Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

qm̄ exaudiſti me deꝰ: inclina aurē tuam mihi exaudi v̓ba mea. Mirifica miſericordias tuas: ſaluosfacis ſꝑātes ī te. A re̓ſiſtētibꝰ dextere tue cuſtodi me:ut pupillā oculi. Sub vmbra alaꝝ tuaꝝ ꝓtege me: āfacie īpioꝝ me afflixer̄t.Inimici me̓i aīam meā circūdeder̄t: ſādipē ſuū ꝯcluſerūt: dͦs eoꝝ locutū ē ſuꝑbiā. Prōijciētes me nunccircūdederunt me: oculosſuos ſtatuerūt d̓clinare interrā. SSūſceper̄t me ſicutleo ꝑatus ad p̄daꝫ: et ſicutcatulus leōis hītās ī abditis. Exurge dn̄e p̄ueniet ſupplāta eum: eripē ani meā ab īpio: frameā tu

am ab inimicis manꝰ tue.Dn̄e a paucis terra diu̓ide eos ī vitā eoꝝ: de abſcōditis tuis adipletꝰ ē uenter eoꝝ. Saturati ſūt filijs dimiſerūt reliquias ſuasꝑuulis ſuis. Egō āt ī iuſticia apparebo ꝯſpectui tuoſaciabor apparuerit gl̓atua. Ad victoriam ſeruo dn̄iDauid qui locutus eſt verba carminis huius: in diequa liberauit euꝫ dominꝰde manu omniuꝫ inimico. eius: de manu Saul: dixit: VXII.Iligam te dominefortitu̓do mea:minus firmamentum meuꝫ ēt refugiū meuꝫ

Inclīa aurē tuā mihi etcͣ. loqͥt̉ deo more humano īclinat aurē ſuā alicui qn̄ vult exaudire. r Mirificamīas tuas .i. fac eas mirabiles: me pauperē liberando a rege potēte iniquo. ſ A reſiſtētibus. Hic ꝯſequēterdauid exauditōe ſue orōnis allegat nequitiā ſaulis. d.ſ A reſiſtētibꝰ dextere tue. manꝰ ē orga organoꝝ d̓ſignatopꝰ dīnum: ita opmīe dr̄ manꝰ dextra:opꝰ ſue iuſticie ſiniſtra: ſꝫ dr̄ mat. xxvStatuet oues a dextris: hedos aūt a ſiniſtris. Dn̄s aūt poſuitdextrā ſuā ſuꝑ dd̓ exſua mīa: vngēdo īregē ſāuelē: cui dextre ſaul ſui ꝯplicesr̄ſiſtebāt t Cuſtodime ut pupillā ocl̓i .i.ita diliget poſſitnoce̓ mihi. v Subvmbra alaꝝ tuaꝝtege me. i. ad moduꝫgallīe ſolicite ꝓtegētꝭpulloſ ſuos ſb̓ alis nemiluꝰ poſſit eos raꝑex A facie īpiorum .i.ſaul̓ ſatellitū ſuoꝝy Qui me afflixer̄tperſequēdo ad mortem de loco ad locū.z Inimici ⁊cͣ) qn̄ ſaui uiri eiꝰ cīgebātdauid viros eiꝰ ī modū corōe: ita d̓d̓ d̓ſꝑabat ſe poſſeeuadere.. reg. xxiii. a Adipē ſuū ꝯcluſer̄t. ꝑſequēdo meobſtīate abſqꝫ vlla mīa. talē modū loqͥt̉ ioh̓.. canonica.iii. Qui viderit fratrē ſuū neceſſitatē hēre clauſerit viſcera ſua ab eo ⁊cͣ. b Ob eorū locutū ē ſuꝑbiā. dicētes ſeme occidere ꝯͣ dīnā ordīatōeꝫ diſpoſuit me regnare poſtſaulē. Proijciētes me .i. ſuis ꝑſecutōnibꝰ me eijciētes acōi hōinū ſocietate. d Circūdederūt me. mihi tendētesīſidias circūquaqꝫ. e Oculos ſuos. ⁊cͣ. intuitu enimregni terreni perſequebat̉ dauid ad mortē ne regnū ſaulistrāſiret ad ad domū ſuā. f Suſceꝑūt me ſicut leoꝑatus ad p̄dā .i. aperte me ꝑſequētes maxima crudelitate. g Et ſicut ⁊cͣ quia cum hoc etiam querebant capere dauid occl̓tis inſidijs. Et ideo exclamauit dauid. d.h Exurge dn̄e p̄ueni. loqͥtur de p̄tito modū futuriquia erat liberatus de inimicis ſuis: vt dictū ē. ſꝫ facithoc ad exprimend̓ ſtatū ī quo fuerat poſitus ī perſecutiōedicit igit̉: h Exurge dn̄e p̄ueni. dādo ei īpedim̄tū neꝑueniat ad ītētū: ſicut dictū ē. j. Reg. xxiii. qn̄ cingebat dauid ī modū corone ne poſſet euadere: ex ordinatiōe diuina venit ſubito nūcius dicēs ad: Feſtina veni qm̄ īfuderūt ſe philiſtei ſuꝑ terrā: ſic ꝓtūc dimiſit ꝑſeqͥ dauidi Et ſupplāta. qd̓ factū eſt qn̄ ſaul ꝑſeq̄ns dauid admortē cecidit ī manꝰ eius: ita dauid poterat occid̓re:ut hēt̉. j. re. xxiiii. .xxvi. k Eripe aīaꝫ meā ab īp̄io. i. aſaule. Frameā tuā .i. me ſū gladius tuus ad dſtructionē īfideliū: aliter potuiſſet īterfeciſſe goliath gigantēnec totiēs debellaſſet philiſteos niſi diuīa virtute pugnaſſet. m Ab inimicis manꝰ tue .i. a ſaule ſuis cōplicibꝰ inimicatur tuis oꝑbus ī me. n Dn̄e a paucis .i. a me uiris meis pauci ſumꝰ reſpectu ſaulis exercitus eius.

