¶ Liber
Nōne̓ cognoſcēt oēs quioperāt̉ iniꝗtatē: qui d̓uorant plebē meā ſic̄ eſcā panis?¶ Dn̄ꝫ non īuocauer̄tillic trēpidauer̄t timor vbin̄ erat timor. Quōniā dn̄ſ
ī gnaͣtōe iuſta ē: cōnſiliū īopis ꝯfūdiſtꝭ: qm̄ dn̄s ſpēsei ē: Quis dabit ex ſyonſalutare iſrl̓: cū āuert̓it dn̄scaptiuitatē pleb̓ ſue/ exultabit Iacob ⁊ letabit̉ iſrl̓.
z ¶ Nōne ⁊cͣj. Hic ꝯſequent̉ ponit̉ predictoꝝ pctōꝝ pena:cū dr̄: Nōne cognoſcēt oēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē .ſ. dei iuſticiā.q. d. ſic: quā cogͦſcēt ꝑ pene ſibi īflicte exꝑientiā. a ¶ Quideuorāt ⁊cͣ. qꝛ delectant̉ in occiſione: ſicut in ſapidi cibicomeſtione: ẜm illud ꝓuer. j. Letant̉ cū male fecerint ⁊ exultāt in rebꝰ peſſimisb ¶ Dn̄ꝫ nō īuocauerūt. in afflictōe poſitiqꝛ nō crediderūt ī eūꝓpt̓ quod dr̄ Ro. x.Quomō īuocabūt īquē nō crediderunt?c ¶ Illic trepidauer̄t⁊cͣj. ẜm ꝙ ſcribit̉ ꝓuer. xxviij. Fugit īpiꝰnemine ꝑſequēte. Dicit aūt Ra. ſa. ꝙ hoc fuit īpletuꝫ in balthaſar nepote nabuchodonoſor qui videns manu ſcribentē in pariete fuit itaterritꝰ ꝙ cōꝑages renū eiꝰ ſoluebant̉ ⁊ genua eiꝰ ad ſeinuiceꝫcollidebant̉ ex nimio tremore: vt habet̉ Dan̄. v. ⁊ tn̄ manꝰilla eū nō tangebat nec ſciebat qͥd ſignificabat. d ¶ Qm̄dn̄s ī ⁊cͣ. In hebre. nō eſt pͥncipiū v̓ſus: ſꝫ finis v̓ſus ē p̄cedētis: vbi reddit̉ cā dicti timoris: eo enī ꝙ dn̄s ē in gnaͣtōe iuſta .ſ. in ꝯgregatōe iuſtoꝝ īmittit̉ ab eo tal̓ timor aliqn̄ malis hominibꝰ. e ¶ Cōſiliū. Hic ē pͥncipiū v̓ſus: ⁊ ē ſenſus.e ¶ Cōſiliū inopis .i. ppl̓i iſrl̓ depauꝑati. f ¶ Cōfudiſtistu nabuchodonoſor ⁊ exercitꝰ tuꝰ .i. ꝯfuſibile ⁊ obprobrioſū dixiſti: ⁊ qd̓ ſit illd̓ ꝯſiliū ſubdit̉: g ¶ Qm̄ dn̄s ſpes⁊cͣj. Improperabāt .n. filijs iſrael babylonij ī captiuitateꝫductis ꝙ ſperabant in deo qui ſic ꝑmiſerat eos captiuari.h ¶ Quis dabit. Hic vlti ponit̉ liberatio ppl̓i iſrl̓ ex deimiſericordia cū dr̄ ꝑ modū optantꝭ: h ¶ Quis dabit exſyon .i. ex celo a ſyon deſignato eo ꝙ ibi fuit tēplū dn̄i. velalit̓: h ¶ Quis dabit ex ſyon ꝑ modū negātis. i ¶ Salutare iſrael. q. d. nullus qͥa ī captiuitate babylonica d̓ſtructū fuit tēplū: vt habet̉. iiij. Reg. vlti. ⁊ ſic nō poterat ibi offerri ſacrificiū ꝑ ſalute iſrael ⁊ ſic liberatio ab illa captiuitate ex ſola dei liberalitate erat expectāda: ꝓpt̓ qd̓ ſb̓diturk ¶ Cū auerterit ⁊cͣꝭj. reducēdo ea d̓ babylone. l ¶ Exultabit ⁊cͣ) qꝛ redierūt cū magna leticia ⁊ exultatōe. ¶ Moralit̓ āt poſſet exponi pſal. iſte de qͦlibet peccatore in malisſuis obſtinato: qͥ lꝫ v̓bis ꝯfiteat̉ deū tn̄ negat fcō: ſꝫ illd̓ adTitū .j. Cōfitent̉ v̓bis ſe noſſe deū: factis at̄ negāt. Cuiꝰ maliciā deꝰ examinat ⁊ punit: ⁊ īnocentē d̓ manu eiꝰ eripit. Etẜm p̄dcā ad hāc ſnīam pōt de facili lr̄a applicari.