Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

pſalmoꝝ

dominuſ ī oībꝰ verbis ſuis.e̓t ſcūs ī oībꝰ operibꝰ ſuis.Allēuat dn̄s oēs ꝗ corruutet erigit oēs eliſos. Oculioīum ī te ſꝑāt dn̄e: et tu daſeſcā illorum ī tꝑe oportūo.Aperis tu manū tuā: et imple ⁊ oē aīal bn̄dictiōe. Inſtus dn̄s ī oībꝰ vijs ſuis: etſcūs ī: oībꝰ oꝑibꝰ ſuis. Prope ē dn̄s oībꝰ īuocātibꝰ eū:oībꝰ īuocātibꝰ eū ī veritateUolūtatē timētiū ſe faciet:

et deprecationē eoꝝ exaudiet: et ſaluos faciet eos.Cuſtōdit dn̄s oēs diligēteſſe: et oēs pccōres diſperdētLaudationē dn̄i loqͥtur oſmeum: et bn̄dicat oīs caronomini ſcō eius ī ſeculū ⁊ īſeculū ſeculi. All̓a. CXLV.Auda anima mea dominum: laudabo dominum in vita mea: pſallādeo meo qͣꝫdiu fuero. Noͣlite ꝯfide̓ ī prīcipibꝰ: in filijſ

verbis ſuis. quia ſemper implentur ⁊ nō trāſeunt ī vacuū: ẜm ꝙ dicit ſaluator matth̓. vº. Iota vnū aut vnꝰapex nō p̄teribit a lege donec oīa fiāt ⁊cͣ. m Et ſcūsī oībus operibus ſuis. ſanctū .n. dr̄ qd̓ ē ad dei gloriamordinatū. ꝓpter qd̓ res etiā īſenſibiles vt calix ⁊ veſteſ⁊ huiuſmodi dicunt̉ ſancte: eo ꝙſunt ad diuinumcultū ordīate. oīaaūt opera diuinaſunt ad dei gl̓iamordinata: ẜm ꝙor Prouerb. xvj.Uniuerſa ꝓpt̓ ſemetip̄ꝫ oꝑatus ēdn̄s. ⁊ iō dr̄ ſcūs īoībus ſuis oꝑbꝰn Alleuat dn̄shic ꝯn̄ter pſalmiſta īducit oēs gnaͣliter ad laudē dei⁊ hoc ex bn̄ficijscōiter oībus exhibitis: ⁊ iō pͥmo dicta bn̄ficia ad memoriam reducit. ſcd̓o ꝓpoſitū ꝯcludit: ibi Laudatiōeꝫdn̄i. Firca pͥmū pͥmo tagit diuīa bn̄ficia releuādo a malis dicēs: n Alleuat dn̄s oēs qui corruūt. qꝛ corruētes ī culpam ſemper paratus ē releuare ꝙͣtum ē ī ſe: licꝫaliqui rennuāt: ẜm ꝙ dicit̉ Prouer .j. Extēdi manummea ⁊ nō fuit qui aſpiceret. ⁊ ex hoc ſequit̉ ꝙ paratus ēreleuare a pena gehene que pro culpa mortali debeturcorruētes autē ī penam temporalē aliqn̄ releuat: ſic̄ pꝫde manaſſe rege iuda. iiij. Reg. ⁊. ij. ꝑali. xxxiij. quem d̓captiuitate ⁊ carcere releuauit ad ſuū regnū: ⁊ ſimiliterde ſācto iob ⁊ multis alijs quos tēꝑaliter releuauit demiſerijs: tn̄ nō ſic ē de oībus etiā dilectis ſuis: vt patet īſanctis martyribus: ſed alleuauit eos melius eos tranſferēdo de miſeria pn̄ti ad gloriam celeſtē. o Et erigit oēs eliſos. eodē modo exponat̉ qꝛ ē repetitio eiuſdēſentētie ſub alijs verbis. Conſeq̄nter tangit diuina bn̄ficia in bonis ꝓmouēdo dicens: p Oculi oīum in teſpāt dn̄e. ꝑ hoc aūt quod ſubdit̉: Et īples oē aīal ⁊cͣ. patet ꝙ hec ſcriptura nō loquit̉ gnaͣliter de oī creatura vtexponunt aliqui ſed tm̄ de creatura aīata aīa ſenſibili:cuiuſmodi ē homo ⁊ aīal brutū ꝓpter hominē factumdic̄ igit̉: p Oculi oīum in te ſperāt dn̄e. qꝛ a deo expectat ꝓuiſionē victualiū nō ſolū hoīes ſꝫ etiā beſtie ⁊aues: ẜm ꝙ dr̄ Matth̓. vj. Cōſiderate volatilia celi ⁊cͣ⁊ ſubdit̉: ⁊ pater veſter celeſtis paſcit illa. q Et tudas illis eſcam ī tꝑe oportuno. aliqua enim aīalia ſuntque ẜm ꝯdicionē nature ſue ꝑ magnū tꝑis ſpaciū nō comedūt ſꝫ nutrimēto prius recepto viuūt ſicut hirūdīesnō comedūt ī hyeme ſꝫ viuūt de alimēto recepto ī eſtate: vt dicit ꝯmētator albertus ſuꝑ ſcd̓m de aīa: ⁊ de pluribus alijs ponit exēpla. r Aperis tu manū tuā. ꝑbonitatis diffuſionē. s Et īples oē aīal bn̄dictiōe .i.cōueniēti refectione. t Iuſtus do. ī om. vijs ſuis .i.proceſſibus ſuis cum ſit ipſa regula iuſticie ⁊ veritatis.y Et ſanctus ī oībꝰ oꝑibus ſuis. exponatur ſic̄ ſupra.x ¶Prope ē do. om. īuocā. eū. ſꝫ qꝛ hoc ē ītelligēduꝫ d̓fideliter īuocātibus tm̄: iō ſubdit̉: Omnibꝰ īuocātibuseū ī veritate. qꝛ īuocātes eū pie .i. de ꝑtinētibus ad ſalute ꝓ ſe ⁊ ꝑſeuerāter ſemꝑ ab eo exaudiunt̉: tꝑe tn̄ d̓bitoio ſubdit̉: y Uolūtatē timētiū ſe. timore filiali qui ēanexus charitati. z Fliciet. qꝛ tales ſupponūt volun

