pſalmoꝝ
Uictori in pſalmis p̄s Dauid ſuꝑ octauā. C.VI.Omine̓ ne ī furoretuo arguaſ me: Ineqꝫ ī ira tua coripiasme. Miſere̓re mei dn̄e qm̄īfirmus ſum: Iſana me domīe: qm̄ cōturbata ſūt oſſamea: Et aīa mea turbata ēualde: Iſed tu dn̄e uſqꝫ quoCōuertere domīe ēt eripeanimā meam: ſaluū me facꝓpter miſericordiā tuam.Quōniā nō ē in morte qui
memor ſit tui: ī inferno aūtꝗs cōfitebit̉ tibi. Laboraui ī gemitu meo: lauabo ꝑſingulas noctes lectu meulachrymis meiſſtratu meūrigabo. Turbatꝰ ē a furore oculus meꝰ: īue̓teraui inter oēs īimicos meos. Diſcēdite a me oēs ꝗ oꝑamī īiquitate: quoniā exaudiuitdn̄s uoce fletus mei. Exaudiuit dn̄s depcatiōꝫ meā:dn̄s orōneꝫ meā ſuſcepit.Erubeſcant ⁊ conturbent̉
Omine ne in furore. Huic pſalmo preponiturtalis titulus in hebreo: ¶ Ad uictoriā in organis ſuper octauam p̄s dauid. Et ſecundumhebre. octaua eſt hic nomen īſtrumenti muſici eo ꝙocto cordas habeat: ſic nomīati. ſic̄ monocorda: queeſt inſtrumentummuſicū ab unitate corde nominatur: ẜm hoc igit̉ſenſus huius tituli eſt: p̄s dauidſuper octauam:ideſt aptus decātari ī inſtrumētotali: Ad victoriam in organis .i.in cātibus eo mōquo cantores conabantur ī canticis unus chorusaliū ſuꝑare: ſicutſupra expoſitū ēin titulo pſalmiiiii. ⁊ ſic organisnō eſt hic nomē īſtrumēti ſed cantꝰ. Et ꝓpt̓ hoc hiero. ī trāſlatōe iuxta hebraicū ꝓ organis traſtulit h̓ ī pſalmis. d. Uictori ī pſalmis p̄s dauidſuꝑ octauā. et pꝫ expō ex his dictis ⁊ ī titulo pſal. qͣrti.Et ſimiliter. Et pꝫ expoſitio tituli qͥ cōiter ponit̉ in bibliis qͥ talis eſt: In finem p̄sdauid pro octaua. quiaꝑ finē hic intelligit̉ ultimū de potētia ī conatu cātorūſicut dictū fuit ſupra titulo qͣrti pſalmi. Igitur ex p̄dictis apparꝫ ꝙ dauid actor fuerit huiꝰ pſal. ſed materiaſeu de quo fecerit nō apparet: ꝓpter qd̓ uarie ⁊ multipliciter exponit̉ apd̓ hebreos ⁊ latinos. ⁊ ꝓpter breuitatē ſectādā vnā expoſitionē accipio q̄ mihi uidet̉ littere rationabilius applicari .ſ. ꝙ dauid fecerit iſtū pſalmū petēs miſericordiā ſuper offenſam diuinā: quā iactāter ⁊ cōtra legē iuſſit populū numerari abſqꝫ datione argēti qd̓ ī tali numeratiōe p̄cipitur dari: Exo. xxx.ca. propter quod gad ꝓpheta de mandato dn̄i dixit eiTriū tibi dat̉ optio ⁊c̄. vt habet̉. ii. Reg. xxiiii. Et ibidē ſubdit̉: Dixit autē d̓d̓ ad gad: coartor vndiqꝫ nimisetc̄. dauid uidebat ſeqͥ pena horribilē ſuꝑ ſe ⁊ populūoccaſiōe ſui. Et ſecūdū hoc iſte pſalmꝰ: qͥa ī duas ꝑtesdiuidit̉: qꝛ pͥmo ponit̉ ip̄ius dauid mirabiliter afflictid̓uota petitio. ſecūdo ip̄ius dei exauditio ibi: Diſcēdite a me. Circa primū dauid pͥmo īplorat diuinā miſericordiā. ſecūdo ad ipſam obtinēdam allegat ſuā penitētiam ibi: Laboraui. Circa pͥmū dic̄ ſic: a ¶ Domīene. ⁊cͣ ideſt ne punias me ſecundū rigorē iuſticie tue:ſed magis ſecundū dulcorē tue miſericordie. ⁊ dic̄ ī furore tuo alludendo ei qd̓ ſcribit̉. ii. Re. xxiiii. de populi numeratione. Et addidit furor dn̄i iraſci cōtra iſraelcōmouitqꝫ dauid dicentē ad ioab: vade numera iſrael⁊ iudā. b ¶ Miſerere etcͣ ex viſionē enī angeli percutientis populum pro numeratione predicta dauidfuit ita territus ꝙ decetero fuit qͣſi lāguidꝰ ītātū ꝙ nōcalefiebat veſtibus: vt habet̉. iii. Reg. i. Et huiꝰ languide frigiditatis vna cā fuit iſte terror: vt dicūt doctoresſicut expoſui. iii. Reg. i. c ¶ Et anima mea ⁊cͣ vidēs.enim angelū cedentem populum occaſione ſui ita fuitturbatꝰ ꝙ dixit ad dominū: Ego ſum qui peccaui. egoſum qͥ inique egi: iſti qͥ oues ſunt qͥd fecerūt: vertat̉ obſecro ira tua ꝯͣ me ⁊ ꝯͣ domū pr̄is mei: vt hr̄ ij. ℟. ult.
