pſalmoꝝ
palpebre eiꝰ īterrogāt filioſhoīnū. ¶ Domiꝰ īterrogatiuſtū ēt īp̄ium: ꝗ aūt diligitiniquitatē odit aīam ſua. IPlue̓t ſuꝑ pctōreſ laq̄os/ignis et ſulphur ⁊ ſpūs ꝓcellaꝝ ꝑs calicꝭ eoꝝ l. Qm̄iu̓ſtꝰ dn̄s ⁊ iuſticias dilexit)equitatem vidit vultꝰ eiuſ.¶ Ad victoriā ſuꝑ octauācaticum dauid L.XI.AAluū me fac dn̄e qm̄de̓fec̄ ſcūs: ſqm̄ diminute ſūt ꝟitates lā filijs hominuꝫ. Uāna locuti ſuntvnuſꝗſqꝫ ad ꝓximū ſuū:labiā doloſa ī corde ⁊ corde locuti ſt̓. ¶ Diſꝑdāt dn̄s
vniu̓ſa labia doloſa: l⁊ lingu̓ā magniloquā. Qui dixerūt: linguā nr̄am magnificabimꝰ: Ilabia nr̄a a nob̓ſūt: lquis nr̄ dn̄s ē? Propter miſeriā īopū/ et gemitum pauperuꝫ: nunc exurgam dicit dominus. Pōnam in ſalutari: fiducialiter agam in eo. ¶ Eloquiadn̄i elo̓ꝗa caſta: argentuꝫigne examīatū: lꝓbatū terre purgatū ſeptuplū. Tu̓dn̄e ẜuabiſ noſſet cuſtodies nos: a generatōe hac/ īet̓nū. In circuitu īpij ābulāt: lẜm altitudineꝫ tuā ml̓tiplicaſti filios hominum
m ¶ Palpebre eiꝰ ⁊cͣ. l. i. ſcrutant̉ actꝰ ⁊ cogitōnes eoꝝn ¶ Dn̄s īterrogat iuſtū. ad remūerādū. o ¶ Et īpiū.ad puniēdū tēporibꝰ tn̄ debitꝭ. p ¶ Qui āt ⁊cͣ. qꝛ ꝑ hͦducet̉ ad gehēnā. In trāſlatōe hiero. iuxta hebraicū hr̄ſic: Dn̄s iuſtū ꝓbat .i. approbat. impiū āt ⁊ diligētē iniqͥtatem odit aīaeiꝰ .ſ. dei: p̄paransei penā ꝓ ſuis iniqͥtatibꝰ: iō ſb̓dit̉:q ¶ Pluet ⁊cͣ. Iqꝛfrequent̓ ſb̓ito etīprouiſe moriunt̉qͣſi capti laqueo.r ¶ Ignis ⁊ ⁊cͣ. Iqꝛī gehēna ē tāta pena ꝙ v̓bis nō poteſt bene exprimi¶ ¶ Qm̄ iuſt ⁊cͣ. Iſic̄ oē aīal diligitſil̓e ſib. tquitatem ⁊cͣ. adremunerandū ſic̄videt iniqͥtatē adpuniēdū: vt dc̄ꝫ ē¶ Plal. XI.Aluumme facdn̄e ⁊cͣ.Huic p̄ſ. p̄ponittitulꝰ tal̓ ī hebreoAd victoriā ſuꝑoctauā cāticū dauid. Et h̓ accipit̉ octaua ꝓ inſtrumētoocto cordarū ī qͦ cātabat̉ illud cāticū: ſic̄ dcm̄ fuit ſuprap̄ſ. vj. Iſtū āt p̄ſ. dauid fecit qn̄ fugiēs de ceila ſaluatusfuit cū viris ſuis de ꝓditōe hītatoꝝ ceile: qͥ tractauerātde ꝓditōe eiꝰ ī manu ſaul̓: ut hērent fauorē eiꝰ: reddēteſipſi dauid ⁊ viris eiꝰ malū ꝓ bono: qꝛ ſaluauerat eos d̓philiſteis: vt hr̄. j. Reg. xxiij. dicit igit̉: a ¶ Saluū mefac dn̄e ⁊cͣ. d̓ ciuitate ceile. b ¶ Qm̄ ⁊cͣ. ſopeꝝ ⁊ v̓bo.rū. c ¶ Afilijs hoīuꝫ .i. ab hitatoribꝰ ceile: qͥ dicunt̉ h̓filij hoīum: ⁊ nō dei: ⁊ iō dr̄: d ¶ Uana ⁊cͣ. mutuo ſeexhortātes ⁊ occulte ad ꝓdēdū dauid ī fauorē regꝭ ſaul̓e ¶ Labia doloſa. ſupple hn̄t viri ceile. f ¶ In corde⁊cͣ. qꝛ in v̓bis ſuis p̄tēdebāt ipſi dauid fidelitatē: ⁊ īterſe ꝯͣriū tractabāt. g ¶ Diſꝑdat ⁊cͣ. I. i. labia ceiletarū.h ¶ Et līguā magniloquā ⁊cͣ. qꝛ erāt ꝓtēdēteſ v̓biſ ip̄idauid ꝙ fecēat magna ꝓ eo. vel: h ¶ Liguā magniloquā. qꝛ ciues ceile dicebat ſe face̓ magnū ꝓ rege ſaule: utſic hērēt eiꝰ gr̄aꝫ: ſi traderēt ei dauid: vn̄ ſb̓dit̉: i ¶ Quidixerūt .i. int̓ ſe tractauerūt. k ¶ Linguā ⁊cͣ. qꝛ ꝓdendo dauid magna ꝓ ſaule faciem: ⁊ ſic hēbimꝰ oportunitatē magna petēdi ab eo. l ¶ Labia ⁊cͣ. j. i. v̓ba q̄ tractamꝰ ꝯͣ dauid ꝓcedūt a nobis: ⁊ nō ex alioꝝ ſuggeſtiōe⁊ ſic erūt magis placita corā rege: ⁊ qͥ eſſēt illa v̓ba ſubdit: m ¶ Quis nr̄ dn̄s ē? ſic .n. dicebāt: Quis dubitatqui ſaul ſit dn̄s nr̄: ⁊ nō dauid: ⁊ iō dēmꝰ ei fauere: ſꝫ rōnō valet: qꝛ rō erat ꝯͣ deū ⁊ iuſticiā. n ¶ Propt̓ miſeriā. Hic ꝯſequent̓ ponit̉ ipſiꝰ dei ꝓtectio circa dauid: cūdr̄ ī ꝑſona eiꝰ n ¶ Propt̓ ⁊cͣ. j.ſ. dauid ⁊ viroꝝ eiꝰ: q̄mi̓tas miſerias ſuſtinebat tanꝙͣ fugitiui ⁊ depauperatio ¶ Nūc exurgā. ad eos ꝓtegēdū a dcā ꝓditōe. p ¶ Pona in ſalutari .i. in ephot: vbi dn̄s dedit rn̄ſum ſalutisipſi dauid petēti. j. Reg. xxiij. Si tradēt me viri ceile: eteos qͥ mecū ſūt ī manu ſaulis: ⁊ dixit dn̄s: tradēt. Et ſb̓dit̉ Nūciatū ē ſaul ꝙ fuge̓t dauid d̓ ceila: ⁊ ſaluatꝰ eſſꝫq ¶ Fiducialit̓ ⁊cͣ. j. i. in dauid. ad hͦ enī ſaluauit deꝰ da
uid: vt populus per eum ꝓtegeretur: ⁊ fiducialiter ageret.r ¶ Aloquia domini. que locutus eſt ad abiathar reuelando ꝓditōem habitatoꝝ ceile. s ¶ Eloquia caſta. ſine macula falſitatis. t ¶ Argentū ⁊cͣ. hoc addit̉ ad expͥmendūcertitudineꝫ veritatis ī verbis diuinis: ideo ſubdit dauid:v ¶ Tu domīe ⁊cͣ. I.ſ. ꝓtegendo cōtra p̨̄dictā ꝓditōeꝫ. x ¶ Etcuſtodies ⁊cͣ. I. i. hītatoribus ceile ⁊ a ſaulea ¶ In eternū. qꝛ nōpermittes noſ cade̓ inmanibꝰ eoꝝ. b ¶ Incircuitu ⁊cͣ. I. i. habitatōeſ ceile: ⁊ ip̄e ſaulqͥ querebant dauid ⁊viros eius deceptiōibꝰ īuoluere. ¶ Scd̓ꝫaltitudinem tuā .i. ẜꝫaltitudinē conſilij tuiqd̓ eſt incōp̄henſibiled ¶ Multiplicaſti