Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L iber

et ſi compreſſerit labia ſuaintelligēs. Cap. XVIII.Ccāſiones querit quivult recedere ab amico: omni tꝑe erit exprobrabilis. Non recipit ſtultꝰ verba prudētie: niſi ea dixeris v̓ſant̉ in corde eiꝰ. Impius ī ꝓfundū venerit peccatoꝝ contēnit: ſed ſeꝗt̉ignominia opprobrium.Aqu̓a ꝓfūda v̓ba ex ore viri: et torrēs redūdans ſōnsſapīe. Accipere ꝑſonaꝫ impij in iudicio non ē bonuꝫ:vt declines a vitate iudicijLābia ſtulti miſcēt ſe rixis oͣs eiꝰ iurgia ꝓuocat. Osſtu̓lti ꝯtritio ei: lābia ip̄iꝰruina aīe eius. Verba biliguis quaſi ſimplicia: et ipſaꝑueniūt vſqꝫ ad int̓iora vetris. Pigruꝫ deijcit timor:a̓īe aūt effeminatoꝝ eſuriētQui mollis diſſolutꝰ eſt īoꝑe ſuo: frat̓ eſt ſua oꝑa diſſipantis. Turris fortiſſima

nomē dn̄i: ad ipſam curritiuſtus exaltabit̉. Sūbſtātia diuitis urbs roboris ei qͣſi murus validus circūdās. Antēqͣꝫ ꝯterat̉ exaltat̉ cor hoīs: et anteqͣꝫ gl̓ificet̉ humiliat̉. Qui pͥus rn̄det qͣꝫ audiat: ſtultuꝫ ſe eſſedemōſtrat ꝯfuſiōe dignūSpiritus viri ſūſtentat ībecillitatem ſuam: ſpirituꝫ v̓oad iraſcēdū facile: ꝗs poterit ſuſtinere: Cor prudētispoſſidebit ſcīaꝫ: et auris ſapiētiū querit doctrinā. Do hoīs dilatat viā eius:an̄ pͥncipes ſpatiū ei facit.Iuſtus pͥor ē accuſator ſui:uenit amicꝰ eꝰ ēt īueſtigabit. Contradictōes cōpͥmitſors: int̓ potentes quoqꝫdiiudicat. Frater adiunatur a fratre quaſi ciuitas firma: ē. iudicia quaſi veciēsvrbium. De̓ fructu oris viri replebitur venter eius: etgenimina labiorum ipſius

ad loquēdū. v Et ſi cōpreſſerit labia ſua. ab inclinatōeloquēdi. x Intelligens .ſ. ꝓpriū defectū ex quo cōprimitlabia ſua: ne ꝓrumpat in aliquod ſtultū. Cap. XVIII.Ccaſiones q̄rit. Hic ꝯn̄ter reprobat effectū ire 2ᵐ:qui ē recedere ab amico fideli: qd̓ frequēter fac̄ iraDicit igit̉:a Occaſiōes q̄rit.allegando cāmca̓. b Qui uult recedre ab amico. ſinerōnabili. c Oitꝑre erit exprobrabil̓.qꝛ corrumpit falſatamicitiā: qd̓ ē peiꝰ ꝗͣfalſare pecuniā ꝙͣtop̄cioſior res eſt amicitia ꝙͣ pecunia: ẜmdicit ph̓s. viij. ethico.d recipit ſtult̓v̓ba prudētie. qꝛ ſibideſipiūt ꝓpt̓ hītūtrariū. e Impius in ꝓfū. ve. pec. perobſtinatōem mentis.f Cōtēnit. oēm correctōem pene cōminatōem. g Sꝫ ſequit̉ ignomīa opprobriū. ſempit̓nū ingehēna. h Aqͣfūda v̓ba ex ore viri.vt dicit ra. ſa. hic accipit̉ vir ꝑfectꝰ in ſcīa v̓tute cuiꝰ v̓ba continēt ꝓfundā ſnīaꝫ: adquā quilibet non pōtde facili attinge̓ ſicutnec ad ꝓfundū aqueꝓfunde. i Et torrens redūdans. in alios bonā doctrinaꝫ.k Fons ſapīe. ī mete ſapientis a quo fonte ad alios deriuat̉ aqͣ ſapīe. l Accipere ꝑſonā impij in iudicio. ſiue diues ſit ſiue pauper.m eſt bonū. minus dicit plus ſignificat: qꝛ hoc eſtmalū cum ſit ꝯͣ iuſticie v̓itatē. n Labia ſtulti miſcent ſerixis .ſ. alioꝝ adīuicē rixātiū. o Et oſ eiꝰ iurgia ꝓuocat.qꝛ rixātes ad maiora iurgia īcitat: ſicut ille canes incitatad mordendū ſe inuicē. p Os ſtulti ꝯtritio eius. qꝛ ꝓpt̓v̓ba ſua frequēter punit̉ in corpore: hoc peccat ī mente ſeqͥtur: q Labia ipſius ⁊cͣ. verbabilinguiſ. qui ī pn̄tiaadulat̉ in abſentia detrahit. r Quaſi ſimplicia .i. ſin̄plica doloſitatis vr̄ qn̄ in pn̄tia loquit̉. s Et ipſa ꝑueniunt vſqꝫ ad interiora ventris .i. vſqꝫ ad cor: qd̓ ē ī mediotris. hoc ē dictu: ſūt valde nociua. t Pigrū ⁊cͣ. ille v̓ſus eſt in hebreo: pōt tn̄ ſic exponi. t Pigrū deijcit. ab aggreſſu boni oꝑis. v Timor. laboris. v Aīe aūt effemi .i. hoīes vt femine molles ad bn̄ operādū. x Eſurient. quia laborāt ad neceſſaria acqͥrēda. y Qui mollis diſſolutus ē. a v̓tute operādi. z Frater ē ſua oꝑa diſſipantis .i. ſil̓is eſt illi tn̄ in toto: qꝛ peior eſt diſſipas oꝑaſua ꝙͣ mollis remiſſuſ in ſuis oꝑbus īchoatis. a Turris fortiſſima .i. ꝓtectio firma. b Nomē dn̄i .i. eiꝰ potentia. c Ad ip̄aꝫ currit iuſtus. inuocādo diuinā potētiaꝫin ſuis neceſſitatibus. d Subſtātia diuitis .i. eiꝰ diuitie.e Urbs roboris eiꝰ. qꝛ in ipſis cōfidit ſicut ī murata vrbe

