Liber
Hūilis ⁊ ſimplicis p̄s d̓d̓.Onſc̓rua me ¶. Xdn̄e/ quōniam ſperaui ī te: dixi dn̄o deus meuseſtu: quoniā bonoꝝ meorū n̄ egēs. Sanctis ꝗ ſūt īt̓ra leiuſ: mirificauit oēſ uolūtates meas ī eis. Mu̓ltiplicate ſunt īfirmitates eorū: Ipoſtea accelerauerūt.Non cōgregabo cōueticu
la eorū/ de ſanguībus: necmemor ero nominū eorūꝑ labia mea. Do̓minꝰ ꝑshe̓ditatꝭ mee: ſet calicis meitu es ꝗ reſtituēs he̓ditateꝫmeā mihi. FFu̓nes ceciderimihi ī p̄clarꝭ: ete̓nī hēditasmea p̄clara ē mihi. IBenedicā dn̄m qui tribuit mihiītellcm̄: inſuꝑ ⁊ uſqꝫ ad nocteꝫ īcrēpuert me rn̄es mei
cū malis qͥdam licet īdigni iactāt ſe eē de eccleſia cuꝫ tn̄ v̓enō ſint: q̄rens a deo dicit: dn̄e qͥs habitabit ſeu qͥs peregrinabit̉ in tabernaculo tuo. .i. in pn̄ti eccleſia ſe ſic habeat: vtī mōte ſācto tuo .ſ. ī futura beatitudīe ſit dignꝰ reqͥeſce̓. Adqd̓ ſubdit̉ rn̄ſio dei: Qui īgreditur ſine macula ⁊cͣ. vbi ponūt̉. x. v̓tuteſ ſeu x.effc̄ſ v̓tutū noͣbil̓r: uthr̄ ī gl. vide ibi: Et finalit̓ ꝯcludit: qͥ facithec n̄ mouebit̉ īet̓nūqꝛ nō ſolum reqͥeſcetqd̓ qn̄qꝫ qͦdammō īhac vitā ſaltē imꝑfecte ꝯtīgit: ſꝫ talē ſtabilitatē attīgꝫ: de qͣ poſſet dici: nō mouebit̉ īeternū: qd̓ n̄ pōt diciniſi d̓ reqͥeſcēte ī ſuꝑiori eccl̓a: de qͣ legit̉ inp̄ſ. deꝰ ī medio eiꝰ nōꝯmouebit̉ ¶ Replicap Dnineq habiSalmū: Dotabit ī taber. poſtillator exponit ſpecifice de heroicis. Burgen̄. aūt generalit̓ de eccl̓a. ſpēs aūt generi nō ꝯͣdic̄⁊ talis varietas īter poſtillatorē ⁊ burgen̄. ſepe occurrit: deqͣ decętero nō fit mētio: qꝛ vtraqꝫ ꝑs ſtare pōt in veritate.Onſerua me dn̄e ⁊cͣ. Huic pſalmo ¶ Pſal. XVp̄ponit̉ titl̓s talis in hebreo: Humil̓ ⁊ ſimplicis p̄ſ.cdauid. qd̓ exponūt aliqͥ de ꝑſona ipſius dauid ſimplicis ⁊ humilis: ut pꝫ ex decurſu. jͣ. Reg. ⁊ ſecūdi: petētis adeo ꝯſeruari ī ꝑſecutōibꝰ ſaulis ⁊ abſalon filij ſui. Sꝫ hocnō videt̉ veꝝ: qꝛ Petrꝰ apl̓us ad ītelligēdū ſcripturas diuinitꝰ illuſtratꝰ dic̄ hūc pſalmū ītelligēdū eē de xp̄o: ⁊ nō dedauid: actꝭ. ſecūdo: vbi ſic dicit de xp̄o: Quē deꝰ ſuſcitauitſolutis doloribꝰ inferni: iuxta qd̓ īpoſſibile erat teneri illūab eo: qd̓ ꝓbat ꝑ lr̄am hꝰ p̄ſ. d. Dauid enī dic̄ ī eū .i. in xp̄mvl̓ ī ppl̓m xp̄ianū. Prouidebā dn̄m corā me ſemꝑ ⁊cͣ. vſqꝫibi: Notas mihi feciſtis vias vite: replebis me iocuditate cufacie tua allegās lr̄am hꝰ pͥſ. ſcd̓m. lxx. trāſlatōeꝫ q̄ tūc eratauctētica: ⁊ ſb̓dit eā