Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ſperaui non ꝯfūdar in eternū: ī iuſticia tua libea me.Inclina ad me aureꝫ tuā:accelera ut eruaſ me. EEſtōmihi ī d̓ū ꝓtectorē let ī domū refugij: ut ſaluū me facias. Qm̄ foͣrtitudo mea etrefugiū meū es tu: et ꝓpt̓nomē tuū deduces meſetenutries me. Educes me d̓laqueo hoc que abſconderunt mihi: Iqm̄ tu es ꝓtector meꝰ. In manꝰ tuas cōmēdo ſpm̄ meū: Iredemiſtime dn̄e deꝰ v̓itatꝭ. ¶Odiſtiqͦbẜuātes vanitates ſuꝑu̓acue. Ego̓ āt ī dn̄o ſperauiexultabo ⁊ letabor ī miſericordia tua. Qm̄ rēſpexiſtihūilitatē meā: ſaluaſt d̓ neceſſitatibꝰ aīam meā. Necꝯcluſiſti me ī manibꝰ inimici: ſtātuiſti ī loco ſpacioſopedes meoſ. Miſe̓re̓ meidn̄e qm̄ tribulor: hturbatꝰē in ira oculꝰ meꝰ: ſāīa mea

et venter meꝰ. Qm̄ dēfecit īdolore vita mea: ſet annimei ī gemitibꝰ. Infirmataeſt ī pauꝑtate v̓tus mea: ſetoſſa mea ꝯturbata ſūt. Sūper oēs inimicos meos factus ſū opprobriū vicinismeislvalde: et timor notismeis. Qui uidebant meforas fūgerūt a me: qͦbliuioni datus ſū tanqͣꝫ mortuusa corde. Factꝰ ſū tāqͣꝫ vāsꝑditū: qm̄ audiui vituperatōem ml̓toꝝ cōmorātiū incircuitu. In eo dū cōuenirent ſimul adu̓ſum me: accipere aīam meā conſiliatiſunt. Egō autem in te ſperaui domine: Idixi deꝰ mees tu: ī manibus tuiſ ſortesmee. Eripē me d̓ manu inimicoꝝ meoꝝ: let a ꝑſeſeq̄ntibꝰ me. Illūſtra facie tuamſuꝑ ẜuū tuū: ſaluū me fac īmīa tua: dn̄e n̄ ꝯfūdar qm̄īuo̓caui te. Erubeſcāt īpij

b Nō ꝯfundar in eternū. lꝫ ꝯfūdar ad tp̄s: qꝛ erat exul ⁊fugitiuus: ⁊ tāꝙͣ leſor regie maieſtatis. c In iuſticia tua.⁊cͣ. qꝛ ꝯfido de ea nō de mea. d Inclina ⁊cͣ. Iloqͥt̉ d̓ deomore hūano: cꝰ ē aurē ſuā īclīare ad illd̓ qd̓ vl̓t audire: velexaudire. e Accelera ⁊cͣ. Ine deficiā ī ꝑſecutōe. f Eſtomihi ⁊cͣ. Iin pn̄tibuspericulis. g Et indomū refugij. ꝓ futuris. h Ꝙm̄ fortitudo ⁊cͣ. hoīes .n. ētilli qͥ erāt de tribū iuda ⁊ dauid: nō audebāt eū recipere timore ſaulis regis: īmo ētcū eo erat ī ꝑſecutiōedauid: ẜꝫ ꝙ dr̄. j. Re.xxiij. ꝙ ſi in t̓ra ſe abſconderit ꝑſcrutaboreū ī cunctis milibꝰ iuda. i Et ꝓpt̓ nomē ⁊cͣ. ꝑꝑ talē viā ꝙſaul nō poterit me capere. k Et enutries me .ſ. in deſertꝭ locꝭvbi nō poſſū ab hoībꝰ victualia habere.l Educes me ⁊cͣꝭ. i.d̓ occultꝭ īſidijs ęipheoꝝ: ⁊ ꝯſimiliū qͣs faciebant ꝯͣ dauid in fauoreꝫ ſaulis: vt hr̄. j.Re. xxiij. m In manꝰ tuas ⁊cͣ) qꝛ nō hēoꝓtectōeꝫ ſeu d̓fenſionē ex ꝑte hoīmnum.n Redemiſti me ⁊cͣ)qꝛ dauid d̓ ſeruituteegypti redēptꝰ fueratin patribꝰ antiquis.o Odiſti obſeruātes vanitates .i. ſōniaauguria ⁊ ꝯſil̓ia: ꝑ qͦꝝ obſeruatōem aliqͥ ſperāt euadē periculū. p Suꝑuacue. qꝛ talis obſeruato inutil̓ ē: īmo nociua: qꝛ ē ſuꝑſtitioſa. q Ego at ⁊cͣ. Inō in talibꝰ ſomnijſvanis. i Exultabo ⁊cͣ. me liberāte ab anguſtia: ⁊ ſic̄ ꝑſecutio ē cā triſticie: ſic liberatio eſt cā leticie. k Qm̄ reſpexiſti ⁊cͣ. Excelſus .n. deꝰ hūilia reſpicit: ſꝫ ꝙ pͥſ. cxxxvj.l Saluaſti de neceſſitatibus .i. de periculis vrgentibꝰ inqͥbus homo eſt neceſſitatus. m Aīam meā .i. vitā meā.⁊ q̄ fuerūt illa pericula vrgētia ſubdit: n Nec ꝯcluſiſti⁊cͣj.ſ. ſaulis ⁊ exercitꝰ eius: qͥ cingebāt dauid ⁊ viros eius īmodū corone: ita ꝙ dauid d̓ſperabat ſe poſſe euade̓: vt hr̄j. Reg. xxiij. o Statuiſti ī loco ⁊cͣ. qꝛ tūc ex ordinatōediuina nūciꝰ venit ad ſaul. d. Feſtina ⁊ veni: qꝛ īfuderunt ſephiliſtijm ſuꝑ t̓rā: et ſic fuit cōpulſus recede̓: ⁊ dauid qͥ fuitconcluſus potuit quo voluit abire. p Miſerere meiHic conſequenter deſcribitur perſecutōnis acerbitas cuꝫdr̄: p Miſerere mei domine ⁊cͣ. pōdere maloꝝ pn̄tium⁊ timore futuroꝝ īminentiū. q Cōturbatꝰ ē ⁊cͣ. Iiſta iraerat ꝑ celū nō ꝑ viciū: tn̄ ex ea dr̄oculꝰ corporꝭ turbari: qͥapaſſio ire maxīe apꝑet ī facie ⁊ in ocul̓ potiſſime. r Aīamea. qꝛ ira ꝑ celū oculū mētis turbat: ſꝫ ira: q̄ ē ꝑ viciū illūexcecat. s Et vent̓ meꝰ. qꝛ paſſio ire īmutat totū corpꝰ.t Qm̄ defecit ⁊cͣl. i. ad defectōem fuit diſpoſita ex doloribꝰ ⁊ anguſtijs: vn̄ de ip̄o dr̄. iij. Reg. j. Et rex dauid ſenuerat: hēbatqꝫ etati splurimos dies: cūqꝫ operiret̉ veſtibꝰ nō

