pſalmoꝝ

¶ Pſal. dauid. xIIII.Ominē ꝗs hītabit intab̓nacl̓o tuo: lau̓t ꝗſreꝗeſcet ī monte ſcō tuo:Qui īgr̄dit̉ ſine macl̓a: lētoꝑat̉ iuſticiā. Qui lōꝗt̉ veritatē ī corde ſuo: Iꝗ non ēgit dolū ī līgua ſua. Ne̓cfecit proximo ſuo maluꝫ)ēt opprobrium non acce

pit aduerſus proximosſuos. Ad nihilum deductus eſt inconſpectu eiusmalignus: Itimentes autēdominum glorificat. Quiiurat ꝓximo ſuo ⁊ nō decipit: lꝗ pecuniā ſuā n̄ d̓ditad vſuram: ⁊ munera ſuꝑīnocētē n̄ accepit. Qui fachec: nō mouebit̉ ī ete̓rnū.

vn̄ bn̄ ſtant ſil̓: iudei negabāt xp̄ꝫ eē deū: ſꝫ nō negabātdeū eē. Stāt ēt ſil̓: deū negabat: ⁊ nō negabāt deū. pͥmaps patꝫ ꝑ ſyllogiſmū expoſitoriū: qꝛ illu negabāt ⁊ illee deꝰ. igit̉ deū negabāt demōſtrādo xp̄m ꝑli illū ⁊ illeſcd̓a ꝑs ēt manifeſta ē ꝑ gn̓alē ꝯfeſſionē ⁊ cultū oīm iudeoꝝ. Intellectūigit̉ pſal. hꝰ vide īanſhel. ꝯͣ īſipiēteꝫ⁊ doctorē ſubtileq. j. ij. di. libri pri-mi. Pſal. XIIIIOmīe qͥshabitabit⁊cͣ. huicpſal. premittit̉ talis ti. in hebreo:Pſal. dauid. Exquo apꝑꝫ auctorpſalmi. De maͣ āthuiꝰ dicūt aliqͥ ꝙdauid fecit huncpſal. ad on̄dendū qͥs eēt dignꝰ habitare ī terra iſrl̓ ī ſecuritate ⁊ abſqꝫ tranſmigratōe .ſ. ille qͥ hꝫ ꝯditōes in hocpſal. deſcriptas cū dr̄: Qui īgredit̉ ſine macula ⁊cͣ. vſqꝫī fine̓ pſal. Promiſit .n. deꝰ illis illiꝰ t̓re habitatōꝫ ꝙͣdiucoleret eū ⁊ facerent iuſticiā ⁊ eos de terra expellere qn̄facerēt ꝯͣrium: vt pꝫ deūt̓. xj. in pl̓ibꝰ locis vete. teſta. Etcū dr̄: a ¶ On̄e qͥs ⁊cͣ ꝑ tabernaculū ⁊ mōtē intelligitur ciuitas hieruſalē cuiꝰ vna ꝑs erat in mōte ⁊ ī illa fuit tēplum. Et ꝑ hieruſalē q̄ erat metropolis in iudea ītelligit̉ tota t̓ra illa. et ad hoc pōt ſatꝭ applicari litterahꝰ pſalmi. Uidet̉ tn̄ mihi ꝙ dauid fecit hunc pſal. ꝓ ſacerdotibꝰ ⁊ leuitꝭ in tēplo mīſtrātibꝰ dn̄o: ⁊ iō tenebant̉ad maiorē ꝑfectōem ꝙ cōis ppl̓us: ſicut eccl̓ie miniſtriꝙͣ laici. Et ẜm hoc diuidit̉ iſte pſal. in tres ꝑtes: qꝛ pͥmodauid circa hͦ mouet qōnem: ſcd̓o ponit ſolutōeꝫ qōisibi Qui ingredit̉. tertio ꝯcluſionē: ibi Qui facit hec.Circa pͥmū dicit. a ¶ Dn̄ qͥs ⁊cͣꝭ i. quis ē dignustibi ſeruire in loco ſcō vbi ē arca teſtamēti. ⁊ dicit in tabernaculo: qꝛ tꝑe dauid arca fuit in tabernaculo qd̓ eitetēdit: vt het̉. jͣ. paral̓. xvj. b ¶ Aut reqͥeſcet. hoc ē inqͥete mentis ⁊ corporis tibi ſeruiet. c ¶ In monte ſcōtuo .i. in mote Moria quē elegit deꝰ vt ibi fundaret̉ tēplū ſuo noīe dedicādū. d ¶ Qui ingredit̉. Hic ꝯn̄terponit dauid rn̄ſionē deſcripendo ꝑfectōem que in mīſtris dn̄i reqͥrebat̉ cū dr̄: d ¶ Qui īgredit̉ ⁊cͣꝭ .