tatē ſuā diuine volūtati: ⁊ ſic ſicut diuina volūtas implet̉ita ⁊ ſua. a Et dep̄cationem eoꝝ exaudiet. ſi ſit pia proſe: ⁊ ꝑſeuerās: vt p̄dictum ē: b Et ſaluos faciet eos. ſalute eterna ⁊ aliqn̄ etiā tꝑali vt dictū ē ſupra. c Cuſto. dominꝰ oēs diligētes ſe. ſicut amicos chariſſimos ī ciuitate celeſti collocandos.d Et oēs peccatores. ī peccato mortalidecedētes. e Diſꝑdet. deꝑditione gehene. f LaudationēHic ex p̄dictis beneficijſ ꝯcludit pſalmiſtadeū ab oībus hoībuſeē laudandū. ⁊ pͥmoīcipit a ſeipſo dicens:Laudationē dn̄i loq̄t̉os meū. ⁊ ſecūdo alios ad idem inuitatg Et bn̄dicat oīſ caro .i. oīs homo qͥ frequēter ī ſcriptura caro nominatur: ẜm ꝙdr̄ ſupra Pſal. lxxvijEt recordatus ē quiacaro ſūt ⁊cͣ: Gen̄. vj. Nō ꝑmanebit ſpūs meus in homine īeternū: qꝛ caro ē. h Nomini ſācto eius .ſ. dei a quo oīsſanctitas deriuat̉. i In ſeculū ⁊ in ſeculū ſeculi .i. eternaliter: vbicūqꝫ .n. fit talis replicatio huius dictionis ſeculuꝫeternitas deſignat̉ ſaltem a ꝑte poſt: ẜm doctores hebreoꝝSenius aūt lr̄alis huius pſalmi ē etiā moralis: vt pꝫ ex dictis: ꝓpter quod nō oportet aliā moralitatē addere nec ī cōſimilibus pſalmis. Pſalmus. CXLV.Auda aīa mea. Huic pſalmo ꝓ titulo preponiturAlleluia. quod ſignificat laudate deū: vt dictumē ſupra. Circa materiā huius pſalmi ꝯſiderāduꝫē ꝙ ex decurſu veteris teſtamēti pꝫ ꝙ ꝙͣdiu filij iſrl̓ ꝯfidētiahabuerūt ī dn̄o bn̄ fuit eis: qn̄ aut diffidentes d̓ diuīo auxilio recurrerunt ad humanū: malū fuit eis: vn̄ ⁊ ſedechiasrex ꝯfidēs d̓ adiutorio regis egypti ꝯtra regē babylōis fuitcaptus ⁊ exoculatus: ⁊ ciuitas hieruſalē deſtructa: ⁊ ppl̓uscaptiuatus: vt hētur. iiij. Reg. ⁊. ij. ꝑalip. ī fine. multa etiaꝫalia exēpla poſſent ad hoc adduci d̓ ſcriptura: ſꝫ ꝓpter breuitatē omitto quod ꝯſiderans actor huius pſalmi qui ẜmhebreos ignorat̉: ī hoc pſalmo d̓clarauit ꝙ nō de homībusſꝫ de deo ē ꝯfidēdum. Et diuiditur in duas partes: qꝛ pͥmopſalmiſta laudat deū ẜm huius pſalmi titulū. ſcd̓o deſcendit ad ꝓpoſitum: ibi Nolite. Circa pͥmum dicit: a Lauda aīa mea dominū. q. d. nō laudēt eū labia mea tm̄ ſicutilloꝝ de quibꝰ dr̄ Eſa. xxix. Populus iſte ore ſuo ⁊ labijsſuis glorificat me: cor aūt eius loge ē a me. b Laudabodominum in vita mea .i. in vita preſenti ꝙͣdiu durabit.c Pſallam deo meo ꝙͣdiu fuero. ideſt in futuro. laus .n.diuina non tollitur a ſanctis per mortem ſed magis perficitur. d Nolite confidere. Hic conſequenter deſcēditad propoſitum: ⁊ oſtendit primo ꝙ confidentia in hominibus eſt fugienda: ſecundo ꝙ confidentia in deo eſt amplectenda: ibi Beatus cuius. Circa primum dicit: d Nolite confidere in principibus. qui ſunt principales ⁊ potentiores inter alios: ⁊ ideo ſi non eſt ponenda confidentia ī talibus multo minus in alijs: ideo ſubditur: e In filijshominum in quibus non eſt ſalus. ideſt non poſſunt ſeipſos ſaluare: quod ſtatim declarat dicens: f Exibit ſpūseius .i. anima cuiuſlibet hominis egrediet̉ de corpore etiā

q q 4