calefiebat: ⁊ tn̄ tūc nō hēbat niſi. lxx. annos: qꝛ. xxx. annorū erat cū regnare cepiſſet: ⁊ .xl. anniſ tm̄ regnauit: vthabetur. ij. Regū. v. Ꝙ enim ita cito venit ad ſenium⁊ mortem: vna cauſa fuit .ſ. ꝓpter dolores ⁊ anguſtiasquas in perſecutione ſaulis ſuſtinuit. v Infirmataē ⁊cͣ. Iin illa .n. ꝑſecutōne multaspauꝑtates ſuſtinuit tanꝙͣ fugitiuus: vn̄ ⁊ abimelech panes eſurienſ petijt: vt hr̄. j.Reg. xxj. ⁊ ab nabal ſb̓ſidiuꝫ victꝰvt hr̄. j. Reg. xxv.ex d̓fectu at victꝰdebilitat̉ corporꝭv̓tus. x Suꝑogē ⁊cͣ. I qꝛ eis ꝓopprobrio dicebat̉ ꝙ erant̉ amici proditoris regꝭlicet falſo. Ettimor notiſ meiſqꝛ timore ſaulisnon audebant eūrecipere: et timebat occaſione eiꝰdamnificari a rege. z Qui videbant me foraſ.hoc eſt in deſertꝭvbi eram fugitiuus a Fugerunt a me. timentes ne imponeret̉eis ꝙ eſſēt d̓ meagente. b Obliuioni dat̉ ⁊cͣ. Iſcilicet amicoruꝫmeoꝝ. c Tāqͣmortuꝰ. de quo dr̄ vulgarit̓: Mortuꝰ nō habꝫ amicu.d Factꝰ ſū ⁊cͣ. de qͦ nullꝰ ſperat recuꝑatōꝫ. e Qm̄audiui vituperatōem multorum ⁊cͣ. vnde ⁊ nabal cuius manſio erat in carmelo in quo dauid ⁊ viri eius ſepe latitabant vituperauit dauid: et viros eius dicens:Quis eſt dauid: ⁊ quis eſt filius Iſai. q. d. nullius momenti: ⁊ ſubdit̉: Hodie increuerūt ſerui qui fugiūt dominos ſuos ⁊cͣ. f In eo duꝫ conuenirent ⁊cͣj .ſ. ſaul⁊ exercitꝰ eiꝰ. g Accipere animam ⁊cͣ. Iquia de morte mea tractabant. h Ego autem in te ⁊cͣ. Itanꝙͣ inmeo protectore. i Dixi deus meus es tu. per veraꝫfidem et cultum. k In manibus tuis ⁊cͣ. Iideſt ſortes tam vite ꝙͣ mortis mee ſunt in tua diſpoſitione. Inhebreo hr̄: In manibꝰ tuis tꝑa mea .i. ad viuēdū ꝙͣtumtibi placuerit ⁊ nō plus. l Eripe me ⁊cͣꝭ .ſ. ſaul̓ ⁊ ſuorū cōplicū. m Et a ꝑſequentibus me. quacūqꝫ aliaoccaſione. n Illuſtra faciē ⁊cͣꝭ .i. ſuꝑ memetipſū metua gr̄a illuſtrādo. o Saluū me fac ⁊cͣ. Inō ī mea iuſticia. p Dn̄e nō ꝯfundar. ab aduerſarijſ captus ſeuacerbitate perſecutionis in patientiam fractꝰ. q¶ Qm̄īuocaui ⁊cͣ. Iquia potens es me exaudire. r Erubeſcāt. Deſcripta acerbitate ꝑſecutōis: hic ꝯn̄ter deſcribitur equitas diuine retributionis: et pͥº ꝙͣtū ad ꝑſequentes: ſcd̓o ꝙͣtum ad ꝑſecutōem ſuſtinentes: ibi Qua maij. nō potēteſ