Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

igͦrabā īterrogabāt me. qd̓ expōit̉ ad lr̄aꝫ: ꝓponebātꝯͣ me mala qͦꝝ n̄era mihi ꝯſciꝰ: vt poſtillator exponitibidē īfra. ſeqͥt̉ ī titulo: quā cecinit dn̄o offereº ſibi īnocētiā ſuā: vt deꝰ ꝯuertet maledictōꝫ ſemei ī bn̄dictō: vt. ij. reg. ca. allegato. Forte reſpiciet dn̄s afflictiōeꝫmeā reddet mihi bonū maledictōe hac hodiernaEt ſeqͥt̉ ī titulo ſuꝑ v̓ba ethiopis .i. ſemei ſic erat d̓nigratꝰ ī vita vt eēt dignꝰ noīe ꝓpͥo vocari. vn̄ abiſaiī p̄dcō ca. canē vocabat dicēs: qͣre maledic̄ canis iſtedn̄o meo regi ⁊cͣ. vn̄ notant̓ dr̄ ī titl̓o ſuꝑ v̓ba ethiopis ſuꝑ fcā. nāͣ lꝫ p̄dcūs ſemei mittebat lapides ꝯͣ dauid ꝯͣ ſeruos eiꝰ: ſpargebat t̓rā aduerſus ī magnātumeliā: vt hēt̉. ij. reg. c. ſupradcō. dauid tāꝙͣ magnaīmꝰ tn̄ curabat de ſcīs ſuis ſꝫ potiꝰ de īfamia quā ſibipeſſime īponebat: ſuꝑ v̓ba ethiopis cecinit dn̄o. Exſic maͣ pͥncipal̓ hꝰ pſalmi ſupradcā v̓ba illiꝰ ethiopis .ſ. ſemei fūdat̉: lꝫ ea alijs ad quodāmō ꝑtinētibꝰ tractet̉. Circa quā maͣꝫ decē facit. Priº .n. dauid petit ſuaꝫliberatōeꝫ ab abſalō a ꝓtuc fugiebat ꝙͣ ēt a ſemer a ꝯſāguītate ſaul̓ quā ēt ꝓtunc rōnabilit timebat exſubito īcurſu ipſiꝰ ſemei. vn̄ dic̄: Saluū me fac̄ ex oībꝰꝑſequētibꝰ me. ſub ſigno vl̓i: vt cōp̄hēdat ꝑſecutoreſ exꝑte abſalō ex ꝑte ſaul. Et qꝛ iſte due ꝑſecutōes irruerēt ſuꝑ dauid ſubito qͣſi ex īprouiſo: iccirco dicebatNeqn̄ rapiat ut leo aīaꝫ meā ⁊cͣ. q. d. iſti ꝑſequētes īſidioſe repēte vt leo me raꝑe ſine ſpe redēptōis ītēdūtScd̓o allegat ſuā īnocētiā de culpa p̄dcā ſibi malicioſeīpoſita dicēs: Dn̄e deꝰ meꝰ ſi feci iſtud qd̓ mihi īpōit iſteethiops .ſ. ꝓcuraſſē mortē ſaul̓. ſi ē iniqͥtas ī manibꝰmeis. vt p̄ter illa mihi īpoſita aliqn̄ malū eiꝰ ꝓcuraſſēSi reddidi retribuētibꝰ mihi mala decidā merito ab iimicꝭ meis īanis. totū iſtd̓ exponat̉ ſic̄ ī poſtilla vſqꝫ ibiin puluerē deducat. Tertio petit vīdicta ex diuīa iuſtitia. d. Exurge dn̄e ī ira tua ⁊cͣ. Quarto qꝛ ethiops ille.ſ. ſemei volebat p̄tēde̓ dauid īuaſiſſꝫ regnū qͣſi tyrānice vl̓ ītruſiue dice̓ᵉ: qm̄ īuaſiſti r̄gnū eo: vt ſupra allegatū ē: iccirco petit ſtabilitatē regni ſui qd̓ legitie habuerat. ex īſtitutōe dīna ſamuelē. vn̄ dic̄: Exurgedn̄e ī p̄cepto qd̓ mādaſti. ī ꝯfirmatōe regni mei qd̓ex p̄cepto tuo habui. qꝛ regnū hūit ēt ex electiōe ſeuꝯſtitutōe hūana ꝯformaº ſe dine īſtitutōi. vn̄ dic̄: ſynagoga ppl̓oꝝ circūdabit te qꝛ ppl̓i ꝯgregati .