filios hominum. ideſtſaul doech: ⁊ alioſ eorum complices: ⁊ ceile habitatores ī meaperſecutione ad exercitium patientie mee⁊ meritum vite future. ¶ Poſſet autemiſte pſalmus exponimoraliter de quolibet viro iuſto in perſecutionibus poſio contra queꝫ parantur machinationes fieri: Ques tamētotum conuertit ad meritum ſue patientie: ⁊ ipſe eſt ſperāsab omnibus liberari auxilio diuine gratie: ſed pertranſeouia de facili poteſt littera ad hanc ſententiaꝫ applicari.In pſal. xj. Saluum me fac. vbi dicitur in poſtilla.uic pſalmo premittitur talis titulus.¶ Additio.Ittera huius pſalmi nō proprie adaptatur hiſtorie dauid fugientis de ceila: prout poſtil. exponittum quia in titulo de hoc non fit mentio ſicut inalijs pſalmis: vbi de caſibus ſingularibus: qui ipſi dauidꝯtigerūt tractat̉: ſicut in p̄ſ. iij. vbi p̄mittit̉ in ti. pſalmi p̄sdauid: cū fugeret ab abſalon filio ſuo. ſimilit̓ ī pſal. hoc incuius ti. ponitur: ad victoriā p̄s dauid: quādo vēit doechidumeus: ⁊ nunciauit ſauli ⁊cͣ. ⁊ in p̄ſ. cxlj. in cuius tituloponitur eruditio dauid cum eſſet in ſpelunca: ⁊ ſic de multis alijs: tum quia verba pſalmi manifeſte videntur loquigeneraliter quaſi de toto mundo: vel ſaltem de generatione contemperanea: cum qua ipſe dauid conuerſabatur: inqua licet forte eſſent multi probi viri ⁊ veraces: quia tamēꝓ maiori ꝑte deficiebāt: ⁊ denoīatōes ẜꝫ ph̓ꝫ fiūt a maioriīccirco dicebat: Diminute ſt̓ v̓itates a filijſ hoīuꝫ. ⁊ hꝰ mōi:Un̄ meliꝰ vr̄ dicēdū ẜꝫ glo. q̄ ī hͦ loco ſic dic̄: vidēs ſcūs virml̓tiplicatā vanitatē hꝰ ſecl̓i: exclamat ꝓ magnitudīe ꝑicl̓i⁊ ait: Saluum me fac deus. ⁊ infra: Quoniam defecit ſanctus .i. non inuenit̉ ſanctus in hoc mundo: vbi tot mali ſt̓:⁊ hec opinio fuit in helia quando dixit: Domine relictusſum ego ſolus. Hec in glo. ẜm quam gloſam bipartitus eſtpſalmus. nam in pͥma ꝑte pſalmiſta petit a ꝑuerſitate ſecl̓iſaluari. in ſcd̓a on̄dit quomō cōtra huiuſmodi mala ſecl̓ioportebat deū exurgere ad remediandū. ſcd̓a: ibi Prot̓ miſeriā īopū ⁊cͣ. Prima ꝑs facilit̓ ē applicabil̓ ad ꝓpoſitū eomodo quo exponit̉ in poſtilla hoc mutato ſcꝫ ꝙ illa q̄ referunt̉ ad viros ceile tm̄: referant̉ qͣſi ī vniuerſo mō p̄dicto.