Liber
oībus īimicis tuis: dexteratua inueniat omēs ꝗ te oderūt. ¶Pōe̓s eoſ ut clibanūignis ī temꝑe vultuſ tui: doͦmin in ira ſua cōturbabiteoſ: ei deuorabit eos igniſ.Frūctum eoꝝ de terra perdes: ſet ſeme eoꝝ a filijs hominū. Q̓oniā declinauerūt in te mala: ſcogitauerūt̉?
ꝯſilia que nō potuerūt ſtabilire. Quoniā pones eoſdorſum: in reͣliquijs tuis p̄parab̓ vultuꝫ eoꝝ. Exāltare dn̄e in virtute tua: Icantabimꝰ ⁊ pſallemus v̓tutes tuas lad vincendum pro cerua matutina.Eūs deꝰ ¶ pſal. XXI.meus reſpice in me:
dierum in dextera eius: ⁊ in ſiniſtra illius diuitie ⁊ gloria.Aliquando aūt reſpicit malū pene: qd̓ a deo īfligit̉ iuſte: ⁊.ẜm hoc dr̄ hebre. x. Horrēdū ē īcidere ī manus dei viuētiſ.Et tūc per ſiniſtra ītelligit̉minor punitio: ⁊ ꝑ dexterā q̄ fortiꝰ ꝑcutit grauior. Et ẜꝫ hoc dr̄: t ¶ Inuēiat̉ manꝰ tua. punies pctā. v ¶ Omnibus inimicis tuiſ.ꝙͣtum ad penā cōeꝫ.x ¶ Dextera tua. gr̄auius puniēs ex ſpālica. y ¶ Inueiat ⁊cͣ)Sicut .n. diligere deuꝫ ē actus p̄cipuꝰ: itaodire eū eſt actus peſſimus: eo ꝙ odiū deidirecte opponit̉ charitati. z ¶ Pones eos vt clibanuꝫ ignis.īuoluēdo eos igne gehenne. a ¶ In tēpore vultꝰ tui .i. iudicitui qn̄ pones faciemtuā ad eos condēnandū. b ¶ Dn̄s in ira ſua .i. ī vindictaſua. c ¶ Cōturbabit eos. ꝓferens ꝯͣ eos ſn̄iaꝫ. d ¶ Et deuorabit eos ignis .ſ. gehēne nō conſumēdo ſꝫ et̓naliter affligēdo. e ¶ Fructū eoꝝ. ⁊cͣl. i. bona tꝑalia toͣliter ab eo auferes: qͥbꝰ fruebāt̉. f ¶ Et ſemē eoꝝ .i. imitatores. g ¶ Afilijs hoīuꝫ .i. a ſocietate ſāctoꝝ. Poſſet ēt lr̄a ab illo loco:Inueniat̉ ⁊cͣ. exponi de punitione iudeoꝝ ꝓ morte xp̄i: ꝓpter quā ciuitatē hierl̓ꝫ et tēplum īcenderūt romani: ⁊ populū ꝑtim occiderūt: ⁊ ꝑtim captiuū ꝑ mundū diſꝑſerūt:⁊ ꝙͣtum ad hoc ſb̓ditur: Qm̄ declinauerūt in te mala .ſ.pene xp̄m occidētes ⁊ affligētes. Cogitauerūt cōſilia q̄ nonpotuerūt ſtabilire. dr̄ .n. ioh̓. xi. ꝙ huerunt cōſilium īterficiendi xp̄ꝫ: ne occaſiōe eiꝰ venirēt romani: ⁊ tollerēt locuꝫ etgentē. Et hoc cōſiliū non fuit ſtabilitū: ſed magis accidit ꝯriū: qꝛ ꝓpter mortē xp̄i romani deſtruxerūt locū ⁊ genteꝫ:vt dc̄m ē. Qm̄ pones eos dorſū .i. terga v̓tētes corā aduerſarijs. Et ī reliquijs tuis. hoc ē ꝑſequētibꝰ pauciſ. Preparabis vultū eoꝝ. ōi cōfuſioni q̄ magis apparet ī vultū ꝙ ī ceteris ꝑtibus corꝑis. Proſequēdo v̓o expoſitioneꝫ de