Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

prouerbioꝝ

gl̓iā filioꝝ patres eorum.Non decēt ſtultū v̓ba compoſita: nec pͥncipē labiū metiens. Gēma gratiſſima expectatio p̄ſtolātꝭ quocūqꝫſe vertit prudenter ītelligit.Qui celat delictum queritamicitias: qui alt̓o ſermōerepetit ſēparat federatos.Plus ꝓfic̄ correctio apu̓dprudēteꝫ: qͣꝫ centum plageapud ſtultū. Semꝑ iurgiaq̄rit malus: angelus āt crudelis mittētur ꝯͣ eum. Expe̓dit magꝭ vrſe occurre̓ raptꝭfetibꝰ: qͣꝫ fatuo ꝯfidenti ſibiin ſtultitia ſua. Qui redditmala bonis: recedetmalū de domo eius. Quidimittit aquā cāput ē iurgiorū: et an̄qꝫ patiat̉ ꝯtumeliam iudiciū deſerit. Et quiiuſtificat īpiū: ꝯdemnatiuſtū: abominabilis ē vt̓qꝫapud deū. Quid ꝓdeſt ſtulto hēre diuitias: cum ſapiētiā eme̓ non poſſit? Qui al facit domū ſuam q̄rit rui: qui euitat diſcere inci

det ī malū. Omni tꝑre diligit qui amicꝰ eſt: et frater inanguſtijs cōprobat̉. Stultus plaudet manibusſuis: cuꝫ ſpōpōderit amico ſuo. Qui meditat̉ diſcordias diligit rixas. e̓t exaltat os ſuum querit ruinaꝫ.Qui ꝑuerſi cordis ē īueniet bonū: et v̓tit linguaꝫīcidēt ī malū. Natu̓s ē ſtultus ī ignomiaiā ſuā: ſꝫ necpater ī fatuo letabit̉. Aiusgaudēs etatē floridā facit:ſpiritus triſtis exſiccat oſſaMu̓nera de ſinu īpil̓s accipit: vt ꝑuertat ſemitas iudicij. In facie prudentis lucet ſapīa: oͦculi ſtultoꝝ in finibꝰ terre. Ira pr̄is filiꝰ ſtulꝰtus dolor matris que genuit. Noͣn ē bonuꝫ dam īferre iuſto: nec ꝑcuterepͥncipem qui recta iudicat.Qui moderatur ſermonesſuos doͣctus prudens eſtet precioſi ſpiritus uir eruditus. Stu̓ltus quoqꝫ ſi tacuerit ſapiens reputabitur:

o Sloria filioꝝ patres eoꝝ. in hoc .n. gloriant̉: debōis pr̄ibꝰ nobilibꝰ ſt̓ orti. p de. ſtul. ver. ꝯpo.hoc ē dictu ē decēs ſtulto īponat̉ aliqͣ ambaſciatain oꝑꝫ hr̄e v̓ba cōpoſita. q Nec pͥncipē la. men. qꝛdꝫ regula alioꝝ ad qd̓ reqͥrit̉ v̓itas labioꝝ. rma gratiſ. expe.ſtolantis .i. res expectata a deſiderāte ē qͣſi lapiscioſus ī oculis eis Quocūqꝫ ſev̓tit .i. ī quocunqꝫnegocio. t Prudent̓ ītelligit .i. diligētiam apponitvt prudent agat:ne ſuo deſideriodefraudet̉. Al̓r exponit̉ de expectatōe regni celeſtis:qd̓ dr̄ p̄cioſa margarita: Mattheixiij. tal̓ ī oꝑeſtudet prudenteragere: ne fraudet̉ſua expectatione.y Qui celat delictū. alteriꝰ. IQuerit amicitia.illius. y Quialtero ſermōe repetit. ſine iuſtapublicando 3Separat federatos. qꝛ rumpit fedus int̓ ſe illuꝫa Plus ꝓficitcorreptio .ſ. fraterna. b Apudprudentē. eaꝫ recipit. c Quacentū plage apudſtultū. emendat̉ v̓bo vel v̓bere. d Semperiurgia querit malus. ad hoc īclinatꝰ ex cōplexione velaſſuefactōe. e Angelus aūt crudelis .i. nūciꝰ iudicis.f Mittet̉ ꝯͣ. ad īcarcerādū vel occidendū tanꝙͣſeditioſū. g Expedit magis vrſe occurre̓ ⁊cͣ. qꝛ hodeſtitutꝰ a lege iuſticia dr̄ hic ſtultꝰ ē peſſimū aīaliūvt dr̄. j. politi. h Qui reddit mala bonis ⁊cͣ. quiaiſta ē ingratitudo maxīa peſſimū viciū. i Qui dimittit aquā. bibēs vinū nimis forte. k Caput ē iurgioꝝ. que oriūtur ex ebrietate. l Et ateꝙͣ patiat̉ ꝯtumeliā. a ꝓximo. m Iudiciū deſerit. ledēdo ꝓximuꝫſine. In hebreo hr̄: Qui aperit aquā pͥncipiū ē iurgiorū ⁊cͣ. qd̓ exponēs ra. ſa. dicit: ille qui ī alueo fluminis facit a perturā: vt aqua īde d̓currat: ille qui īcipitiurgia faciūt ſil̓ia: qꝛ ī pͥncipio aꝑtura ē parua: ſꝫ ꝓcedēdo dilatat̉: ſic iurgiū ē ī pͥncipio ꝑuuꝫ ꝓcedendo fit magnū malū. n Et qui iuſtificat impiū ⁊cͣ. qꝛ vterqꝫ facit ꝯͣ iuſticiā. o Quid ꝓdeſt hr̄e diuitias ſtulto. q. d.nihil: qꝛ eis vtit̉ ad bonū ſed ad malū: nec eas pōtacqͥrere ſapīam. p Qui altā facit domū ſuā ⁊cͣ. iſtevſus eſt in hebreo: ꝑtrāſeo: qꝛ ſnīa ſatis patet.q t̓ꝑe diligit .ſ. tꝑe aduerſitatis ſicut tꝑe ꝓſperi

