Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

et ſtultꝰ deſpicit mr̄eꝫ ſuam. Stu̓lticia gaudiuꝫ ſtulto: vir prudēs dirigit greſſus ſuos. Diſſipant̉ cogitatōes u̓bi ē ꝯſiliū: ubi v̓oſūt pl̓es ꝯſiliarij: confirmāt̉Letātur ī ſnīa oris ſui:et ſermo opportunꝰ ē qͦptimus. Semita vite ſuꝑ eruditū: ut declinet de infernonouiſſimo. Domū ſuꝑbo demoliet̉ dn̄s: et firmosfaciet t̓mīoſ vidue. Abo̓minatio dn̄i cogitatōes male:et purus ẜmo pulcherrimꝰfirmabit̉ ab eo. Cōturbatdomū ſuā ſectat̉ auariciāqui āt odit munera viu̓et.Per miẜicordiaꝫ et fidempurgātur pctā: timorē ātdn̄i declinat oīs a malo.Mens iuſti meditabit̉ obedientiā: oͣs īpioꝝ redūdatmal̓. Conge ē dn̄s ab īpijs orōnes iuſtoꝝ exaudiet.Lux oculoꝝ letificat aīamfāma bona īpinguat oſſa.

Auris que audit īcrepationes u̓ite: ī medio ſapientuꝫcōmorabitur. Qui abijcitdiſciplinā deſpicit aīaꝫ ſuā:qu̓i aūt acꝗeſcit īcrepatiōibus: poſſeſſor ē cordis. Timor dn̄i diſciplinā ſapīe: etgloriā p̄cedit humilitas. Capl̓m. XVI.Ominis eſt aīum preparare: et dn̄i gubernare̓ līguā. Omnēs vie hominū pātēt oculis eius: ſpirituuꝫ ponderator eſt dn̄s.Reu̓ela dn̄o oꝑa tua: et dirigent̉ cogitatōes tue. Uniuerſa ꝓpt̓ ſemetip̄m oꝑatꝰ ēdn̄s: impiuꝫ qͦꝫ ad die ma. Aboͣminatio dn̄i ē oīsarrogās ētiā ſi manꝰ ad ma fuerit eſt īnocēs. Initiuꝫ vie bone face̓ iuſticiaꝫ:accepta eſt apud deū magꝭqͣꝫ īmolare hoſtias. Mi ẜicoͣrdia veritate redimituriniquitas: in timore domini declinat̉ a malo. Cūꝫ

ſapiēs letificat patrē: ſicut pꝫ de ſalomone qui letificauit patre ſuū dauid. y Et ſtultus deſpicit mr̄em ſuā. ſicutNero qui fecit matrē ſuā interfici. z Stulticia gaudiuꝫſtulto. qꝛ qͥlibet ẜm hītū delectabil̓r operat̉ ſiue ſit hītus bonus ſiue malus. ij. ethi. Signū hītꝰ generati ē delectatio inopere. a Diſſipāt̉cogitatōes .i. deducunt̉ ad effectū. IbUbi eſt ꝯſiliū. qꝛꝯſiliū bonū dat viaꝫadimplendi cogitata Ubi vero ſūt plures ꝯſiliarij. fidelesboni. d Cōfirmātur. i ad effectū deducunt̉. e Letat̉in ſnīa oris ſui. quādo ab alijs approbat̉qꝛ hoc inſurgit eſtimatio ꝓpͥe perfectōisin qua quilibet naͣlit̓delectat̉. f Et ſermo opportunus .i.pore opportuno ſaluatis alijs circūſtantijs debitis ꝓlatus.g Eſt optimꝰ. ī ſeī ſuo effectu. h Semita vite ſuper eru. īſana bona doctrīa.i Ut declinet de inferno nouiſſimo. quiē infernꝰ dānatorum.k Domū ſuperborum demolict̓ do. vtpꝫ de domo holofernis quā dn̄s diſſipauit. l Et firmosfaciet t̓minos vidue.qꝛ bethuliā termīoſeius meritis iudithſaluauit. m Abominatio do. cogi. male. qꝛ ab eis ꝓcedūt mala v̓ba opera.n Et purus ſermo. habēs admixtū aliquid iniquitatis: vtpote detractōis murmuratōis ꝯſimiliū. o Pulcherrimꝰ. pulchritudine honeſtatis. p Firmabit̉ ab eo.ad effectū deducendo. Pōt etiā hoc exponi de ſermone euāgelico: carēte impuritate oēm ſanctitatē ꝯtinente: quiapl̓os p̄dicatus adeo miraculis ē cōfirmatꝰ Mar. vlti. Illiaūt ꝓfecti p̄dicauerūt vbiqꝫ dn̄o cooperāte ſermonē ꝯfirmante ſequētibus ſignis. q Cōturbat domum ſuā .i. familiā qui ſectat̉ auariciā nimis reſtringendo a modo viuendi debito. r Qui odit munera iniuſticia oblata.s Uiuet. vita gratie. t Per mīam .i. per oꝑa mīe ergapauꝑes. v Et fidē. erga deū. x Purgantur peccata.ꝙͣtū ad culpā penā: daniel̓. iiij. Peccata tua elemoſynis redime. y Mens iuſti meditabit̉ obe .i. obedire deo ſuperiori ſuo. Hoc .n. ē debitū iuſticia reddit vnicuiqꝫ qd̓ſuū eſt. a Os īpioꝝ redudat malis. rebellādo deo ſuperioribꝰ ſuis. b Longe ē dn̄s ab impijs. gr̄am: licꝫ ſitpn̄s per eſſentiā potētiā. c Et orōes iuſtoꝝ exaudiet.tꝑre tn̄ opportuno: qꝛ aliquādo differt exauditōem vt gratioſius recipiat̉ quod ab eo dat̉ ꝙͣto per dilatōem magꝭ deſiderat̉. d Fama bona īpinguat oſſa. i augmētat v̓tuteſin qͥbus ꝯſiſtit robur mētis: ſicut ī oſſibus robur corporis.v̓tus .n. laudata creſcit. e Auris que audit increpatōes