exponēdo. Uiri fratres liceat audenterdice̓ ad vos de patriarcha dauid qm̄ defunctꝰ ē ⁊ ſepultꝰ: ⁊ſepulchꝝ eiꝰ ē apud nos vſqꝫ in hodiernū diē. q. d. hec ſcriptura nō ītelligit̉ de eo: ſꝫ de xp̄o cuiꝰ reſurrectionē p̄uiditī ſpū ſancto: iō ſb̓dit ibidē: Preuidēs locutꝰ ē de reſurrection xp̄i: qꝛ neqꝫ derelictꝰ ē in īferno: nec caro eiꝰ vidit corruptionē. Ex qͦ pꝫ māifeſte ꝙ ītentio beati petri ē hūc pſalmūdebe̓ ītelligi nō de ꝑſona dauid: ſꝫ de reſurrectōe xp̄i. Et iōq̄rere hic aliū ſēſū lr̄alē videt̉ qͦdammō iudaizare. Igit̉ ẜmiſtā ſnīam exponit̉ ti. p̄dictꝰ: Humilis ⁊ ſimplicis dauid. i.iſte p̄ſ. factꝰ ē a dauid ad laudē hūilis ⁊ ſimplicis .ſ. xp̄i: qͥde ſeipſo dicit: Matth̓. xi. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. Et ẜm hoc iſte p̄ſ. diuidit̉ ī duas ꝑtes: qꝛ pͥmodeſcribit̉ hōis xp̄i actio v̓tuoſa. 2º eiꝰ reſurrecto glorioſa: ibiPropt̓ hoc letatū ē ⁊cͣ. Circa pͥmū deſcribit̉ pͥº actō xp̄i virtuoſa erga deū. 2º erga ꝓximū: ibi: Sāctis qͥ ī tra ſūt. 3º iteꝝerga deū: ibi: Bn̄dicā dn̄m. Circa pͥmū dicit dauid ī ꝑſonaxp̄i hōis. a ¶ Conſerua me deꝰ. ꝑ talē moduꝫ loq̄bat̉ xp̄shō d̓o pr̄i: Trāſeat a me calix iſte: Matth̓. xxvi. b ¶ Qm̄ſperaui ī te. lꝫ aūt ī xp̄o nō fuerit ſpēs: ꝓut ē v̓tꝰ theologicaeo ꝙ ab īſtāti ꝯceptōis ſue fruebat̉ fruitōe beata: ⁊ ſic eratibi tētio q̄ nō ſtat cū ſpe q̄ ē v̓tꝰ theologica hn̄s deū n̄ habitū ꝓ obiecto: tn̄ in xp̄o fuit ſꝑes gl̓e corꝑis an̄ reſurrectōeꝫquā a deo expectabat. c ¶ Dixi dn̄o ⁊cͣ. ſic loq̄bat̉ d̓o pr̄ipoſitꝰ ī paſſiōe: Peli heli lamaſabathani: qd̓ īterp̄tat̉ deꝰmeꝰ deꝰ meꝰ: ut qͥd dereliqͥſti me: Matth̓. xxvij. d ¶ Qm̄
bonoꝝ ⁊cͣ. Ideꝰ aūt pr̄ nullo creato bono eget: ⁊ iō noneget bonis ip̄iꝰ xp̄i: ut hōis. e ¶ Sāctis. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ acto xp̄i erga ꝓximū: ⁊ pͦº ꝙͣtū ad apl̓os dicense ¶ Sāctꝭ ⁊cͣl .i. apl̓is alijſqꝫ diſcipulis xp̄i. f¶ Mirificauit ⁊cͣꝭ. .i. mirabiles fecit ī eis illuſtrādo eos ſcīa ad p̨̄dicādū: ⁊ ꝯfirmādo miraculis predicationes eoruꝫIſte tn̄ actōeſ xp̄iei ꝯpetebāt rōnedeitatis. Et qꝛ ꝑp̄dicatōes apl̓oꝝꝯuerſe ſunt gētesad fidē: q̄ priꝰ erātidolatrie dedite:ideo ſb̓ditur:g ¶ Multiplicate⁊cͣj. i. īfirmitatesido latrie gētiliuꝫqd̓ pꝫ ex trāſlatone hiero. iuxtahē. vbi dr̄: Multiplicabunt̉ idolaeoꝝ: h ¶ Poſtea accelerauerūt. qꝛ dimiſſis idol̓ ad fidē chriſti velocit̉ cucurrer̄t