d ¶ Sꝫ tu dn̄e uſquequo. ſubitelligitur ſuſtin ebis populi ꝑcuſſionē ⁊ meā afflictionē. Et eſt modꝰ loquēdi decurtatꝰſic̄ homo anxiatus ⁊ territus non ꝓfert ītentionē ſuam cōplete ſed truncat. e ¶ Cōuertere. de rigore iuſticie ad dulcorē mīe. f ¶ Et erip̄e animā meaꝫ. de iſto timore ⁊ afflictione. g ¶ Saluūme fac̄ ꝓpter miſericordiā tuā. nō ꝓpteriuſticiā meā cū iniq̄egerim. Et ad allegationē diuīe miſericordie: ſubdit ꝑͤ modūcauſe: h ¶ Quoniānō ē in mortē .i. poſtmortē: i ¶ Qui memor ſit tui. memoriafructuoſa quātū adeos qͥ decedunt ī peccato mortali: iō ſubdit̉: k ¶ In infernoautem quis ⁊cͣ j .ſ. cōfeſſione laudis diuine. q. d. nullus: eo ꝙī īferno nulla ē redēptio. tīebat .n. dauidne magna ꝑs populiq̄ moriebat̉ ſubito ī illa peſtilētia triū dieꝝ d̓cederet ī peccato mortali: ⁊ ſic dānaret̉: qd̓ erat ei valde lugubre: ſic̄⁊ mors filii ſui abſalon: ꝙͣuis ip̄m ꝑſequeret̉: eo ꝙ probabiliter credebat ip̄m ī peccato mortali deceſſiſſe: ſic̄ dictūfuit. ij. Reg. xviii. l ¶ Laboraui. Hic conſequēter dauidꝓ īpetratiōe diuīe mīe allegat penitētiā ſua de peccato cōmiſſo. d. l ¶ Laboraui in gemitu meo. p̄ āxietate cordisnō potēs cōtinere a gemitu etiā corā hoībus de die in diēqd̓ eſt durū ⁊ laborioſuꝫ maieſtati regie. m ¶ Laliabo ꝑſingl̓as noctes etcͣ. qꝛ d̓ nocte ī ſecreto cubiculi magis erupebat īſignis pnīe ꝑ profluuiū lachrymaꝝ ꝓpter peccatūꝯmiſſū. n ¶ Turbatꝰ eſt a furore oculus meꝰ .i. a dolorecordis. vn̄ ī hebreo ⁊ ī trāſlatione hiero. iuxta hebre. ꝓ furore habet̉ amaritudīe. ex qua ꝓfluebāt lachryme ī tantaabūdātia ꝙ viſus acies caligabat. o ¶ Inueteraui .i. ad īteritū corporis ⁊ aīe ꝓpīquāui: ſecūdū illud hebr̄. viii. qd̓ātiquat̉ ⁊ ſeneſcit ꝓpe īteritū ē. p ¶ Inter īimicos meos .ſ.ſathan ⁊ ſatellites ſuos qͥ me ꝓuocant ad peccatū numeratiōis populi: ſcd̓m ꝙ habet̉. jͣ. ꝑalip̄. xxi. Cōſurrexit aūtſathā ꝯtra iſrl̓ ⁊ īcitauit dauid vt nūeraret iſrael. q ¶ Diſcedite a me. Hec ē ſcd̓a ꝑs pͥncipalis huiꝰ pſalmi ī qͣ ponit̉diuīa exauditio d̓ qͣ certificatus fuit dauid ꝑ v̓bū gad ꝓphete dicentis ſibi d̓ mādato dn̄i ꝙ edificaret altare ī areaornā iebucei ⁊ ſibi ſacrificaret. deꝰ aūt n̄ p̄cipit ſibi offerriſacrificiū ab hoīe niſi placatus erga eū. Scd̓o hoc ītellexitꝑ deſcēſū ignis de celo ſuꝑ holocauſtū ſuū: vt hēt̉ .j. ꝑalip̄.xxj. qͥ deſcēſꝰ ſignū ē diuīe placatiōis ⁊ acceptationis: ſic̄dictū fuit gen̄. iiii. d̓ oblatōe abel. ⁊ .iii. reg. xviii. d̓ oblatōehelie. Nō ē aūt veriſil̓e ꝙ dauid tātū bn̄ficiū trāſierit ſineſpeciali gratiarū actiōe: nec īuenit̉ aliꝰ p̄s dauid ad hoc applicatꝰ: ꝓpter hoc dixi ī pͥncipio huiꝰ pſal. ꝙ ad iſtā ſnīamrōnabilit̓ applicat̉. dic̄ igit̉ dauid: q¶ Diſcēdite a me oēsetcͣ.j. i. tu ſathā ⁊ ſatellites tui qͥ me ꝯcitaſtis ad nūeratiōꝫppl̓i. r ¶ Qm̄ exaudiuit dn̄s vocē fletꝰ mei. ſic̄ .n. d̓mōesīgerūt ſe peccatoribꝰ vt faciāt eos ruere d̓ peccato ī peccatūſic r̄fugiūt qn̄ vidēt peccatorē a deo exauditū ⁊ liberatū qꝛcū ſuꝑbiſſimi ſit abhorrēt ab hoībꝰ duīci ⁊cͣ. ſ¶ Exaudiuit dn̄ſ d̓p̄catōꝫ meā ⁊cͣ. replicatio ē eiuſdē ſnīe ad on̄dēdūmaiorē gratitudīuē diuīe gr̄e ſibi facte. t ¶ Erubeſcāt ⁊cōturbēt̉ ⁊cͣ. reuertit̉ ad expmēdū ⁊ erubeſcētiā ⁊ turbatōꝫ
bb