Liber

hoīum ī quibꝰ nō ē ſalus.Exibit ſpiritus eiꝰ ēt reuertet̉ ī terra ſuā: in illa die peribunt oēs cogitatiōes eoꝝ.Beat̉ cuiꝰ deꝰ iacob adiutor eius: ſpe̓s eiuſ ī dn̄o d̓oipſius: qui fecit celū ⁊ t̓raꝫ:mare ⁊ oīa q̄ ī eis ſūt. Quicuſtodit veritatē ī ſeculū fācit iudiciū īiuriā patiētibꝰ:dat eſcā eſurientibꝰ. Dominus ſoluit compeditoſ: dominu̓s illumīat cecoſ. Dominꝰ ērigit eliſos: dominuſdiligit iuſtos. Dn̄s cuſtodit aduēas pupillū et vidu

am ſuſcipiēt: et vias pccōꝝdiſꝑdēt. Regnabit dn̄s ī ſecula: deus tuus ſyon in generatiōe ⁊ gnaͣtiōeꝫ ¶ All̓aAu̓date dn̄m) CXLVIqm̄ bonꝰ ē pſalmꝰ: deoͦnoſtro ſit iocūda decoraqꝫlaudatio. Edificanſ hierl̓mdominus: diſꝑſiones iſraelꝯgregabit. Qui ſanat cōtritos corde: ⁊ alligat ꝯtritiones eoꝝ. Qui nūerat multitudine ſtellaꝝ: et oībꝰ eisnoīa vocat. Magnus dn̄noſter ⁊ magna virtus eiꝰ:et ſapīe eiꝰ n̄ ē nūerꝰ. Sūſci

malis gratibus ſuis. g ¶ Et reuertet̉ .ſ. corpꝰ. h ¶ In terram ſuā. vnde habuit originē ẜm illā dn̄i ſentētiam Gen̄..iij. Donec reuertaris in terraꝫ de qua ſūptus es: qꝛ puluises ⁊ in puluerē reuerteris. i ¶ In illa die .ſ. ſeꝑationis aīea corꝑe. k ¶ Peribunt oēs cogitationes eoꝝ. qꝛ nō poterūt exequi qd̓ facere ꝓpoſuerāt. Per dicta nō ē ītelligēdū ꝙhomo nullo mō d̓beat de hoīe ꝯfidere: ſꝫꝙ nō ꝯfidat ī homīepͥncipaliter ⁊ ex diffidētia diuini adiutorij de quo debet principaliter cōfidere: exꝯſequēti vero de homine inqͣtū ē inſtrumētū vel coadiutoripſius dei. l ¶ Beatus. Hic ꝯn̄r on̄dit ꝙd̓ deo pͥncipaliter ꝯfidēdū ē dicēs: Beatuscuiꝰ deus iacob adiutor eiꝰ. ⁊ magiſ nominat̉ hic deuſ iacob ꝙͣalteriꝰ patriarche: qꝛhic loquit̉ pſalmiſtade cōfidentia ī deo qͥdixit iacob vt haberet ꝯfidentiā in eo: Gen̄. xlvj. Noli timere deſcendere ī egyptu: ⁊ ſequit̉: Ego deſcēdam tecū illuc: ⁊ ego adducā te īdereuertētem. m ¶ Spes eiꝰ ī dn̄o deo ipſius. tanꝙͣ ī ſuo ꝓtectore ⁊ ſaluatore. Cuiꝰ rō ꝯn̄r redditur: ⁊ pͥmo ex diuinapoteſtate cū dr̄: n ¶ Qui fecit celum ⁊ terrā ⁊cͣ. ⁊ ſic pōtvbiqꝫ ſaluare: qꝛ eius ptās attingit vbiqꝫ. ſcd̓o ex diuīa veritate que adimplet promiſſa: iō ſubditur: o ¶ Qui cuſtodit veritatē ī ſeculū. tertio ex dei equitate cū dr̄: p ¶ Facit iudicium īiuriā patiētibus. eos vindicādo. quarto ex d̓ipietate cū dr̄: q ¶ Hat eſcā eſuriētibus. ſupplēs defectumnutrimēti. r ¶ Dn̄s ſoluit compeditos. a carceribus liberādo. s ¶ On̄s illuminat cecoſ. viſū reſtituēdo. t ¶ Dn̄ſerigit eliſos. claudos erigendo. vnde ī hebreo ⁊ tranſlatiōehieronymi habet̉: Curuos. ⁊ de oībus iſtis poſſent pōi exēpla de ſcriptura: ſꝫ ꝓpter breuitatē omitto. Per iſta ēt triap̄dicta ſubintelligitur remotio cuiuſlibet alterius impedimēti. quinto adducit̉ rō ex diuina charitate: cum dicitur:v ¶ Dominus diligit iuſtos. qꝛ ipſe ē regula iuſticie ⁊ ſimilitudo ē cauſa dilectōis. ⁊ qꝛ diuina charitas ſe extēdit potiſſime ad debiles ⁊ īpotenteſ perſonas: iō ſubdit̉: x ¶ Dominus cuſtodit aduenas: extra terram natiuitatis ſue exiſtentes. y ¶ Pupillū .i. infantē matre carentem z ¶ Etviduam. orbatam marito a ¶ Suſcipiet. in ſua cura ſpeciali. b ¶ Et vias peccatoꝝ .i. ꝓceſſus iniquoꝝ ꝯtra huiuſmodi ꝑſonas imponentes: c ¶ Diſperdet. ſicut frequēter factum eſt ex diuino bn̄ficio ſpeciali. Et qꝛ poteſtas deiē eterna: iō in fine concludit̉: d ¶ Regnabit dominus ī ſecula deus tuus ſyon. licet enim ſit deus oīum locoꝝ: tamēdr̄ hic ſpecialiter deus ſyon: qꝛ ibi fuit templum ſuo cultuidedicatum: ibi etiam miſit ſpiritūſanctuꝫ ſuper apoſtolosin ſigno viſibili in die pentecoſtes: e ¶ In generatiōe ⁊ generationē alleluia .i. laudate deum ī omnibus generatōibꝰſibi ſuccedētibꝰ: ⁊ ſic termīat̉ pſalmꝰ ī laudē dei a qͣ īcipit.¶ In pſal. cxlv. Lauda anima mea: vbi dicitur in poſtillaQui cuſtodit veritatem in ſeculū ¶ Additio.N hebreo habetur. Qui cuſtodit veritatē ſeculoexponitur ſic ab hebreis ꝙ deus non ſolum fecit