iudeis remanētibꝰ in īfidelitate ꝓ maiori ꝑte. i ¶ Nō ꝯgregabo ⁊cͣl. i. d̓lubra vbiconueniebāt ad colenduꝫ idola. k ¶ De ſanguinibusquia fiebat ſacrificium idolis de ſanguinibus animalium: ⁊ aliquando de ſanguinibus hominum: ⁊ talia cōuēticula chriſtus per apl̓os non cōgregauit: ſed magisdiſſipauit. l ¶ Nec memor ero noīuꝫ eoꝝ ⁊cͣ. Et vocat h̓ xp̄s labia ſua labia gētiliū ꝯuerſoꝝ: qͥ ſūt mēbraxp̄i. Sacra .n. ſcriptura frequēter ſb̓ vno ꝯtextu lr̄e loquēdo de xp̄o capite trāſit ad eiꝰ mēbra ⁊ ecōtrario: ſꝫꝙ dic̄ Iſido. li. de ſūmo bono: ꝓut pleniꝰ declaraui inpnci gen̄. Gētiles aūt ꝯuerſi ad fidē catholicā iuramēta ꝑ idola: ⁊ talia v̓ba q̄ faciebāt ad eoꝝ reuerētiā totalit dimiſerūt tāꝙͣ oblita: cꝰ rō ſb̓dit̉: m ¶ On̄s ꝑs ⁊cͣi. ꝑs mea hēditaria. dn̄m .n. ieſuꝫ xp̄m elegerūt ꝯuerſiad fidē ꝓ ꝑte ſua he̓ditaria. n ¶ Et calicis mei .i. paſſionis mee q̄ ꝑ calice̓ deſignat̉ ī ſcriptura. Un̄ ſaluatord̓ ſua paſſiōe dic̄ Matth̓. xxvij. Si n̄ pōt h̓ calix trāſire niſi bibā illū ⁊cͣ. Multi aūt gentiles an̄ ꝯuerſionemxp̄m ꝑſequētes amore xp̄i poſtea ad paſſiōeꝫ ſe ꝓmpte⁊ letateſ obtuler̄t: ⁊ hoc ꝓpt̓ ſpeꝫ he̓ditatꝭ et̓ne ꝯſeq̄ndeiō ſb̓dit̉: o ¶ Tu es qͥ reſtitueſ ⁊cͣ p ¶ Funeſ cecider̄thi in p̄claris .i. ī apl̓is qͥ p̄ ceteris fuerunt illuminati aſpūſācto: ⁊ ipſi ꝑ ſortes miſſi fuerūt ad p̄dicādū: q̄ ſortes apl̓oꝝ ꝑ funes ītelligūt̉. Un̄ ī li. Ioſue: ſortes deceꝫtribuū frequēt̓ ibi noīant̉ funes ⁊ funiculi Et loqͥt̉ hicſcriptura ī ꝑſona xp̄i trāſeūdo de mēbris ad caput.q ¶ Etenī he̓ditas ⁊cͣl. i. eccl̓a fideliuꝫ: q̄ vocat̉ hēditasxp̄i: ſic̄ ſcribit̉ ī ꝑſona dn̄i hiere. lj. Qui fecit oīa ip̄eē ⁊ iſrael ſceptꝝ he̓ditatis eiꝰ: dn̄s exercituū nomē eiu¶ Bn̄dicam. hic reuertit̉ ſcriptura ad actōeꝫ xp̄i hōiserga deū cū dr̄ in ꝑſona eiꝰ: r ¶ Bn̄dicam dn̄m. gr̄asagēdo deo pr̄i: ſicut hētur Ioh̓. xi. Pater gr̄as ago tibiqm̄ exaudiſti me ⁊cͣ. s ¶ Qui tribuit mihi ītellc̄ꝫ. qꝛaīa chriſti ab inſtāti creatiōis ſue fuit repleta ſcientijs.t ¶ Inſuꝑ ⁊ vſqꝫ ad noctē .i. vſqꝫ ad mortē: q̄ in ſcriptura nox vocat̉. v ¶ Increpuer̄t me renes mei. i. iudeide ꝯſanguinitate mea nati. Chriſtus enim ẜm carnemnatus fuit de iudeis. parentela autem eius deſignaturꝑ renes: eo ꝙ ibi viget virtꝰ generatiua ī ſexu virili. Itdei autem increpuerunt chriſtum in vita dicentes eūDemonium habes: Iohan. viij. Et dicentes chriſto: