Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Nōne̓ cognoſcēt oēs quioperāt̉ iniꝗtatē: qui d̓uorant plebē meā ſic̄ eſcā panis? Dn̄ꝫ non īuocauer̄tillic trēpidauer̄t timor vbi erat timor. Quōniā dn̄ſ

ī gnaͣtōe iuſta ē: cōnſiliū īopis ꝯfūdiſtꝭ: qm̄ dn̄s ſpēsei ē: Quis dabit ex ſyonſalutare iſrl̓: āuert̓it dn̄scaptiuitatē pleb̓ ſue/ exultabit Iacob letabit̉ iſrl̓.

z Nōne ⁊cͣj. Hic ꝯſequent̉ ponit̉ predictoꝝ pctōꝝ pena: dr̄: Nōne cognoſcēt oēs oꝑant̉ iniqͥtatē .ſ. dei iuſticiā.q. d. ſic: quā cogͦſcēt pene ſibi īflicte exꝑientiā. a Quideuorāt ⁊cͣ. qꝛ delectant̉ in occiſione: ſicut in ſapidi cibicomeſtione: ẜm illud ꝓuer. j. Letant̉ male fecerint exultāt in rebꝰ peſſimisb Dn̄ꝫ īuocauerūt. in afflictōe poſitiqꝛ crediderūt īꝓpt̓ quod dr̄ Ro. x.Quomō īuocabūt īquē crediderunt?c Illic trepidauer̄t⁊cͣj. ẜm ſcribit̉uer. xxviij. Fugit īpiꝰnemine ꝑſequēte. Dicit aūt Ra. ſa. hoc fuit īpletuꝫ in balthaſar nepote nabuchodonoſor qui videns manu ſcribentē in pariete fuit itaterritꝰ cōꝑages renū eiꝰ ſoluebant̉ genua eiꝰ ad ſeinuiceꝫcollidebant̉ ex nimio tremore: vt habet̉ Dan̄. v. tn̄ manꝰilla tangebat nec ſciebat qͥd ſignificabat. d Qm̄dn̄s ī ⁊cͣ. In hebre. eſt pͥncipiū v̓ſus: ſꝫ finis v̓ſus ē p̄cedētis: vbi reddit̉ dicti timoris: eo enī dn̄s ē in gnaͣtōe iuſta .ſ. in ꝯgregatōe iuſtoꝝ īmittit̉ ab eo tal̓ timor aliqn̄ malis hominibꝰ. e Cōſiliū. Hic ē pͥncipiū v̓ſus: ē ſenſus.e Cōſiliū inopis .i. ppl̓i iſrl̓ depauꝑati. f Cōfudiſtistu nabuchodonoſor exercitꝰ tuꝰ .i. ꝯfuſibile obprobrioſū dixiſti: qd̓ ſit illd̓ ꝯſiliū ſubdit̉: g Qm̄ dn̄s ſpes⁊cͣj. Improperabāt .n. filijs iſrael babylonij ī captiuitateꝫductis ſperabant in deo qui ſic ꝑmiſerat eos captiuari.h Quis dabit. Hic vlti ponit̉ liberatio ppl̓i iſrl̓ ex deimiſericordia dr̄ modū optantꝭ: h Quis dabit exſyon .i. ex celo a ſyon deſignato eo ibi fuit tēplū dn̄i. velalit̓: h Quis dabit ex ſyon modū negātis. i Salutare iſrael. q. d. nullus qͥa ī captiuitate babylonica d̓ſtructū fuit tēplū: vt habet̉. iiij. Reg. vlti. ſic poterat ibi offerri ſacrificiū ſalute iſrael ſic liberatio ab illa captiuitate ex ſola dei liberalitate erat expectāda: ꝓpt̓ qd̓ ſb̓diturk auerterit ⁊cͣꝭj. reducēdo ea babylone. l Exultabit ⁊cͣ) qꝛ redierūt magna leticia exultatōe. Moralit̓ āt poſſet exponi pſal. iſte de