tatis. r Qui amicus ē. verꝰ certꝰ. s Et frat̓ in anguſtijs cōprobat̉. ſuccurrēdo fratri ī magnis āguſtijs: ſicut Ioſeph ſuccurrit fr̄ibus ſuis fame afflictis. t Stultusplaudet manibꝰ. qͣſi gaudēs curās. v ſpōpōderit amico ſuo. ī hebreo hr̄: Pro ſocio ſuo. periculoſe obligās ſe eo: tn̄ deberet ſolicitari de liberatōe ſua amici ſui:ſicut etiā dictum ē ſupra. vj. cap. Fili mi ſiſpōpoderis amicotuo ⁊cͣ. x Quimeditat̉ diſcordiaſ. ſeminare. y Diligitrixas. qꝛ ſequūtur addiſcordias. z Et exaltat os ſuū. ſe iactādo alios ꝯtēnendo. Querit rui. lꝫ p̄ter ītētōeꝫ ſuāqꝛ taliſ exaltatio ē inimicoꝝ acqͥſitio. aQui ꝑuerſi ē cordis īuenit bonū. quiaalijs efficit̉ odioſus:qꝛ ī ſemetipſo eſt diuiſus ꝓpter ſyndereſimrecalcitrāte malo ſēſualitatē ad malū īclinantē: ꝓpter qd̓ dicitph̓s. viij. ethicoꝝ:malus hēt amiciciā ad alteꝝ neqꝫ adſeip̄ꝫ. b Et vertit līguā. ī pn̄tia adulādo ī abſentia diffamando. c Incidet ī malū. culpe pene. d Ratꝰ ē ſtuliī ignominia ⁊cͣ. qꝛ abalijs deſpicit̉. vn̄ pr̄ioccaſio triſtitie tribuitur. e Aius gaudēs etatem floridamcit vſqꝫ ad caniciem: f Spūs triſtꝭ exficcat oſſa. ſic abfacit. qꝛ vitam produbreuiat vitam: quia triſticia eſt paſſio mortificatiua.g Munera de ſinu .i. in occulto tradita. h Impiusaccipit .ſ. iudex. i In facie prudentis lucet ſapientia. permaturitatem honeſtatem: quia diſpoſitio cordis magisapparet in facie in qua ſunt omnes ſenſus ꝙͣ ī partibus aliis. k Oculi ſtultorum in finibus terre .i. habent vagosaſpectus ſicut cor varios cogitatus. l Ira patris filiusſtultus. quia pater repreſentatur in filio: ſic ſtulticia eiusredundat in patrem: ſimiliter in matrem. m Non eſtbonum damnum inferre iuſto. cui debetur honor bonuꝫn Nec percutere principem .i. occidere: ſicut iſmael peſſimus interfecit godoliam: qui recte iudicabat populum: hiemie. xlj. o Qui moderatur ſermones ſuos. ita nihil ēibi ſuperfluuꝫ nec diminutum. p Doctus prudens ē.quia hoc eſt valde difficile: circa quod eſt magna virtus.q Et precioſi ſpiritus .i. anime. r Uir eruditus. in ſcientia moribus ex quibus p̄cioſitas anime attenditur.s Stultus quoqꝫ ſi tacuerit. inter ſapientes. t Sapiens reputabit̉. ab ignorantibus ip̄m credentibus hanc taciturnitatē ꝓcedere ex ſapiētis maturitate qui ſolus

s s 5