Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

prouer.

et ꝗ tenuerīt eā btī. Do̓minus ſapīa fūdauit t̓ra: ſtābiliuit celos prudētia. Sap̄iailliꝰ eruperunt abyſſi: et nubes rore ꝯcreſcunt. Fili mine affluāt hec ab ocul̓ tuisCuſtōdi legē meā atqꝫ ꝯſilium meū: et erit u̓ita aīe tueet gr̄a faucibus tuis. Tu̓ncambulabis fiducial̓r in viatua: et pes tuꝰ n̄ īpīget. Sidormieriſ n̄ timebis: ꝗēſceſ⁊ ſuauiſ erit ſōnꝰ tuꝰ. Ne̓ paueaſ repentino terrore: ⁊ inruentes tibi potētias īpiorū. Dn̄s eī erit ī latere tuo:⁊ cuſtodiet pedē tuū ne capiaris. Noͣli ꝓhibere bn̄facere eū ꝗ pōt: ſi vales ⁊ ip̄ebn̄fac. Ne dicaſ amico tuovade ⁊ reuertere ⁊ cras dabo tibi: cū ſtatī poſſis dare

Ne̓ moliarꝭ amico tuo malū: cū ille ī te habeat fiduciāNoͣn ꝯtēdas aduerſus homine fruſtra cuꝫ ip̄e tibi nihil mali fecerit. Ne̓ emuleris hoīeꝫ iniuſtū nec imiteris vias eiꝰ: ꝗa abomīatio ēdn̄i oīs illuſor: et cū ſimplicibꝰ ẜmociatio eiꝰ. Egeſtasaͦ dn̄o ī domo ipij: hābitacl̓a aūt iuſtoꝝ bn̄dicēt̉. Ip̄edeludet illuſores: et māſuetis dabit gr̄aꝫ. Glo̓riā ſapientes poſſidebūt: ſtultoruꝫexultatio ignominia IIII.Audite̓ filij diſciplinā pr̄is: ⁊ attendite vtſciatis prudētiā. Donū bonū tribuā vobiſ: lēgē meaꝫne dereliquatis. Nā ēt egofiliꝰ fui pr̄is mei: tēnellꝰ ⁊ unigēitꝰ corā mr̄e mea et doce

⁊ prudentia d̓ vita gr̄e ducit hominē ad vitam gl̓ie ſinemorte mortalis culpe intermedia: dū tn̄ hō in eis perſeueret: iō ſequit̉: o Et qͥ tenuerit eā beati. qꝛ certitudīalit̓ ad beatitudinē d̓ducēt̉. p Dn̄ſ. Poſtꝙͣ aūt cōmēdauit ſapīaꝫ ex ꝑfectōe hūana: hic ꝯſequēt̓ ꝯmendateaꝫ ex ꝑfectiōe diuia: cū dr̄: Sapiētia .i. ꝑ ſapīaꝫſua q̄ lꝫ ſit ide cūeſſētia diuīa: tn̄ ſignificat̉ ꝑ moduꝫcuiuſdā ꝑfectiōisei ſuꝑueniētis: ſic̄⁊ alia attributa.qꝛ diuīa n̄ ītelligimꝰ niſi ex creaturꝭ⁊ ſic noīamꝰ: inbus ſapīa ⁊ ꝯſil̓iaſunt quedā perfectiones ſuperuēites eſſētie: r Fūdauit terrā. qꝛ eſtcentrum mūdi ſēſibiliſ. Stabiliuit celoſ. qꝛ ſuntincorruptibiles.t Sapīa illiuseru. abyſſi. temꝑediluuij: gene. vij.Rupti ſunt om̄sfontes abyſſi magne. v Et nubes rore concreſcūt. qꝛ calore ſol̓eleuāt̉ exaltatiōeſhumide ⁊ ꝯdēſātur ī nubes. Fili mi. Poſt ſapīe ꝯmēdationē iducitad eiuſ acqͥſitionē ⁊ ꝯſeruationē. d. Fili mi ne effluat hab oculis tuiſ .ſ. mētalibꝰ qꝛ ſūt iugiter attēdēda. Auſtodi legē. quātū ad p̄cepta. z Atqꝫ ꝯſiliū. quatumad ſuꝑaddita ꝯſilia. Et erit. talis ꝯſeruatio. b Uita aīe tue. quātū ad ꝑfectionē mētis. c Et gr̄a faucibus tuis. quātū ad veritatē locutōis. d Tuc ābū. fidu. procedēdo d̓ virtute ī virtutē. e Et pes tuꝰ n̄ īpiget. cadēdo in culpā mortalē. Si dor. n̄ ti. qꝛ obdormies ī deo: ⁊ ī ſtatu ſalutis. g Quieſces ⁊ ſua. erit ſō.tuꝰ. mali aūt hoīes ꝓpter mala q̄ fecerūt alijs ſēꝑ timētinſidiari ſibi: ⁊ propter hoc in ſomno occurrunt ſibi fātaſmata terribilia: propter q̄ n̄ dormiunt ſuauiter: necquiete: boni vero ī ſomnis habent fātaſmata bōa: ꝓpt qd̓ dicit ph̓s .j. ethi. Pertrāſeūtibꝰ aūt a vigilia .ſ. adſōnū meliora ſt̓ fataſmata v̓tuoſoꝝ ꝙͣ qͦrūcūqꝫ. h Repaue. repē. ter. i. ab aliqͦ terribili repente tibi ſuꝑueniente: ⁊ cā ſubdit̉: i Dn̄s eī erit ī latere tuo ⁊cͣ. qd̓ ſi nonvult te cuſtodire a pena tꝑali: hoc erit ad bonū tuū: ſcꝫad exercitiū patiētie: ⁊ meritū gl̓ie. k Noli ꝓhi. ⁊cͣ.qꝛ talis obmiſſio bōi īputaret̉ tibi. l Ne dicas ami.tuo vade ⁊cͣ. qꝛ acceleratio doni augmētat meritū. ẜꝫ ꝙdr̄ coit̓ qͥ cito dat bis dat. m Nte mo. ami. tuo ma. hͦenī ē peſſimū: nulla eī peſtis grauior ad nocēdū ꝙͣ familiaris inimicꝰ. n Nō ꝯtēdas aduerſus hominē fru..i. ſine rōabili cā. o Ne emulerꝭ .i. imiterꝭ. p Quiaabo. do. eſt oīs illuſor. qͥ ꝓmittit bonū in ore ⁊ cogitatmalū ī corde. q Et cū ſim. ſermoci. eiꝰ .ſ. illuſoriſ qꝛfaciliꝰ decipit ſimplices ꝙͣ aſtutos. vel aliter Sermociatio eiꝰ .ſ. dn̄i qͥ ſimplicibꝰ reuelat ſecreta ſua: Matth̓. xj.

