pſalmoꝝ
ꝙ diuina ꝓuidētia n̄ ſe extēdit ad iſta īferiora: ſꝫ tm̄ adſuꝑiora: ī qͦꝝ ꝑſona dr̄ iob. xxij. Circa cardīes celi ꝑābulat nec nr̄a ꝯſiderat. v ¶ Dn̄e dn̄s nr̄ ⁊cͣ. Hic ī fine p̄ſreſumit dauid pͥmū v̓ſuꝫ ſic̄ ī cātilenis fieri ſolet: ꝙ ī fine reiterat̉ pͥncipiū: ⁊ iō exponat̉ ſic̄ pͥus. ¶ Moraliterāt poſſꝫ expōi p̄siſte qͥ ē de chriſtocapite: vt viſū eſtde qͦlibet fideli qͥnē mēbꝝ chriſti: qͥꝑ v̓tutē hūilitatꝭ⁊ patiētie ꝑ diuinā v̓tuteꝫ ſb̓limat̉ ad coronam gl̓ie: adquā ⁊ nos ꝑducat. ¶ In pſal. viij. Dn̄e dn̄s nr̄.Ic pſal. ſatis bn̄ expo ¶ Additio.nit̉ in poſtilla exceptꝭ paucis: ī qͥbꝰ videt̉ aliqd̓vlteriꝰ addendū. pͥmū ē: qꝛ cuꝫ dicit Admirabile ē nomē tuū in vniuerſa t̓ra. innuit nobis ꝙ nomenchriſti de qͦ agit̉ nō in iudea tm̄ erat publicādū admirabile ſic̄ nomē dei tꝑe ve. teſta. de qͦ in p̄ſ. Notꝰ ī iudea deus: ⁊ in iſrl̓ magnū nomē eiꝰ. ſꝫ ēt ī vniuerſa t̓ra: qd̓ factū fuit ꝑ apl̓os qͥbus iniūctū fuit actuū .j. ca. Eritꝭ mihi teſtes in iudea ⁊ ſamaria: vſqꝫ ad extremū t̓re: qd̓ etfecerūt: qꝛ in oēm t̓raꝫ exiuit ſonus eoꝝ. Secundū ē qͥacū dicit: Eleuata ē magnificētia ⁊cͣ. intelligit̉ magnificētia ꝓpͥe de hūanitate chriſti. nā ẜm ph̓m in. iiij. ethico.ꝑtinet ad magnificū p̄parare ꝯuenientē hītatōeꝫ. Conſtat āt ꝓut dr̄ ad coloc̄. ij. ca. ꝙ in chriſto hītat oīs plenitudo diuinitatꝭ. ⁊ hͦ ē qd̓ dicit glo. in hͦ loco: Magnificētia tua .i. filiꝰ tuꝰ deꝰ hō. Eleuata ē. de t̓rena hūilitateSuꝑ celos. ⁊ ſic magnificētia dei ī hͦ loco ē ip̄e chriſtusTertiū ē ꝙ cū dicit̉: Ex ore īfantiū ⁊ lactētium ꝑfeciſtilaudē. lꝫ in hͦ ꝙ dicitꝭ Ex ore īfātiū. intelligant̉ pueri ī tēplo: vt ipſe allegat Matth̓. xxj. tn̄ hͦ qd̓ dic̄ lactētiū. nōꝓpͥe applicat̉ ip̄is pueris: qͥ iā trāſcēderāt etatē lactētiūvt de ſe pꝫ: ſꝫ hꝫ ītelligi de ſimplicibꝰ fidē catholicā tꝑeapl̓oꝝ recipiētibꝰ: de qͥbꝰ. jͣ. pe. ij. Quaſi mō geniti īfantes lac ꝯcupiſcite. ⁊ .jͣ. corith̓. iij. Lac potū dedi vobis: n̄eſcā. Un̄ ſic̄ ī pueris ſeu in īfātibꝰ laus dei vr̄ ꝓceſſiſſe aſpūſcō linguas eoꝝ mouēte: ꝓut dr̄ ī poſtilla: ſic ī lactētibꝰ qͥ lꝫ vſū rōnis hn̄tes: nō tn̄ altā doctrinaꝫ ꝓpt̓ ſimplicitatē ſuā caꝑe poſſēt: laus dei ſeu ꝯfeſſio fidei vr̄ ꝓcedere a ſpūſcō mētes eoꝝ illumināte: ⁊ ſic ex ore vtrorūqꝫ laus ꝑficit̉ ī corde .