¶pſalmoꝝ

quare me dereliꝗſti: lōge̓ aſalute mea verba delictoꝝmeoꝝ. Deus meus clamabo per diē: e̓t nō exaudies:et noͣcte ēt nō ad īſipientiāmihi. Tū aūt ī ſācto habitas: llaus iſrael. In tē ſꝑauerūt pr̄es nr̄i: ſperauerūtet liberaſti eos. Ad te clamauerūt: ⁊ ſalui facti ſunt:ī te ſperauerūt: ⁊ nō ſūt cōfuſi. Ego̓ aūt ſuꝫ vermis etnō hō: oͦpprobriū hoīume̓t abiectio plebis. Omnesvidētes me deriſerūt me: Ilocuti ſunt labijs: et mouerūt caput. Sperauit ī dn̄oeripiat eū: ſaluum faciat eū

qm̄ vult eū. Qm̄ tū es quiextraxiſti me d̓ uētre: ſſpēsmea ab uberibus matrismee: in te ꝓiectus ſū ex vtero. De̓ vetre mr̄is mee demeꝰ es tu: ne̓ diſceſſeris ame. Qm̄ tribulatio ꝓximaē: ſqm̄ non ē qui adiuuet.Circundederūt me vitulimulti: Itauri pinguēs obſederūt me. Aperuerunt ſuꝑ me os ſuū: Iſicut leo rapiens ⁊ rugiēs. Sic̄ aqua eſfuſus ſū: lēt diſꝑſa ſunt oīaoſſa meal. Fc̄m eſt cor meuꝫ tanqͣꝫ cera liqueſcenslīmedio ventris mei. Aruittanquaꝫ teſta uirtus mea:

