Liber

Hymnꝰ dauid. CXLIIII.Xaltabo te deus meus rex: et bn̄dicā nōituo ī ſēculū ⁊ in ſeculum ſeculi. Per ſingulos dies benedicā tibi: et laudabo nomē tuū in ſeculum ⁊ ī ſeculū ſeculi. Magnus dn̄s etlaudabilis nimiſ: et magnitudinis eius nō ē finis. Gēneratio ⁊ generatio laudabit oꝑa tua: et potentiā tuāꝓnunciabūt. Magnificentiā gl̓ie ſc̄itatis tue loq̄nt̉: etmirabilia tua narrabunt.Et u̓irtute terribiliū tuorūdicēt: et magnitudinē tuaꝫ

narrabūt. Me̓moriā abūdātie ſuauitatis tue eructabūt: et iuſticiā tuam exultabunt. Miſerator ēt miſericors dn̄s: patiens e̓t multūmiſericors. Sūauis dn̄s vniuerſis: et miſeratōes eiusſuꝑ oīa oꝑa eius. Confiteātur tibi dn̄e oīa oꝑa tua: etſancti tui bēnedicant tibi.gl̓iāꝫ regni tui dicēt: et potētiā tuā loq̄nt̉. Ut noͣta faciāt filijs hoīuꝫ potētiā tuā:et gl̓iaꝫ magnificētie regnitui. Regnū tuū regnū oīuꝫſcl̓oꝝ: ⁊ dn̄atō tua ī oī gnaͣtione ⁊ gnaͣtiōem. Fidelis

exultatione: ⁊ ideo ſi non ſit laus dei ſed alteriꝰ perſone nōeſt hymnus: etiam fi fiat cū exultatione: ⁊ ſimilit̓ ſi ſit lausdiuina ⁊ nō fiat cum cantico ſeu exultatōe: ſed magis cumfletu ſicut planctus hieremie non eſt ꝓprie hymnus: ⁊ ideoper hoc quod dicitur in titulo: Hymnus dauid. deſignaturꝙ Dauid fecit huncpſalmum ad dei laudem cū cantico ſeu exultatione. Et diuidit̉in duas partes: quiaprimo dauid deū laudat. ſcd̓o alios ad huiuſmodi laudem excitat: ibi Generatō. Circa pͥmū dic̄: a ¶ Exaltabo te deuſ. ꝑ creauotōeꝫ. b ¶ Meuſ.per fidē ⁊ ſpecialē detionem. c ¶ Rex. ꝑomnium gubernationem: rex .n. dicitur aregendo. d ¶ Et benedicaꝫ nomini tuo.non benedictione cōſecrationis que a maiore impenditur mīori: hebre. vij. Sine vlla cōtradictione: qd̓minus ē a meliore benedicitur: ſed benedictione gratiaꝝ actōis ⁊ laudis que a minori exhibetur maiori. e ¶ In ſeculū ⁊ in ſeculū ſeculi. p̄uidit .n. dauid ꝙ p̄ſ.iſte ⁊ alij ab eo facti eſſent cantandi ī futuris generatōibusad laudē dei. f ¶ Per ſingl̓os dies benedicā tibi. qꝛ dauidſingulis diebꝰ aliqua hora vl̓ pl̓ibꝰ intēdebat dīnis laudibꝰcuiꝰ rō ſb̓ditur ibi: g ¶ Magnus dn̄s. nō magnitudīe molis ſed v̓tutis. h ¶ Et laudabilis nimis .i. plus ꝙͣ poſſit acreatura laudari. eccl̓iaſt. xliiij. Bn̄dicētes dn̄ꝫ exaltate illūquātum poteſtis: maior eſt .n. oī laude. i ¶ Et magnitudinis eiꝰ nō eſt finis. qꝛ poteſtas eiꝰ nō eſt determinata ad aliquē certū effectū: ſed oī facto pōt ſꝑ maius facere. k ¶ Generatio. Hic ꝯn̄ter dauid alios ad dei laudē excitat: ⁊ pͥmoexcitat pr̄es veteris teſtamēti: ſcd̓o noui: ibi Cōfiteantur tibi. tertio oēs in cōi: ibi Alleuat dominus. Circa pͥmuꝫ dicitk ¶ Generatio ⁊ generatio laudabit opera tua .i. laudet: hebrei .n. ꝓ optatiuo vtunt̉ futuro indicatiui modi. ꝑ hoc ātquod dicitur hic: Generatio ⁊ generato: intelligitur generatio fideliū veteris teſtamēti: que p̄ceſſit captiuitatē babylonicā ⁊ generatio que ſecuta eſt vſqꝫ ad xp̄m. l ¶ Et potentiā tuam ꝓnunciabunt: qua eduxiſti hebreos potenter deegypto: vt pꝫ in Exo. ⁊ etiā de captiuitate babylonica: vt hr̄Eſdre j. m ¶ Magnificentiā gl̓e ſanctitatis tue loquent̉.quā oſtendiſti in datōe ſancte legis. n ¶ Et mirabilia tuanarrabunt. que tūc v̓tute diuīa apparuerūt: vt hr̄ exo. xix.o ¶ Et virtutem terribiliū tuoꝝ dicent .i. iudicia tua terribilia in apertione terre ⁊ deuoratōe chore: ⁊ alioꝝ ſibi adherentiū in rebelliōe. Numeri. xvj. et in alijs punitōibꝰ terribilibus. p ¶ Et magnitudinē tuā narrabūt. quā on̄diſti in rebellione ogregis baſan: ⁊ ſeon regis amorreorum.q ¶ Memoriā abūdantie ſuauitatis tue. qua pauiſti eosmanna ī deſerto: ⁊ potaſti eos aqͥs ꝓductis de ſaxo duriſſimo. r ¶ Eructabunt .i. de corde deuoto ꝓferent ⁊ narrabunt. s ¶ Et iuſticia tua. qua chananeos de terra ꝓmiſſionis eieciſti: ⁊ filios iſrael ibi hītare feciſti. t ¶ Exultabūt.i. cū exultatōe deuota referent hec ⁊ p̄dicta opera tua.v ¶ Miſarator. ꝙͣtuꝫ ad effectū. x ¶ Et miſericors dn̄s.

