pſalmoꝝ

Hi ī curribus ⁊ hi ī eꝗis: Inos aūt ī noīe dei nr̄i inuocabimꝰ. Ipſi oͣbligati ſūtet ceciderūt: nos āt ſurreximus: et erecti ſumus. Dn̄ēſaluum fac regē: et exaudinos ī die qͣ īuocauerimꝰ teUictori cāticū dauid. Xx.Omine ī virtu̓te tualetabitur rex: et ſuperſalutare tuum ēxultabit vehementer. Deſideriuꝫ cordis eiꝰ tribuiſti ei: et voluntate labiorū eius non fraudaſti eū. Qm̄ preueniſti eū

ī bn̄dictiōibꝰ dulcedinis: Ipōſuiſti ī capite eius coronam de lapide p̄cioſo. Uitāꝫ petijt a te ēt tribuiſti ei:longitudinē dieꝝ ī ſeculuꝫ⁊ ī ſeculū ſeculi. Magna ēgl̓ia eiꝰ ī ſalutari tuo: glōͦriā ⁊ magnū decorē impones ſuꝑ eū. QQm̄ dabis eūin bn̄dictionē in ſeculuꝫ ſeculi: llētificabis eum ī gaudio cum vultū tuo. Qm̄rex ſperat in dn̄o: let ī mīaaltiſſimi non commouebitur. Inueniatur manꝰ tua

ſalus dextere eius .i. per āgelos ſāctos potētes qͥ ſūt addexterā eius. q ¶ Hi ī curribus ⁊cͣ. ſupple cōfidūt .ſ.aduerſarij nr̄i. r ¶ Nos aūt in noīe dei ⁊cͣꝭſperantesvictoriā cōſequi v̓tute eius. s ¶ Ipſi obligati ſūt .i. obſuꝑbiā ſuā ligati cateniſ ⁊ cōpedibꝰ tāꝙͣ victi. ¶ Nosant ſurrexim eisp̄ualendo nō nr̄aſed tua v̓tute: iōſb̓ditur: v ¶ Eterecti ſumus. auxilio manus tue.x ¶ On̄e ſaluumfac regē .i. meip̄mſaluando exercitū meū: cuiꝰ ſaluſredundat in me.¶ ¶ Et exaudi noſī die ⁊cͣ. j. i. in diebelli ī qͣ ſolēt homines inuocaredn̄m fortiuſ rōneīminentis periculi. Moralit̓ pōtexponi p̄ſ. iſte: utſit or̄o eccl̓ie ꝓ exercitu ꝓcedēte adbellū ꝯͣ inimicosfidei vl̓ iuſticie ꝓdefēſiōe regni. cetera patēt.In p̄ſ. xix. Exaudiat te dn̄s ⁊cͣ. ¶ Additio.n ¶ Ulla videt̉ rō qͣre dauid cū ꝑſonalit̓ egredereturad bella nō īdigeret orōnibus ſacerdotū ⁊ ſacrificijs ꝓvictoria ſua: ⁊ ſic iſte p̄ſ. magis ꝓprie ad lr̄am exponet̉a dauid factus: ut ipſū cātaret ſacerdotes ꝓ ipſo dauidad bellū