Liber
uehementer omnes inimici mei: conuertantur et erubeſcāt ualde uelociter.Pro ignorantia dauid qn̄cecinit dn̄o ſuꝑ v̓ba ethiopis filij gemini. ¶ Ps. VII.Ominē de̓us mēus ītē ſperaui: ſaluum mefac ex oībus ꝑſequentibusme ⁊ libera me. Ne̓qn̄ ra
piat ut leo aīam me̓a: dumnon eſt qui redimat: nequequi ſaluuꝫ faciat. DDomiēdeꝰ meus ſi fēci iſtud: ſi e̓ſtiniquitas in manibus meis. Si reddidi retribuētibus mihi mala: decidammerito ab inimicis meis īanis. Perſequat̉ inimicaīam meā ⁊ cōprehēdat:
demonū qn̄ vidēt peccatorē reſurgere ⁊ deū ſibi placatūpropter cām dictā. y ¶ Cōuertant̉. non conuerſione penitentie que nō cadit ī demonibꝰ: ſꝫ cōuerſione erubeſcentieretrocedēdo a me a deo exaudito ẜm multitudinē ſue mīeideo ſubdit̉: z ¶ Et erubeſcāt valde velociter. qͥa diuinagr̄a ī inſtāti īfundit̉:⁊ per hoc diabolicaīſtātia ꝯfuſa cito repellit̉ ¶ Iſte autē p̄spoteſt exponi moraliter de quolibꝫ peccatore veracit̉ penitēte: ⁊ īplorāte diuinā mīaꝫ ꝓ ſua liberatiōe a culpa cōmiſſa⁊ pena īcurſa: ⁊ poſtloga ⁊ deuotā orōeꝫprobabilit̓ ſe eſtimata dn̄o exauditū ꝑ datā ſibi diuītꝰ internācōſolatioēꝫ: propterquod iſte p̄s. int̓ ſeptē pſalmos penitētiales ē pͥmꝰ: ſed hācexpoſitionē nō ītendo ꝓſeqͥ: tū qꝛ de facili ad hoc pōt littera applicari: tū qͥa doctores noſtri hāc expoſitionē ⁊ conſimiles nō folū ſufficient̓: ſꝫ etiā ſufficiētiſſime tractauerūt⁊ in ſcriptis multipliciter reliquerunt.¶ Pſal. VII.Omine deꝰ meus in te ſꝑaui ⁊cͣ. Huic pſal. p̄ponit̉d talis titulus ī hebreo. Ignorātia dauid qua cecinitdn̄o ſuꝑ v̓ba chus filij gemini Ad cuiꝰ ītellectū ſciēdū ꝙ chus hic accipit̉ ꝓ chuſi: qd̓ eſt nomē ꝓprium ⁊ appellatiuū ¶ Et ẜm hoc eſt hic duplex expoſitio hꝰ tituli ⁊pſalmi. Prima ē ꝓut chuſi ē nom ꝓpͥuꝫ cuiuſdā hoīs qͥ fuit amicꝰ ip̄ius dauid: vt habet̉. ij. Reg. xv. qͥ ad īſtātiā dauid iūxit ſe ficte cū abſalon vt īpediret cōſiliū achitophel:⁊ ſignificaret ip̄i dauid ea que tractarent̉ ꝯͣ eū ī cōſilio abſalon: qd̓ fec̄. ij. Reg. xvij. ⁊ iō qn̄ d̓d̓ audiuit ꝙ achitopheld̓derat ꝯſiliū ꝙ ip̄e cū. xij. milibꝰ bellatoꝝ ꝑſeq̄ret̉ dauid īcāpeſtribꝰ anꝙͣ poſſet ingredi aliqd̓ fortaliciū: ⁊ ad ſuggeſtionē chuſi in āguſtia poſitꝰ diſponeret ſe ad tranſeundumiordanē ut eſſet ī loco tutiori: ne forte fieret ꝯſilium achitophel ꝯͣ eū fecit hūc pſal. petēs a dn̄o ab illo ꝑiculo liberariEt ad hāc ſentētiā ſatis cōcordat