ſ. corporis ⁊ mentis. p̄cipit̉ .n. leuit̓. xxj. ꝙ hō de ſemine aaronhn̄s maculā corporalē repellat̉ a ſacerdotio: ⁊ pleniꝰ d̓claratū fuit ibidē: ⁊ multomagis ē indignꝰ miniſtraredeo hn̄s maculā mortalis culpe. e ¶ Et operat̉ iuſticia. qꝛ nō ſufficit declinare a. malo niſi ēt operet̉ bonū.f ¶ Qui loquit̉ ⁊cͣj. i. ꝓut exiſtit in corde ſuo. ⁊ hͦ fac̄quedā virtus que a ph̓o iiij. ethico. veritas noīatur: ꝑquā hō talē ī v̓bis ⁊ factꝭ ſe on̄dit exteriꝰ qual̓ ē īterius.g ¶ Alon egit ⁊cͣj. aliuꝫ v̓bis decipiēdo. h ¶ Nec fecit⁊cͣ j. in fco. i ¶ Et opprobriū ⁊cͣj. defectꝰ eoꝝ p̄teritosīproperādo vl̓ ad eoꝝ īfamiā alijs ꝓpalādo. k ¶ Adnihilū ⁊cͣj. qꝛ ẜm veritatē nō ē aliqͦ honore dignꝰ: eo ꝙhonor deferendꝰ ē alicui in teſtimoniū ſue v̓tutis: vt hetur. iiij. li. ethicoꝝ. l ¶ Timētes āt dn̄ꝫ .i. v̓e v̓tuoſosm ¶ Glorificat. eos manifeſte ⁊ publice honorando. Reuerētia .n. delata alicui in teſtimoniū ſue v̓tutis ēt in ſecreto vl̓ cora paucis dr̄ honor. Si āt hoc fiat publice ⁊coram multis dicitur gloria quaſi quedaꝫ claria g. mutata ī c. a claritate d̓ca. n ¶ Qui iurat ⁊cͣj. qꝛ fac̄ iuramētū bonū ⁊ tenet ip̄m. In tranſlatōe hiero. iuxta he

braicū hēt̉ ſic: Iurat ut ſe affligat ꝑ ieiunia ⁊ vigilias: carnē caſtigāº ⁊ n̄ mutat iuramētū ẜuāº. Tn̄ ibi pōit̉ iuram̄tūvoto. quia vtrūqꝫ eſt obligatorium.o ¶ Qui pecuniam ⁊cͣj. etiam gentili vt dicit h̓ glo. hebraica/ Et per hocvidetur ꝙ iſte pſal. de perfectione ſacerdotum et non cōispopuli intelligat̉: vtdictum eſt: quia lexmoyſi ꝑmittebat cōmuni populo tradere ad vſuram alienoqui non erat de gente iudeoruꝫ: vt habetur deutero. xxiij. ſedhoc nō permittebat̉ſacerdotibus qui debebant eſſe maiorisperfectōnis. p ¶ Etmunera ſuper. ⁊cͣ.ad acceleranduꝫ ei iuſticie iudicium. Cumenī aliquis caſus dubius accidebat ī aliqua ciuitate extra hieruſalem debebatreduci ad iudiciū ſacerdotuꝫ ī hieruſalem: ut habet̉ deūt.xvij. Et ꝓ determinatōe illius iudicij non erat licitum eisaliquid accipere ꝓ mercede. q ¶ Qui facit hec. Hic ꝯſequent̓ dauid infert concluſione di. q ¶ Qui facit hec. q̄dcā ſūt in hoc pſal. r ¶ Nō mouebit̉ .i. nō