exeūte ad impetrandā ſibi victoriā a deo: prout ꝓprie ſonāt verba pſalmi ꝓ magna ꝑte ſpāliter vltimi verſus: vbi dr̄ de rege tanꝙͣ ī t̓tia ꝑſona: Dn̄e ſaluūfac regē ⁊cͣ. ⁊ in ꝑſona ſacerdotū: Exaudi nos ī die quaīuocauerimꝰ te. Un̄ reſtrīgere tp̄s ī qͦ factus fuit iſte p̄ſ.ad illud tꝑs tm̄: qn̄ dauid nō egrediebat̉ ad bellū: nullū hꝫ in lr̄a fundamentuꝫ: ut ſatis pꝫ ⁊cͣ. ¶ Pſal. XX.Omīe ī v̓tute tua ⁊cͣ. Huic p̄ſ. p̄mittit̉ tal̓ ti.in hebreo: Ad victoriā p̄ſ. dauid. ⁊ ī trāſlatione hiero. iuxta hebreū: Uictori cāticū dauid.⁊ pꝫ expoſitō ex dc̄is ſupra p̄ſ. x. Ex quo pꝫ auctor pſalmi .ſ. dauid. De maͣ aūt eius dicit Ra. ſa. Magr̄i nr̄i expoſuerūt hunc p̄ſ. de rege meſſia .i. xp̄o. Et ibidē ſb̓ditꝙ ad hoc īduxerūt cōcordantiā que hētur Dan̄. vij. dexp̄o: vbi dr̄ ſic: Ecce cū nubibus celi qͣſi filius hoīs veniebat: ⁊ vſqꝫ ad antiquū dierum ꝑuenit: ⁊ ī conſpectueius obtulerūt eū: ⁊ dedit ei ptātem ⁊ honorē ⁊ regnū:⁊ oēs ppl̓i tribus ⁊ lingue ſeruiēt ipſi: ptās eius ptās et̓na: que nō auferet̉: ⁊ regnū qd̓ nō corrupetur. Per magiſtros aūt ſuos ītelligit ra. ſa. doctores hebreorū antiquos. Dicit tn̄ ꝙ iſte pͥſ. cōueniēter exponit̉ de rege dauid ꝓpter rn̄ſionē ad hereticos: ꝑ qͦs ītelligit cōuerſoshebreoꝝ: qͥ ex lr̄a hꝰ p̄ſ. ⁊ expoſitiōe eius ẜꝫ antiqͦs ꝯͣ iudeos ſui tꝑis arguebant. Ex qͥbus pꝫ ꝙ iſte p̄ſ. ad lr̄amde xp̄o eſt ītelligendus ẜm antiqͦs hebreos: ⁊ iō aliā expoſitionē lr̄alem ſeqͥ vel q̄rere: vtpote de rege dauid vl̓alio qͦcunqꝫ eſt magis iudaizare ꝙͣ iudaizabant hebreiantiqͥ ⁊ dare occaſionē modernis iudeis defēdendi ſuūerrorē: ꝓpter qd̓ expoſitio de rege dauid vr̄ eſſe cōfictaut pꝫ per p̄dc̄a ¶ Pſal. igit̉ iſte ad lr̄am exponēdus ē demagnificētia regni xp̄i: que cōſiſtit ī eius exaltatione etaduerſarioꝝ depreſſiōe: q̄ ponit̉ ibi Inueniat̉ manꝰ tua