¶ In pſal. XIII. Dixit inſipiens. ¶ Additio.Salmus iſte apud catholicos meliꝰ ⁊ magis ꝓprie pōt exponi ad lr̄am de iudeo ꝯtēptore perſonā chriſti ꝙ de ſennacherib vel nabuch. Priº qͥarennacherib ⁊ nabuch n̄ negabāt generalit̓ deū: qꝛ colebatdeos ſuos: vt pꝫ. iiij. Reg. xviij. ⁊ Dan̄. j. ſꝫ negabāt deumiſrl̓ eē verum deū potentiſſimū. Iudeꝰ aūt chriſtū ꝯtemnēſdeū negat gnaͣlit̓: cuiꝰ rō eſt: nā ipſe oēs deos ceteraꝝ nationū negat. d. Omnes dij gētiū demonia ⁊cͣ. ⁊ cū hoc negando chriſtū ꝓpͥe negat deū iſrl̓: ⁊ ꝑ ꝯſequēs talis gnaͣliter negat deū. vn̄ de ipſis dr̄ ꝙ deū n̄ hn̄t. ꝓprie igit̉ iudeꝰ chriſtūnegās eē deū ē inſipiēs qͥ in corde ſuo dicit: nō ē deꝰ. qꝛ licꝫī ore ſuo vnū deū ꝓfiteat̉ hēre .ſ. creatorē celi ⁊ terre ⁊ huiuſmōi: ⁊ ēt qn̄qꝫ īplicite pharizei ꝓfiterent̉ eē xp̄m deū vtcū tentātes dicebat: Scimꝰ qm̄ verax es ⁊ viā d̓i ī veritatedoces: vt hr̄ matth̓. xxij. ca. ex qͦ ſeq̄bat̉ chriſtū eē deū cumin doctrina ſua hͦ pluries cōtineat̉: nihilominꝰ tn̄ in cordedeū veꝝ negat ꝯtemnēs chriſtū qͥ ē verꝰ de ¶ Scd̓o qꝛ hocqd̓ dr̄: Illic trepidauerūt timore vbi nō fuit timor. nō pōtſane ītelligi d̓ balthaſar ꝓut Ra. ſa. dicit: balthaſar .n. licꝫneſciret ī ꝑticl̓ari qͥd manꝰ illa ſignificabat ſcribēs Dan̄. v.
bn̄ tn̄ ꝑcipiebat illud eē magnū monſtrū ⁊ alicuiꝰ ſignificatiuū ꝯtra ſtatū regni ſui: cū in tam magna ſolēnitate ſue feſtiuitatis hͦ apparebat. vn̄ optime ẜm glo. propheta ī hͦ p̄ſ. agit ꝯͣ iudeos ꝯtemptores xp̄i ⁊ neganteſverā deitatē eiꝰ. Circa qd̓ tria facit. Priº .n. ip̄os īcrepatd. Corrupti ſt̓ ⁊cͣ.vſqꝫ ibi Nō eſt timor dei an̄ ocl̓oeoꝝ. ⁊ circa hoceos dicit a deo examinatos. d. Dominꝰ de celo ꝓſpexit ⁊cͣ. ſi ē intelligens .ſ. corde credēdo deū eē hoīum .ſ. ſequendo mandata eius: qd̓ non inuenit: ſed oēsnē: aut reqͥrēs dedeclinauerūt ſil̓. Scd̓o eis minat̉ iudiciū cū dicit: Nōne cognoſcēt oēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē. hoc ē dicere nunqͥdhi qͥ veꝝ deū negat ⁊ deuorāt plebē meā ſicut eſcā panis .