o Diuide eos in uita eorū. ita ꝙͣdiu viuēt non poſſint nos ꝯtingere nec caꝑe. p De abſcōditis tuis. ideſt de diuitijs tēporalibus que diuino iudicio licet nobis occulto frequēter ꝯcedunt̉ hoībus malis. q Adimpletꝰ eſt uēter eoꝝ .ſ. ſaulis amicoꝝ eius erantpleni talibus bonis ꝓpter potētiam regni temporalis. r Saturati ſunt filijs. qꝛmali homīes aliquādo diſpēſation dei occl̓taſolū abūdant bonis temporalibꝰſed etiā ī multitidīe ꝓlis. ſ Adimiſerunt ⁊cͣquia etiam poſtmortē ſuā abundāt filij eorū. velaliter qꝛ ſaulemortui ſūt īte gelboe illi quierant fortes robuſti: ſic relictaſūt bona eorumꝑuulis ſuis remanentibus: reſpectu īterfectoꝝerāt nullius momenti: ſꝫ quia dauid cōfidebatī talibus bonisporalibus tērenis ſed ī ſpiritualibus eternis: ideo ſubdit: t Egoaūt ī iuſticia .ſ. legali que ꝯtinet oēs uirtutes. v Apparebo ī cōſpectu tuo. in pn̄ti gratiā: ī futuro gloriā: ideo ſubdit̉: x. Satīabor ⁊cͣ. Iquia ſatiat appetitum humanū eo ibi ꝯſequit̉ bonuꝫ infinitumMoraliter poteſt exponi p̄s iſte de quolibet fideli poſito ī magna tribulatiōe corporis anime petēti indemiſericorditer diuinitus liberari: ẜꝫ predicta litterapoteſt faciliter applicari. Pſal. XVIIIligam te dn̄e fortitudo mea ⁊cͣ. huic pſalmodpponit̉ talis titu. in hebreo: Ad uictoria ſeruodn̄i dauid locutꝰ eſt uerba carminis hiuꝰ: indie qua liberauit dominus de manu omniū inimicoru eius de manu ſaul dixit: Diligā te ⁊cͣ. In hcoaut titu. apparet auctor pſalmi huius .ſ. dauid. materia eiꝰ: qꝛ ſicut p̄cedēs p̄s eſt oratio dauid ut liberaret̉a ꝑſecutiōibꝰ inimicoꝝ ſuoꝝ: ita iſte p̄s eſt gratiarumactio liberatiōe ab inimicis adepta. hoc aūt qd̓ī fine dr̄ tituli: de manu oīuꝫ inimicoꝝ eiꝰ. ī generalitate īcludit̉ ēt ſaul: nihilominꝰ addit̉ de manu ſaulītelligit̉ ꝑſecutio ſaulis ponderabat ſupra oēs aliasꝑſecutōes ẜm dic̄ hic ra. ſa. Diuidit̉ aūt iſte p̄s ī duas ꝑtes: qͥa pͥmo ponit̉ liberatiōis dauid naͣratio. ſecundo intenta concluſio ibi: Uiuit dn̄s. Prīa ī tres: quiapͥmo ponit̉ dei liberātiſ efficacia. ſcd̓o liberatōiſ materia ibi: Laudāſ īuocabo. t̓tio liberatōiſ forma ibi: Miſit ſūmo. Circa pͥmū dic̄ dauid: a Diligā tednecharitatiua dilectiōe. b Fortitudo mea i. dediſtimihi fortitudinē ꝯtra īſultus aduerſarioꝝ. On̄sfirmam̄tū meū .i. dās mihi firmitatē patiētie toleraīduerſarioꝝ. d Et refugiū meū. ī magnitudieti