Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

aut ꝗs ſtabit ī loco ſanctoeius. Innocēs manibuset mundo corde: qui nō accepit ī vano aīaꝫ ſuā: neoinrauit ī dolo ꝓxiuio ſuo.Hic accipiet bn̄dictionē adn̄o: et mīaꝫ a deo ſalutariſuo. IHe̓cē generatio querētiū eū: querētiū faciē deiiacob. Attollite portas pͥn

cipes veſtras: et eleuaminiporte eternales: et ītroibitrex glorie. Quis ē iſte rexgl̓ie: dn̄s fortis ⁊ potens:dn̄s potēs in p̄lio. Attollite portas prīcipes veſtras:⁊ eleuamini porte et̓nales:⁊ introibit rex gl̓ie. Quis ēiſte rex gl̓e: dominus virtutū: ipſe e rex glorie.

e Aut qͥs ſtabit ⁊cͣ. Iſtabilit̓ ibi miniſtrādo ꝓ vite ſue merito: ⁊ rn̄det ꝓph̓a dicēs: f Innocēs manibus .i. oꝑibꝰq̄ per manus deſignant̉: eo ꝙ manuſ ē organū organoꝝ: utdr̄. iij. de aīa. g Et mundo corde. qꝛ nō ſufficit mūdiciaexterior: niſi ēt ſit īterior h Qui nō accepit ī vano ⁊cͣ. Iapplicādo eaꝫ totaliibois terreniſ q̄ vanaſt̓: ſꝫ ꝙ dr̄ eccl̓iaſteſ .j.Uanitas vanitatum⁊cͣ. ſꝫ magis applicateā bonis ſpūalibuſ ⁊eternis: cū ipſa ſit creatura ſpūalis ⁊ īmortalis. i Nec iurauit ī dolo ꝓxīo ſuo.ipſū fallaciter decipiendo: ſed magis cumeo v̓itatē cuſtodiēdok Hic accipiet bn̄dictionē a dn̄o. i. ml̓tiplicationē in bonistꝑalibus ⁊ ſpūalibꝰ.l Et mīam ⁊cͣ. qꝛ ſi ex fragilitate hūana aliqn̄ peccaueuerit penitens mīam a deo obtinebit. m Hec ē generatio q̄rentiū eum. qꝛ a talibus bn̄ q̄ritur ⁊ īuenit̉. n Attollite portas pͥncipes vr̄as. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ arce ingreſſus qͥ factus fuit miraculoſe tꝑe ſalomōis: ut p̄dc̄ꝫ ē: iō dr̄:Attollite portas .i. ſeꝑate vna ab altera. o Prīcipes .i.o vos angelice virtutes ad loci ſācti cuſtodiam deputate:ꝓpter qd̓ gen̄. xxviij. Iacob vidit ſcalā cuius ſūmitas tangebat celū ⁊ pes terra .ſ. ī mōte moria: vbi fuit templū fundatū poſtea: ⁊ vidit āgelos deſcēdētes ad reuerentiā loci etcuſtodiā: ſicut dc̄m fuit ibidē. Siml̓r ioſephus de iudaicobello dicit ꝙ ante tēpli deſtructionē ꝑ titum ⁊ veſpaſianūp̄ceſſerūt multa ſigna deſtructiōis tēpli: īter q̄ ponit illd̓ .