Liber
¶ Uictori dauid p̄s. XII.Squequo dn̄e obliuiſcerꝭ me in finem:vſquequo auertis faciemtua a me? Quādiu̓ ponāꝯſilia ī aīa mea: dolorē ī code meo ꝑ dieꝫ? Uſqꝫ quōexaltabit̉ inimicꝰ meꝰ/ ſuꝑ
me̓: r̄ſpice̓ ⁊ exaudi me dominē deus mus. Illminaocl̓os meos Ine̓ vnqͣꝫ obdormiā in morte: neqn̄ dicat īimicꝰ meꝰ p̄ualui adu̓ſus eum: Qui tribulāt meexultabūt ſi motꝰ fuero:egō aūt ī mīa tua ſperāui.
Sil̓r cū dr̄ in fine hꝰ ꝑtis: Quis noſter dn̄s ē. nō referat̉ adſaul ꝓut in poſtil. ſꝫ ītelligat̉ ſic ꝙ mendaces viri de facundie ſue loqͣcitate ꝯfidētes iactabat ſe de ptāte ꝓpͥa labiorūqͣſi a deo nō ſint. vn̄ dicebant: Quis nr̄ dn̄s eſt .i. qͥs ē cuiꝰregule nos ſubijciamur. q. d. nullus. Scd̓a ꝑs v̓o vlteriorēreqͥrit indagine. Procuiꝰ declaratōe ſciend̓ꝙ qꝛ plalmiſta pͥncipalit̓ attribuebat mala mūdi ad defectumveritatꝭ ī filijs hoīuꝫiccirco qꝛ ꝯͣria ꝯͣrijscurant̉ ꝓphetice dic̄ꝙ ad tollēdū hꝰ mōifalſitatis maliciā vēturus erat ille cuiuseloquia ſūt maxīe vera: ſic̄ dcā īpioꝝ ſumme falſa. vn̄ ſequiturProt̓ miſeriā inopū ⁊ gemitū pauperū .ſ. iuſtoꝝ qͥ de mal̓gemūt ⁊ ꝓ peccatꝭ ꝯterunt̉: ſupple tollendā. Nūc exurgamdicit dn̄s .i. apparebo. Ponā in ſalutari .i. in ieſu ꝯſolatōꝫpaupeꝝ. Et fiducialit̓ agā ī eo. i. potētialit̓: qꝛ nihil ei r̄ſiſtitCōſequent̓ dicit: Eloquia dn̄i: on̄dens ꝙ eloqͥa hꝰ ſaluationis ſunt ꝯͣria p̄dictis: vt dcm̄ eſt. ſunt enī: Quaſi argentuꝫigne examinatū purgatū ſeptuplū .i. ꝑ ſeptiformē ſpūꝫ purificata atqꝫ rutilātia. Quia tn̄ aduentu hꝰ mōi actoris veritatis non ita de ꝓpinqͦ pſalmiſta ꝓſpiciebat: iccirco petebat a gnaͣtōe falſiloqua ſibi cōtemꝑanea cuſtodiri ⁊ ẜuariUn̄ dicit: Tu dn̄e ſeruabis nos a gnaͣtione hac: ⁊ ut magꝭon̄deret ſe īdigere tali cuſtodia ſubdit: In circuitu īpij ambulant. ad deuorandū iuſtū eo mō quo. j. Pe. v. c. dr̄: Aduerſariꝰ veſt̓ diabolꝰ circuit q̄rēs que deuoret. ⁊ ſeqͥt̉: Scd̓ꝫaltitudinē tuā .i. ẜm incōp̄henſibilitatem ꝯſilij tui. Multiplicaſti filios hoīum .ſ. īpios de qͥbꝰ in pͥma ꝑte dicebat: Diminute ſūt veritates a filijs hoīum. q. d. ex duobuſ maxīeīdigemus cuſtodia tua. vnū eſt: qꝛ aduerſarij ſunt aſtuti etſolliciti ꝯͣ noſ: vn̄ ī circuitū ābulat. Scd̓m ē: qꝛ ſūt ml̓ti numero: vn̄ ⁊ ſi nō eſſent ita ſollicita adhuc eſſet valde timēdi ꝓpt̓ eoꝝ multitudinē ⁊cͣ.¶ Replica.