Liber
et ſtultꝰ hō deſpicit mr̄eꝫ ſuam. Stu̓lticia gaudiuꝫ ſtulto: ⁊ vir prudēs dirigit greſſus ſuos. Diſſipant̉ cogitatōes u̓bi nō ē ꝯſiliū: ubi v̓oſūt pl̓es ꝯſiliarij: confirmāt̉Letātur hō ī ſnīa oris ſui:et ſermo opportunꝰ ē qͦptimus. Semita vite ſuꝑ eruditū: ut declinet de infernonouiſſimo. Domū ſuꝑborū demoliet̉ dn̄s: et firmosfaciet t̓mīoſ vidue. Abo̓minatio dn̄i cogitatōes male:et purus ẜmo pulcherrimꝰfirmabit̉ ab eo. Cōturbatdomū ſuā ꝗ ſectat̉ auariciāqui āt odit munera viu̓et.Per miẜicordiaꝫ et fidempurgātur pctā: ꝑ timorē ātdn̄i declinat oīs a malo.Mens iuſti meditabit̉ obedientiā: oͣs īpioꝝ redūdatmal̓. Conge ē dn̄s ab īpijs⁊ orōnes iuſtoꝝ exaudiet.Lux oculoꝝ letificat aīamfāma bona īpinguat oſſa.
Auris que audit īcrepationes u̓ite: ī medio ſapientuꝫcōmorabitur. Qui abijcitdiſciplinā deſpicit aīaꝫ ſuā:qu̓i aūt acꝗeſcit īcrepatiōibus: poſſeſſor ē cordis. Timor dn̄i diſciplinā ſapīe: etgloriā p̄cedit humilitas.¶ Capl̓m. XVI.Ominis eſt aīum preparare: et dn̄i gubernare̓ līguā. Omnēs vie hominū pātēt oculis eius: ſpirituuꝫ ponderator eſt dn̄s.Reu̓ela dn̄o oꝑa tua: et dirigent̉ cogitatōes tue. Uniuerſa ꝓpt̓ ſemetip̄m oꝑatꝰ ēdn̄s: impiuꝫ qͦꝫ ad die malū. Aboͣminatio dn̄i ē oīsarrogās ētiā ſi manꝰ ad manū fuerit nō eſt īnocēs. Initiuꝫ vie bone face̓ iuſticiaꝫ:accepta eſt apud deū magꝭqͣꝫ īmolare hoſtias. Mi ẜicoͣrdia ⁊ veritate redimituriniquitas: ⁊ in timore domini declinat̉ a malo. Cūꝫ
ſapiēs letificat patrē: ſicut pꝫ de ſalomone qui letificauit patre ſuū dauid. y ¶ Et ſtultus hō deſpicit mr̄em ſuā. ſicutNero qui fecit matrē ſuā interfici. z ¶ Stulticia gaudiuꝫſtulto. qꝛ qͥlibet ẜm hītū delectabil̓r operat̉ ſiue ſit hītus bonus ſiue malus. ij. ethi. Signū hītꝰ generati ē delectatio inopere. a ¶ Diſſipāt̉cogitatōes .i. nō deducunt̉ ad effectū. IbUbi nō eſt ꝯſiliū. qꝛꝯſiliū bonū dat viaꝫadimplendi cogitata¶ Ubi vero ſūt plures ꝯſiliarij. fideles ⁊boni. d ¶ Cōfirmātur. i ad effectū deducunt̉. e ¶ Letat̉ hōin ſnīa oris ſui. quādo ab alijs approbat̉qꝛ ꝑ hoc inſurgit eſtimatio ꝓpͥe perfectōisin qua quilibet naͣlit̓delectat̉. f ¶ Et ſermo opportunus .i. tēpore opportuno ⁊ ſaluatis alijs circūſtantijs debitis ꝓlatus.g ¶ Eſt optimꝰ. ī ſe ⁊ī ſuo effectu. h ¶ Semita vite ſuper eru. īſana ⁊ bona doctrīa.i ¶ Ut declinet de inferno nouiſſimo. quiē infernꝰ dānatorum.k ¶ Domū ſuperborum demolict̓ do. vtpꝫ de domo holofernis quā dn̄s diſſipauit. l ¶ Et firmosfaciet t̓minos vidue.qꝛ bethuliā ⁊ termīoſeius meritis iudithſaluauit. m ¶ Abominatio do. cogi. male. qꝛ ab eis ꝓcedūt mala v̓ba ⁊ opera.n ¶ Et purus ſermo. nō habēs admixtū aliquid iniquitatis: vtpote detractōis murmuratōis ⁊ ꝯſimiliū. o ¶ Pulcherrimꝰ. pulchritudine honeſtatis. p ¶ Firmabit̉ ab eo.ad effectū deducendo. Pōt etiā hoc exponi de ſermone euāgelico: carēte oī impuritate ⁊ oēm ſanctitatē ꝯtinente: qui ꝑapl̓os p̄dicatus adeo miraculis ē cōfirmatꝰ Mar. vlti. Illiaūt ꝓfecti p̄dicauerūt vbiqꝫ dn̄o cooperāte ⁊ ſermonē ꝯfirmante ſequētibus ſignis. q ¶ Cōturbat domum ſuā .i. familiā qui ſectat̉ auariciā nimis eā reſtringendo a modo viuendi debito. r ¶ Qui odit munera ꝓ iniuſticia oblata.s ¶ Uiuet. vita gratie. t ¶ Per mīam .i. per oꝑa mīe ergapauꝑes. v ¶ Et fidē. erga deū. x ¶ Purgantur peccata.