Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

pſalmoꝝ

et deducant̉ in īfernū: mūta fiant labia doloſa/ Quēloquunt̉ adu̓ſus iuſtū iniꝗtāte: in ſuꝑbia ⁊ ī abuſiōe.IQuā magna ml̓titudo dulcedīs tue dn̄e: Iquā abſcondiſti timētibꝰ te. Pe̓rfeciſtieis ꝗ ſperāt in te: in ꝯſpectufilioꝝ hoīuꝫ. Abſcondeseoſ ī abſcondito faciei tue:ā ꝯturbatōe hoīum. Proͣteges eos in tabernaculotuo: la ꝯͣdictione linguaꝝ.

Benedictus dominuſ qm̄mirificauit miſericordiā ſuam mihilin ciuitate munita. Ego autē dixi ī exceſſumētꝭ mee: lꝓie̓ctꝰ ſū a facieocl̓oꝝ tuoꝝ. Iō ēxaudiſtivocē or̄onis mee: Idu̓ꝫ clamareꝫ ad te. Diligite dn̄moēs ſcī eiꝰ: qm̄ v̓itatē reꝗretdn̄s ⁊ rētribuet abūdāterfaciētibꝰ ſuꝑbiā. Uiriliteragite ēt ꝯfortet̉ cor veſtrū:omnes qui ſperatꝭ in dn̄o.

aſſequi ſuū intentū in ꝑſecutōne iuſtoꝝ: ſicut tyrāni intendentes ꝑ tormenta auertere martyreſ a fide: ⁊ nō valentes erubeſcebant et ꝯfundebant̉ de eoꝝ tolerātia: ſic̄pꝫ da Daciano ⁊ ſcō Uincētio: ⁊ de Paſchaſio ⁊ ſāctaLucia ⁊ multis alijs: ⁊ ſaul ꝑſequens dauid euꝫ cape̓ n̄valēs reuertebat̉ī domū ſuā ꝯfuſj. re. xxiij. ⁊. xxiiijs Et deducant̉ī infernū. pꝰ vitaꝫiſtaꝫ ſi ī ſua malitia ꝑſeuerēt. Hocauteꝫ dicebat dauid nō celo vindicte: ſꝫ celo diuineiuſticie: cui eſt applaudendū: ſꝫ hͦpſal. lvij. Letabit̉iuſtꝰ cū viderit vīdictā ⁊cͣ. t Muta fiāt ⁊cͣꝭ. i. ſaul̓qͥ aliqn̄ vocabatdauid filiū: ſicuthr̄. j. Regū. xxiiij.vbi dr̄: Dixit ſaulNūqͥd hec vox tua ē fili mi dauid: ⁊ leuauit ſaul voceꝫſuā ⁊ fleuit qͣſi ei cōpatiēſ ad horā: tn̄ poſtea queſiuit eūad mortē. Et labia hītatoꝝ ceile ⁊ ęipheoꝝ: qͥ p̄tēdebātamicitiā ad dauid ī v̓bis: ⁊ tn̄ q̄rebant̉ eū tradere ī manū ſaul̓: vt pꝫ j. Reg. xxiij. ⁊ .xxvj. v Que loquunt̉aduerſus iuſtu .i. memetip̄m qͥ ēt nihil eis nocui ſꝫ benefeci. x Iniqͥtatē. d̓ me dicētes ꝙ q̄rerē malū ſauli regi: ẜm ꝙ hr̄. j. Reg. xxiiij. y In ſuꝑbia ⁊ in abuſiōe.qꝛ aliqͥ de dauid loquebant̉ ſuꝑbe iactantes ſe ut caperent regis inimicū: ⁊ aliqͥ in abuſione mendacit̉ d̓trahētes ip̄i dauid: ut hērent gr̄am ſaulis. z Quā magnamultudo. Hic ꝯn̄t̓ deſcribit̉ equitas diuine retributōisꝙͣtū ad ſuſtinētes patient̓ ꝑſecutōem ꝓpt̓ deū. Et pͥmofacit dauid qd̓ dictū ē. ſcd̓o ex hͦ īmutat fideles ad patienter ſuſtinendum: ibi Diligite dn̄m. Circa pͥmum dic̄:z Quā magna .i. valde magna. a Ml̓titudo dulcedinis ⁊cͣ. in futura btītudīe: qꝛ oculus n̄ vidit nec auris audiuit q̄ p̄paraſti diligentibus te: vt hr̄ Eſa. lxiiij.b Perfeciſti .i. ꝑfectā rem feciſti ⁊ p̄paraſti. c¶ Eis qͥſperant in te. ſpe debita: q̄ ē ex gr̄a ⁊ ex meritis ꝓueniēsd In ꝯſpectu filioꝝ hoīum. qͥ non timent nec erubeſcut ſuā ſpem on̄dere corā hoībꝰ eoſ ꝑſequētibꝰ. Abſcondes eos ī abſcōdito faciei tue .i. corā facie tua: q̄ hōibus huius mūdi eſt abſcondita. f A ꝯturbatōe hominū. qꝛ viſi ſūt oculis inſipientiū mori: illi autē ſūt inpace: vt hr̄ ſap̄. iij. Et qꝛ nō ſolum ꝓtegit eos in futuroſeculo: ſꝫ etiā aliqn̄ ī pn̄ti: iō ſubdit̉: g Proteges eoſ⁊cͣ. Iſpāliter eos ꝓtegens in pn̄ti ſeculo. h A cōtradictione liguaꝝ .ſ. ab illis qͥ linguis ſuis tractabant demorte eoꝝ: ⁊ qꝛ iſtud ꝯtigit ipſi dauid ab hītatoribꝰ ceile: qͥ tractabant inter ſe ipſū tradere in manibus ſaulisvt hr̄. j. Reg. xxiij. ideo gr̄as agēdo ſubdit. d. i Benedictus dn̄s qm̄ mirificauit ⁊cͣ. me liberādo mirabilit̓.k In ciuitate munita .i. in ceila in qͣ credidit euꝫ ſaulcapere: eo ꝙ erat ciuitas fortis ⁊ clauſa: ẜm ꝙ hr̄. j. Re.xxiij. Nūciatum ē āt ſaul ꝙ veniſſet dauid in ceilaꝫ: etait ſaul: Tradidit eū dn̄s in manus meas: ꝯcluſuſqꝫ ē īgreſſus vrbē in qua porte ⁊ ſere ſunt. l Ego āt dixi⁊cͣ. In tranſlatōe hiero. iuxta hebreū habet̉: Ego autēdixi in ſtupore meo. ſtupor .n. eſt quidam exceſſus mentis. Dauid aūt tunc fuit poſitus in magno ſtupore: qn̄