qͦlibet peccatore in malisſuis obſtinato: lꝫ v̓bis ꝯfiteat̉ deū tn̄ negat fcō: ſꝫ illd̓ adTitū .j. Cōfitent̉ v̓bis ſe noſſe deū: factis at̄ negāt. Cuiꝰ maliciā deꝰ examinat punit: īnocentē manu eiꝰ eripit. Etẜm p̄dcā ad hāc ſnīam pōt de facili lr̄a applicari. In pſal. XIII. Dixit inſipiens. Additio.Salmus iſte apud catholicos meliꝰ magisprie pōt exponi ad lr̄am de iudeo ꝯtēptore perſo chriſti de ſennacherib vel nabuch. Priº qͥarennacherib nabuch negabāt generalit̓ deū: qꝛ colebatdeos ſuos: vt pꝫ. iiij. Reg. xviij. Dan̄. j. ſꝫ negabāt deumiſrl̓ verum deū potentiſſimū. Iudeꝰ aūt chriſtū ꝯtemnēſdeū negat gnaͣlit̓: cuiꝰ eſt: ipſe oēs deos ceteraꝝ natio negat. d. Omnes dij gētiū demonia ⁊cͣ. hoc negando chriſtū ꝓpͥe negat deū iſrl̓: ꝯſequēs talis gnaͣliter negat deū. vn̄ de ipſis dr̄ deū hn̄t. ꝓprie igit̉ iudeꝰ chriſtūnegās deū ē inſipiēs in corde ſuo dicit: ē deꝰ. qꝛ licꝫī ore ſuo vnū deū ꝓfiteat̉ hēre .ſ. creatorē celi terre huiuſmōi: ēt qn̄qꝫ īplicite pharizei ꝓfiterent̉ xp̄m deū vt tentātes dicebat: Scimꝰ qm̄ verax es viā d̓i ī veritatedoces: vt hr̄ matth̓. xxij. ca. ex ſeq̄bat̉ chriſtū deū cumin doctrina ſua pluries cōtineat̉: nihilominꝰ tn̄ in cordedeū veꝝ negat ꝯtemnēs chriſtū ē verꝰ de Scd̓o qꝛ hocqd̓ dr̄: Illic trepidauerūt timore vbi fuit timor. pōtſane ītelligi balthaſar ꝓut Ra. ſa. dicit: balthaſar .n. licꝫneſciret ī ꝑticl̓ari qͥd manꝰ illa ſignificabat ſcribēs Dan̄. v.

bn̄ tn̄ ꝑcipiebat illud magnū monſtrū alicuiꝰ ſignificatiuū ꝯtra ſtatū regni ſui: in tam magna ſolēnitate ſue feſtiuitatis apparebat. vn̄ optime ẜm glo. propheta ī p̄ſ. agit ꝯͣ iudeos ꝯtemptores xp̄i neganteſverā deitatē eiꝰ. Circa qd̓ tria facit. Priº .n. ip̄os īcrepatd. Corrupti ſt̓ ⁊cͣ.vſqꝫ ibi eſt timor dei an̄ ocl̓oeoꝝ. circa hoceos dicit a deo examinatos. d. Dominꝰ de celo ꝓſpexit ⁊cͣ. ſi ē intelligens .ſ. corde credēdo deū hoīum .ſ. ſequendo mandata eius: qd̓ non inuenit: ſed oēs: aut reqͥrēs dedeclinauerūt ſil̓. Scd̓o eis minat̉ iudiciū dicit:ne cognoſcēt oēs oꝑant̉ iniqͥtatē. hoc ē dicere nunqͥdhi veꝝ deū negat deuorāt plebē meā ſicut eſcā panis .