Abſcondiſti hͦ a ſapiētibus ⁊ prudētibꝰ: ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis. r Egeſtas .i. effectus bonoꝝ tꝑaliū ⁊ ſpūaliū. s Adn̄o .ſ. īmiſſus. t In domo ipij. ī penam impietatis ſue.v Habitacula aūt iuſtoꝝ bn̄dicēt̉ .i. multiplicabūt̉ ī tēꝑalibus ⁊ ſpūalibꝰ bonis. x Ipſe deludet illuſores .i. eoſ deluſos oſtēdet manifeſte puniēdo. y Etmaſuetis dabit gr̄aꝫ.Māſuetudo enī reddit hominē gratioſūnō ſolū corā deo ſedēt corā hoībꝰ. Gloriam ſapientes poſſidebunt. ꝯmētator ſuper primū ethi. dicitꝙ iſta tria reuerentiahonor ⁊ gl̓ia ſe hn̄t ꝑadditionē. Eſt eī reuerentia qn̄ aliqͥs deferthonore alicui qͣcūqꝫcā: ēt ſi ex tīore hͦ fac̄ſi āt hͦ ſcīat ꝓpt̓ v̓tutēhonorati tūc ꝓpͥe dicitur honor ꝓpter qd̓dr̄ ibidē ꝙ honor ē p̄miuꝫ virtutis: ⁊ hocqn̄ fit ī ſecreto vel cōrā paucis: ſꝫ qn̄ exhibet̉ ꝓpter v̓tutē ⁊ cōrā multis: tūc ꝓpͥe eſtgl̓ia q̄ eſt clara noticia cū laude. Sapientia aūt redidt hoīemhonorabilē corā ml̓titudine: nō ſolū ī terra: ſꝫ ēt ī celeſti patria⁊ Stultoꝝ exultatio ignominia .i. ignominioſa: qꝛ letantur cū malefecerint: ⁊ exultant in rebus peſſimis: vt dictū ēſupra cap. j. ī hebreo habet̉: Stultoꝝ exaltatio ignominia.qꝛ tūc magis apparet turpitudo ſue fatuitatiſ: ſicut turpitudo poſterioꝝ ſimie magis apparet: quādo aſcendit in altuꝫ⁊ tranſlatio noſtra videt̉ viciata per ſcriptores ꝓpter ſimilitudinē dictionū.Capitulum. IIII.Udite filij. Hic cōſequenter inducit ad ſapientiaꝫ ⁊beneficentiā exēplo. Er prīo ponit̉ exemplū: ſecūdoexequit̉ propoſitū: ibi Poſſide ſapientiā. Prīa parſexponitur tripliciter. Uno modo ꝙ exēplū hic poſitū intelligatur de ſalomone: ⁊ iſte modus duplicatur. vno modoꝙ dauid dicatur hic pater ſalomonis: ⁊ berſabee mater eiꝰ⁊ ſic loquitur hic: a Audite filij diſciplinā patris. ſicut⁊ ego audiui a patre meo dauid: ⁊ dicitur hic diſciplina inmoribus: prudētia in agibilibus. b Donū bonū tribuāvobis .ſ. ſapientiā que melior ē auro ⁊ argēto: vt dictuꝫ eſtcapitulo precedenti. c Legē meā ne derelinquatis .i. documēta bene viuēdi a me vobiſ tradita: ⁊ inducit ad hoc exemplū de ſeipſo dicēs: d Nā ⁊ ego fui filiuſ pr̄is mei. dauid. e Zenellus. vn̄ dicit dauid prīo ꝑali. xxviiij. Salomonē filiū meū elegit deus adhuc pueꝝ ⁊ tenellū. f Etvnigenitꝰ corā matre mea berſabee. lꝫ eī tres alios filios habuerit berſabee vt habet̉ prīo ꝑalipo. iij. tn̄ illi fuerunt filijvr̄ie naturales ⁊ ipſius dauid adoptiui tantū: ille eī quē habuit de dauid ante ſolomonē non cōputatur ibi neqꝫ hic:tum quia fuit adulterinus: tuꝫ quia fuit mortuꝰ ante diemoctauū: ⁊ ſic īcircūciſus: ⁊ percōſequēs nō numerat̉ ī filijsd̓ ppl̓o iſrl̓: qꝛ circūciſio ē ſignū diſtīguens iſrl̓ a gentilibus.g Docebat me .ſ. pr̄ meꝰ dauid. In hebr. eī habet̉: Uaiorē

rx vj