pſalmoꝝ

Beatā gēs cuius ē dn̄s deus eiꝰ: populꝰ quē elegit inhēreditate ſibi. De celo reſpexit dn̄s: nidit oēs filioshoīum. De p̄parato hītaculo ſuo: reſpexit ſuꝑ oēsꝗ hītant t̓rā. Qui finxit ſigillatī corda eoꝝ: ꝗ ītelligitoīa oꝑae oꝝ. Nō ſalu̓aturrex ꝑ ml̓tā v̓tute: et gigas n̄ſaluabit̉ ī ml̓titudīe v̓tutisſue. Fallax equꝰ ad ſaluteꝫ

ī abūdātia aūt v̓tutꝭ ſue nōſaluabitur. Ecce ocl̓i dn̄iſuꝑ metuēteſ eū: et ī eis quiſperāt ſūꝑ mīa eiꝰ. Vt eruat a morte aīas eoꝝ: et alateos in fame. Aīa nr̄a ſuſtinet dn̄m: qm̄ adiutor et ꝓtector nr̄ e. Quia in eo letabitur cornu nr̄m: l⁊ ī nomīe ſancto eius ſperauimFiat mīa tua dn̄e ſuꝑ nosquēadmodū ſꝑauimꝰ ī te.

a ¶ Beata gens. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ diuine laudatiōisſiue cultus pͥmiū: ⁊ pͥmo ponit̉ ip̄m p̄mium: ſcd̓o huiꝰpͥmij cā ſiue pͥncipiū: ibi De celo reſpexit dn̄s. Circa primū ſciendū ẜm ꝙ dicit Boetius de ꝯſol̓. li. iij. Beatitudo eſt ſtatus oīum bonoꝝ ꝯgregatōe ꝑfectus qͥ in re hēbit̉ ī patria ī fruitōe dei: cuiꝰ bonitas ē infinita. Adhāc āt btītudinēꝑuenit̉ ꝑ veꝝ deicultū ẜm ꝙ dicitſaluator Ioh̓. xij.Ubi ego ſū illic ⁊miniſter meꝰ erit.et ſic hr̄ in ſpe invia ꝑ veꝝ ⁊ debitū dicultū: ⁊ hͦ ēqd̓ dr̄. a ¶ Beata gens cui ē dn̄sdeus eiꝰ. ꝑ veraꝫfidem ⁊ debitumcultū. b ¶ Populus queꝫ elegitelectōne p̄deſtinatōnis: q̄ infallibiliter ꝯſequit̉ effectū: iō ſubdit̉: c ¶ Inhereditatē ſibi. qꝛ p̄deſtinati īmobiliter adherebūt deoin patria celeſti: ita ꝙ erūt hereditas dei: ⁊ deus erit he̓ditas ipſoꝝ: quia illos quoſ ſic p̄deſtinauit ab et̓no vocat tꝑaliter ad fidē ſuā: ⁊ iuſtificat ꝑ gr̄am finaleꝫ: ⁊ ſicꝯn̄t̉ eoſ magnificat ꝑ gl̓iaꝫ: ſꝫ ꝙ. d. apo. Ro. viij. Quopredeſtinauit: hos ⁊ vocauit: ⁊ qͦs vocauit hos ⁊ iuſtificauit: et qͦs iuſtificauit hos ⁊ magnificauit. ⁊ ſic qͥ pͥfuerāt btī ī ſpe ſcī ſt̓ btī ī re. d ¶ De celo. Hic ꝯn̄t̓ oſtēdit huius pͥmiatōis pͥncipium: ⁊ pͥmo on̄dit ꝓpoſitumſcd̓o declarat ꝑ exemplū: ibi Non ſaluat̉ rex. Circa primū ſciendū ꝙ opera meritoria non ſunt pͥma cā ꝓpterquam aliqui p̄miant̉ in vita beata: ſꝫ ꝙ declarat apo.Ro. ix. de Iacob ⁊ Eſau dicenſ: Cū nonduꝫ nati fuiſſētaut aliquid boni aūt mali egiſſent dcm̄ eſt ꝙ maior ſeruiet minori: ſicut ſcriptū ē: Iacob dilexi: Eſau āt odiohabui. Nec etiā meritoꝝ futuroꝝ p̄uiſio: īmo p̄paratōgr̄e in tꝑe ꝓcedit ex eterna p̄deſtinatōe: vt predictum ē⁊ hoc eſt quod dr̄: d ¶ De celo ꝓſpexit dn̄s. ⁊ accipit̉hic celū ſūme trinitatꝭ: quod idem ē qd̓ deꝰ: qꝛ ab etnooīa p̄uidit in ſeipſo: iō ſb̓dit̉: e ¶ Uidit oēs filioſ hoīuꝫ.