finalipunitōe vt ſupra dc̄ꝫ ē reſumēda ē ab illo loco. h ¶ Ꝙm̄declinauerūt. ponit̉ cā finalis punitiōis: q̄ ē penitētia final̓:q̄ notat̉ cuꝫ dr̄: Qm̄ declinauerūt in te. i. ꝯͣ te. i ¶ Mala.i. peccata que ſūt ꝯͣ deū: ⁊ bn̄ dr̄: Declinauerunt. qꝛ ſic̄ declinatio ī grāmatica ē de caſu in caſū: ſic declinatio a iuſticia ē ruendo de peccato ī peccatū: qꝛ ſicut dicit greg. peccatum qd̓ ꝑ penitentiā nō diluit̉: mox ſuo pondere ad aliudtrahit: ⁊ tandē ad ꝓfundū ꝯtēptus ⁊ obſtinatiōis deducit:ẜm ꝙ dr̄ ꝓuer. xviij. Impius cū ī ꝓfunduꝫ peccatoꝝ venerit: ꝯtēnit. k ¶ Logitauerūt ⁊cͣ. qꝛ repētine tollūt̉ d̓ felicitate tꝑali: ī qͣ cogitabāt ꝑmanere. l ¶ Qm̄ pones eos dorſum. a facie tua eos deijciēdo in infernū: ẜm ꝙ dr̄ matth̓xxv. Diſcēdite a me maledicti ī ignē eternū. m ¶ In reliquijs tuis .i. ī demonibꝰ qͥ ſunt a te totalit̓ relicti: tanꝙͣ irreuerſibiles ad bonū. n ¶ Preparabis vultū eoꝝ. mittēdoeos ad ſocietatē eoꝝ. Un̄ matth̓. xxv. dr̄: Diſcedite a me ⁊cͣ⁊ ſb̓ditur: qui preꝑatus ē diabolo ⁊ agelis eius. In fine cōcludit pſalmiſta. d. o ¶ Exaltare dn̄e ⁊cͣ. qd̓ maxime apparebit in finali iudicio. p ¶ Cātabimus ⁊cͣ. qꝛ electi inpatria cōtinue cantabūt laudes diuinas: ẜm illud pſalmilxxxiij. Beati qͥ hītant in domo tua dn̄e: ī ſecula ſeculorūlaudabūt te. Moraliter pōt exponi p̄ſ. iſte de qͦlibet iuſtoregnū ſuum bn̄ regente .ſ. ꝙͣtum ad vires īteriores ⁊ ſēſus⁊ actus exteriores cū dei adiutorio: ꝓpter qd̓ coronabiturfinalit̓ in celo: ⁊ eius inimici .ſ. demones puniūt̉ in īferno.
Eus deꝰ meꝰ reſpice ⁊cͣ. Antiqͥ he ¶Pſal. Xxl.brei hunc p̄ſ. expoſuerunt de tribulatiione ꝯͣ iudeos per Aman excitata: ī qua aduerſarij eorū ad certā diem ſe p̄parabant ad occidendū eos ⁊ ſpoliandū:tractātes īter ſe de mō occidēdi ⁊ affligēdi ꝑ cōfixioneꝫmanuū ⁊ pedumī ligno.: ſic̄ amanp̄parauerat mardocheo: ut hēturHeſter. vij. ⁊ veſtes ⁊ ſpolia eoꝝīter ſe diuidebatper verba. ⁊ littera hꝰ p̄ſ. ſatis poſſet ad hāc ſn̄iamapplicari. Dixer̄tigitur ꝙ cū dr̄ inti. hꝰ p̄ſ. qui taliseſt ī hebreo: Advīcendum ꝓ cerua matutina pͥſ.dauid. Cerua matutina dr̄ heſter regina: q̄ d̓ liberatiōe ppl̓i ſui valde fuit ꝑuigil ⁊ ſolicita. Ra. ſa. dicit: ꝙ ꝑ ceruā matutinamhīc̄ ītelligit̉ ꝯgregatio ppl̓i iſrl̓: qͥ cerua vocat̉: ut dr̄ prouer. v. Cerua chariſſima ⁊ gratiſſimus hinulus: qͥ fuitvalde afflicta