¶ In pſalmo Saluū mefac modica ē diuerſitas: qꝛ expoſito poſtillatorꝭ ē de ſingl̓ari caſu: Burgen̄. āt gnaͣlit̓ extēſa.Squequo dn̄e. Huic pſal. ¶ Pſal. XII.p̄ponit̉ talis ti. in hebreo. Ad victoriā dauid. vl̓ẜꝫ hiero. Uictori dauid. qd̓ ī idem redit. Et exponitur dupliciter. Uno modo vt ſit ſenſus ꝑ ſuppletionemIſte p̄s factꝰ a dauid decantandꝰ ad victoriā .i. cū qͦdā conatu leuitarū vt frequent̓ ſupra ē expoſitū. Alio mō vt ſit ſēſus: Iſte p̄s ſcūs ē a dauid ad laudē dei victoris ſuꝑ oīa vl̓qui p̄ſtat victoriā. De maͣ aūt hꝰ p̄ſ. dicit Ra. ſa. ꝙ factꝰ eſtde qͣtuor regnis ꝑ q̄ affligēdi erāt filij iſrl̓. Primū ē regnuꝫbabylonioꝝ qd̓ deſtruxit ciuitatē hieruſalē ⁊ tēplū ⁊ captiuauit ppl̓m ſub nabuchodonoſor rege: vt hr̄. iiij. Reg. vlt.Scd̓m eſt regnū ꝑſaꝝ ſub qͦ fuit ꝓhibita reedificatio templi: vt hr̄ pͥº Eſdre. iiij. cā. Tertiū ē regnū grecoꝝ ꝑ qd̓ fuitpoſitū idolū abominatōis in tēplo ⁊ ppl̓s occiſus ⁊ cōpulſus ad idolatriā ſub antiochio rege. vt hr̄ pͥº Macha. j. ca.ij. ⁊. iij. Quartū ē regnū romanoꝝ ꝑ qd̓ fuit iterū tēplumdeſtructum ⁊ ciuitas ⁊ ppl̓s captiuatꝰ ſb̓ Tito ⁊ Ueſpaſianō īperatoribꝰ. ⁊ a pͥma afflictōne fuerunt liberati filij iſrl̓ꝑ cyruꝫ qͥ remiſit captiuitatē danſ licētiā reedificādi tēpluẜm ꝙ hr̄. j. Eſdre. j. A ſecūda ꝑ dariū ſub qͦ ꝯſūmatū ē tēplū ſcd̓m: vt hr̄. j. Eſdre. vj. A tertia ꝑ machabeos: vt pꝫjͣ. ⁊. ij. macha. A qͣrta expectāt liberari ꝑ regē meſſiā: Sediſtud dcm̄ d̓ficit ī duobꝰ. Unū ē: qꝛ ſuppōit falſū .ſ. chriſtūventurū: ⁊ ꝙ debeat t̓minari iſta captiuitaſ iudeoꝝ q̄ vſqꝫ
ad finē mūdi durabit: ẜm ꝙ dr̄ Amos. ij. Suꝑ tribꝰ ſceleribꝰ iuda ⁊ ſuꝑ qͣrtū non ꝯuertam: quod ſic exponit̉vno mō ꝙ lꝫ ſcelera tria ꝓpt̓ q̄ incurrerūt tres pͥmas aflictiōes fuerūt eis remiſſa ꝙͣtum ad hͦ ꝙ liberarent̉: nōtn̄ qͣrtū ſcelus: qd̓ fuit vēditio ⁊ occiſio chriſti ꝓpt̓ queſūt ī hac captiuiuitate: r̄mittetureis: ſic ꝙ ab iſtacaptiuitate liberētur. Scd̓m eſt ꝙdicit ppl̓m iſraelgrauit afflictuꝫ aregno ꝑſaruꝫ qd̓nō ē verū: qꝛ illd̓regnū remiſit captiuitatē babylonie: vt dcm̄ eſt etꝑmiſit filios iſrl̓habitare in terraſua pacifice ⁊ vti legibꝰ ſuis: Nec illd̓ īpedimētū reedificatōis tēpli fuit a regibꝰ ꝑſaꝝ: vt dic̄ Ra. ſa. ſuꝑ pͥmumEſdre: ſꝫ a ſamaritanis qͥbꝰ fuit ꝯceſſū ꝙ n̄ ꝑmitterēt ciuitatꝭ reedificatōeꝫ et ſb̓ hͦ p̄textu ꝓhibuerūt reedificatōem tēpli pl̓ꝰ faciētes ꝙͣ eis mandatuꝫ fuerat a regeUn̄ ⁊ pꝰ ea ꝯſūmatū ē tēplū ſb̓ dario r̄ge ꝑſarū. Et exīcurſu pͥmi Eſdre ⁊ neemie apꝑet ꝙ regnū illud tractauit