ſ. xp̄i diſcipulos ꝑſequēdo: nec de his timēt: ſꝫ potiꝰtrepidat vbi ē timor: qꝛ timuerūt ꝑdere regnū trenūIohā. xj. Si relinqͥmꝰ ſic veniēt romani tollēt lo noſtrū ⁊cͣ. Nūqͥd cognoſcēt exꝑientiā ſupplicio? Qm̄ dn̄ſ ī gnaͣtōe iuſta ē. q. d. ſic cognoſcēt. Iuxta ēoīs dies ꝑditōis eoꝝ Deut̓. xxxij. ca. vn̄ lr̄a iſtiꝰ ꝑtis ſiꝯtexit̉: None cognoſcēt oēs oꝑant̉ iniqͥtatē ⁊cͣ. qm̄ dominꝰ ī gnaͣtōe iuſta ē. in ea gnaͣtiōe praua deumveꝝ xp̄m .ſ. ſibi ꝓmiſſum negat. q. d. vtiqꝫ. qꝛ p̄cipua iudei ꝯtēpſerunt xp̄m fuit ipſiꝰ hūilitas abiectiocredētes talia ex īpotentia volūtarie ſūpta: vnd̓dicebāt matth̓. xxvij. Si filiꝰ dei ē deſcēdat nūc de cruce ⁊cͣ. Iccirco ꝯfutat eos pſalmiſta d. Cōſiliū inopisfudiſtis .i. humilē xp̄ꝫ ꝯtēpſiſtis. qͦs vocabat eis conſulebat ī deo ſolo ſpem ponere ī diuitijs ſeu trāſitorijs ſeculi. vnde dicebat matth̓. xix. ca. Si vis ꝑfectꝰ eſſevēde oīa hēs da pauperibꝰ ⁊cͣ. Iccirco aduerſus eoſīuehit̉ dicēs admiratiue: Cōſiliū īopis ꝯfudiſtis: qͦniaꝫdn̄s ſpes eiꝰ ē. q. d. ex hoc deberetis euꝫ magis reuereri.Tertio eiſdē p̄dicit aliqͣ cōſolatoria ad ꝓpoſitū ꝑtinentia .ſ. in fine mūdi plenitudo gentiū intrauerit ẜmApo. ad Ro. xj. reliquie iudeoꝝ ſaluabunt̉ eundē deum ſaluatorē quē negauerūt vt dcm̄ ē: iccirco eis vlterius alloquit̉. d. ſic: Quis dabit ex ſyon ſalutare iſrl̓. hocē dicere: vos ꝯſiliū xp̄i ꝯfudiſtis: ſꝫ qͥs alius ex ſyon .ſ.iudeis ꝓcedēſ dabit ſalutare iſrl̓: ſupple niſi ille quē humilē ſpreuiſtis. vnde ſeqͥt̉: auerterit dn̄s captiuitatēplebis ſue ⁊cͣ. i. ille dn̄s quē dixiſtis deū redimetppl̓m ſuum finalit̓ a captiuitate diaboli: Exultabit iacob ⁊cͣ. Iſta expoſitio que extrahit̉ maiori ꝑte a gloſa ordinaria ꝓprius applicat̉ lr̄e ꝙͣ illa poſtillatoris fudata ſupra opinionē Ra. ſa. vt pꝫ diligent̓ ītuēti. Etta in p̄ſ. ẜm trāſlatōem noſtra ponunt̉ tres v̓ſusī biblijs hebraicis mīme īueniunt̉ .ſ. ſepulchrū patēs eſtgutt̉ eoꝝ. Quoꝝ os maledictōe ⁊cͣ. Cōtritio felicita⁊cͣ. Et iſti tres v̓ſus legunt̉ in p̄s. lij. ēt ī trāſlatōe nr̄a qͥdē pſal. fere in toto aſſimilat̉ huic. ReplicaEd circa pſalmū Dixit īſipiēs. burgen̄ fac̄ argumētū īualidū ꝯͣ poſtil. exponētē ip̄m de ifidelibꝰ gentilibꝰ ꝯͣ qd̓ arguit ſic: Gētiles ſinegabant deum iſrael eſſe veruꝫ deum: tamē gnalūtnegabāt deū: qꝛ colebāt deos ſuos. Exponit igit̉ iudeis negantibꝰ xp̄m deū. Sꝫ reuera ſi argumentumburgen̄. valet contra poſtillatorem: valet etiam contraſe: quia ſi iudei negabant chriſtū deū: tn̄ negabatgeneraliter deum eſſe: quia deū veꝝ colebāt ẜm legem