lr̄a pſal. ſed littera titulividet̉ diſcordare cū dr̄: Ignorātia dauid quā cecinit ⁊cͣ. qꝛẜm oēs expoſitores ignorātia accipit̉ hic pro peccato ignorantie qd̓ ꝯmittit̉ ex ignorātia craſſa q̄ non excuſat a totoꝑſecutio aūt quā ſuſtinuit dauid ab abſalō ⁊ achitopheleiꝰ cōſiliario fuit ei inflicta ꝓpter adulteriū ꝯmiſſum cūberſabee ⁊ homicidium vrie: ẜm ꝙ p̄dixit ei nathan proph̓a. ij. Reg. xij. Hec dicit dn̄s: Ecce ego ſuſcitabo ſuper temalū d̓ domo tua ⁊cͣ. Dicta vero peccata nō fuerūt ꝯmiſſa ꝑ ignorātiā ſꝫ ex certa ſciētia ut patet. ij. Reg. xj. Itē qͥachuſi p̄dictꝰ nō videt̉ fuiſſe d̓ ſtirpe gemini: tū qꝛ uocat̉ arachites. ij. Re. xv. tū qꝛ nō ē veriſil̓e ꝙ d̓d̓ feciſſet ſibi amicūfamiliarē ⁊ cōſiliariū hominē de ſtirpe gemini de qͣ fueratſaul eius ꝑſecutor. E iō ē alia expoſitio quā ſeqͥtur ra. ſa. ⁊ionathan filiꝰ oziel ī trāſlatōne caldaica: ꝙ chus ſiue chuſi ē hic nom̄ appellatiuū ⁊ ſignificat ethiopē. Et hoc idē ſētit hiero. qͥ in trāſlatōe ſua iuxta hebre. huic pſalmo p̄mittit talē ti. Pro ignoratōe dauid qͥ cecinit dn̄o ſuꝑ v̓ba ethioꝑis filij gemini. Et uocat̉ hic ethiops ip̄e ſaul: eo ꝙ fuitdenigratꝰ ī fama ⁊ moribus ꝓ iniqua ꝑſecutione dauid: ⁊horrēda occiſiōe ſacerdotū nobe ī odiu d̓d̓: vt hēt̉. .j. re. xxijcuiꝰ occiſiōis d̓d̓ fuit culpabilis ꝑ ignorantiā craſſaꝫ: eo ꝙpn̄te doech idumeo petiuit panes ⁊ gladiū ab achimelechſacerdote: vn̄ qn̄ abiathar filiꝰ achimelech fugit ad dauidnunciādo ei mortē pr̄is ſui ⁊ alioꝝ ſacerdotū: vt habetur
j. reg. xxij. Dauid culpā ſuā recognoſcēs dixit ad abiathar: ego ſū reus oīm animaꝝ pr̄is tui: ⁊ cām hꝰ aſſignans dixit: ſciebā. n. i. ſcire poterā ⁊ debebā ī illa dieꝙ cū ibi eſſet doech idumeus ꝓcul dubio ānunciaretſauli: ⁊ ideo dauid fec̄ hūc pſal. orādo dn̄m vt remitteret̉ ſibi dc̄ꝫ ignorātie peccatū: itaꝙ ꝓpt̓ hoc nō traderet̉ ī manꝰ ſaulis ⁊ aliorū ip̄mꝑſequētiū: ⁊ ẜmhoc ſēſus hꝰ ti. ē:Ignorātia dauid.i. cl̓pa ignorātiedauid p̄dcā: quācecinit dn̄o .i. ꝓpter quā r̄mittēdācecinit dn̄o huncpſal. Super v̓baethiopiſ .i. ꝓpterv̓ba ſauliſ dn̄igrati ī fama ⁊ moribꝰ. Filij gemini. quia ſaul fuit de ſtirpegemini: vt hr̄ .j. regū ix. Per v̓ba aūt iſta ſaulis ītelligit̉p̄ceptum eiꝰ quo p̄cepit doech idumeo int̓ficere ſacerdotes dn̄i: ⁊ ciuitatē eoꝝ ꝑcutere in ore gladij: uiros ⁊mulieres ꝑuulos ⁊ lactates: vt hēt̉ .j. reg. xxij. Ad iſtūaūt ītellectū vadit titulꝰ hiero. ī trāſlatiōe iuxta hebr̄.