⁊cͣ. Igitur circa pͥmū dauid ī ſpūſancto p̄uidēs xp̄i hoīs regnū ad qd̓ fuit exaltatus ī hūanitate dei pr̄is v̓tute: ſꝫ ꝙ dr̄act. ij. Dextera igitur dei exaltatus ⁊cͣ. dic̄ ſic: a ¶ One. i.o tu dn̄e deus pat̓. b ¶ In v̓tute tua letabit̉ rex .ſ. xp̄s rexregū ⁊ dn̄s dn̄antiū: qui inqͣtū hō letabat̉ de v̓tute diuīa: īqͣ faciebat miracula:⁊ mētes ſimpliciuꝫ illuſtrabat ſapīa: ſꝫ ꝙdr̄ Lu. iiij. In ip̄a hora exultauit ī ſpūſancto ⁊ dixit: Cōfitebortibi pr̄ celi ⁊ terre quiabſcōdiſti hec a ſapientibus ⁊ prudētibꝰ?⁊ reuelaſti ea paruulis. c ¶ Et ſuꝑ ſalutare tuuꝫ .i. qꝛ diſpoſuiſti ſaluare mūduꝫper ipſuꝫ. d ¶ Exultauit vehemet .i. valde: qꝛ exceſſus nō hꝫī xp̄o locū. e ¶ Deſiderium cordis tribuiſti ei. d̓ ſui corꝑis glorificatiōe ⁊ credentiūvocatione: q̄ multuꝫdeſiderauit ⁊ rōnabiliter. f ¶ Et volūtate ⁊cͣꝭ .i. orōnibus ſuis voluntatē īteriorē exprimētibus labijs. g ¶ Nō fraudaſti eū. qꝛ fuit exaudituſ ī oībus orōnibus ſuis qͥ ꝓcedebāt ex volūtate deliberatiua q̄ ſēper eratcōformis volūtati diuīe: q̄ ſēper īplet̉. h ¶ Qm̄ p̄ueniſtieū ⁊cͣ. Iiſta ꝑreuentio fuit a tꝑe abrae: cui dc̄m fuit a dn̄o:Gen̄. xxij. Et bn̄dicētur ī ſeīe tuo oēs gētes terre: qd̓ ſemenē xp̄s. Et ī ſācta Elizabet dicēte v̓gini marie Lu. j. Et bn̄dictus fructus vētris tui. Aliter exponit̉: Preueniſti eū in bn̄dictiōibus .i. in donis ſpūſſancti ⁊ chariſmatibꝰ qͥbus aīaxp̄i fuit repleta ab īſtanti creatiōiſ ⁊ ſic p̄uēta. i ¶ Poſuiſti ī capite ⁊cͣ. Idādo ei dignitatē regiā ſuꝑ oēm creaturā: ⁊hoc auctoritatiue a pͥncipio vniōis cū deitate: executīe aūtin ſua reſurrectiōe: ꝓpter qd̓ tunc dixit apl̓is matth̓. vlti.Data ē mihi oīs ptās in celo ⁊ ī terra. k ¶ Uitā petijt a te.ſ. gl̓ioſam ꝙͣtū ad corpus quā obtinuit ī ſua reſurrectiōe:iō ſb̓ditur: l ¶ Et tribuiſti ei. ⁊ qꝛ xp̄s reſurgēs ex mortuis iā nō morit̉: mors illi vltra n̄ dn̄abitur. ẜm ꝙ dicit apl̓sRo. vi. iō ſb̓ditur: m ¶ Lōgitudinē dierū ī ſeculū ſeculi.i. et̓naliter. n ¶ Magna ē ⁊cͣꝭ .i. ī xp̄o cuius magna fuitgl̓ia in ſua aſcēſione. o ¶ Gl̓iam ⁊ magnuꝫ ⁊cͣ. qd̓ impletū fuit qn̄ xp̄s ī hūanitate aſcēdēs poſitus ē ad dexterā patris: vt hētur marci vlti. p ¶ Qm̄ dabis eū ⁊cͣ. Ioēs eniꝫbn̄dictiones eccl̓ie fiunt ī noīe xp̄i: ſicut p̄dc̄ꝫ fuit abrae: uthētur ſupra. q Letificabis eū ⁊cͣ. qꝛ ꝙͣto hūanitas xp̄icet̓is creat̉is ītellectualibꝰ ꝓpinqͥor ⁊ ꝯiūctior ē deitati: tātoclariꝰ videt eā: ⁊ eā fruit̉ delectabilius. r ¶ Qm̄ rex ⁊cͣ. Ilꝫ.n. in xp̄o nō fuerit ſpes q̄ eſt v̓tus theologica: tn̄ fuit in eoſpes q̄ eſt certa expectatio future gl̓ie: quā ante paſſionē nōhūit ꝙͣtum ad corpus: ſed eā ſꝑauit. s ¶ Et ī mīa ⁊cͣ. qͥahūanitas xp̄i a v̓bo miſericordit̓ aſſūpta nūꝙͣ fuit ab eo ſeparata nec ſeꝑabitur: qꝛ ēt in triduo mortis corpus exn̄s īſepulchro fuit vnitū verbo ⁊ aīa: q̄ erat ī lymbo. t ¶ Inueniat̉. Deſcripta magnificētia regni xp̄i ī eius exaltatiōeꝫhic ꝯn̄ter deſcribitur eiuſdē magnificētia ī aduerſarioꝝ depreſſione: cū dr̄: t ¶ Inueniatur manus tua ⁊cͣ. Circa qd̓ſciendū ꝙ vtraqꝫ d̓r̄ manus dei .i. oꝑatiua virtus: aliqn̄ q̄accipitur ī bono: ⁊ tunc manus eius dextera reſpicit bonaet̓na: ⁊ ſiniſtra eiꝰ bona tꝑalia: ſꝫ ꝙ dr̄ ꝓuer. iij. Longitudo

cc 4