ꝑ nabuchodonoſor ipſā ſpoliantē ⁊ partim occidente ⁊ ꝑtim captiuāteꝫ: ſed ꝑ orōnes ſāctoruꝫhꝰ cōgregatiōis ī orōnibus vigilantiū fuit liberata tꝑecyri. Et ꝙͣuis poſſit ad hoc lr̄a applicari: tn̄ iſte expoſitiones ⁊ cōſil̓es nō pn̄t eſſe vere ſi dicātur lr̄ales: primoqꝛ xp̄s matth̓. xxvij. ꝓtulit pͥncipium hꝰ p̄ſ. tanꝙͣ dc̄mde ꝑſona ꝓpria dicēs in cruce: Heli heli lamazabathani. qd̓ eſt interpretatu: deus meus deus meus ut qͥd dereliqͥſti me: ſic .n. iſte p̄ſ. incipit ī hebreo ⁊ ī trāſlationehiero. iuxta hebreū. ꝙ aut ī tranſlatiōe cōi interponit̉Reſpice ī me. non ē ī hebreo nec ī trāſlatiōe hiero. dc̄aꝫſed fuit additū a. lxx. īterp̄tibus. Et pꝫ ſic ẜm ſn̄iam ſaluatoris pͥncipiū hꝰ p̄ſ. ⁊ per ꝯn̄s totūs p̄ſ. ad lr̄aꝫ de ipſo ē ītelligendus. Itē matth̓. xxvij. dr̄ ꝙ illud qd̓. jͣ. ſcribitur: ī hoc p̄ſ. diuiſerūt ſibi veſtimēta mea ⁊c̄. īpletumfuit ī xp̄o. Et idē dr̄ Ioh̓. xix. Item paulus apl̓s qui ſouit lege ꝑ exercitiū ſtudij: ⁊ poſtea plenius ꝑ īſtructiōeꝫſpūſſancti allegat lr̄am hꝰ p̄ſ. de xp̄o dc̄aꝫ: Hebre. ij. dicēs de credētibus ī xp̄o: Nō confūdit̉ eos fratres vocare .ſ. xp̄s dicēs ī pſalmo: Annūciabo nomē tuū fratribus meis: ī medio eccl̓ie laudabo te. Propt̓ qd̓ meritoqͥdam noīe theodorus qui expoſuit hunc p̄ſ. ad lr̄aꝫ dedauid poſito ī perſecutiōe ſaulis: a qua tn̄ diuinitus fuit liberatus: ꝓpter hec ⁊ quedā alia fuit condēnatꝰ ī ſynodo toletana. Igit̉ ſeq̄ndo xp̄i matth̓. ioh̓. ⁊ pauli ſententiā ⁊ det̓mīationē eccl̓ie iſte p̄ſ. exponēdus ē ad lr̄amde xp̄i paſſione a qͣ fuit diuinitus liberatus ī ſua gl̓ioſareſurrectiōe. Scd̓m hec igit̉ ī ti. hꝰ p̄ſ. ſuprapoſito ꝑ ceruā matutinā īeelligitur hūanitas xp̄i: qꝛ ſic̄ cerua d̓ nōcte latitat ī cubili ſuo a qͦ ī mane ꝓſilit: apparens ī manifeſto: ſic hūanitas xp̄i tꝑe noctis .i. ī triduo ſue mortis latuit qͣſi ī cubili corpus ī ſepulchro: ⁊ aīa ī ſactorūlymbo: ſed ī mane tertia die reſurgens apparuit mariemagdalene ⁊ poſtea diſcipulis ī manifeſto. Nec mirandū ſi hūanitaſ xp̄i metaphorice dr̄ cerua: qꝛ tali mō loquēdi frequēter vtit̉ ſcriptura: ſicut gen̄. xlix. dr̄. Neptalim ceruꝰ emiſſus das eloqͥa pulchritudinis. a ¶ Deus deus meus. Pſal. iſte diuiditur ī duas ꝑtes: qꝛ pͥmodeſcribitur paſſio xp̄i ex carnis īfirmitate: ſcd̓o eius feſurrectio ex deitatis virtute: ibi Tu aūt dn̄e. Prima ī