vite .i. dirigentes ad vitā v̓tuoſam. f In medio ſapientiū ꝯmorabit̉. ad audiēdū eoꝝ ſapīaꝫ. g Qui atabijcit diſciplinā deſpicit aīam ſuā .i. reddit ea deſpicabilē deo hōi bono. h Qui aūt acqͥeſcit īcrepatōibus po. ē cor. qꝛ ſedatis paſſionibꝰ ē ſuiipſius dn̄s.i Timor dn̄i.filialis. k Diſciplina ſapiētie..i. ſapīa diſciplīata. l Et gl̓amp̄cedit humilitaſſic̄ diſpoſitio neceſſaria ad ip̄amLuc. xxj. Qui ſehumiliat exaltabitur. vn̄ dauidex humilitate ſuaexaltatꝰ fuit pͥmoad gloriā r̄gni terreni. ij. reg. v. pꝰea ad gl̓am regniceleſtis. Capl̓m. XVI.Omīſ ēIaīumparare.Capl̓o p̄cedentidocuit ſalomō refrenare motū ire qd̓ qͥetatur aīuſ ſic ad orandūdocēdū reddituraptuſ: dr̄ ꝯn̄terin hoc capl̓o:a Hoīs ē aīump̄parare. per oratōem ſacre ſcripture meditatio. b Et dn̄igubernare liguā.ſine quo nonhabꝫ ſanā doctri Matth̓. x. c. .n. vos eſtis qui loqͥmini: ſed ſpūspatris vr̄i qui loquit̉ in vobis. c Oēs vie hoīum .i.cogitatōes actus ip̄oꝝ. d Patēt oculis eius. quiaoīa ſunt ei nota ꝙͣtucūqꝫ occulta. e Spirituū .i. volūtatū. f Pōderator ē dn̄s. ad retribuēdū ẜm merita demerita. g Reuela dn̄o opera tua. non manifeſtando illi aliquid quod ignorat: qꝛ hoc ē impoſſibile: ſed q̄rendo ab eo auxiliū ꝯſiliū in operibꝰ tuis.h Et dirigent̉ cogitatōes tue. ad bonū effectum:i Uniuerſa ꝓpter ſemetip̄m operatꝰ ē do. qꝛ ſicut eſtpͥncipiuꝫ effectiuum oīum ita eſt finis vltimꝰ. Prima.n. ca ꝯuertit in ſeip̄am oēs ſuos effectꝰ: apoc̄.. Ego ſuꝫalpha o. pͥncipiū finis. k Impiū quoqꝫ .ſ. p̄parauit. l Ad diē malū. i extremi iudicij: vt ī reprobisreluceat eius iuſticia. ſicut eiꝰ mīa ī electis: vt deduc̄ apoſtolus diffuſe ī epl̓a ad Ro. m Abominatio eſt domini oīs arrogas: ſicut oppoſitū vere humilis eſt ſibi amabilis. n Etiā ſi manus ad manū fuerit ⁊cͣ. exponat̉ vt ſupra. xj. capl̓o. o Initiū vie bone ⁊cͣ. illeverſus non eſt ī hebreo: ꝓpter quod ꝑtranſeo: qꝛ ſatꝭpatet ſnīa. p Miſericordia veritate .i. iuſticia: qꝛvna ſine alia non eſt virtuoſa: vt dictuꝫ eſt ſupra. xiiij.capl̓o. q Redimitur iniquitas .i. pena iniqͥtate debita. r Cum placuerint dn̄o vie homīs .i. facta eius