Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

prouerbioꝝ

placuerūt dn̄o vie homīs:inimicōs quoqꝫ eius conuertet ad pacē. Melius eſtpaꝝ cum iuſticia: qͣꝫ multifructus cum iniꝗtate. Cōrhoīs diſponit viā ſuaꝫ: ſeddn̄i eſt dirigere greſſus eiꝰ.Diu̓inatio ī lābijs regis: iniudicio errabit os eius.Pondus ſtatera iudiciadn̄i ſunt: et oꝑa eius oēs lapides ſeculi. Abomīabilesregi qui agūt impie: quoniam iuſticia firmat̉ ſolium.Uoͣlūtas regum labia iuſta: qui recta loquit̉ diriget̉Indignatio regꝭ nūcij mortis: et vir ſapiēs placabitIn hilāritate vultus regis:et elementia eius qͣſi imberſerotinus. Poſſide ſapientiā: qꝛ auro melior eſt: acꝰquire prudentiaꝫ quia precioſior eſt argēto. Semitaiuſtorum declinat mala: cuſtos anime ſue ſeruat vitaꝫſuā. Contritionē p̄cedit ſu-

perbia: ante ruinā exaltabit̉ ſpūs. Me̓lius eſt humiliari mitibꝰ: qͣꝫ diuidereſpolia ſuꝑbis. Eruditusī v̓bo reperiet bona: ſperat ī dn̄o beatus ē. Qui ſapiens eſt corde: appellabit̉prudens: et dulcis eloꝗomaiōra reperiet. Fons vite eruditio poſſidētꝭ: doctrina ſtultoꝝ fatuitas. Cor ſapientis erudiet os eiꝰ: et labijs eius addet gr̄am. Fauus mellis cōpoſita v̓ba:dulce̓do aīe ſanitas oſſiuꝫ.Eſt uia videtur hōi recta nouiſſima eius ducūt admortē. Aīa laborātis laborat ſibi: ꝗa cōpulit os ſuum. Uir īſipiēns fodit ma: et in labijs eius ignis ardeſcit. Homo peruerſusſuſcitat lites: et verboſus ſeparat principes. Uir iniquus lactat amicum ſuumet ducit eum per viam nonbonā. Qui attonitꝭ oculis

dicta cogitata. s Inimicos quoqꝫ eiꝰ cōuertet adpacē. ita erūt ſibi amici: exēplū de ioſeph gen̄. xlj.moyſe exo. ij. de tribus pueris in camīo poſitis: dan̄.iij. t Melius ē paꝝ iuſticia .ſ. acqͥſitū: qꝛ illud eſtipſiꝰ acqͥrētis. v Quā multi fru. ini. acqͥſiti: qꝛſunt acqͥrentis: ſꝫtenet̉ r̄ſtitue̓. ICor hoīs diſpōitviā ſuā. ꝓpriū .n.ē hoīs deliberatōem ꝓcede̓ in factis ſuis: qd̓ nonꝯuenit aīalibꝰ brutis. y Sꝫ domini eſt dirigeregreſſus eius. qui ſufficit hūanaꝓuidentia niſi aſſit directio dīnaz Diuiuatio .i.dina lectio. SIn labijs regis.vn̄ deut̓o. xviij.dī̄ de eo: Poſtqͣaūt ſederit ī ſolioregni ſui deſcribꝫſibi d̓uteronomium legis hꝰ in volumīe. ſeqͥtur: Legetqꝫ illud oībusdiebus vite ſue:vt diſcat time̓ dominū. b In iudicio erra. oseius. dādo malaꝫſnīam ſi ī lege ſtuduerit deum timuerit. cdus ſtatera iudicia dn̄i ſūt .i. iudicia d̓i ſūt iuſtad Et opera eiꝰoēs lapides ſcl̓i. īhebreo hr̄: Lapides ſacculi. vr̄ lr̄a noſtra corrupta perſcriptores ꝓpt̓ ſil̓itudinē dictionū. Ad cuius ītellectuꝫſciēdū antiqͥtus fiebāt pondera lapidibus: quorūvnꝰ erat ponderoſior alio: ẜm diuerſos gradus ſic̄fiunt diuerſas portōes metalli: quaꝝ vna ponderatmarcam: alia librā: alia vnciā: ſic de alijs lapides illi ponebant̉ in ſacculo. Eſt igit̉ ſenſus: Et oꝑa eiꝰ oēs lapides ſacculi .i. opera dei fiunt debito pōdere menſura. Et hoc modo dr̄ ſap̄. xj. Oīa diſpoſuiſti dn̄e īdere: numero: menſura. e Abomīabiles regi .ſ. iuſto. f Qui agūt impie. qꝛ diſtorti ſūt ab eius mente Qm̄ iuſticia firmatur ſoliū .ſ. regni: qꝛ ſicut dic̄ Auguſtiꝰ: Amota iuſticia quid aliud ſūt regna niſi latrocinia magna. h Uolūtas regū. ſiuſtoꝝ. i Labiaiuſta. in iudicibꝰ ab eo inſtitutis. k Qui recta loqͥt̉diriget̉ a deo in finē debitū. ¶¶ Indignatio regis nuncij mortis. exēplū. iij. reg. ij. de ſalomone qui indignat̉ꝰ Ioab ſemei: mādauit eos occidi. m Et vir ſapiens placabit. ſic̄ pꝫ de Ioab. ij. reg. xiiij. qui mulie tecuitē placauit ira dauid ꝯͣ abſalon̄. n In hila.vultus regis vitā .ſ. illoꝝ offenderūt: qꝛ hoc eſt diſpoſituſ ad cōdonandū eis: ſeqͥtur: o Et clemētiaeiꝰ qͣſi imber ſerotiuꝰ. quia ſicut: imbe

ſuauis terrenaſcētibus: ſic clemētia regis remiſſione indigentibus. p Poſſide ſapi. qꝛ auro melior ē. ꝙͣto aīe bona corporalibꝰ p̄ferūtur: auro bn̄ cōparat ſapīam ē noticia de diuinis: argēto prudētiā que ē noticia de humanis. q Semita iuſtoꝝ ⁊cͣ. pꝫ ſnīa. r Cōtritōem p̄cedit ſuꝑbia ⁊cͣ. hocde abſalō qui poſt nimiam elatōem ī ſuꝑbiā ī quercū pēdēs fuit occiſus. ij. re. xviij. de antiocho ſuꝑbiſſimo qui a deo fuitcuſſus intm̄ eius fetore grauabat̉ exercitus: ī montibꝰ miẜabil̓r eſt mortuꝰ. ij. macha. ix. s Meliꝰ ēhumiliari mitibꝰ.ꝓpter quod dicit̉ p̄ſ.lxxxiij. Elegi abiectꝰeſſe in domo dei meimagis ꝙͣ hitare in tabernacul s peccatoꝝt Qui ſapiens eſtcorde. abſqꝫ tn̄ doctrina alioꝝ appellabit̉prudens .i. denoīaripōt ab hītu ipſuꝫ ꝑficiente. v Et dulcis eloqͥo. ita ſapientie hītu exercet̉ īdoctrine actu ExMaiora r̄periet. qm̄ ſolū hēbit aureā:ſed etiā aureolā: quedebet̉ actui docendi: ſb̓ditur: y Fōsvite eruditio poſſidētis .i. erudire potētisſapīam ſuā eloq̄ntiā. ſicut .n. riuuli deriuantur a fonte: ſicſapīe deriuant̉ ad alios a tali doctore. z Doctrina ſtul. fatui. qꝛ ſaccoexit niſi qd̓ intꝰ hr̄. a Cor ſapiētꝭ eru. os eiꝰ. dirigēs ip̄mī loq̄ndo. b Et labijs eꝰ addet gr̄am. qꝛ eloq̄ntia ſapientiā directa efficit̉ magꝭ gratioſa. c Fauꝰ mellis cōpo.v̓ba. qꝛ ſūt dulcia auri ſic̄ fauꝰ mellis ori. d Dulcedo aīeē ſanitas oſſiū i bona diſpō robur corporis qͥbꝰ exn̄tibuſaīa dulcit̉ viuit ī corpore. Pōt etiaꝫ exponi de robore ſpūali qd̓ ꝯſiſtit ī v̓tutibꝰ ītellectualibꝰ moralibꝰ in qͥbꝰ aīa delectat̉ tanꝙͣ in ſuis ꝑfectōibus. e Eſt via ⁊cͣ. expōat̉ vt..xiiij. c. f Aīa laborātꝭ .i. laborās eo loq̄ndi totūdenoīat̉ a ꝑte digniori. g Laborat ſibi .i. ꝓpt̓ neceſſariavite ſue familie. h cōpulit .ſ. ad laborādum.i Os ſuū. eo .n. ipſo oꝑꝫ comede̓: oꝑꝫ laborare:ꝓpt̓ qd̓ dic̄ apl̓s. ij. theſſa. iij. Qui vult oꝑari māducet. k Uir impiꝰ fodit malū .i. q̄rit diligētia ſic̄ fodiēstheſauꝝ inclinatꝰ ad hoc ex hītu malo. l Et ī labijs eiusignis ar .ſ. ignis iracūdie ſuꝑbie. m ꝑuerſus ſuſcitat lites. exēplū de ſiba filio bochri. ij. reg. xx. n Et v̓boſus ſeꝑat pͥn. ſic̄ Doech ſeꝑauit ſaul a d̓d̓ genero ſuo. j. reg.o Uir iniquꝰ la. ami. ſuū. ei adulādo. p Et duc̄viā bo. talē adulatōem. q Qui attonitꝭ oculis ⁊c̄.Hic ponit duo ſigna hoīs cogitātꝭ mala. Unū ē hꝫ ocl̓osattonitos ex intēſa cogitatōe ad malū ſic obſcurat̉ viſus

s s 4