Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Pſalmus dauid quando commutauit os ſuum.coram abimelech ⁊ eiecit.

ęum. ⁊ abijt. XXXIII.Enēdicam dominūin o̓mni tempore:

cū glo. vbi ſic: Fidelis dr̄ deus. ſꝫ alit̓ deuſ: alit̓ hō fideliſ dr̄fidelis .n. eſt deus dans hōi qd̓ ꝓmiſit. fidelis ē hō credensꝓmittenti deo. Hec in glo. q̄ magis ꝯſonare vr̄ rōni fidelitatis vel fidei ⁊cͣ. In eodē pſal. vbi dr̄ in poſtilla: Circapͥmū pͥmo declarat̉ infinitas ptātis. Additio.N expoſitōVt ne huiꝰ v̓ſuſſcilꝫ Uerbodn̄i celi firmati ſt̓ ⁊cͣ.multū vr̄ deuiare poſtillator a cōi ſentētiacatholicoꝝ: qͥ in hocloco diſtinctōem ꝑſonaꝝ in diuinis inſinuari dicūt: vt pꝫ ꝑ Ambro. in. vj. d̓ trini. vn̄ pͥmo ſentētiaꝝ di. ij. int̓ ceteras teſtimoniales aucͣtesd̓ diſtinctōe diuinarū ꝑſonarū hoc inducit̉. Tenendū ē igitur in hoc loco cū glo. dicēte: Uerbo dn̄i .i. filio pr̄is. Et ſpiritu oris eius .i. ſpūſancto: qͥ ꝓcedit a filio: qͥ ē os pr̄is. Hecin glo. Dicere āt ꝙ h̓ loquit̉ pſalmiſta de deo more hūanoeſt nimis iudaizare. In eodem pſal. xxxij. vbi dicit̉in poſtilla: Congregans ſicut in vtre aquas maris.Pinio poſtillatoris in hͦ loco Additio.circa ꝯgregationē aqͣrū vr̄ diſcordare ab illo qd̓ipſemet vr̄ opinari ī hac eadē maͣ in ꝓuer. c. xxx.qͥd tn̄ in hoc ꝓbabilius videat̉: Gen̄. j. eſt magis ꝓprie tractandum ⁊cͣ. Replica.A pſalmo: Exultate iuſti. Burgen̄. notat poſtilII.latorē. pͥmo qꝛ exponēdo v̓ſuꝫ iſtū. Opera dei infide dicit .i. in fidelitate: Fidelitas aūt dei ꝯſiſtit ītēperamento iuſticie ⁊ miſericordie. Burgen̄. putat hͦ ſinerōne dictū dicens ꝙ fidelitas dei ꝯſiſtit in hͦ: qꝛ dat hōi qd̓ꝓmiſit: ſed vr̄ Burgen̄. incide̓ in id quod redarguit. Deusenī dans qd̓ ꝓmiſit fidelis ē: ẜm Burgen̄. ſꝫ cuncta q̄ ꝓmittit ⁊ dat ꝯſonant tēperamēto iuſticie ⁊ miſericordie: qꝛ inoī opere dei ꝯcurrūt: quēadmodū circa qͣrtū ſentētiarū declarari ꝯſueuit diſ. xliiij. vide ibi Scotuꝫ. Stat igit̉ fidelitas dei in dcō tēperamento: qd̓ Burgen̄. calūniari nitebat̉Scd̓o Burgen̄. notat poſtillatorē in expoſitōe illiꝰ verſus:Uerbo dn̄i celi firmati ſūt. dicentē: ⁊ ꝓph̓a loquit̉ de v̓bo⁊ ſpū dei more hūano. In hoc dicit Burgen̄. poſtillatoreꝫnimis iudaizare: ꝓ eo qꝛ ſancti doctores ⁊ mgr̄ ſententiaꝝex hͦ loco arguūt trinitatē ꝑſonaꝝ. Ad id rn̄deo ꝙ ſcī doctores credentibꝰ ꝑſuaſione facere pn̄t de myſterio trinitatꝭbn̄dicte ex iſto loco ⁊ alijſ ẜꝫ ſenſū lr̄alem: quē auctor ſacreſcripture ſpūsſanctꝰ efflagitat: ſꝫ nō ē ẜm ſenſū lr̄alem: ꝓutvoces pͥmarie ſignificāt ſine abſurditate: ſi enī in aliqͦ ſacreſcripture vocū ſignificatio pͥmaria falſuꝫ aliqͥd inducit: vtIudicū. ix. Ierūt lingna ad ꝯſulendū ſuꝑ electōne regis: qd̓qꝛ falſū ē ꝓ ſenſu lr̄ali hēri nō dꝫ: tunc enī ſenſus ꝑabolio⁊ myſticus locū hꝫ ꝓ ſenſu lr̄ali. In ꝓpoſito āt nō ē ſic: qͥacū nihil abſurditatis ſit in expoſitōe poſtil. eius expoſitio ēpͥmo lr̄alis: ex qͣ ſumi pōt argumētū validū ēt apud infideles: cum hoc ſtat eiuſdē paſſus eē lr̄alem ſenſum pͥncipaliorē: ꝙͣuis nō cōiorem ⁊ priorē: ꝓut Burgen̄. intendit: a qͦ tn̄apud infidelē argumentū validū ſumi nō pōt. Si .n. quisvelit argue̓ iudeo vl̓ pagano trāſſume̓ˢ t̓mīos lr̄e: vt accipiendo celos ꝓ apl̓is: v̓bum dn̄i ꝓ filio in diuinis: argumētūꝓcederet in equiuocis: ꝑ ꝯſequēs inualidū. Infidelis etiamex hꝰ mōi argumēto ſentiret pluralitatē deoꝝ ex ꝓpoſitione plurium ꝑſonaꝝ: quo poſito non poſſet ei ex hͦ loco ꝑſuaderi dei oīpotētia. Nā poſitis pluribꝰ dijs nullꝰ eoꝝ eſſꝫoīpotēs: qꝛ alt alterū face̓t nullipotētē: ſicut arguit doctorſubtilis: ⁊ an̄ eū Ouidius de vetula. Ad euadendū hꝰ mōiinfideliū errorē ⁊ deriſionē. lxx. interp̄tes myſteriū trinitatis occultauerūt inſua tranſlatōe: vt dicūt doctores ſancticirca illū locū: Eſa. ix. vbi loco illiꝰ dicti: Et vocabit̉ nomē

eius admirabilis deꝰ fortis ⁊cͣ. trāſtulerūt magni ꝯſilijangelus. Et qꝛ ipſe Burgen̄. in vltīo articulo ꝓlogi ſuiin hͦ opus: dic̄ poſtillā mgr̄i nicolai fore adeo vniuerſalē ꝙ ſepe ēt infideles ad eā hēant recurſū: iccirco placuit: imo decuit poſtillatorē hꝰ paſſus on̄dere expoſitionē ẜm ſignificatōnē t̓minoꝝ oībuſcōem ſine abſurditate expoſitōeꝫfidelibꝰ ſpūalē nōreijciēdo: īmo eavtit̉ in diſputatōede tꝑe meſſie ꝯͣ iudeos. fruſtra igit̉ Burgen̄. laborat calūniando TertioBurgen̄. nōt poſtillatorē circa illū paſſū: Cōgregās ſic̄ īvtre aqͣs ⁊cͣ. aſſerēs ꝙ poſtil. ꝓv̓. iij. diſcordat ab eo qd̓h̓ opinat̉: ſꝫ falſū īponit ei: nā idē qd̓ hͨ dicit: dixit ex ītētiōe btī aug. d̓ qͦ in 2º correctorio Gen̄. j. ſupra vide ibi.Enedicā dn̄ꝫ ī oī tꝑe ⁊cͣ. Pſal. XXXIII.Hic ē ſcd̓s p̄s alphabeticꝰ: qꝛ incipiūt v̓ſus ordinate ꝑ lr̄as alphabeti hebraici. h excepto ꝙ obmittit̉ ḣ lr̄a ſexta .ſ. vau: qꝛ nullꝰ v̓ſus ꝑ eā īcipit: tn̄ ſūth̓. xxij. v̓ſus: ſic̄ ſūt. xxij. lr̄e hebraice: qꝛ ſūt h̓ duo v̓ſusīcipiētes ꝑ lr̄aꝫ phe .