iudeos ſatꝭ hūane: ꝓpt̓ qd̓ dr̄ Ezechi .j. ꝙ illd̓ regnūd̓ſignat̉ ꝑ faciē hoīs: qꝛ illud regnū ſatꝭ hūane filioſ iſrl̓tractauit. Sequēº igit̉ dc̄ꝫ ra. ſa. ī ꝑte dimittēdū ē regnūromanoꝝ ⁊ regnū ꝑſaꝝ rōibꝰ p̄dcīs: ⁊ loco ip̄orū ē accipiēdū regnū aſſyrioꝝ: qꝛ captiuauit regnū iſrl̓ tꝑe oſeevt hr̄. iiij. reg. xviij. Et regnū egyptioꝝ qd̓ afflixit r̄gnūiuda tꝑe ioathā quē pharao nechao vinctū miſit ī egyptū īponēſ t̓re t̓butū magnū: vt hr̄. iiij. reg. xxiij. Et ſicttiū r̄gnū ē babylonioꝝ: ⁊ qͣrtū grecoꝝ: igit̉ ẜꝫ iſtā ſnīaꝫdauid p̄uidēſ qͣtuor afflictōeſ p̄dcāſ ſibi ſuccedentes facqͣtuor qōeſ: petēſ ⁊ d̓ſiderāſ eaſ t̓mīari. d. ī ꝑſōa ppl̓i iſrl̓a ¶ Uſqꝫ qͦ ⁊cͣl .ſ. ī ppl̓o meo mihi ſucceſſuro ꝑmitteˢ eūaffligi ab aſſyrijs. b ¶ In finē .i. tā diu. vr̄ enī afflicto ꝙnūꝙͣ debeat tmīari ſua afflictꝰ. c ¶ Uſqꝫ qͦ auertꝭ ⁊cͣ/ tadiu dimitte̓ᵇ ppl̓ꝫ meū ī egyptioꝝ ẜuitute. d ¶ Quādiu⁊cͣꝭ. tractāſ ⁊ ꝯſiderāſ quo poſſi libeari a captiuitate babylōica. ⁊ loqͥt̉ dauid ī ꝑſōa ieſu filij ioſedech ⁊ corobabel filij ſalathiel: qͥ freq̄nt̓ meditabat̉ ⁊ deū d̓p̄cabāt̉ decaptītatꝭ hꝰ r̄ditu ⁊ dn̄ſ exaudiuit eoſ: qꝛ fc̄s ē ſb̓ eoꝝ ducatū: vt hr̄. j. Eſ. e ¶ Dolorē ⁊cͣꝭ. .i. oī die qꝛ d̓ d̓ſtructōeciuitatꝭ hierl̓ꝫ ⁊ tēpli dolebāt qͣſi ꝯtinue. ¶ Uſqꝫ qͦ ⁊cͣl.i. anthiochꝰ qͥ ꝑ ſuꝑbiā ita fuit eleuatꝰ vt videret̉ ſibi ꝙhēret pelagus ad iter agendū ⁊ terrā ad nauigādū ꝓpt̓mentis elatōem: vt dr̄. ij. macha. vt. g ¶ Suꝑ me. qꝛppl̓ꝫ iſrl̓ afflixit ⁊ nimis ſuppeditauit: ⁊ iō ꝓph̓a ſb̓dith ¶ Reſpice. oculo tue miſericordie. ¶ ¶ Et exaudi meliberādo a tāta tribulatōe. k ¶ Dn̄e. ꝑ oīuꝫ gubernatōem. l¶ Deꝰ. ꝑ creatōeꝫ. m ¶ Meus. ꝑ veꝝ cultū⁊ fidē. n ¶ Illumina ⁊cͣj. lumīe ꝯſolatōis tue. o¶ Nevnꝙͣ ⁊cͣ. Imorte mortal̓ culpe: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ī mortē gehennefractꝰ īpatiētia ⁊ deſꝑatōe ſb̓ tāta tribulatōe. p ¶ Neqn⁊cͣl. i. diabolꝰ. q ¶ Preualui ⁊cͣ qd̓ ꝯtīgit qn̄ aliqͣꝫ deūcit a moͣte cl̓pe ī mortē gehēne. r ¶ Qui tribulāt ⁊cͣ. achͦ .n. ſēnacherib ⁊ pharao ⁊ nabuchodonoſor t̓blauertfilioſ iſrl̓ ut trāſferrēt eos de t̓ra ſua: vn̄ ⁊ ſennacharibꝰtrāſtulit filioſ iſrl̓ ī aſſyrioſ: nabuchodonoſor tres tribī babylonē: ⁊ pharao ioathā ī egyptū: ut ſupra dc̄m ē.Sil̓r athiochꝰ tribulauit iudeos: ut face̓t eos trāſire adgentilem ritum. s ¶ Ego autem ⁊cͣꝭ non in iuſticiamea. t ¶ Speraui. ab iſti) tribulatōibꝰ libēari: iō ſb̓dit.