pſalmoꝝ
⁊ ꝯculcēt ī terra uitā meā⁊ gloriā meā in pulueremdeducat. Exurge dn̄e ī iratua: ⁊ ēxaltare ī finibus inimicorū meoꝝ. EEt exurgedn̄e deꝰ meꝰ in p̄cepto qd̓mādaſti: ⁊ ſyna̓goga populoꝝ circūdabit te. Et ꝓpte̓r hāc ī altū regredere:dn̄s iudicat popl̓oſ. Iudidica me dn̄e ſcd̓m iuſticiāmeā: ⁊ ſcd̓ꝫ īnocētiā meaꝫſuꝑ me. Cōſūme̓t̉ neꝗͣtiapctōruꝫ: ⁊ dirigēs iuſtum:ſcrutās corda ⁊ renes deꝰ.Iuſtū adiutoriū meū a domīo: lꝗ ſaluos facit rectos
corde. Deꝰ iudex iuſtꝰ fortis ⁊ patiēs: nu̓nꝗd iraſcit̉ꝑ ſingl̓os dies. MNiſi ꝯu̓erſi fueritis glādiū ſuū vibrabit: arcū ſuū tētēdit ⁊ parauit illū. Et ī eo parauit vaſa mortis: Iſagittas ſuas ardētibꝰ effecit. Ecce ꝑturitiiuſticiā: cōcepit dolorē: ⁊peperit iniꝗtateꝫ. Cacū aperuit ⁊ effodit eū: ⁊ īciditin foueā quā fecit. Cōuertetur dolor eiꝰ ī caput eiuſ: ⁊in uertice ipſiꝰ iniꝗtas eiusdeſcēdet. Confiebor dn̄oſcd̓ꝫ iuſticiā eiꝰ: ⁊ pſallamnomini domini altiſſimi.
predictis. q ¶ Et ꝯprehendat. ita ꝙ nō poſſuꝫ effugere. r ¶ Et conculcet ⁊cͣ. me occidendo ita ꝙ cadauermeū ꝯculcetur ab homībus ⁊ beſtijs. s ¶ Et gloriammeā .i. gloriam regni iſrl̓ mihi a deo ꝓmiſſam per ſamuelem. t ¶ In puluereꝫ deducat. per cadaueris meiincineratiōem.v ¶ Exurge domine. Hic ꝯn̄ter allegat rōnem ſue liberationis ex ꝑtediuine iuſticie dicens: v ¶ Exurge dn̄e in ira tuai. ī effectu iuſticietue ꝑ vindictā.x ¶ Et exaltāe ⁊cͣ)tuam iuſticiā on̄dendo. y ¶ Exurge dn̄e deꝰ meꝰ⁊cͣꝭ. i. ſicut tu mādaſti iudicibꝰ facere vindictaꝫ demal̓: ita faciaſ tuvindictā de meisꝑſecutoribꝰ: quianō habeo iudicēin t̓ra ad quē poſſim recurrere: eoꝙ me ꝑſequit̉ rexterre. z ¶ Et ſynagoga ⁊cͣ. Hic īcipit verſus: ⁊ ē ſenſus: ꝯgregatio populoꝝ circūdabit te .ſ. circa templū: in quo eſt hītatiotua orando ꝓ vindicta iuſticie fiēda ꝯͣ gentiles eos ꝑſequētes: ideo ſubdit̉: a ¶ Et ꝓpter hanc ⁊cͣ. I. i. ꝓpteriuſticiam faciēdaꝫ ⁊ oſtendēdaꝫ de ſuꝑnis ꝓcede. dicit̉enī deꝰ quodāmodo ꝓcedere ī altū qn̄ effectuꝫ ſue potētie on̄dit qui pͥus nō apꝑebat. b ¶ Dn̄s iudicat populos. dicūtur aūt hic ppl̓i iudeoꝝ aduerſarij: de quibus fuerūt viri frequēter vindicati diuinitꝰ ꝓpter or̄onem eoꝝ deuotam: ſicut pꝫ in libris regū: ⁊ in libris ioſue et iudicū: et iō dauid ꝯſil̓iter petit vindicari nō zelovindicte: ſed amore iuſticie dicēs: c ¶ Iudica me ⁊cͣ. I⁊ pꝫ ſnīa ex dictis. d ¶ Cōſūmetur. Hic ꝯn̄ter ꝓpterſuā liberationē allegat ꝑſequētiuꝫ maliciā. d. Cōſūmetur neqͥtia. in trāſlatione hiero. iuxta hebre. habet̉: Cōſumet̉. ⁊ in idē redit .i. termīetur: et ī hebreo habet̉: finiatur. e ¶ Peccatorū .i. ſaul ⁊ ſuoꝝ ſatellituꝫ me neqͥter occidere q̄rentiuꝫ: ⁊ iſta neqͥtia fuit termīata ꝙͣtumad effectuꝫ qn̄ dauid timēs incidere ī manu ſaulis fugitad terrā philiſtinorū: ẜm ꝙ dicit̉. i. Reg. xxvij. ⁊ nūciatum ē ſaul ꝙ fugiſſet dauid in geth: ⁊ nō addidit vltraūt qͣreret deſꝑans ſe poſſe capere eū. f ¶ Et diriges iuſtuꝫ .ſ. me ſeruum tuū. g ¶ Scrutās corda ⁊ renes deus .i. tu deus facies p̄dicta qui es: g ¶ Scrutans corda .i. clare videns cogitatiōes. h ¶ Et renes .i. delectatiōes q̄ ꝑ renes deſignant̉: eo ꝙ deiectatiōes venereoꝝque ſūt magis vehemētes vigent in renibꝰ viroꝝ: ẜmꝙ dicit gregꝭ. homel̓. xxxij. qꝛ viris luxuria ī lumbis ſitfeminis ī vmbilico: teſtat̉ dn̄s qui de diabolo ad bt̄m̄iob loqͥtur: dicēs virtus eiꝰ in lubis eius: ⁊ fortitudo illius in vmbilico vētris eius. Uidebat enim deus clarecogitatiōes iniqͣs ſaulis q̄rentis occidere īnocēteꝫ: ⁊ delectatiōes eius malas: eo ꝙ aſſuetus malis delectabat̉ īeis: ẜm ꝙ dicit̉ ꝓuer. ij. de talibꝰ: Qui letant̉ cuꝫ malefecerint ⁊ exultat in rebꝰ peſſimis. Et cogitatōes dauidrectas ⁊ eiꝰ delectatiōes bonas: ꝓpt̓ qd̓ dignum erat vt
a deo dirige̓t̉ ⁊ adiuuaret̉: iō ſubdit̉: i ¶ Iuſtū adiutoriū⁊cͣ. ⁊ patet lr̄a ex dictꝭ. k ¶ Deꝰ ludex iuſtꝰ. reddēs iuſtꝭ ⁊iniqͥs ẜm ſuā iuſticiam ⁊ iniqͥtatem ꝑpetratā. l¶ Fortisqꝛ nullus pōt īpedire eius volūtatem. m ¶ Et patiēs. qꝛnō ſtatim punit iniqͥtateꝫ ꝑpetratā ſed expectat dans tp̄uspenitētie: iō ſubdit̉:n ¶ Nūqͥd ⁊cͣꝭ. i. nūqͥdinfert vindictā ſtatiꝫcuꝫ aliqͥs ꝯmittit contra eū offenſā. q. d. n̄ſed expectat tp̄us debitum dās penitētielocū: ſed qꝛ qn̄ peccatoreſ hac dei patiētiaabutunt̉: grauiꝰ puniuntur: ideo ſubdit̉o ¶ Niſi ꝯuerſi fueritis. tu ſaul ⁊ ſatelliteſtui a malis veſtris.