pſalmoꝝ
Prouidebā dn̄m in conſpectu meo ſemper: ſqm̄ ādextris ē mihi ne cōmouear. ¶Propter hoc letatuꝫeſt cor meū: ⁊ exultauit lingua mea: inſuꝑ ⁊ caro meareꝗeſcet in ſpē. Quoniā n̄dereliques aīam meā in inferno: nec dabis ſcm̄ tuū Iuiderē corruptioneꝫ. Notās mihi feciſti uias uite: Iadīplebis me leticia cū uultu tuo: Idelectatioēs ī dextera tua ſuſqꝫ in finē.Oratio dauid. ¶ MI.¶ Paūdi dn̄e iuſticiam
meam: intende dep̄cationē meā. Au̓ribꝰ ꝑcipe oratiōeꝫ meā: non ī labijs doloſis. De uultū tuo iudiciū meū prodeat: loculi tuiuideant equitate. Probaſti cor meum ēt uiſitaſti nocte: igne̓ me exaīaſti: ſet nōē inueta ī me iniꝗtas. Vtnoͣn loqͣt̉ os meuꝫ oꝑa hominū: Iꝓpter uerba labiorum tuorum lego cuſtodiui uias duras. ¶ Perficegreſſus meos ī ſemitis tuis: ſūt non moueantur ueſtigia mea. Ego clamaui
Ecce homo vorax ⁊ potator vini ⁊ peccatoꝝ ⁊ publicanoꝝ amicꝰ: matth̓. xi. Et ī paſſiōe dicebat: Uach qdeſtruis tēplū dei. ⁊cͣ. matth̓. xxvij. v ¶ Prouidebā. ⁊⁊cͣ. Iquia aīa chriſti ab inſtāti creatiōis habuit continue claritatē diuine viſioīs. x ¶ Quoniā a ⁊cͣ. hūanitas autē chriſtieſt organū diuinitati coniunctū: etiō nō pōt moue̓iad aliqͥd: niſi ſcd̓ꝫvoluntatē diuinitatiſ: ꝓpter qd̓ inchriſto nō potuiteē aliqͥs motꝰ īordinatus īſurgensex p̄dictis īiurijsvl̓ ex qͥbuſcunqꝫcauſis alijs.y¶ Propter hoc.⁊cͣ. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ ipſius chriſti gl̓oſa reſurre.ctio: cū dicitur:y ¶ Propter hoc.i. ꝓpt̓ reſurrectōne meā q̄. jͣ. pōit̉:q̄ erat cā leticie ordinate ipſi xp̄o.Certitudo .n. boni expectati ē cā delectamēti: qͥa ꝓpter certitudinē obtinēdi bonū futuꝝ iā adp̄hēdit̉ qͣſi p̄ſens: ⁊ ſic ē cā delectatiōis q̄ ē de bono app̄hēſo in pn̄ti. z ¶ Inſuꝑ. ⁊cͣ.ſ. reſurrectiōis future. a ¶ Qm̄. ⁊cͣj. i. ī lymbo ſāctorū patrū: vbi aīa xp̄i fuit ꝑ. xxxix. horas tm̄ .ſ. ab horanona ferie ſexte ī qͣ fuit ſeꝑata a corꝑe vſqꝫ ad diluculūdiei dn̄ice qn̄ fuit corꝑi reiūcta: iō ſubdit̉: b ¶ Nec dabis ⁊cͣ. j. i. corpꝰ meū totalit̓ īpollutū. c ¶ Uidere corruptōeꝫ .i. īcineratōeꝫ vel putrefactōeꝫ. Fuit tn̄ ibi corruptio accipiēdo ꝓ morte: qͥa corpꝰ chriſti fuit v̓e mortuū ꝑ ſeꝑationē aīe. d ¶ Notas. ⁊cͣ. accelerādo tēpulreſurrectioīs mee. e ¶ Adīplebis ⁊cͣ. qͥa tunc gloriaaīe chriſti quā habuit a pͥncipio: ⁊ q̄ ꝯſiſtit ī vidēdo deuꝫ facie ad faciē fuit deriuata ad corpꝰ ī ſua reſurrectione: qͥa extūc hūit corpꝰ glorioſū. f ¶ Delectatōes ⁊cͣꝭqͥa xp̄s aſſumptus ē ad dexterā pr̄is ẜm ꝙ dicit̉ marcivlti. Et dn̄s quidē poſtꝙͣ locutus ē eis aſſumptus ē incelū: ⁊ ſedet ad dextrā dei. g ¶ Uſqꝫ in finē .i. vſqꝫ ineternū: qͥa dignitas ſeſſioīs huius inerit chriſto homiſempiterne duratioīs. Moraliter auteꝫ poſſet exponip̄s iſte de quolibꝫ fideli qͥ ē mēbrū chriſti expectans reſurrectōeꝫ futura ⁊ poſitōꝫ ſui ad dexterā cū alijſ electꝭ¶ In pͣs. xv. Conſerua me dn̄e. vbi dicit̉ in poſtil. Huicpſalmo p̄mittitur talis titulus¶ Additio.Ictio hebraica que ī titulo huius pſalmi ponid tur ſcd̓ꝫ ſuā ꝓpriā ſignificatōeꝫ non ſignificatidē qd̓ humilis ⁊ ſimplicis ꝓut in poſtilla: niſiforte ſcd̓uꝫ etymologiā: ſed ꝓpria ſignificatio illius dictioīs deriuat̉ ab vna dictiōe que ꝓprie ſignificat auꝝoptimū. Unde canti. v. c. vbi dr̄: caput eius aurū optimu. ponit̉ ī hebraico hec dictio tātē: a qua dictiōe deriuatur in hebraico hec dictio mitā: que ponit̉ in hoc titulo: ⁊ ſiguificat aliqd̓ cōpoſitū ſeu ornatum auro optimo. vnde ſenſus iſtius tituli ſecundū hebraicā veritatē talis eſt: Aurum optimū ipſi dauid. Dauid enimin hoc titu. eſt datiui caſus: vnde quia in hoc pſalmo
