫ ⁊ tēporaliū. n ¶ Oīs aūt piger.ad bn̄ operandū.o ¶ Seper ī egeſtate eſt. ſpūali ⁊tꝑrali. p ¶ Quicongregat theſauros lingua mēdacij. ſicut adulatores diuitū ⁊ falſiaduocati. ¶ qUanus .i. virtutevacuus. r ¶ Etexcors eſt. qꝛ patitur defectū bonicordis. s ¶ Etimpīguet̉ ad laq̄os mortis. culpe⁊ gehēne. t ¶ Rapine impioꝝ detrahēt eos. ad infernū: ẜm ꝙ dr̄ .j.ad timo. vj. Quivolunt diuites fieri incidūt in laq̄os diaboli ⁊ ī deſideria multa ⁊nociua que mergunt hoīem ī interitū. v ¶ Quianoluerunt facereiudiciū .i. iuſte viuere cum ꝓximox ¶ Perueſa via.viri: que eſt viapeccati. y ¶ Aliena ē .ſ. a d̓o: ꝓpt̓ hͦ ī aliqͥbꝰ libris addit̉: a d̓o: ſꝫ n̄ē d̓ textu: qꝛ nō ē in hebreo: ſed eſt q̄dam gloſa īterlinearis inſerta textui per ſcriptores. z ¶ Qui aūt mundus eſt.a peccato. a ¶ Rectum opꝰ eius .i. ordinatum in fineꝫdebitū. b ¶ Melius eſt ſedere in angulo dogmatis..i. ſolitarie: vbi pōt homo bona facere ⁊ cogitarec ¶ Quā cum muliere litigioſa. que impedit hominisbona. d ¶ Aīa impij deſiderat malū. īclinata ad hocper habitum vicioſum. e ¶ Nō miſerebit̉ ꝓximo ſuoad releuādū eius defectū. f ¶ Mulctato peſtilente. exponatur vt ſupra. xix. c. in fine. g ¶ Et ſi ſectetur ſapientem .ſ. paruulus ſenſu alteriꝰ pena territꝰ. h ¶ Sumet ſcientiam .i. boni noticiam: quia pͥncipium ſapientie eſt timor. i ¶ Excogitat iuſtus de domo impij. i.exiſtens de domo impij. k ¶ Ut detrahat īpios a malo. i. vt eorum mala impediat vel diminuat: ſicut abdemelech ethiops exiſtēſ in domo impij ſedechie extraxithieremiā de lacu vbi fuerat poſitus per homines impios: vt hr̄ hiere. xxxviij. ¶ ¶ Qui obturat aurē ſuā ⁊cͣ.ſicut diues epulo qui negauit panis micas a lazaro guttaꝫ aque nō potuit īpetrare: Luc. xvj. m ¶ Munꝰ abſcoditū .i. abſcōdite datū mediatori. n ¶ Extinguitiras .ſ. dn̄i. o ¶ Et donū in ſinu. repetitio eſt eiuſdemſnīe ad maiore aſſertōem. Al̓r exponit̉ de el̓yna ī abſcōdito data que placat irā dei. p ¶ Gaudiū iuſto ē face̓iudiciū .i. iuſticiā exeqͥ: qꝛ delectabile ē vnicuiqꝫ ẜm hītū oꝑari. ¶ Et pauor. ſupple ē. r ¶ Oꝑātibꝰ iniqͥtatē.