Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

prouerbioꝝ

ſed ſapiens e̓xhauriet illud. Multi homīes miſericordes vocāt̉: uiꝝ aūt fide quis īueniet? Iu̓ſtꝰ ambulat ī ſimplicitate ſua: bea̓tos poſt ſe filios relinquit.Rex qui ſedet ī ſolio iudicij: diſſipat malū intuituſuo. Quis pōt dice̓ mūduꝫē cor meū: purus ſuꝫ a peccato? Pondus ēt pōdus:mēſura mēſura: vtrūmqꝫabomīabile ē apd̓ deū. Exſtūdijs ſuis ītelligit̉ puer: ſimūda recta ſunt oꝑa eiꝰ.Aure audiētē e̓t oculuꝫ vidētē: dominꝰ fecit vtrūqꝫ.Noͣli diligere ſomnū: ne teegeſtas opprimat. Ape̓rioculos tuos et ſaturare panibus. Malū ē malū ē dic̄oīs emptor: ēt r̄ceſſerittūc gl̓abit̉. Eſt auꝝ multitudo gēmaꝝ: vas aut p̄cioſum labia ſcīe. Tolle veſtimētū eiꝰ qui fideiuſſor extitit alieni: extraneis aufer pignꝰ ab eo. Suauis eſt

hōini pānis mēdacij: et poſtea īplebit̉ os eiꝰ calculo.Cōgitatōes ꝯſilijs roborātur et gubernaculis tractāda ſūt bella. Ei qui reuelatmyſteria: et ābulat fraudulent̓: et dulatat labia ſua:cōmiſcearis. Qui maledic̄patri ſuo mr̄i: extīgueturlumē eius ī medijs tenebrisHereditas ad quā feſtinat̉in pͥncipio ī noͣuiſſimo bn̄dictione carebit. Ne̓ dicasreddā malū malo: ēxpecta dn̄ꝫ et liberabit te. Aboͦminatio ē apud deuꝫ ponduſ pōdus ſtatera doloſa ē bona. A domīo diriguntur greſſus viri: quisautem hominum intelligere poteſt viam ſuam? Ruina eſt homini deuotare ſāctos: poſt vota r̄tractareDiſſipat impios rex ſapiens: et incuruat ſuper eosfornicem. Lucerna domini ſpiraculum hoīs: que inueſtigat oīa ſecreta vetris.

t Sed homo ſapiēs .i. diſcipulus diligens. v Exhauriet illud. ſolicite q̄rendo ab ip̄o. x Multi homines miſericordes vo. tn̄ ſūt ẜm v̓itatē: ſꝫ magispuſillanimes impunita vicia dimittētes: ideo ſubdit̉:y Uiꝝ aūt fidelē. ī correctōe vicioꝝ ẜꝫ officiū ſibi impoſitū. z Quiſinueniet. q. d. raro inuenit̉: ꝓpterqd̓ dr̄ Luc. xviij.Filius hoīs veniens putas inueniet fidē in terra: i.fidelē hoīeꝫ timore poſtpoſito fauore iuſticiā faciētem. a Iuſtuſ ambulat ī ſimplicitate ſua .i. ſin̄falſitatis plica.b Beatos poſtſe filios d̓relinq̄t.inſtructos doctrina ſua. vn̄ freq̄nt̓cōtingit ꝓpterbonitatē patrumdefūctoꝝ imp̄cātur bona filijs eo. c Rex quiſedet in ſolio iudicij. i. ad iuſticiamexequēdā.Diſſipat malū.ſ. culpe: qd̓ debꝫdiſſipare. e Intuitu ſuo. qꝛ malitalē pͥncipē formidant videre. C fQuis pōt diceremūdū ē cor meū.q. d. nullus niſiex ſpāli gr̄a dīnaꝓpt̓ qd̓ dr̄ Ioh̓. j.canonica prima:Si dixerimus qꝛpeccatū hēmus ipſi nos ſeducimꝰ ⁊cͣ. g Pōdus.maiꝰ ī emēdo. h Et pōdus. minꝰ ī vēdēdo: ſil̓r demēſura. i Utrūqꝫ abomīabile ē apud deū. qꝛ furtūē colore iuſticie palliatū: ꝓpt̓ qd̓ dicit Hieronymꝰ: Simulata ſanctitas duplex ē iniqͥtas. k Ex ſtudijs ſuis intelliget̉ puer ⁊c̄. ſi .n. ſit bone īdolis ex hoc ꝯiecturatur futurꝰ ſit v̓tuoſus ī etate adulta: ꝓpt̓ qd̓ dic̄ ph̓s.j. ethi. pueros beatificamꝰ ī ſpe. l Aurē audiētē.doctrina ſapiētū. m Et oculū vidētē. exēpla eoꝝ.n Dn̄s fecit vtrūqꝫ .i. ex dono dei vtrūqꝫ ꝓuenit.o Noli dilige̓ ſōnū. īmoderatū pigritia. p Rete egeſtas opprimat. ꝓpt̓ defectū laboris in acqͥſitōe neceſſarioꝝ. q Aperi oculos tuos .i. ſis vigil diligēī operibus tuis. r Et ſaturare panibꝰ .i. ſaturaberiss Malū eſt: malū ē ⁊cͣ. qꝛ r̄plicat emēde rei defectū:vt diminuat eiꝰ p̄ciū. t Et receſ. re empta tuncgl̓a. de bono foro. v Eſt auꝝ ⁊cͣ .i. doctrina ꝓcedensex ſapīa excedit corporale ꝙͣtūcunqꝫ p̄cioſum: ꝙͣtocorpore melior ē aīa. x Tolle veſtimētū eiꝰ .i. licitepōt tollere. y Qui fideiuſſor extitit alieni .i. alie: qꝛ obligatꝰ ē ad reddēdū eo: tn̄ ſi veſtimētū eſt ſibi neceſſariū de nocte dꝫ ſibi reddi ī veſꝑe: reſumi pōt