¶ Sladiuꝫ ſuum vibrabit. ad vos ꝑforādū: qd̓ fuit impletū īmōte gelbōe vbi ſaulirruit ſuꝑ gladiū ſuūqui dicit̉ hic gladiusdn̄i: ex hoc ꝙ illud factū fuit ex ordīe diuine iuſticie inquātumfuit penale. q ¶ Arcum ſuū tetēdit ⁊cͣ.qꝛ ibidem ſaul fuit vulneratꝰ a ſagittarijs: vt habet̉. i. Reg.vlti. quoꝝ arcus dicūt̉ arcꝰ dn̄i: eo ꝙ ordīe ſue iuſticie fuitſic vulneratꝰ: ⁊ nō ſolū ſaul fuit ſic mortuꝰ ſꝫ ēt compliceseius. r ¶ Et ī eo ⁊cͣꝭ. i. īſtrumēta mortifera: qꝛ ī hebreo inſtrumēta cuiuſlibꝫ artis dicūt̉ vaſa: ⁊ iō on̄dens q̄ ſint iſtavaſa ſubdit: s ¶ Sagittas ⁊cͣ. ſagitte .n. ille quaꝝ ferra igniunt̉ an̄qͣ ꝓijciatur grauiꝰ nocēt: ꝓpter qd̓ talibꝰ ſagittisaliqn̄ v̓tūt̉ in bellis maxīe ꝯtra obſeſſos. ſagitte aūt philiſtinorū q̄ dicunt̉ ſagitte dei rōne p̄dicta fuerūt valde grauesſauli ⁊ ſuis ꝯplicibus: ⁊ iō ſagittis ardentibꝰ ꝯꝑant̉: cā autēhuiꝰ nocumēti ſb̓ditur: cū dicit̉: t ¶ Ecte ꝑturit ⁊cͣ. hiceſt ordo p̄poſterꝰ: qꝛ ꝯceptio p̄cedit ꝑturitiōem: ſaul aūt pͥmo ꝯcepit doloreꝫ ex inuidia ꝯtra dauid dolēs ꝙ plus ꝓbitas dauid laudaret̉ cū cantaret̉ ī choris ꝑcuſſit ſaul mille⁊ dauid decē milia: vt habet̉. i. Reg. xviij. ꝑturijt aūt īiuſticiam qn̄ dolore inuidie īualeſcēte qui ſil̓is ē dolori mulieris ꝑturientis filiā ſuā dedit ipſi dauid vt eū faceret rueregladio philiſtinorū: ita ꝙ ſub ſimulatiōe amicitie q̄rebateum īterficere: ẜm ꝙ habet̉. i. Reg. xviij. peꝑit aūt iniqͥtatem qn̄ aꝑte ⁊ manifeſte voluit eū int̓ficere: vt hr̄. i. Re. xix.tūc eniꝫ manifeſte apꝑuit malicia ſua que pͥus latebat ī ip̄ſius corde: ſicut ī ꝑtu apparꝫ fetus qͥ pͥus latebat ī ventre.v ¶ Lacū aperuit ⁊cͣ. qꝛ ſaul q̄ſiuit occiſionē dauid ꝑ philiſteos: vt dictū ē: ⁊ ipſe incidit in hoc malū: qꝛ ab eis occiſfuit: iō ſubdit̉: x ¶ Cōuerteret̉ dolor eiꝰ .i. malū qd̓ ex dolore īuidie ꝯcepit ꝯͣ me conuertet̉ ſuꝑ eū: ⁊ pꝫ littera ex dictꝭ⁊ pꝫ etiā ex dictis ꝙ dauid hic ꝓphetando p̄dixit mortemſaulis ⁊ modū et eiꝰ cam. y ¶ Lōfitebor dn̄o. Hic vltimoin fine pſal. ꝯuertit ſe dauid ad laudeꝫ dei de ſua liberatiōea ꝑſecutiōe aulis ẜm ordinē diuine iuſticie: ⁊ pꝫ lr̄a. Moraliter aūt poſſet exponi p̄s. iſte vt ſit oratio cuiuſlꝫ poſitiin afflictione corporali ex ꝑſecutiōe īiuſta: vel in afflictioneſpūali ex tētatiōe demonum maligna: petētis dīnitus liberari allegando ſuam innocētiam ⁊ ꝑſecutorum maliciam⁊ pertranſeo: tum quia ad hoc poteſt littera de facili applicari ẜm p̄dicta: tū qꝛ ſicut p̄dixi intēdo īſiſtere ſenſui lr̄ali.
bb 2