amouebit̉ tāꝙͣīdignꝰ a ſuo miniſterio. s ¶ In eternū .i. in vita pn̄ti: necēt a p̄mio ī vita futura. Cōtraria v̓o faciēs amouebit: ẜmqd̓ dr̄ eſa. xxij. c. Uade ⁊ īgrede̓ ad dū qͥ hītat ī tabernacl̓oad ſobnā p̄poſitū tēpli ꝓpt̓ maliciā ſua dicēs ei: Quid tuhic; aut quaſi qͥs hic; ⁊ ſb̓dit̉: Ecce te faciet dn̄s aſportariſic̄ aſportatur gallꝰ gallinaciꝰ ⁊cͣ. ¶ Moralit̓ āt poſſet exponi pſal. iſte de ꝑfectōe mīſtroꝝ eccl̓ie. ⁊ poſſꝫ textꝰ applicari de facili: ſꝫ ꝑtranſeo intēdēs ſenſui litterali¶ In pſal. xiiij. Dn̄e qͥs hītabit. vbi dr̄ in poſtilla. Uideturtn̄ mihi ꝙ dauid fecit hūc pſal.¶ Additio.A q̄ ī hͦ pſal. ponūt̉ ad v̓tutē ꝑtinētia n̄ vidēt̉ ꝑtine̓ad miſtros eccl̓ie tm̄ ꝓut poſtil. dic̄: ſꝫ potiꝰ ad cōeꝫppl̓m tāꝙͣ ea q̄ cōit̓ reqͥrunt̉ de nec̄itate ſalutꝭ. nā cudicit: Qui īgredit̉ ſine macl̓a. ītelligit̉ de macl̓a mētꝭ tm̄ q̄ē ꝑ cl̓pā mortal̓ pctī eo mō qͦ dr̄ deūt. xviij. c. Abſqꝫ macl̓aeris corā dn̄o d̓o tuo. vbi loqͥt̉ toti ppl̓o ⁊ n̄ ſacerdotib tm̄ut ibidē pꝫ. Sil̓r ī ꝓhibitōe vſurarū nō legit̉ ī ve. teſt. aliqͣdr̄ia int̓ ſacerdotes ⁊ populares: ſꝫ īdiſtīcte ꝓhibebant̉ eisvſure ꝙͣtū ad iſrahelitas: exo. xij. c. īdiſtīcte et ꝑmittebanteis ꝙͣtū ad alienigenas: deūt. xxiij. Sil̓r cū dicit: Et munera ſuꝑ īnocentē nō accepit. ītelligit̉ plane ꝯͣ eū qͥ accipit munera pro condemnatōne innocentis: quod prohibetur cōmuniter deūt. xvj. ca. Unde ex his et alijs in hoc pſalmocontentis nō ſequitur ꝙ iſte pſal. intelligatur de perfectione ſacerdotum ⁊ non cōmunis populi: ſicut poſtil. ait: ſedpotiꝰ oīa in eo contenta vident̉ eſſe de neceſſitate ſalutꝭ. Etiō melius vr̄ dicendū cū glo. q̄ in hͦ loco diſtinguit tabernaculū a monte ſācto: intelligendo tabernaculū ꝓ pn̄ti eccleſia in qͣ eſt cōtinua militia: iuxta illud iob. vij. ca. Militia eſt vita hominis ſuper terram. ꝓprium enim eſt belliatqꝫ militantium in tabernaculis habitare. vnde et cōtabernales milites dicuntur tanquā ſimul habentes tabernacula. Ad quem ſenſum facit hebraica veritas in quavbi dr̄: Quis hītabit ⁊cͣ. hēt̉: qͥs ꝑegrinabit̉ ī tabernaculotuo. qꝛ dr̄ ī ſcd̓a corꝭ. v. ca. ꝙͣdiu ī hͦ corꝑe ſumꝰ a d̓o ꝑegrinamur. ꝯn̄r ꝓ mōte ſcō intelligēda eſt eccleſia ſuꝑior in qͣē v̓a requies. vn̄ dicit: Quis requieſcet in monte ſācto tuoqꝛ nullus in agone contēdet vbi ē viſio ꝑfecte pacꝭ. ꝓphe