de mane ſicut dictū fuit diffuſiꝰ exo. xxij. z Suauis eſthōi .ſ. mēdaci. a Panis mēdacij .i. medaciū acqͥſitꝰ: qꝛvnicuiqꝫ delectabile ē operari ẜm hītu. ij. ethi. qd̓ ſic acqͥritur ſuaue vr̄. b Et poſtea īplebit̉ os eiꝰ calculo. amaritudinē pnīe: eo ꝯſiderat ſe male egiſſe. c Logitatōeſ. robo. i. ad effectūd̓ducentur. d Etgubernaculis .i. prudentia ꝯſilio experientia. e Tractanda ſūt bella. ſolūviribꝰ corꝑalibꝰ. Un̄apud Romanos qui bella ſubiugauerūtſibi totū orbe: milesꝙͣtūcūqꝫ fortis carēstn̄ ſapīa dicebat̉ miles ſin̄ oculiſ. f Eiqui reuelat myſteria..i. ꝯſilia ſue fidei tradita. g Et ābulatfraudulēt̓. on̄dēs amicitiā ſit inimicꝰ latenter. h Et dilatat labia ſua. magnaꝓmittendo: paruaaut nulla adimplēdoi Ne cōmiſcearis.qꝛ fie̓ꝫ ei ſil̓is. p̄ſ. xvij. electo electus eriſ ꝑuerſo ꝑuerterꝭ.k Qui maledic̄ patri ſuo mr̄i extīguetur .i. int̓ficiet̉: ſicutcipit̉ Leuit̓. xx. ſic extinguit̉ ꝙͣtū ad lumēpn̄tis vite. l Hereditas ad quā feſtinat̉ī pͥncipio. ex cupiditate indebite acqͥrendo. m In nouiſſimo bn̄di. care. qꝛ acqͥrēs poſt mortē penaꝫſuſtinebit: heres eide cōi curſu gaudebit final̓r. n Ne dicas red. ma.ma. ex vīdicte celo. o Expecta dn̄ꝫ .i. iuſticiā eiꝰ. p Etliberabit te. a ꝑſequētibꝰ. q Abomīatio ē ⁊cͣ. exponat̉ſicut pͥus. r A dn̄o diri. greſ. viri .i. neceſſe hēnt dirigi.s Quis aut hoīum pōt ītellige̓ viā̓ ſuā. q. d. nullus niſi adeo directus. Cuiꝰ ē qꝛ final̓r ordinat̉ ad beatitudinēfacultatē naͣe excedentē: ẜm dr̄. i. cor. ij. O culus viditnec auris audiuit: in cor hoīs aſcēdit p̄parauit deusdiligētibꝰ ſe. Ad finē aūt īcognitū pōt oꝑa ſua dirige̓:ꝓpter qd̓ neceſſario īdiget dīna directōe. t Ruina ē hominis deuo. ſanctos ⁊cͣ .i. facere eis vota īple̓: qꝛ lꝫ vouere ſit volūtatis: redde̓ tn̄ vota facta ē neceſſitatis:reddēs ruit in peccatū niſi per īpotētiā excuſetur. v Diſſipat īpios rex ſapiēs .i. dꝫ diſſipare turbantes bonū cōe.x Et incuruat ſuꝑ eos fornicē .i. arcū triumphalē qui antiquitꝰ erigebat̉ habita victoria de inimicis: vt hr̄ ſaule rege. j. reg. xv. y Lucerna dn̄i ſpira. hōis .i. ſpūs eiꝰ. qꝛ lumen naturale rationis eſt quedam impreſſio diuini luminis: ẜm dicitur pſal. iiij. Signatum eſt ſuper nos lumēvultus tui domine. 3 Que inueſtigat omnia ſecretaventris: ideſt cordis. Intellectus enim reflectit̉ ſupra ſeipſuꝫ ſic cognoſcit interiora ſua: prima Cor. ij. Quis enim ſcit