ſ. ī ebrō inhierl̓m ſequēº mādatū dei ip̄ꝫ dauid r̄ceperūt ī regē: vtī. ij. reg. v. c. Quīto petit hꝰ mōi iuſticia ꝯͣ aduēſarioſuos notabiliꝰ fie̓t ꝓpt̓ hāc īfamiā ſibi malicioſe īpoſitāvn̄ dr̄: Et ꝓpt̓ hāc ī altū regrede̓ .i. ꝓpt̓ hāc malidictiōꝫmihi malicioſe ī tꝑe mee ꝑſecutōis īpoſitā ī altū regredere: ē altiꝰ on̄denº potētiā iuſticie tue iudicanº ppl̓osaduerſātiū. vn̄ dic̄. Dn̄s iudicat ppl̓os. liberādo ipſūdauid iuſtū īnocētē. vn̄ dic̄: Iudica me dn̄e ẜm iuſticiam meā ẜm īnocētiā meā ſuꝑ me. vbi iuſticiā allegatꝙͣtū ad verū ius qd̓ hēbat ī regno vt dc̄ꝫ ē. īnocētiā v̓oꝙͣtū ad eiꝰ īmūitatē a pctō p̄dco ſibi falſe īpoſito. Sexqꝛ dauid pꝰ mortē ſaul ſibi maiori ꝑte adherētiumcredide̓at ſe libe̓atū ab illa ꝑſecutōe: videbatex ea ꝑte adhuc īſurge̓ ꝯͣ tribulatōes ꝯtumelias: iccirco petebat a deo illa p̄ſecutio neqͥſſima ex totot̓mīaret̉. vn̄ dicebat: Cōſūmet̉ .i. t̓minet̉ ſeu finiat̉: neqͥtia pctōꝝ .i. ſaul ſuoꝝ ſatellitū ſic̄ ātea manu armata q̄rebāt occide̓: ſic īiuriāº ſeu blaſphemaº ip̄ꝫꝑſeq̄bant̉: neqͥtia ſic t̓minata deꝰ ſcrutās corda renes dirigeret iuſtū .ſ. ipſū dauid: vn̄ dic̄: Et diriges iuſtū ſcrutas corda renes deꝰ. qͥdē directō ſibi debebetur ex dīna iuſticia ꝓpt̓ rectitudineꝫ cordis quā hebatcirca p̄dcā. vn̄ ſubdit: Iuſtū adiutoriū meū a dn̄o ſaluos facit rectos corde .i. adiutoriū meū qd̓ peto a dn̄o

pſalmo. vij. Domine deꝰ in te ſperani. Additio.Itulꝰ illiꝰ pſalmi bn̄ exponit̉ ī poſtilla nec ꝯn̄srecte aſſignat̉ pͥncipal̓ maͣ eiꝰ. Ad qd̓ ſcienduꝫ lꝫhoc nomē chuſi appellatiue ſumat̉ ꝓut ſignificat ethiope ẜm tranſlatiōeꝫ hiero. ēt ethiops ī hoc locoītelligat̉ aliqͦ hoīe denigrato in fama moribꝰ: tn̄ dꝫītelligi de ſaul. manifeſtū ē tāta fuit hūilitas dauid nūꝙͣ legit̉ vocaſſe ſaul niſi noīe ꝓpͥo vel noīe regio: velchriſtū dn̄i ī abſētia ꝙͣ ī pn̄tia: ſolū in vita vt pꝫ ī ꝙͣplurimis locꝭ pͥmi reguꝫ: ſꝫ ēt poſt mortē ſepe vocauit euꝫchriſtū dn̄i: ut pꝫ in. ij. reg. j. ca. Sil̓r ī ceterꝭ titulis pſalmo ī qͥbꝰ fit mētio de ſaul ſꝑ vocat noīe ꝓpͥo ſine aliquaignominioſa apppellatōe: vt pꝫ ī pſalmo īcipit: Diligaꝫte dn̄e. in ſpalmo: Miſerere mei deꝰ miſere̓ mei. ī pſalmo: Eripe me īimicꝭ meis deꝰ meꝰ. ī alijs. vt. ſuis locꝭpatebit. In qͦꝝ ꝓprijs titul̓ fit exp̄ſſa mētio ſaul ſub ꝓpͥonoīe ſine tali cognoīatiōe. Poſtillator ēt dixit īfra pſalmoxvj. ſupra illud v̓bū. Ut non loquat̉ os meū oꝑa hoīuꝫ.dauid relaxauit os ſuū irreuerent̉ ſaul loquēdo ſꝫ magis reuerent̉. vide rōnabilit̓ dcm̄ ſingularit nominaſſꝫ ſic vituperoſe. Preterea dice dauid fuit culpabil̓ ignorātiā craſſā ī morte ſacerdotū videt̉ rōnabile. Tu qꝛ ipſemꝫ poſtillator excuſat dauid ab hꝰ mōi pctōvt .j. reg. xxij. Tu qꝛ nullo dauid nec aliqͥs aliꝰ bōetis debuiſſꝫ p̄ſumere ſaul tātā crudelitatē exercuiſſꝫ ī ſacerdotes penitꝰ igͦrabāt īimicitias ītrīſecꝰ: erāt int̓ ſaul dauid: hoc ſciebāt illa v̓a achimelech dixit ſauli .