⁊ pꝫ ex dictis. Aliū etiā pſal. fecit dauid ꝯͣ maliciā ip̄iꝰdoech: vt videbit̉. jͣ. Dn̄e deꝰ meꝰ ⁊cͣ. Igit̉ ẜm ſnīaꝫ p̄dictā quā tenēt hebrei. ⁊ hiero. idē uidet̉ ſentire ex titulopſal. Pſalmꝰ iſte ī duas ꝑtes diuidit̉. qͥa pͥmo dd̓ petitſuā liberaōeꝫ ibi dn̄e deꝰ: ſcd̓o ad hoc allegat ml̓tiplicēratiōeꝫ ibi: Dn̄e deꝰ meꝰ. Circa pͥmū dic̄ ſic: a ¶ Dn̄e.ꝑ oīum generalē gubernatōeꝫ. b ¶ Deꝰ. ꝑ creatiōem.¶ ¶ Meꝰ. ꝑ ſpālē cultū ⁊ d̓uotōꝫ. d ¶ In te ſꝑaui .ſ. d̓ tuapietate ꝯfidēs plꝰ ꝙͣ d̓ mea eqͥtate ¶ Saluū me fac ⁊c̄a ſaule ⁊ ſuis ꝯplicibꝰ me ꝑſequētibꝰ ꝓtegēdo. f ¶ Etlibera me. ab ip̄is aſſecurādo. g ¶ Neqn̄ rapiat ut leocrud̓liſſimꝰ. h ¶ Aīaꝫ meā ꝑ occaſionē a corꝑe ſeꝑādoi ¶ Dū nō eſt ⁊cͣj. ex horrēda .n. occaſiōe ſacerdotū ꝓpi̓qd̓ d̓d̓ ip̄e ſciebat ꝙ ſi caderet ī māu ſaul̓ nll̓o p̄cio poſſꝫ r̄dimi nec ꝑ hūanā potētiā ſaluari eo ꝙ ſaul tenebatpotētiā regni. k ¶ Dn̄e deꝰ. Hic ꝯn̄t̉ d̓d̓ ꝓ ſua liberatōe allegat triplice rōneꝫ. pͥma accipit̉ ex ſua īnocentia.ſcd̓a ex dīna iuſticia ibi: Exurge dn̄e. ttia ex ꝑſeq̄ntiuꝫneqͥtia ibi: Cōſūet̉ neqͥtia pc̄oꝝ. Circa pͥmū dd̓ allegatſua īnocētiā imp̄cādo ſibi malū ſi ī ip̄o ſit ꝯͣriū. d.Dn̄e deꝰ meꝰ. expōat̉ ſic̄ pͥꝰ. ¶ Si feci iſtd̓. d̓ p̄terito .ſ.ꝙ q̄ſieriꝫ mortē ſaul̓ ꝓut ſibi ab eo ⁊ detractoribꝰ īponebat̉: vn̄ dixit ei d̓d̓. jͣ. reg. xxiiij. qͣre audis v̓ba hoīumloq̄ntiū d̓d̓ q̄rit malū aduerſū te ⁊cͣ. m ¶ Si ē iniqͥtas⁊cͣ. qͥrēs face̓ de fut̉o qd̓ mihi īponit̉ vt dc̄m̄ ē. n ¶ Sireddidi ⁊cͣ. hoc ē ſi ꝑſeqn̄tibꝰ me reddidi malū ꝓ maloqd̓ pꝫ ex hoc ꝙ ſaul ꝑſeqn̄do dd̓ bis cecidit ī manꝰ eiꝰita ꝙ potuit eū occide̓: ut hr̄. j. reg. xxvj. ⁊ xxiiij. ⁊ tn̄ dauid ei peꝑcit. o ¶ Decidā .i. ſine v̓tute: ita ꝙ nō poſſiꝫme ab eis aliqͣl̓r d̓fēdere. ⁊ ẜꝫ hāc lrāꝫ d̓d̓ ip̄cat̉ ſibi malū pene niſi fuerit īnocēs a p̄dcīs. In hebreo āt ⁊ ī tralatōe hiero. iuxta hebr̄. ſic hēt̉: Si reddidi r̄tribuētibꝰmihi malū: et dimiſi hoſtes meos vacuos. ſpoliādoſaulē ⁊ hoīes ſuoſ bonis ſuis: īmo haſtā ſaul̓ ⁊ cyphūaq̄ q̄ acceꝑat ī tētorio ſaul̓ ī certū ſignū ꝙ poterat eūoccide̓ r̄ſtituit: vt hēt̉. jͣ. reg. xxvj. ⁊ ẜꝫ iſtā lr̄aꝫ q̄ v̓ior vr̄ī fine hꝰ v̓ſꝰ: Si reddidi ⁊cͣ. d̓d̓ nō imp̄cat̉ ſibi malū ſedallegat īnocētiā ſuā: ſꝫ ī pͥncipio v̓ſꝰ ſeqn̄tis īcipit hocd̓p̄cari. d. p ¶ Perſeqͣt̉ ⁊cͣ .i. meip̄ꝫ niſi fueriꝫ innoces a