ſ. equales in naturalibꝰ: ſed aliquos elegit ex ſpāli gratia ad ꝑticipatōem beatitudinis ſuꝑnaturalis: ad quānō pōt homo attingere ex naturalibus. f ¶ De preparato ⁊cͣ. Irepetitio eſt eiuſdem ad maiorem affirmatōeꝫEt quos ſic elegit ex ſua mera voluntate ⁊ gratia: hosdiſpoſuit iuſtificare in tempore per gratiam finalē alijsdimiſſis: ideo ſubdit̉: g ¶ Qui finxit ſigillatim cordaeoꝝ .i. animas quas creauit eiuſdem nature in ſpē: diſtinctas indiuidualiter: ⁊ ꝓpter hoc hic dicit̉: Sigillatim. In tranſlatōne vero hiero. iuxta hebraicuꝫ habet̉:Fingēs ꝑiter cor eoꝝ .i. corda: qꝛ ponit̉ hic ſingulare ꝓplurali: ſic̄ Exo. viij. Uenit muſca grauiſſima. Qd̓ atdicit hiero. hic parit̓ referend̓ ē ad vnitatē ſpecificā aīaru. Rō āt diuerſitatꝭ hꝰ lr̄e ē ꝙ dictio hebraica h̓ poſita.ſ. iahad aliqn̄ accipit̉ ꝓ ſingularitate: aliqn̄ ꝓ ſimultate. lxx. āt īterpretes acceperūt vnā ſignificatōeꝫ: Hiero.aūt in tranſlatione iuxta hebreū accepit aliā. Et credoꝙ ī hͦ loco. lxx. int̓preteſ meliꝰ acceperūt: ⁊ lꝫ aīe ſint eiuſdē ſpēi: tn̄ variant̉ ī oꝑatōibꝰ ꝯiūcte corꝑibꝰ: qꝛ aliqn̄ d̓clinat ad bonū veꝝ: ⁊ aliqn̄ ad bonū apparēs tm̄: ⁊ ẜꝫhͦ diuerſificant̉ ſtatus bonoꝝ ⁊ maloꝝ: ⁊ hec oīa ſunt

deo clariſſime nota: ideo ſb̓dit̉: Qui ītelligit oīa oꝑa eoꝝ.h ¶ Nō ſaluat̉ rex. Hic declarat ꝓpoſitū ꝑ exēplū .ſ. ꝙ diuina ꝓuidētia ē pͥmū pͥncipiū ſalutꝭ hoīuꝫ: tā ī corporalibꝰꝙͣ ī ſpūalibus: tꝑalibus ⁊ eternis. ⁊ pͥmo pōit exemplum īreprobatꝭ: ſcd̓o ī electis: ibi Ecce oculi dn̄i. Circa pͥmuꝫ dr̄ſic: h ¶ Nō ſaluatur rex per ml̓tā virtutem .ſ. ſui exercituſniſi cum hoc habeatdiuinam ꝓtectōnemhoc apparet Nume.xxj. de ſeon rege: quicum exercitu fortiſſimo egreſſus eſt obuiam filijs iſrl̓: ſꝫ ſtatīcecidit ī p̄lio. i ¶ Etgigas n̄ ſaluabit̉ ⁊cͣ. Ihoc apparet ibidemd̓ ogrege baſan: quiſolus remanſerat deſtirpe gigantium: vtdr̄ Deūt. iij. ⁊ tn̄ ſtatīcorā filijs iſrl̓: ſimilit̓in goliad gigāte quēdauid adhuc adoleſcens ictu lapidis īterfecit. k ¶ Fallaxequus ad ſalutē. hoc apparet in pharaone ⁊ exercitu eiuſdē: de quo ſcribit̉ Exo. xv. Ingreſſus ē eques pharao cumcurribus ⁊ equitibꝰ eius in mare: ⁊ reduxit ſuꝑ eos dominus aquas maris. Iſta āt dicta ſunt ad on̄dendum ꝙ ſi nōpotuerūt ſaluari corporalit̓ ⁊ tꝑalit v̓tute hūana: ml̓tominus poterunt conſequi ſalutem ſpūalē ⁊ eternā abſqꝫ deigr̄a ſpāli. l ¶ Ecce oculi dn̄i. Hic ꝯn̄t̉ ponit̉ exēplum ꝙͣtūad bonos cū dr̄: Ecce oculi dn̄i ſuꝑ metuentes eum. ut eosdiligenter cuſtodiat: ſicut hō figit oculos ſuꝑ reꝫ qua vultdiligenter cuſtodire: ⁊ ſi aliqn̄ ꝑmittat eos tribulari tꝑaliter: hͦ tn̄ ē ad bonū ipſoꝝ: vt ꝑ patiētie meritū hēant maiꝰp̄miū: iō ſb̓dit̉: m ¶ Et in eis qͥ ſperāt. ⁊ ꝓ. i. ī eis qͥ ſperatn¶ Suꝑ miſericordia eiꝰ. ⁊ in qͦ ſperent ſubdit̉ cū dicit̉:o ¶ Ut eruat a morte .ſ. culpe. p ¶ Et alat eos in fame .ſ.pane celeſti damnatꝭ eſurientibꝰ: ẜm ꝙ dr̄ Eſa. lxv. Hec dicit dn̄s deus: Ecce ſerui mei comedent ⁊ voſ eſurietꝭ ⁊cͣ. Etqꝛ dn̄s aliqn̄ liberat ſperātes in ſe nō ſolū ī futuro: ſꝫ etiaꝫin pn̄ti: iō pōt alit̓ exponi: Ut eruat a morte. ſic̄ heliā eruitde manu iecabel eū occidere volentiſ: ⁊ pauit eū temporefamis ꝑ coruoſ ⁊ mulierē viduā: vt hr̄. iij. Reg. xvij. Et eodē mō fuit de ꝓph̓is qͦs abſcōdit abdias ne interficerent̉ ꝑiecabel: ⁊ pauit eoſ pāe ⁊ aqͣ: vt hr̄. iij. Re. xviij. ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit auctor hꝰ pͥſ. q Aīa nr̄a ſuſtinet dn̄m .i. patient expectat eiꝰ bn̄placitū. r ¶ Qm̄ adiutor ⁊cͣ. in futuro ⁊ aliqn̄in pn̄ti ꝓ ſuo bn̄placito vt dictū ē. s ¶ Qm̄ in eo ⁊cͣl. q.d. ſi tribulemur exterius: tn̄ ꝯſolamur ab eo interius: ⁊ qꝛiſta conſolatio procedit ex ſpe tribulatōnis future: ideo ſb̓ditur: Et in nomine ſancto eius ſperabimus. Propt̓ qd̓ finaliter orando concludit. t ¶ Fiat miſericordia tua ſuꝑnos quēadmodum ſperauimus in te. et hͦ ſpe debita: q̄ ēce ta expectatio future beatitudinis ex gratiā ⁊ meritiſ ꝓueniens.In pſalmo. xxxij. Exultate iuſti. vbi dicitur in poſtillaſed hanc opinionem non intendo ꝓſequi.¶ Additio.Pinio augꝰ. ē ꝓbabilior: vt dcm̄ ē ī additōe ſuꝑpͥncipiū hꝰ libri: vn̄ h̓ p̄s ſic̄ ⁊ oēs alij dauid ſuntattribuēdi. ¶ In eodē p̄ſ. vbi dr̄ ī poſtilla. Fidelitas āt dei ꝯſiſtit ī ſua iuſticia. ¶ Additio.On vr̄ rō quare fidelitas pertineat ad temperamētū iuſticie ⁊ miſericordie: vn̄ melius videt̉ dicēduꝫ