ſ. ⁊ ī ore: qꝛ corde credit̉ ad iuſtitiā. oris āt ꝯfeſſio fit ad ſalutē. ad Ro. x. cā. Quartū ēqꝛ cū dicit: Celos tuos oꝑa digitoꝝ tuoꝝ. intelligendūē d̓ empyreo: qd̓ ē celū ſpūale. ⁊ iō dr̄: Oꝑa digitoꝝ tuoruꝫ: qd̓ denotat oꝑis ſubtilitatē. celi aūt ſiderei: qꝛ corporei ſūt nō dicunt̉ oꝑa digitoꝝ: ſꝫ potiꝰ oꝑa manuumiuxta illud: Oꝑa manuū tuaꝝ ſūt celi. Quintū q̄rendū ē cū pſal. dicit: Lunā ⁊ ſtellas q̄ tu fūdaſti. cur p̄termiſit face̓ mentōem de ſole: qͥ maxīe pͥncipalior ē int̓ ſidera: vnde ⁊ ī ſcripturꝭ ſacris ſꝑ eis p̄fert̉: ⁊ de eo fit pͥncipalis mētio: vt ī pͥſ. ſolē ī pt̄ātem diei: ⁊ lunā ⁊ ſtellasin ptāteꝫ noctꝭ: ⁊ ſic de ml̓tis alijs. Ad qd̓ dicendū ꝙ inhͦ loco pſal. loqͥt̉ d̓ celo empyreo: vt dcm̄ ē: in qͦ ꝑ lunādeſignat̉ vniuerſalis eccl̓ia: ꝓut in glo. ⁊ ſic ꝑ ſtellas debent ītelligi ſingule bt̄oꝝ ꝑſone tā angelice̓ ꝙ hūane: ſꝫquā ꝯſideratōem chriſtꝰ deſignari dꝫ ꝑ ſolē: qͥ ē verꝰ ſoliuſtitie: iuxta illud malachie vlt. ca. Oriet̉ vobis timētibꝰ nomē meū ſol iuſticie ⁊cͣ. qͥ qͥdē ſol ē magnificentiadei ſuꝑ celos: vt dr̄ in pͥº v̓ſu hꝰ p̄ſ. iccirco de ſole nō fac̄hͦ cū luna ⁊ ſtellis mētōeꝫ: q̄ tm̄ in celo empyreo ſūt nōſupra celos ſic̄ ſol: qͥ ē magnificētia dei: vn̄ ⁊ rōnabilit̓admirat̉ vidēs excellētiā hꝰ mōi lune ⁊ ſtellaꝝ: Quid ēhō ꝙ memor es eiꝰ. Sextū aduertendū ē ꝙ hic pſal. nōtabilit̓ ⁊ ꝓpͥe correſpōdet aucͣti apl̓i: ad phil̓. ij. ꝑ poſtil
latorē allegate .ſ. Propt̓ qd̓ ⁊ deꝰ exaltauit illū ⁊cͣ. pͥmo qͥaſicut ibi hr̄ ꝙ ꝑ meritū hūilitatis paſſionis chriſti eiꝰ hūanitas fuit exaltata intm̄ ꝙ dedit ei nomē qd̓ ē ſuꝑōe nom̄⁊cͣ. pari forma pſal. cū p̄miſit ī ti. Uictori ſuꝑ torcularibꝰqd̓ paſſionē denotat ſubdit: Quā admirabile ē nomē tuū⁊cͣ. Huic ēt qd̓ dicit apl̓s: Propt̓ qd̓ ⁊ deꝰ exaltauit illū. correſpōdet pſalmiſta dicēs: Exaltata eſt magnificētia tua ⁊cͣ.Sil̓r huic qd̓ dicit apl̓s: Dedit illi nomē qd̓ ē ſuꝑōe nomēcorreſpōdet pſal. dicēs: Quā admirabile ē nomē tuū. Huic ēt qd̓ dicit apl̓s: In noīe ieſu om̄e genu flectat̉ celeſtium:correſpōdet pſal. dicēs: Ques ⁊ boues ⁊cͣ. Huic āt qd̓ dic̄Infernoꝝ: correſpōdet pſal. dicēs: Piſces maris qͥ ꝑambulant ſemitas marꝭ. lꝫ .n. tra ſit īfimū elemētū tn̄ ẜm modūloquēdi ſacre ſcripture maria dicūt̉ eē ſubtꝰ t̓ram: eo ꝙ flumina fluūt cōit̓ v̓ſus mare. vn̄ legit̉: Quia ip̄e ſuꝑ mariafūdauit eā. Huic āt qd̓ dicit apl̓s: Et oīs līgua cōfiteat̉ ⁊cͣ.correſpōdet pſal. dicēs: Ex ore īfātiū ⁊ lactentiū ⁊cͣ. in qͦ cōp̄hēdit oēm liuguā .ſ. corporalē ⁊ mētalē mō ſupradcō. Septimū pſalmiſta in vltiº vſu reſumit pͥmū v̓ſuꝫ: p̄termittenꝰtn̄ id qd̓ dixerat: Eleuata ē ſuꝑ me magnificētia: ⁊ ſic pōtītelligi nomē dei ī hoc vltiº v̓ſu ſūptū de diuinitate tm̄ ꝓutin glo. ad phil̓. ij. nā nomē diuinitatꝭ cepit cognoſci in vniuerſa t̓ra ꝑ exaltatōem chriſti: ſic̄ ī īfirmitate paſſionis dr̄eſſe exinanita. ¶ In eodē pſal. viij. vbi dr̄ in poſtilla hec ſyllaba ha q̄ p̄ponit̉ huic vocabulo