ſ.in feſto pētecoſtes cū ſacerdotes de nocte intrarēt templuꝫad agendū res diuinas pͥmo ſenſerūt quēdam ſtrepitum ⁊motu: ⁊ poſtea ſubito audierunt vocē dicentē: Migremꝰhīc. que fuit vox angeloꝝ deſerentium locū ꝓpter maliciam inhītantium. Clauſio vero portaruꝫ tēpli ꝯͣ facerdotesportātes arcā dn̄i ⁊ earū aꝑtio fuer̄t fc̄e miniſterio āgelicoꝓpter qd̓ dr̄: Attollite portas pͥncipes vr̄as .i. aperite eas.In hebreo ⁊ ī trāſlatione hiero. iuxta hebreū hētur: Leuate porte capita vr̄a .i. ſeꝑate ꝑtes vr̄as ſuꝑiores virtute diuina: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝑtes īferiores. ⁊ in idē redit: qꝛ angeli ſūt executores mādati diuini. p Et eleuamini .i. ſeꝑamini admagnificentiā dei. q¶ Porte et̓nales. qꝛ dn̄s ꝓmiſerat ponere nomen ſuū ī tēplo illo ī ſēpiternū .i. abſqꝫ tꝑis det̓mīatione: dū tn̄ ibi fideliter ei ſeruiret̉: ſꝫ ꝙ dr̄. iij. reg. ix. Sāctificaui domum hāc quā edificaſti: vt ponerem nomē meuꝫibi īſempiternū ⁊cͣ. r Et ītroibit rex gl̓ie .i. arca teſtamēti ſuper quam erāt ſedes dei in ꝓpiciatorio: ſicut meliꝰ fuitexpoſitū exo. xxv. s Quis ē iſte rex gl̓ie: āmiratiue dicit: qꝛ excellētia gl̓ie eius et honoris ōi eſt creature admirabilis: ꝓpter qd̓ rn̄detur: t Dn̄s fortis ⁊ potēs. ꝯͣ oēs poteſtates terrenas: que nihil ſunt in cōſpectu eius. v Attollite portas. exponat̉ ſic̄ priꝰ: qꝛ repetitio ē eiuſdē ad maiorem cōfirmationē vſqꝫ ibi x Dn̄s virtutū .i. āgelicaꝝpoteſtatū: ꝑ hoc on̄ditur: ꝙ n̄ ſolū preeſt creat̉is īferioribꝰſꝫ ēt ſuꝑioribꝰ. y Ipſe ē rex gl̓ie .i. ſuper oīa gl̓ioſus ⁊ bn̄dictus in ſecula ſeculoꝝ. Qui aūt vult tenere primaꝫ expoſitionem: videlꝫ ꝙ in hoc p̄ſ. deſcribatur ſoluꝫ generale dominiū dei: ſatis pꝫ expoſitio ex p̄dictis vſqꝫ ad locum illum Attollite portas ⁊cͣ. ubi loquitur de deo more humano: quia hōi excedentis magnitudinis requiritur altior introitus: ⁊ per hoc inſinuat proph̓a ꝙ altitudo dei excedit

oēꝫ mēſurā creatā. Cet̓a pn̄t d̓ facili huic ſn̄ie applicari In pͥſ. xxiij. Domini eſt terra. vbi dicitur ī poſtilla:ꝓpter quod ra. ſalo. exponit.Additio.ISta fabulatio rabi ſalo. de clauſura portaꝝqn̄ fuit portata arca in templo ſalomonis ⁊earum apertionemiraculoſa nonvideo qua auctoritate credatur: p̄ſertim cū hoc miraculum tam notabile veriſimilit̓ſcriptura nō pretermiſiſſet: ſꝫ potius expreſſiſſet:ſicut expreſſit. iij.reg. viij. ꝙ cū exiſſēt ſacerdotes deſāctuario: nebulaīpleuit domū domini: intm̄ ꝙ nōpoterant ſacerdotes miniſtrare: que quidē nebula erat ſignū diuine pn̄tie. frequēter .n. legitur dn̄s apparuiſſe moyſi in nubeSiml̓r ⁊. ij. paral̓. vij. legitur: ꝙ cū cōpleſſet ſalomon p̄ces: ignis deſcēdit