agitur de paſſione chriſti ⁊ eius reſurrectiōe: quarum prima inter actiones virtuoſas chriſti eſt optima. Similiteret ſecunda quantum ad ea que ad ipſius premium ꝑtinēt:iccirco ibi vtraqꝫ ſimul bene dicitur: Aurum optimum ipſi dauid: ideſt chriſto.¶ Pſal. XVIXaudi dn̄e.⁊ cēte. HHuicpſalmo p̄ponit̉ talis ti. in hebreo⁊ in trāſlatōne hieronymi: Oratio dauidEx quo patet auctorhuius pſalmi accipiēdo large p̄s. pro oratione: quia accipiendo pſalmū ꝓprie: vtdr̄ a pſallendo publice: vel cū inſtr̄o muſico: ſic nō ē pſalmus:ſed ē oratio dauid inſecreto facta apd̓ deūꝓ liberatōe ſua a ꝑſecutōe ſaulis: propterqd̓ ⁊ multas alias fecit or̄ones. Et diuiditur ī duas ꝑtes. Et pͥmo: vt ſua or̄o exaudiat̉ allegꝫ dauid ſuāinnocentiā. Secūdoſaulis ⁊ ſuoꝝ ſatellitū maliciā. Iſta .n. duo faciunt or̄oneꝫalicuius exaudibilē. ſcd̓a ibi: A reſiſtētibus. Circa primuꝫdicit ſic: a ¶ Exaudi dn̄e ⁊cͣ. l. i. meip̄m ꝓpter iuſticiammeā quā tenui erga ſaul ⁊ domū ſuā: ꝓ quibꝰ dauid multiplicit̓ ⁊ fideliter laborauit: vt patꝫ ex decurſu .j. reg. ⁊. ij.b ¶ Auribꝰ ⁊cͣ. loqͥt̉ de deo ꝑ modū hūanū: qͥa ī deo n̄ ſūtliniamēta corꝑis. c ¶ Nō ⁊cͣ. I. i. orationē percipe factaꝫa me veraciter ex corde ⁊ nō labijs tm̄: ſicut or̄o eoꝝ d̓ qͥbꝰdic̄ eſa. xxix. Hic ppl̓s labijs me honorat: cor aūt eoꝝ logeē a me. d ¶ De vultū ⁊cͣ. I. q. d. ꝑatꝰ ſū ſuſtine̓ qͥcqͥd decreueris. vn̄ dicebat ſauli .j. reg. xxvj. Si dn̄s īcitat te aduerſūme odoret̉ ſacrificiū. e ¶ Oculi tui ⁊cͣ. īter me ⁊ ſauleꝫf ¶ Probaſti cor meū. qͥa homo vidꝫ ea q̄ patēt: deus aūt intuet̉ cor: vt habet̉ .j. reg. vj. g ¶ Et viſitaſti nocte. cognoſcēdo ⁊ exaīando cogitatioēs meas nocturnas: que magislatēt: diurne .n. aliqn̄ ꝑ aliqua iudicia hominibus patent.h ¶ Igne ⁊cͣ. I .ſ. igne tribulatiōis me purificantis ab aliquibus meis inſolētijs: ſine qͥbus nō tranſit̉ vitā hūana: ſcd̓mꝙ dr̄ eccle. ij. In igne ꝓbat̉ aurū: ⁊ in camino argētū: ⁊ homīes receptibiles ī camīo tribulatiōis. i ¶ Et n̄ ⁊cͣ. In̄ intēdit dauid ꝑ hoc ſe dice̓ īmunē ab oī pcc̄o: ſꝫ qͥa n̄ fecerataliqͥd iniquū erga ſaul vn̄ deberet eū ꝑſequi: ſꝫ magis peꝑcit ei a morte cū poſſet eū occide̓: vt patꝫ. j. re. xxiiij. ⁊. xxvj.k ¶ Ut non ⁊cͣ. quia non ſolū contra ſaul eū ꝑſequentē n̄extendit manum ſuā percutiēdo eū cū poſſet vt dictū eſt:ſed nec etiā relaxauit os ſuū irreuerēter de ipſo loquendo:ſed magis reuerēter: vt dixit. j. reg. xxvj. Nūc ergo oro dn̄emi rex verba ſerui tui ⁊cͣ. l ¶ Propter ⁊cͣ. que dixiſti leuiti. xix. Non queras vltione: nec memor eris īiurie ciuiuꝫtuorū. m ¶ Ego ⁊cͣ. I. quia ꝓpter verba tua p̄dicta egopeperci ſauli n̄ q̄rens vltionē: ⁊ ſic oportuit me eē ꝓfugumin montibus ⁊ rupibus in quibus ſunt vie dure: ꝙ ſi interfeciſſem non oportuiſſet me per tales vias ambularen ¶ Perfice greſſus meos ⁊cͣ. vt non declinem a via veritatis. o ¶ Ut non ⁊cͣ. Ia rectitudine iuſticie. p ¶ Ego clamaui ⁊cͣ. Iex hoc ꝙ iam alias ſaluaſti me: habeo ſpem iterum exaudiri: propter quod iteꝝ clamaui deprecando. d.