guitit.Ec ſyllaba hā iuxta verā ⁊ cōem ¶ Additio.Ihebraice lingue grāmaticā nec ē articulare accuſatiui nec alicuiꝰ alteriꝰ caſus: qꝛ īdifferent̉ p̄ponit̉cuilibet caſui. qd̓ ſic pꝫ. nā vbi hēmꝰ gen̄. j. Terra at̄ erat īanis ⁊ vacua. ī qͦ loco t̓ra ē manifeſte noīatī caſus: ibi p̄ponit̉ hec ſyllaba ha: vt ibidē pꝫ. ſil̓r in eodē ca. vbi dr̄: Cogregatōeſqꝫ aqͣrū appellauit maria. in qͦ loco li aquarū ē gͣticaſus: ibi ēt p̄ponit̉ huic dictōi aquarū hec ſyllaba ha. ſil̓rgen̄. ij. ca. vbi trāſlatio nr̄a hꝫ: Precepitqꝫ ei dicēs: ī hebraico hr̄: Precepitqꝫ hōi dicēs: qd̓ idē ē in ſnīa cū ibidē de homine loquit̉: in qͣ loco huic dictōi hōi q̄ ē manifeſte datiuicaſus preponit̉ hec ſyllaba ha. fil̓r gen̄. j. vbi dr̄: Diuiſitqꝫaqͣs q̄ erat ſb̓ firmamēto: huic dictōi aqͣs q̄ ē manifeſte accuſati caſus p̄ponit̉ hec ſyllaba ha: vt ibidē pꝫ. ſil̓r Deut̓.xxxij. vbi dr̄. Audite celi qͥ loqͣr. ī qͦ loco li celi eſt vocat ī caſus: vt ē manifeſtuꝫ eidē p̄ponit̉ hec ſyllaba ha. ſil̓r gen̄. ij.vbi dr̄: Cōpleuitqꝫ deꝰ die ſeptiº. vbi li ſeptīo eſt manifeſteablatī caſus: p̄ponit̉ ei hec ſyllaba ha. ⁊ ſic in alijs ꝙͣplurimis ⁊ īnūabilibus locis. Ex quibꝰ pꝫ ꝙ hec ſyllaba ha nō ēin hebreo articulare accuſatī nec alicuiꝰ alteriꝰ caſus: vt dc̄ꝫeſt: vn̄ apꝑet ꝙ hͦ hūit poſtillator ab aliqͦ minꝰ ſufficienterdocto in gramatica hebraice lingue. Sꝫ vidēdū ē qͥd ſignificet hec ſyllaba ha in hebraica līgua: cū alicui dictōiʳ p̄ponat̉. Ad qd̓ ſciendū ꝙ cū noīa cōia ſeu appellatīa ī ꝓpoſitionibꝰ ꝓponūt̉ ſine ſigno vniuerſali ītelligunt̉ īdifferent ꝓqͦcūqꝫ vno qd̓ illo noīe poſſꝫ appellari: vt cū dr̄: mgr̄ venitītelligit̉ indr̄nt̓ d̓ qͦcūqꝫ qͥ mgr̄ dr̄: ⁊ ad verificādū talē ꝓpoſitōem ſufficit ꝙ vnꝰ mgr̄ veīt qͥcūqꝫ ſit ille. ſꝫ cōtingit ſepeꝙ int̓ ml̓tos mgr̄os qͥ ꝯueniūt in aliqͣ ſocietate ſeu collegioſit aliqͥs mgr̄ notior: vtputa de qͦ frequētiꝰ fit ẜmo ī tali ſocietate vel collegio ꝙͣ de ceterꝭ mgr̄is ꝓpt̓ aliquā p̄eminentiā officij: vl̓ alicuiꝰ ſingl̓aritatꝭ ad mgr̄m ꝑtinētis: in qͦ caſu in hebraica lingua cū dr̄: mgr̄ veīt ſine additōe: ītelligit̉de qͦcūqꝫ īdifferent ſic̄ in līgua latina fit cōit̓: ſꝫ cū addit̉ inhebreo hec ſyllaba ha huic dictōi mgr̄: tūc nō verificat̉ niſi de illo mgro notiori mō p̄dcō vt dcm̄ ē: ita ꝙ exn̄tibusmultꝭ mgr̄is in eodē collegio qͦꝝ vnꝰ eſſet notior rōne p̄dcāfalſū eſſet dice̓: mgr̄ venit: cū additōe hꝰ ſyllabe ha: niſi illeille mgr̄ qͥ ſingl̓arit mō p̄dcō det̓minat̉ veniſſꝫ. ⁊ īde ē q̄d āregl̓a gramatical̓ in lingua hebraica ꝙ nūꝙͣ nomī ꝓpͥo fitadditio illiꝰ ſyllabe ha: lꝫ et ꝓpria noīa varient̉ per caſus.
bb 4