de celo: ⁊ maieſtaſ dn̄i īpleuit domū.Sed de clauſura vel aꝑtione portaꝝ vtrobiqꝫ nihil legitur. Preterea hec narratio eſt exp̄ſſe ꝯͣ lr̄am dicenteꝫꝙ dn̄s rex gl̓ie ⁊ dn̄s fortis ⁊ potēs ⁊cͣ. erat īgreſſuruſ ꝑillas portas que denoīatiōes nullo mō pertinent ad arcā teſtamenti: lꝫ ſuper eam eſſet ſedes dei ī ꝓpiciatorio:ꝓut poſtil. dicit: ſedes .n. dei non ē deus: ⁊ maxime qͥacū dicit: Dn̄s virtutū dn̄s fortis. ponitur vtrobiqꝫ nomē dn̄i tetragrāmaton: qd̓ nō ē cōicabile creature. Unde meliuſ vr̄ dicendū ꝙ in hoc p̄ſ. pͥncipaliter tractaturde ingreſſu xp̄i: qui verus deus ē ⁊ hō in templo ⁊ ī ciuitatem ſāctam hierl̓ꝫ in die rami palmarū: qui quidēingreſſus ꝓphetizatus fuit cach̓. ix. c. Ecce rex tuus venit tibi ⁊cͣ. in qͦ īgreſſu xp̄s fuit noīatus rex iſrl̓ cū gl̓iaī excelſis: matth̓. xxi. c. Un̄ ⁊ eccl̓a iſtos verſus .ſ. Attollite portas ⁊cͣ. cōſueuit ſolēnit̉ cātare ī illa dn̄ica qn̄ ſolēnicatur memoria hꝰ ingreſſus. Circa qd̓ pſalmiſta p̄uidēs ī ſp̄ū ītroitum xp̄i in ſua ciuitate et tēplo publice ſb̓ ti. regali ⁊ dn̄io: pͥmo preponit generale dn̄iuꝫ deiin toto orbe dicens: Dn̄i eſt terra. ex qͦ ſcd̓o quaſi mouendo hoīes ad reuerentiā tanti dn̄i īfert ꝙ ille qui adcultū eius adheret: dꝫ eē virtutibus tā interius ꝙ exterius ornatus. Un̄ dicit: Quis aſcēdet ī montē dn̄i ⁊cͣ.exponat̉ totū ſicut ī poſtilla vſqꝫ ibi excluſiue: Hec eſtgeneratio q̄rentin̄ dn̄ꝫ: q̄rentiū faciē dei iacob. Ubi tetio p̄nunciat ꝙ generatio illa qͥ debebat exire obuiamxp̄o: vt eū deuote ac reuerent̉ reciperet: ſic̄ fuerūt t̓be ꝓtuc occurrētes xp̄o ⁊ ſigna deuotiōis ⁊ hūilitatis ergaeū on̄dētes: erat generatio bōa ⁊ laudabilis: qꝛ q̄rebatdeū ⁊ faciē dei iacob .i. pn̄tiam dei īcarnati de iacob ⁊alijs patriarchis deſcēdētis ẜm carnē. Cōſeq̄nt̉ qͣrto ſb̓iungit ẜꝫ veritatatē hebraicā: Leuate porte capita vr̄a⁊cͣ. q. alloquēs portas hierl̓ꝫ ⁊ tēpli more hūano dicat:O porte attēdite: qꝛ ille dn̄s cuiꝰ ē terra ⁊ plenitudo eiꝰ⁊cͣ. cuius miniſtri debēt eē innocētes ⁊ mūdi ⁊cͣ. ītro iredꝫ per vos. Leuare igitur debetis capita vr̄a: qꝛ que totus non capit orbis ꝑ vos īgreſſurus ē. Cōſueuerūt .n.ꝓphete qͣſi ꝑuipendere domos edificatas ad hītatiōeꝫdei ex reſpectu excellētie ſue magnitudīs. Un̄ eſa. lxvi.Hec dic̄ dn̄s: Celū ſedes mea: ⁊ tra ſcabellū pedū meoꝝq̄ ē iſta domꝰ quā edificabitꝭ mihi. Et iſto mō pſalmiſta