prouerbioꝝ
ſed hō ſapiens e̓xhauriet illud. Multi homīes miſericordes vocāt̉: uiꝝ aūt fidelē quis īueniet? Iu̓ſtꝰ ꝗ ambulat ī ſimplicitate ſua: bea̓tos poſt ſe filios relinquit.Rex qui ſedet ī ſolio iudicij: diſſipat oē malū intuituſuo. Quis pōt dice̓ mūduꝫē cor meū: purus ſuꝫ a peccato? Pondus ēt pōdus:mēſura ⁊ mēſura: vtrūmqꝫabomīabile ē apd̓ deū. Exſtūdijs ſuis ītelligit̉ puer: ſimūda ⁊ recta ſunt oꝑa eiꝰ.Aure audiētē e̓t oculuꝫ vidētē: dominꝰ fecit vtrūqꝫ.Noͣli diligere ſomnū: ne teegeſtas opprimat. Ape̓rioculos tuos et ſaturare panibus. Malū ē malū ē dic̄oīs emptor: ēt cū r̄ceſſerittūc gl̓abit̉. Eſt auꝝ ⁊ multitudo gēmaꝝ: vas aut p̄cioſum labia ſcīe. Tolle veſtimētū eiꝰ qui fideiuſſor extitit alieni: ⁊ ꝓ extraneis aufer pignꝰ ab eo. Suauis eſt
hōini pānis mēdacij: et poſtea īplebit̉ os eiꝰ calculo.Cōgitatōes ꝯſilijs roborātur et gubernaculis tractāda ſūt bella. Ei qui reuelatmyſteria: et ābulat fraudulent̓: et dulatat labia ſua: nēcōmiſcearis. Qui maledic̄patri ſuo ⁊ mr̄i: extīgueturlumē eius ī medijs tenebrisHereditas ad quā feſtinat̉in pͥncipio ī noͣuiſſimo bn̄dictione carebit. Ne̓ dicasreddā malū ꝓ malo: ēxpecta dn̄ꝫ et liberabit te. Aboͦminatio ē apud deuꝫ ponduſ ⁊ pōdus ſtatera doloſa nō ē bona. A domīo diriguntur greſſus viri: quisautem hominum intelligere poteſt viam ſuam? Ruina eſt homini deuotare ſāctos: ⁊ poſt vota r̄tractareDiſſipat impios rex ſapiens: et incuruat ſuper eosfornicem. Lucerna domini ſpiraculum hoīs: que inueſtigat oīa ſecreta vetris.
t ¶ Sed homo ſapiēs .i. diſcipulus diligens. v ¶ Exhauriet illud. ſolicite q̄rendo ab ip̄o. x ¶ Multi homines miſericordes vo. qͥ tn̄ nō ſūt ẜm v̓itatē: ſꝫ magispuſillanimes impunita vicia dimittētes: ideo ſubdit̉:y ¶ Uiꝝ aūt fidelē. ī correctōe vicioꝝ ẜꝫ officiū ſibi impoſitū. z ¶ Quiſinueniet. q. d. raro inuenit̉: ꝓpterqd̓ dr̄ Luc. xviij.Filius hoīs veniens putas inueniet fidē in terra: i.fidelē hoīeꝫ timore poſtpoſito ⁊ fauore iuſticiā faciētem. a ¶ Iuſtuſqͥ ambulat ī ſimplicitate ſua .i. ſin̄falſitatis plica.b ¶ Beatos poſtſe filios d̓relinq̄t.inſtructos doctrina ſua. vn̄ freq̄nt̓cōtingit ꝙ ꝓpterbonitatē patrumdefūctoꝝ imp̄cātur bona filijs eorū. c ¶ Rex quiſedet in ſolio iudicij. i. ad iuſticiamexequēdā. d¶Diſſipat oē malū.ſ. culpe: qd̓ debꝫdiſſipare. e ¶ Intuitu ſuo. qꝛ malitalē pͥncipē formidant videre. C fQuis pōt diceremūdū ē cor meū.q. d. nullus niſiex ſpāli gr̄a dīnaꝓpt̓ qd̓ dr̄ Ioh̓. j.canonica prima:Si dixerimus qꝛpeccatū nō hēmus ipſi nos ſeducimꝰ ⁊cͣ. g ¶ Pōdus.maiꝰ ī emēdo. h ¶ Et pōdus. minꝰ ī vēdēdo: ⁊ ſil̓r demēſura. i ¶ Utrūqꝫ abomīabile ē apud deū. qꝛ furtūē colore iuſticie palliatū: ꝓpt̓ qd̓ dicit Hieronymꝰ: Simulata ſanctitas duplex ē iniqͥtas. k ¶ Ex ſtudijs ſuis intelliget̉ puer ⁊c̄. ſi .n. ſit bone īdolis ex hoc ꝯiecturatur ꝙ futurꝰ ſit v̓tuoſus ī etate adulta: ꝓpt̓ qd̓ dic̄ ph̓s.j. ethi. ꝙ pueros beatificamꝰ ī ſpe. l ¶ Aurē audiētē.doctrina ſapiētū. m ¶ Et oculū vidētē. exēpla eoꝝ.n ¶ Dn̄s fecit vtrūqꝫ .i. ex dono dei vtrūqꝫ ꝓuenit.o ¶ Noli dilige̓ ſōnū. īmoderatū ꝑ pigritia. p ¶ Rete egeſtas opprimat. ꝓpt̓ defectū laboris in acqͥſitōe neceſſarioꝝ. q ¶ Aperi oculos tuos .i. ſis vigil ⁊ diligēī operibus tuis. r ¶ Et ſaturare panibꝰ .i. ſaturaberiss ¶ Malū eſt: malū ē ⁊cͣ. qꝛ r̄plicat emēde rei defectū:vt diminuat eiꝰ p̄ciū. t ¶ Et cū receſ. cū re empta tuncgl̓a. de bono foro. v ¶ Eſt auꝝ ⁊cͣ .i. doctrina ꝓcedensex ſapīa excedit oē corporale ꝙͣtūcunqꝫ p̄cioſum: ꝙͣtocorpore melior ē aīa. x ¶ Tolle veſtimētū eiꝰ .i. licitepōt tollere. y ¶ Qui fideiuſſor extitit alieni .i. ꝓ alienō: qꝛ obligatꝰ ē ad reddēdū ꝓ eo: tn̄ ſi veſtimētū eſt ſibi neceſſariū de nocte dꝫ ſibi reddi ī veſꝑe: ⁊ reſumi pōt
de mane ſicut dictū fuit diffuſiꝰ exo. xxij. z ¶ Suauis eſthōi .ſ. mēdaci. a ¶ Panis mēdacij .i. ꝑ medaciū acqͥſitꝰ: qꝛvnicuiqꝫ delectabile ē operari ẜm hītu. ij. ethi. ⁊ qd̓ ſic acqͥritur ſuaue vr̄. b ¶ Et poſtea īplebit̉ os eiꝰ calculo. ꝑ amaritudinē pnīe: eo ꝙ ꝯſiderat ſe male egiſſe. c ¶ Logitatōeſcō. robo. i. ad effectūd̓ducentur. d ¶ Etgubernaculis .i. prudentia ꝯſilio ⁊ experientia. e ¶ Tractanda ſūt bella. ⁊ nō ſolūviribꝰ corꝑalibꝰ. Un̄apud Romanos quiꝑ bella ſubiugauerūtſibi totū orbe: milesꝙͣtūcūqꝫ fortis carēstn̄ ſapīa dicebat̉ miles ſin̄ oculiſ. f ¶ Eiqui reuelat myſteria..i. ꝯſilia ſue fidei tradita. g ¶ Et ābulatfraudulēt̓. on̄dēs amicitiā cū ſit inimicꝰ latenter. h ¶ Et dilatat labia ſua. magnaꝓmittendo: ⁊ paruaaut nulla adimplēdoi ¶ Ne cōmiſcearis.qꝛ fie̓ꝫ ei ſil̓is. p̄ſ. xvij.Cū electo electus eriſ⁊ cū ꝑuerſo ꝑuerterꝭ.k ¶ Qui maledic̄ patri ſuo ⁊ mr̄i extīguetur .i. int̓ficiet̉: ſicut p̄cipit̉ Leuit̓. xx. ⁊ ſic extinguit̉ ꝙͣtū ad lumēpn̄tis vite. l ¶ Hereditas ad quā feſtinat̉ī pͥncipio. ex cupiditate eā indebite acqͥrendo. m ¶ In nouiſſimo bn̄di. care. qꝛ acqͥrēs poſt mortē penaꝫſuſtinebit: ⁊ heres eide cōi curſu nō gaudebit final̓r. n ¶ Ne dicas red. ma. ꝑma. ex vīdicte celo. o ¶ Expecta dn̄ꝫ .i. iuſticiā eiꝰ. p ¶ Etliberabit te. a ꝑſequētibꝰ. q ¶ Abomīatio ē ⁊cͣ. exponat̉ſicut pͥus. r ¶ A dn̄o diri. greſ. viri .i. neceſſe hēnt dirigi.s ¶ Quis aut hoīum pōt ītellige̓ viā̓ ſuā. q. d. nullus niſi adeo directus. Cuiꝰ rō ē qꝛ hō final̓r ordinat̉ ad beatitudinēfacultatē naͣe excedentē: ẜm ꝙ dr̄. i. cor. ij. O culus nō viditnec auris audiuit: ⁊ in cor hoīs nō aſcēdit q̄ p̄parauit deusdiligētibꝰ ſe. Ad finē aūt īcognitū hō nō pōt oꝑa ſua dirige̓:ꝓpter qd̓ neceſſario īdiget dīna directōe. t ¶ Ruina ē hominis deuo. ſanctos ⁊cͣ .i. facere eis vota ⁊ nō īple̓: qꝛ lꝫ vouere ſit volūtatis: redde̓ tn̄ vota facta ē neceſſitatis: ⁊ iō nōreddēs ruit in peccatū niſi per īpotētiā excuſetur. v ¶ Diſſipat īpios rex ſapiēs .i. dꝫ diſſipare turbantes bonū cōe.x ¶ Et incuruat ſuꝑ eos fornicē .i. arcū triumphalē qui antiquitꝰ erigebat̉ habita victoria de inimicis: vt hr̄ d̓ ſaule rege. j. reg. xv. y ¶ Lucerna dn̄i ſpira. hōis .i. ſpūs eiꝰ. qꝛ lumen naturale rationis eſt quedam impreſſio diuini luminis: ẜm ꝙ dicitur pſal. iiij. Signatum eſt ſuper nos lumēvultus tui domine. 3 ¶ Que inueſtigat omnia ſecretaventris: ideſt cordis. Intellectus enim reflectit̉ ſupra ſeipſuꝫ⁊ ſic cognoſcit interiora ſua: prima Cor. ij. Quis enim ſcit