audiuit ꝙ ſaul veniebat ad obſidenduꝫ euꝫ: ⁊ ꝙ viri celletraderent eum in manu ſaul ⁊ tunc dixit dauid domino:m Proiectus ſum ⁊cͣj. q. d. videtur ꝙ ego ſim poſitꝰ extra cuſtodiā tuam. n Ideo exaudiſti ⁊cͣ. me mirabilit̓liberando. o Dum clamarem ad te. corde ⁊ ore poſitꝰin tanta anxietate.p Diligite dn̄ꝫ. Hicꝯnter inuitat fidelesad patienter tolerandū. d. p Diligitedn̄m omnes ſācti eiꝰ.ita ꝙ non recedatꝭ abamore eius poſiti intribulatōe. Qm̄veritatem ⁊cͣ. beneremunerando vos ꝓveſtris anguſtijs: ⁊ laboribus. r Et retribuet abūdant̓ ⁊cͣ.i. veſtris ꝑſecutoribꝰeos debite puniendo: ideo ſubditur:s Uiriliter agite. inboniſ ꝑſeuerādo ⁊ ꝓſperando. t Et cōfortetur cor veſtrum. tribulationes ſufferendo. v Oēsqui ſperatis in domino. ſpe debita: que eſt certa expectatōfuture beatitudinis ex gratia ⁊ meritis ꝓueniens. Expoſitio autem huius pſalmi ⁊ ſequentis ⁊ conſimiles: lꝫ ſinthiſtoriales ſeu litterales reſpectu ipſius dauid: ſūt tn̄ morales reſpectu noſtri .ſ. inꝙͣtuꝫ dauid dedit nobis exemplav̓tutis. In pſalmo. .xxx. In te dn̄e ſperaui. vbi dicit̉in poſtilla: Igitur ẜm hanc ſententiā. Additio.Ittera huius pſalmi non poteſt rōnabiliter videri conſona ſententie Ra. ſa. quam ſequitur poſtillator: nam iſte verſus: In manus tuas cōmendoſpiritum meum. qui eſt ꝓpe principium pſalmi neceſſe eſtut exponatur de chriſto qui clamans in cruce eadeꝫ verbaformaliter ꝓ ſe ꝓtulit: vt patet luce. xxiij. ca. ⁊ ideo ſic̄ p̄sille qui incipit heli heli lamaſabathani. hoc eſt: deus deuſmeus vt quid dereliquiſti me; que fuerunt verba in cruceclamantis: exponitur ad lr̄am de chriſto: ſic ⁊ pari ratiōeiſte p̄s vbi ponūtur hec v̓ba a chriſto ēt ī cruce ꝓlata .ſ. Inmanus tuas cōmendo ⁊cͣ. exponendus eſt principaliter dechriſto: ſic tamen ut qn̄qꝫ chriſtus de ſe loquitur ẜm naturam aſſumptam: qn̄qꝫ de mēbris ſuis: que ſunt corpꝰ eiusmyſticum .ſ. eccleſia: vn̄ ẜm glo. in hoc loco: Qui enim dignatus eſt ꝓ nobis homo fieri: non dedignat̉ nos tranſfigurare in ſe. vnde in hoc pſalmo vtenda eſt regula Iſidorique ponit̉ in ꝓlogo ſuꝑ Gen̄. In hoc igitur pſalmo chriſtꝰpͥmuꝫ ẜm ꝙ homo orat: In te domine ſperaui. que verbavſqꝫ: ibi Educes me de laqueo quem abſconderūt mihiincluſiue faciliter poſſunt applicari chriſto in agone paſſionis exiſtenti ⁊cͣ. ſecūdo cum dicit: In manus tuas domīecōmendo ſpiritum meum. ſunt ꝓpria verba ab ipſo chriſto ꝓpe ſuam ſanctam expirationem prolata: vt dictum ēin quibus verbis ſpirituꝫ .i. animam a corpore in ꝓximoſeparandam deo cōmendat. Conſequenter chriſtus tertioin perſona corpris ſui myſtici per huiuſmodi paſſionē redempti gratias agens dicit: Redemiſti me domine deꝰ veritatis. vbi chriſtus qui eſt veritas: deus veritatis vocaturquia fecit quod ꝓmiſit: ⁊ quia huiuſmodi redemptionischriſti non ſunt participes illi: qui finem ſuum in vanitatibus ſeculi ponunt: ſed tantū illi qui huiuſmodi vanitatibus dimiſſis in domino ſperant: et ī ipſius miſericoro

dd 4