celum ⁊ terram .ſ. totū mundū: ſed etiā cuſtodit v̓itatē¶ Pſal. CXLIVI.ſeculo .ſ. ꝯſeruādo eā in eſſe.Audate dn̄m. iſte pſalmus in hebreo ē ſine titulo: qꝛ alleluia poſitum in aliquibus biblijsꝓ titulo huius pſalmi eſt de pſalmo p̄cedētiniſi dicatur ꝙ alleluia poſitum inprīcipio huiꝰ pſalmi ſit eius tituluſvbi .n. nos habemuſ: Laudate dominum qm̄ bonꝰē pſalmuſ ⁊cͣ. ī hebreo habet̉: All̓aqm̄ bonus ē pſalmuſ ⁊cͣ. Et ẜm hͦiſte pſalmus pōtdici alleluiaticusqꝛ apud hebreosnō ſolum pſalmiſed ēt aliqui librinominātur ab eoqd̓ ponitur ī principio: ſic̄ liber geneſis nominaturapud hebreoſ breſit: quod ſignatīprincipio: ⁊ eodēmō alij libri moyſi denominant̉ a ſuis pͥncipijs. Et ẜm hoc iſte pſalmusdr̄ alleluiaticus: qꝛ incipit ꝑ alleluia. ⁊ diuidit̉ in duasꝑtes: qꝛ primo pſalmiſta ad dei laudem nos inducit: ſecūdo ad hoc rōnes adducit: ibi Edificans hieruſalem.Circa primum dicit: a ¶ Laudate dn̄m qm̄ bonus ēpſalmus .i. bonum ē pſallere ad honorem diuini nominis: ideo ſubdit̉: b ¶ Deo no. ſit iocun. decoraqꝫ lau..i. ꝓcedens ex mentis ⁊ corporis iocunditate: ẜm illudPſalmi. lxxxiij. Cor meū ⁊ caro mea exultauerunt indeum viuum. per deuotionē ⁊ nō ꝑ diſſolutioneꝫ ⁊ exdecore ꝯſcientie ſeu puritate: qꝛ nō eſt ſpecioſa laus inore peccatoris: ecc̄i. xv. c ¶ Edificans. Hic ꝯn̄r pſalmiſta adducit rōnes diuine laudis ſumptas ex eius beneficijs: ⁊ primo ex beneficijs factis populo iſrael ſpecialiter: ſecundo omnibus generaliter: ibi Precinite. beneficium aūt factum filijs iſrael quod h̓ recolitur ē liberatio a captiuitate babylonica: circa quam pͥmo oſtenditdiuinam potentiam dicens: c ¶ Edificans hieruſaleꝫdn̄s .ſ. ꝑ neemiā: cui volūtatē dedit ⁊ poteſtatē reedificādi hieruſalē: d ¶ Diſperſiones iſrael̓ ꝯgregabit .ſ. ꝑcorobabel ⁊ ieſū filium ioſedech pͥmo: ⁊ poſtea ꝑ eſdra⁊ ꝑ neemiaꝫ. e ¶ Qui ſanat ꝯtritos corde .i. filios iſrl̓qui erāt in amaritudine animi ī babylone. f ¶ Et alligat ꝯtritiones eoꝝ. reducendo eos cum leticia ad terram natiuitatis eoꝝ. ſecūdo circa hoc tāgit diuinā ſapiētiam dicēs: g ¶ Qui nu. mul. ſtel. qꝛ fecit eas ī certo numero. h ¶ Et dībuſ eis nomina vocat. nominaenī īponunt̉ a ꝓprietatibuſ reꝝ: ipſe aūt cognoſcit vſqꝫad minima omnes virtutes ⁊ ꝓprietates ſtellarum: iōſubditur: i ¶ Et ſapientie eius nō eſt numerus. qꝛ ifinita ē ꝙͣtum ad cognita: qꝛ nō ſolum cognoſcit facta etfienda: ſed etiā poſſibilia fieri. ſimiliter ꝙͣtuꝫ ad modūcognoſcēdi ē infinita: quia claritas ſue cognitioniſ ē infinita qua comprehēdit ſe ⁊ oīa alia. Tertio circa hoctangit dei miſericordiam dicēs: k ¶ Suſcipiens manſuetos dominus .i. filios iſrl̓ de babylone educens quiiter babylonios erāt humiles ⁊ maſueti nō reddentes