tres: qꝛ tractat xp̄m paſſū: pͥmo circa paſſioneꝫ xp̄i deſcribitur eius derelictio a pr̄e: ſcd̓o eius deriſio a iudeorū gente: ibi Ego aūt ſuꝫ vermis. tertio eius afflictio inpaſſione: ibi Qm̄ tu es ¶ Circa primū dauid p̄uidensī ſp̄u xp̄i paſſionē ī perſona eius dicit: a ¶ Deus deꝰmeus .i. o tu pai̓deus meus rōnehumanitatis a tecreate. b ¶ Reſpice ī me. poſitūin afflictione: tn̄hoc non eſt in hebreo: ut p̄dcm̄ ē.c ¶ Quare dereliquiſti me. ī manibꝰ iudeorū meꝑſequentiuꝫ traditu eorū voluntati. d ¶ Longea ſalute mea .ſ. cōporali: qꝛ non fuit p̄ſeruatꝰ a morte. e ¶ Uerba d̓lictoꝝ meoꝝ. delicta ppl̓i ſua dic̄:tū ꝓpter mēbroruꝫ ⁊ capitis affinitatē: tum qꝛ fec̄ea ſua quodāmōſuſtinendo ꝓ eispenā. In hebreoaūt ⁊ in in trāſlatione hiero. iuxta hebraicū hētur ſic:Uerba rugitus mei vel clamoris mei. qꝛ xp̄s clamauitī cruce voce mag. d. Heli heli ⁊cͣ. matth̓. xxvij. f ¶ Deus meus clamabo ꝑ diē. qꝛ circa horā nonā diei clamauit ī cruce: Heli heli: ut dr̄ matth̓. xxvij. h ¶ Et nocte.p̄cedente ſiml̓r clamauit ad pr̄em ꝓ ſua liberatione. d.Pater mi ſi poſſibile ē trāſeat a me calix iſte. g ¶ Etnon exaudies. qꝛ non fuit exauditus ī iſta orōne: nō .n.ꝓcedebat ex volūtate deliberatiua ſed ex rōne afflictionis ⁊ motuū ſēſitiue ꝑtis ad on̄dendā ī xp̄o veritatemhūane naͣe de cuius ītegritate ē ꝑs ſēſitiua. i ¶ Et nōad īſipientiā mihi. ſupple hoc cōtigit ꝙ non ſu exauditus: īmo in hoc apparuit maxima eius ſapīa ⁊ ꝙͣtū addiuinitatē ⁊ ꝙͣtum ad humanitatē: qꝛ iſte modus liberatiōis hūane nature fuit cōueniētiſſimus: vt ſic hō penaꝫ ſolueret qui debebat: ⁊ deus redimeret qͥ poterat.k ¶ Tu aūt ⁊cͣꝭ .i. oīa ſācte facis ⁊ ordīate: lꝫ aliqn̄ alit̓ignorātibuſ videat̉. l ¶ In te ſꝑauerūt ⁊cͣ. d̓ ſeruituteegypti: de captiuitate babylōis: que liberatiōes fueruntq̄da figure hꝰ liberatiōis ꝑ morte meā facte. m ¶ Egoaūt. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ ipſius xp̄i deriſio: cū dr̄ in perſona eius: Ego aūt ſū vermis. i vilis ⁊ abominabilis īcōſpectu iudeoꝝ. vn̄ expuerūt ī faciē eiuſ: ⁊ colaphis eūceciderunt tanꝙͣ contēptibilem: vt hētur matth̓. xxvi.n ¶ Et nō hō. i. non vtens rōne ſꝫ magis demōis agitatiōe. vn̄ dicebāt ei: ioh̓. vij. Demoniū habes. o ¶ Opprobriū hoīuꝫ .i. maioꝝ .ſ. ſacerdotum phariſeorum.p ¶ Et abiectio plebis .ſ. ppl̓i cōis: lꝫ .n. ppl̓s pͥmo eumhonorauerit: poſtea tn̄ deceptus a ſacerdotibus eū contepſit: matth̓. xxvij. Pretereūtes aūt blaſphemabāt: iōſb̓ditur: q ¶ Oēs vidētes ⁊cͣꝭ .ſ. taꝫ maiores ꝙͣ minores: ut dc̄ꝫ eſt. r ¶ Locuti ſūt labijs. me vituperādo ⁊blaſphemādo. s ¶ Et mouerūt caput. me ſicut falſuꝫꝓph̓aꝫ notādo. qͥd aūt dicerent ſacerdotes eū blaſphemāteſ: ſb̓ditur: t ¶ Sꝑauit ī dn̄o: eripiat eū ⁊cͣ. vnde