ſ. Quis in oībꝰ ſeruis tuis ſic̄ dauid fidel̓ gener regꝭgl̓ioſus ī domo tua ⁊cͣ. ꝓut ī p̄dcō ca. qꝛ legit̉ ī librisregū nec paral̓. dauid petiuiſſꝫ veniā ab hoc pctō ſic̄ſueuit pete̓ ab alijs ipſū cōmiſſis. Nec aliqͥs ꝓph̓a ex ꝑtedei legit̉ ipſū arguere de hoc pctō ſic̄ de alijs. Nec ēt ī hocpſal. fecit mētiōꝫ pete hꝰ moī veniā. Qd̓ āt allegat poſtilator. d. dauid cogͦuit cl̓pā ſuā dicēs ad abiathar: Egoſū reꝰ aīarū oīuꝫ pr̄is tui ⁊cͣ. valet. qꝛ dicit greg. ī ca.ad eiꝰ. v. diſ. bonarū mētiū ē ibi timere culpā vbi culpamīme reꝑit̉. qꝛ talia v̓ba dauid ītelligi debēt dcā eſſead ꝯſolatōꝫ maiorē ſecuritatē abiathar: vt firmit̓ dauidcrederet ſibi magꝭ obligatū. Pret̓ea poſito dauid eētculpabil̓ ī occiſiōe ſacerdotū: circa hoc maͣ pſalmi verſaret̉ tn̄ lr̄a videt̉ recte apropari iſti caſui. Dicit .n. dauid ī pͥma allegatōe quā ſua liberatōe facit in hoc pſal.Dn̄e deꝰ meꝰ ſi feci iſto̓ ſi ē iniqͥtas ī manibꝰ meis ⁊cͣ. Sꝫſtat ẜm poſtillatorē ipſe dauid erat īnocēs ī hoc peccato ſꝫ potiꝰ culpabil̓. quo īprecabat̉ maledictōeꝫ ſi eſſetculpabil̓ dicēs: ꝑſeqͣt̉ inimicꝰ aīaꝫ mea ⁊cͣ. Ex qͥbꝰ v̓bis manifeſte apꝑet ipſe erat inimicꝰ ab hoc ſibi ab aduerſario ī hoc ioco īponebat qd̓ pōt ꝯuenire p̄dcō caſui ꝓutpōit̉ a poſtillatore. Et circa titulū hꝰ pſal. ſequeº tn̄ſlatōꝫhiero. tāꝙͣ verā: alit̓ vr̄ dicēdū .ſ. ethiops iſte ē ſemei filiꝰgemī cognatōe ſaul: fugiēte dauid ab abſalō egreſſꝰē ad maledicēdū dauid mittēdū lapideſ ꝯͣ dicēs: Egredere vir ſaguinū vir belial: reddidit tibi dn̄s vniuerſuꝫſāguinē domꝰ ſaul: qm̄ īuaſiſti regnū eo: vt hēt̉. ij. Reg.xvj. c. vn̄ pꝫ ſemei ille volebat īponere dauid fuiſſetculpabil̓ ī ſāguīe ſaul: eo ſucceſſiſſꝫ ſibi ī regnū: ex dauid ſētit ſe valde afflictū. Un̄ circūſtatibꝰ dicebat: Si fortereſpiciat dn̄s afflictōeꝫ meā: ꝓut ī eodē ca. Et ne tanta ſuaīiuria neqͥſſima īpunita remanerꝫ dauid p̄cepit ſalomonitꝑe mortꝭ ſue vt īterfice̓t ſemei: vt hēt̉. iij. reg. ij. c. vbi ſic dr̄Hēs qͦꝫ apud te ſemei filiū gemī maledixit mihi maledictōe peſſima qn̄ ibā ad caſtra ⁊cͣ. Et ſeqͥt̉. Deduceſqꝫ canoſeiꝰ ſāguīe ad īfernū. Huic igit̉ hiſtorie ꝓpͥe reducit̉ ſēſuslr̄alis tituli hꝰ pſalmi .ſ. ſic: Pro igͦrātia dauid. ē cl̓pa īponebat̉ dauid morte ſaul cuiꝰ culpe nullo erat ſibi ꝯſciꝰ: ſic pēitꝰ igͦrabat eo ītell̓r illd̓ pſal. xxxiiij