ꝙͣtum ad affectum. y ¶ Patiens. qꝛ non ſtatī īfert punitionē pro peccatis: ſed aliquādo differt etiā per totāvitam peccatoris: qd̓ videt̉ hoībus nimis differre: ideoſubdit̉: z ¶ Et multū miſericors. tn̄ totū bene facitẜm ordine ſue ſapientie. a ¶ Suauis dominus vniuerſis. qꝛ oībuscreaturꝭ dat eſſe:qd̓ eſt deſideratiſſimū hoībus ẜmſe: lꝫ aliquādo rōne mali adiunctiefficiat̉ aliquibuſtedioſum ⁊ cū hͦaliqͥbus dat viue̓vt vegetabilibus⁊ vltra hec ſentire aīalibus: ⁊ vltra predicta intelligere hoībus ⁊angelis. b ¶ Etmiſeratiōes eiusſuꝑ oīa oꝑa eiuſ.qꝛ diffuſio ſue bonitatis ad oēꝫ creaturā modis p̄dictis nō ꝓcedit exaliqua obligatōeſeu debito ex ꝑtedei: ſꝫ ex mera bonitate ⁊ pietateipſius. c ¶ Confiteantur. Hic conſequenter incitatfideles noui teſtamēti ad laudē dei dicēs: c ¶ Cōfiteātur tibi dn̄e oīa oꝑa tua .i. laudēt te ẜm ſuum modumqꝛ ⁊ ſi irrōnabilia ⁊ īſenſibilia nō laudēt deū ꝓpͥe: eo ꝙcarent ītellectu: bonū quod habēt ī deū referete: tn̄ laudant deū inqͣtū ſunt maͣ dīne laudis intelligibilibꝰ creaturis. d ¶ Et ſancti tui .i. fideles noui teſtamenti tibicōſecrati ꝑ ſacr̄a noui teſtamēti que ſūt efficacia ad ſanctificatōem. non ſic aūt erant ſacramēta legalia q̄ apl̓sappellat infirma ⁊ egena: ad Gal̓. iiij. e ¶ Bn̄dicat tibi. pro pr̄ibus veteris teſtamēti eo ꝙ in ipſis cōpletū ēmyſteriū xp̄i. f ¶ Gl̓am regni tui dicent .i. p̄dicabuntgloriā regni celeſtis: qd̓ fecerūt apl̓i alijqꝫ diſcipuli perorbē diſperſi: pr̄es aūt veteris teſtamēti annūciaueruntgl̓am regni terreni. deuto. xxviij. Si audieris vocē dn̄idei tui ⁊cͣ. ſequit̉: Faciet te dn̄s deus tuus excelſiorē cunctis gentibus que v̓ſant̉ in terra. ⁊ Eſa .j. Si volueritis⁊ audieritis me: bona terre comedetis. tn̄ ī iſtis ꝓmiſſionibꝰ ⁊ ꝯſil̓ibus intelligebant̉ bona ſpūalia pͥncipal̓r ꝓmiſſa vt frequenter dictū eſt. sͣ. qꝛ tn̄ ppl̓s rudis illa nocapiebat: iō pr̄es veteris teſtamēti illa tacebant que ꝑpr̄es noui teſtamēti ſunt aꝑte p̄dicata. g ¶ Et potētiatuā loquent̉ .i. on̄dent per miracula doctrina euangelicam ꝯfirmantia: ẜm ꝙ dr̄ marci vlt. Illi aūt ꝓfecti p̄dicauerūt vbiqꝫ dn̄o cooperante ⁊ ſermonē confirmanteſequentibus ſignis. h ¶ Ut notā faciant fi. ho. po. tuam. per oꝑa totā v̓tutem naͣe create tranſcendentia.i ¶ Et gl̓iam magnificentie regni tui. gl̓a eſt clara notitia cū laude: in regno aūt celeſti: de quo hic eſt ſermo:eſt clara dei viſio ⁊ iugis laudatio: ideo regnū illud dr̄glorioſum. eſt etiā et̓num: ꝓpt̓ quod ſb̓ditur: k ¶ Regnū tuum regnū oīum ſcl̓oꝝ ⁊cͣ. ẜm ꝙ dicit̉ Luc. j. Regni eius non erit finis. l ¶ Fidelis dn̄s ⁊cͣ. totus iſteverſus videtur hic appoſitus ab aliqͦ traſlatore vel expoſitore: qꝛ non eſt in hebreo nec in traſlatione Hiero.poteſt tamē ſic exponi. l¶ Fidelis dominus ī oībus