ſcribit̉ matth̓. xxvij. Prīcipes ſacerdotū illudētes cū ſenioribus ⁊ ſcribis dicebat: Alios ſaluos fecit: ſeipſū non pōtſaluū facere. ſb̓ditur: Cōfidit in deū: liberet eū nunc ſi vult.v ¶ Qm̄ tu es. Hic ꝯn̄t̉ deſcribit̉ paſſiōis afflictio: ī qͣ verhō recurrit ad dīnū auxiliū di. v ¶ Qm̄ tu es ⁊cͣꝭ. i. ſr naͣꝫnaſci me feciſti de virgine. x ¶ Speſ mea⁊cͣ. qꝛ ſicut ſupra dictū eſt: ī xp̄o erat ſpeſinꝙͣtuꝫ ī eo erat certaexpectatio future gl̓eqͦ ad corpus. y ¶ Inte ꝓiectus ſū ex vto..i. tibi in ſuppoſitoverbi vnitus a conceptionis principio.z ¶ De vetre ⁊cͣꝭ. i. deuꝫ meū te cognoui qꝛaīa xp̄i ab inſtāti cōceptionis fuit repletavirtutibus ⁊ ſciētijs.a ¶ Ne diſceſſeris ame. ſb̓trahendo auxiliū tuum: cuius cā ſb̓ditur: b ¶ Qm̄ tribulatio ⁊cͣꝭ. i. acerbitas maxima mee paſſionis. c ¶ Qm̄ nōeſt ⁊cͣ. Ieripiendo demanibus iudeorum:ſic̄ ſupra dc̄m eſt: hecpetitio ⁊ cōſil̓es erāt rōnis nō ꝓ ſe ſed veritatē naͣe paſſibilis on̄dentis. d ¶ Circūdederūt me ⁊cͣꝭ. i. iudei qui ꝓpterīſolentiā ⁊ carnis petulantiā vocāt̉ vituli. e ¶ Lauri pinguēs ⁊cͣ. qꝛ iudei erāt auari ⁊ diuitijs īpinguati. f ¶ Aperuerūt ⁊cͣ. deſiderātes me deuorare. g ¶ Sicut leo rapiens ⁊ rugiens. ex crudelitatis magnitudīe. h ¶ Sicut aqͣ⁊cͣ. Iaqͣ .n. ꝑfectius effūditur de vaſe ꝙͣ alij liqͦres: qꝛ de alijſliqͦribus effuſis remanet ſapor ⁊ odor: ꝑ hoc ītelligit̉ ꝙ iudei ita ītendebāt eū anihilare: vt de eo nulla memoria remaneret. i ¶ Et diſperſa ⁊cͣl. i diſcipuli qͥ debebant eſſealijs robuſtiores: tn̄ īminente paſſiōe eū reliquētes fugerūtdiſꝑſi: ꝓpter qd̓ p̄dixit eis xp̄s: ioh̓. xvi. Uenit hora: ut diſꝑgamini vnuſqͥſqꝫ ī ꝓpria: ⁊ me ſolū relinqͣtis. Uel alit̓ ⁊magis iuxta lr̄am. h ¶ Sicut aqͣ ⁊cͣꝭ. i. deſtitutus vigoreī ꝑte ſēſitiua ꝓpter paſſionis horrorē īminētis. i ¶ Et diſperſa ⁊cͣꝭ i. a iuncturis diſſoluta. Tali mō dr̄ Gen̄. x. Dn̄eī viſione tua diſſolute ſūt cōpages mee: ⁊ nihil remāſit inme viriū. k ¶ Sc̄ꝫ eſt ⁊cͣ. ſicut .n. cera a calore ignis reſoluit̉: ſic cor humanū īꝙͣtum ē ſēſitiue ꝑtis organuꝫ horroreterribilis īminentis paſſiōis: ⁊ hoc fuit ī xp̄o: non tn̄ fuit īeo aliqͥd deordinatū. Ad cuius pleniorē ītellectū ſciendumꝙ rō deliberatiua aliter mitigat ſeu minuit dolorē interiorē aīe: ⁊ aliter dolorē exteriorē ſēſibilē ī carne: qꝛ pͥmuꝫ dolorē mitigat inqͣtū ibi ponit modū v̓tutis: ita ꝙ nō trāſgredit̉ limites recte rōnis: ⁊ hoc maxime fuit ī xp̄o: ſcd̓m aūtdolorē nō mitigat ſeu diminuit directe: qꝛ nō obediuit ꝑtiītellectiue: diminuit tn̄ īdirecte: qꝛ obedit per quādā redundantiā v̓tutis aīe ad corpus: ⁊ hoc nō fuit in xp̄o: qꝛ ſic̄ dic̄Dama. ordinatiōe diuina fc̄ꝫ eſt: vt q̄libet ꝑs faceret id qd̓erat ſibi ꝓprium: vt ſic dolor ſēſibilis ī xp̄o eſſet maximuſ⁊ maxime meritorius: īꝙͣtū a rōne deliberatiua erat maxime acceptus ꝓpter ſalutē hūani generis: ⁊ ad expͥmēdummagnitudine hꝰ doloris ſēſibilis dc̄a ſunt iſta de xp̄o. Effuſus ſū ſicut aqua. l ¶ Aruit tanꝙͣ ⁊cͣ. qꝛ humor exn̄s incorꝑe xp̄i fuit qͣſi exhauſtus per ſudorē ſanguineū: de quo

cc 5