ſ. xvj. ⁊ .xxij. Ad qͥd autē poſite ſintiſte lr̄e ī pͥncipijs v̓ſuū dc̄ꝫ fuit ſupra. p̄ſ. xxiiij. Huic ātpͥſ. p̄mittit̉ tal̓ ti. ī hebreo. Dauid qn̄ cōmutauit rōemſuā corā abimelech ⁊ fugauit eū ⁊ abijt. huic tn̄ noī dauid p̄mittit̉ lamech lr̄a ad deſignand̓ ꝙ ē datī caſus. ⁊ē ſenſus: Ipſi dauid fuit h̓ p̄s ꝓ gr̄aꝝ actōe: qn̄ cōmutauit rōeꝫ ſuā .i. v̓bū ſuū. ⁊ ſil̓is ti. pōit̉ ī trāſlatōne hiero.iuxta hebreū vbi ſic hr̄: Dauid qn̄ cōmutauit os ſuuꝫ.⁊ accipit̉ os ꝓ v̓bo ꝓlato ore. Corā abimelech ⁊ eieciteū ⁊ abijt. Ad cuiꝰ ītellectuꝫ ſciend̓ ꝙ iſta duo noīa abimelech ⁊ achimelech hn̄t magnā ꝯueniētiā: ꝓpt̓ qd̓ dixerūt aliqͥ ꝙ ſignāt eādē ꝑſonā dicētes ꝙ dauid fec̄ hūcp̄ſ. qn̄ fugiēs ſaulē veīt ī nobe ad achimelech ſacerdotēvt hr̄. j. Re. xxj. Et tūc mutauit os ſuū corā eo: qꝛ nō dixit ſe fugitiuū: ſꝫ ꝓ negocijs vrgentibꝰ a rege miſſū. Sꝫhuic d̓co ꝯͣriat̉ qd̓ ſeqͥt̉ ī p̄dcō ti. Et fugauit eū vl̓ eiecit.qꝛ achimelech n̄ fugauit dauid: ſꝫ magꝭ eū amicabil̓r: ⁊hōnorifice ſuſcepit p̄bēs ei panes ⁊ gladiū: vt hr̄ ibidēꝓpt̓ qd̓ alit̓ exponit̉ cōit̓ a doctoribꝰ hebreis ⁊ latinis d̓fuga dauid ad achis regē geth ad quē fugit recedēſ ab achimelech. Erat enī binomīꝰ qꝛ vocabat̉ abimelech nomine regni: ⁊ achiſ noīe ꝑſone: ẜm ꝙ dicit Ra. ſa. ſic̄ imꝑatores romani dicebāt̉ ceſares noīe īperij: ⁊ tn̄ hēbantꝓpriū nomē ꝑſonale .ſ. iuliꝰ auguſtꝰ tyberiꝰ: ⁊ ſic de alijsEt hͦ dcm̄ ꝯſonat ei qd̓ dr̄ Gen̄. xx. ⁊ .xxvj. ꝙ abraā iuitad ꝑegrinand̓ ī geraram vbi regnauit abimelech. ⁊ ſil̓rpoſtea ꝑ magnū tp̄s Iſaac. Illa āt ciuitas q̄ antiqͥtuſ dicebat̉ gerara poſtea vocata fuit geth. De gerara enī dr̄ꝙ erat ī paleſtina: q̄ ē t̓ra philiſtinoꝝ: ⁊ idē dr̄ de geth.⁊ qͥlibꝫ rex vocabat̉ abimelech noīe r̄gni. Qn̄ āt dauidfugit ī geth fuit cognitꝰ a philiſteiſ: vn̄ dixer̄t Nūqͥd iſteē dauid rex t̓re. q. d. bonū eēt eū int̓fice̓ ne veniat ad regnū ⁊ īualeſcat ꝯͣ nos: ꝓpt̓ qd̓ adduxer̄t eū ad achis vtmoreret̉: ꝓpt̓ qd̓ dauid ī tali ꝑicl̓o poſitꝰ ſimulauit ſe īſanū: ſꝫ illd̓ poeticū: Stultitiā ſimulare loco prudētiaſūma ē. Et iō achis tāꝙͣ īſaniētē eū eiecit: ⁊ ſic dauid deꝑicl̓o libe̓atꝰ abijt: ⁊ ꝓ gr̄aꝝ actōe hūc p̄ſ. ꝯpoſuit. Igiẜꝫ hͦ iſte p̄s ī duaſ ꝑtes diuidit̉: qꝛ pͥº dauid d̓ ſua libeatone dn̄o regr̄at̉. 2º alios ad bonū hortat̉: ibi Accedite adeū. Prima in duas. qꝛ pͥmo ponit̉ gr̄aꝝ actō: ⁊ 2º eiuſdeaugmentatio: ibi Magnificate dn̄m mecū. Circa pͥmūdicit dauid: a Bn̄dicā dn̄ꝫ. ei regratiādo. b¶ In bitꝑe .ſ. ꝓſperitatꝭ ⁊ aduerſitatis contra multos qui bene