lꝫ frequēter in hoc decipiat̉. f An̄qͣ ꝯterat̉ exal. eo.hōiſ. ſicut dcm̄ ē ſupra de abſalō de antiocho illuſtrg Et an̄qͣ gl̓ificet̉ humiliat̉. ſicut Ioſeph humiliatfuit in carcere an̄ꝙͣ p̄ficeret̉ egypti ꝓuincie: dauid in ꝑſecutōe ſaulis anteꝙͣ ſb̓limaret̉ in regnū. h Qui pusreſpōdet ꝙͣ audiat ⁊cͣ. hoc dupl̓rexponit̉. vnode illo ad qōeꝫrn̄det anꝙͣ ꝑfecteaudiat eius ꝓpoſitōem: ille frequenter on̄dit ſeſtultū ꝯfuſibilēqꝛ rn̄det ad intellectū q̄rentis.Alio modo de illo tanꝙͣ doctorrn̄det diſcipulis: tn̄ non audiuitdiſcēdo ab alijs. iſte ē ſtultꝰfuſione dignꝰ: qꝛaccipit formā doctoris nonduꝫfuerit diſcipulusi Spūs aūt viri .i. bonitas cordis. k Suſtētat ſuā ībecillita. ex parte corporis: qꝛ plus aliqn̄facit ꝙͣ hēns corpus forte cor debile. vn̄ dic̄ Gregoriꝰ homel̓. xij.Uires quas īperitia denegat: charitas ſubminiſtratl Spūꝫ v̓o adira. faci. qͥs po. ſuſti. q. d. nullus niſi valde patiēs māſuetꝰ. m Cor prudē. poſ. ſci. tāqͣ chariſſimā: qꝛ pōt auferri ab eo violēter ſic̄ p̄n̄tbona exteriora. n Et auris ſa. q̄rit doc. ab alijs libēter audiēdo ꝓpter qd̓ dr̄.. c. j. Audiēs ſapiēs ſapiētiorerit ⁊cͣ. o Donū hoīs dila. viā eiꝰ. hoc pꝫ in curijspͥncipū p̄latoꝝ: qꝛ qui dat oſtiarijs mediatoribusꝓcedit vltra vſqꝫ ad pn̄tiā eoꝝ. p Iuſtus pͥor acculator ē ſui. reuelado delictū ſuū amico an̄qͣ ab alijs accuſet̉. q Uenit amicꝰ eius. ei cōpatiēdo. r Et īueſtigabit. querēs viā liberatōis ſue. s Lōtradictōnes cōprimit ſors ⁊c̄. .n. in diuiſione alicuꝰ rei non inuenit̉ alius modus ꝙͣ ſors: tūc vſus ſortiū deſcindit int̓eos litigiū: qꝛ qͥlibet eſt ꝯtentꝰ portōe ſibi ſortē obueniente. t Frater qui adiuuat̉ a fratre .i. ꝯgregatō hominū potiſſime religioſoꝝ adinuicē ꝯcordātiū ſupportātiū. v Quaſi ciuitas firma. qꝛ ſi ab alijs inuadatur bn̄ defendit̉. x Et iudicia. a talibus data.Quaſi vectes vrbiū. qꝛ ſunt firma īmobilia.z De fructu oris viri .i. de doctrina v̓tuoſi. Replebitur vent̓ eius .i. augmētabit̉ ſcīa eius eo loquēdi quo dr̄ de paꝝ ſciēte aut ignorāte parū aut nihilhabet ī ventre: ex actu .n. docēdi augmentabit̉ ſcīa doctoris. a Et genimina .i. germina vel gnaͣtōes: dicunt̉ a gigno. h Labioꝝ eiꝰ .i. doctrīa ipſiꝰ: ē repe