ꝙͣtū ad culpā ⁊ penā: daniel̓. iiij. Peccata tua elemoſynis redime. y ¶ Mens iuſti meditabit̉ obe .i. obedire deo ⁊ ſuperiori ſuo. Hoc .n. ē debitū ꝙ iuſticia reddit vnicuiqꝫ qd̓ſuū eſt. a ¶ Os īpioꝝ redudat malis. rebellādo deo ⁊ ſuperioribꝰ ſuis. b ¶ Longe ē dn̄s ab impijs. ꝑ gr̄am: licꝫ ſitpn̄s per eſſentiā ⁊ potētiā. c ¶ Et orōes iuſtoꝝ exaudiet.tꝑre tn̄ opportuno: qꝛ aliquādo differt exauditōem vt gratioſius recipiat̉ quod ab eo dat̉ ꝙͣto per dilatōem magꝭ deſiderat̉. d ¶ Fama bona īpinguat oſſa. i augmētat v̓tuteſin qͥbus ꝯſiſtit robur mētis: ſicut ī oſſibus robur corporis.v̓tus .n. laudata creſcit. e ¶ Auris que audit increpatōes
vite .i. dirigentes ad vitā v̓tuoſam. f ¶ In medio ſapientiū ꝯmorabit̉. ad audiēdū eoꝝ ſapīaꝫ. g ¶ Qui atabijcit diſciplinā deſpicit aīam ſuā .i. reddit ea deſpicabilē deo ⁊ oī hōi bono. h ¶ Qui aūt acqͥeſcit īcrepatōibus po. ē cor. qꝛ ſedatis paſſionibꝰ ē ſuiipſius dn̄s.i ¶ Timor dn̄i.filialis. k ¶ Diſciplina ſapiētie..i. ſapīa diſciplīata. l ¶ Et gl̓amp̄cedit humilitaſſic̄ diſpoſitio neceſſaria ad ip̄amLuc. xxj. Qui ſehumiliat exaltabitur. vn̄ dauidex humilitate ſuaexaltatꝰ fuit pͥmoad gloriā r̄gni terreni. ij. reg. v. ⁊ pꝰea ad gl̓am regniceleſtis.¶ Capl̓m. XVI.Omīſ ēIaīum p̄parare.Capl̓o p̄cedentidocuit ſalomō refrenare motū ireꝑ qd̓ qͥetatur aīuſ⁊ ſic ad orandū ⁊docēdū reddituraptuſ: iō dr̄ ꝯn̄terin hoc capl̓o:a ¶ Hoīs ē aīump̄parare. per oratōem ⁊ ſacre ſcripture meditationē. b ¶ Et dn̄igubernare liguā.ſine quo hō nonhabꝫ ſanā doctrinā Matth̓. x. c. Nō .n. vos eſtis qui loqͥmini: ſed ſpūspatris vr̄i qui loquit̉ in vobis. c ¶ Oēs vie hoīum .i.cogitatōes ⁊ actus ip̄oꝝ. d ¶ Patēt oculis eius. quiaoīa ſunt ei nota ꝙͣtucūqꝫ occulta. e ¶ Spirituū .i. volūtatū. f ¶ Pōderator ē dn̄s. ad retribuēdū ẜm merita ⁊ demerita. g ¶ Reuela dn̄o opera tua. non manifeſtando illi aliquid quod ignorat: qꝛ hoc ē impoſſibile: ſed q̄rendo ab eo auxiliū ⁊ ꝯſiliū in operibꝰ tuis.h ¶ Et dirigent̉ cogitatōes tue. ad bonū effectum:i ¶ Uniuerſa ꝓpter ſemetip̄m operatꝰ ē do. qꝛ ſicut eſtpͥncipiuꝫ effectiuum oīum ita eſt finis vltimꝰ. Prima.n. ca ꝯuertit in ſeip̄am oēs ſuos effectꝰ: apoc̄. jͣ. Ego ſuꝫalpha ⁊ o. pͥncipiū ⁊ finis. k ¶ Impiū quoqꝫ .ſ. p̄parauit. l ¶ Ad diē malū. i extremi iudicij: vt ī reprobisreluceat eius iuſticia. ſicut eiꝰ mīa ī electis: vt deduc̄ apoſtolus diffuſe ī epl̓a ad Ro. m ¶ Abominatio eſt domini oīs arrogas: ſicut ꝑ oppoſitū vere humilis eſt ſibi amabilis. n ¶ Etiā ſi manus ad manū fuerit ⁊cͣ. exponat̉ vt ſupra. xj. capl̓o. o ¶ Initiū vie bone ⁊cͣ. illeverſus non eſt ī hebreo: ꝓpter quod ꝑtranſeo: ⁊ qꝛ ſatꝭpatet ſnīa. p ¶ Miſericordia ⁊ veritate .i. iuſticia: qꝛvna ſine alia non eſt virtuoſa: vt dictuꝫ eſt ſupra. xiiij.capl̓o. q ¶ Redimitur iniquitas .i. pena ꝓ iniqͥtate debita. r ¶ Cum placuerint dn̄o vie homīs .i. facta eius