ſ. xp̄i diſcipulos ꝑſequēdo: nec de his timēt: ſꝫ potiꝰtrepidat vbi nō ē timor: qꝛ timuerūt ꝑdere regnū trenūIohā. xj. Si relinqͥmꝰ eū ſic veniēt romani ⁊ tollēt locū noſtrū ⁊cͣ. Nūqͥd n̄ cognoſcēt ꝑ exꝑientiā ſuppliciorū? Qm̄ dn̄ſ ī gnaͣtōe iuſta ē. q. d. ſic cognoſcēt. Iuxta ēoīs dies ꝑditōis eoꝝ Deut̓. xxxij. ca. vn̄ lr̄a iſtiꝰ ꝑtis ſiꝯtexit̉: None cognoſcēt oēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē ⁊cͣ. qm̄ dominꝰ ī gnaͣtōe iuſta ē. ⁊ nō in ea gnaͣtiōe praua q̄ deumveꝝ xp̄m .ſ. ſibi ꝓmiſſum negat. q. d. vtiqꝫ. ⁊ qꝛ p̄cipuacā q̄ iudei ꝯtēpſerunt xp̄m fuit ipſiꝰ hūilitas ⁊ abiectiocredētes talia ex īpotentia eē ⁊ nō volūtarie ſūpta: vnd̓dicebāt matth̓. xxvij. Si filiꝰ dei ē deſcēdat nūc de cruce ⁊cͣ. Iccirco ꝯfutat eos pſalmiſta d. Cōſiliū inopis cōfudiſtis .i. humilē xp̄ꝫ ꝯtēpſiſtis. iō qͦs vocabat eis conſulebat ī deo ſolo ſpem ponere nō ī diuitijs ſeu trāſitorijs ſeculi. vnde dicebat matth̓. xix. ca. Si vis ꝑfectꝰ eſſevēde oīa q̄ hēs ⁊ da pauperibꝰ ⁊cͣ. Iccirco aduerſus eoſīuehit̉ dicēs admiratiue: Cōſiliū īopis ꝯfudiſtis: qͦniaꝫdn̄s ſpes eiꝰ ē. q. d. ex hoc deberetis euꝫ magis reuereri.Tertio eiſdē p̄dicit aliqͣ cōſolatoria ad ꝓpoſitū ꝑtinentia .ſ. ꝙ in fine mūdi cū plenitudo gentiū intrauerit ẜmApo. ad Ro. xj. reliquie iudeoꝝ ſaluabunt̉ ꝑ eundē deum ſaluatorē quē negauerūt vt dcm̄ ē: iccirco eis vlterius alloquit̉. d. ſic: Quis dabit ex ſyon ſalutare iſrl̓. hocē dicere: vos ꝯſiliū xp̄i ꝯfudiſtis: ſꝫ qͥs alius ex ſyon .ſ. d̓iudeis ꝓcedēſ dabit ſalutare iſrl̓: ſupple niſi ille quē humilē ſpreuiſtis. vnde ſeqͥt̉: Cū auerterit dn̄s captiuitatēplebis ſue ⁊cͣ. i. cū ille dn̄s quē dixiſtis n̄ eē deū redimetppl̓m ſuum finalit̓ a captiuitate diaboli: Exultabit iacob ⁊cͣ. Iſta expoſitio que extrahit̉ ꝓ maiori ꝑte a gloſa ordinaria ꝓprius applicat̉ lr̄e ꝙͣ illa poſtillatoris fudata ſupra opinionē Ra. ſa. vt pꝫ diligent̓ ītuēti. Et nōta ꝙ in hͦ p̄ſ. ẜm trāſlatōem noſtra ponunt̉ tres v̓ſus q̄ī biblijs hebraicis mīme īueniunt̉ .ſ. ſepulchrū patēs eſtgutt̉ eoꝝ. Quoꝝ os maledictōe ⁊cͣ. Cōtritio ⁊ felicita⁊cͣ. Et iſti tres v̓ſus nō legunt̉ in p̄s. lij. ēt ī trāſlatōe nr̄aqͥ qͥdē pſal. fere in toto aſſimilat̉ huic. ¶ ReplicaEd circa pſalmū Dixit īſipiēs. burgen̄ fac̄ argumētū īualidū ꝯͣ poſtil. exponētē ip̄m de ifidelibꝰ ⁊ gentilibꝰ ꝯͣ qd̓ arguit ſic: Gētiles ⁊ ſinegabant deum iſrael eſſe veruꝫ deum: nō tamē gnalūtnegabāt deū eē: qꝛ colebāt deos ſuos. Exponit igit̉ d̓ iudeis negantibꝰ xp̄m eē deū. Sꝫ reuera ſi argumentumburgen̄. valet contra poſtillatorem: valet etiam contraſe: quia ſi iudei negabant chriſtū eē deū: nō tn̄ negabatgeneraliter deum eſſe: quia deū veꝝ colebāt ẜm legem