Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

pſalmoꝝ

Pſalmus dauid cum fugeret a facie abſalon filijſui. III.Ominē quid multiplicati ſunt tribulāt me? ml̓ti īſurgūt aduerſum me. Mu̓lti dicūt aīemeel: nōn ē ſalus ip̄i ī deoeiꝰ l. Tu̓ aūt dn̄e ſuſceptormeus es k gloriā mea exaltans caput meūl. Vocēmea ad dn̄m clamaui: ex

audiuit me de mōte ſāctoſuo l. Ego dormiui ſoporatus ſū: ēt exurrexi quiadn̄s ſuſcepit meI. Non timebo milia ppl̓i circūdantis me: exurge dn̄e ſaluumme fac deus meusl. Quoniaꝫ tu ꝑcuſſiſti oēs aduerſātes mihi ſine cāl: dentespeccatorū cōtriuiſti. Dn̄ieſt ſalus: ſupe̓r populumtuū bn̄dictio tua.

creature accipit̉ trāſūptiue facere qͣliter frequēt̓ ī ſacra ſcriptura terminoꝝ fit trāſūptio. ſicut igit̉ qͥlibet adeo factꝰ pōt dice̓ ꝓprie deū ſuū factorē ſicut redēpto: ita īpropͥe trāſuptiue pōt dicere deū ſuuꝫ patrem.Nec hoc ē ꝯͣ beatū aug. ẜꝫ ipſū trāſūptiue ꝓpoſitiones ſūt v̓e eſſētialit̓ ſꝫ nūcupatiue: ita grāmaticus ebrardus cuꝫde maſculinis poſuiſſet multas acceptiōes illiꝰ noīspat̓ dicēs: Eſt pat̓hic cura: pat̓ ē alius genit̉a. concludit finalit̓: Ac ſū regem vocatipſa creatio pr̄eꝫ:qͣſi velit dice̓: Deus non ē pat̓ creature ꝓprie: ſed dr̄pat̓ quēadmodū xp̄o dicit̉: ouisleo petra ⁊cͣ. ẜꝫAug. ſuꝑ Ioh̓. magis ſunt v̓a ẜm ſil̓itudinē ꝙͣ ẜꝫ ꝓprietatē. Et iſta multiplici acceptiōe pr̄is ſtāte nemo etiaꝫmodici ītellectꝰ errare pot̓it qui ītelligat deꝰ ē pr̄ xp̄irōne generatiōis: hoc ꝓprie: ſꝫ ē pat̓ creat̉e rōne factionis ſꝫ trāſūptiue. Hoc igit̉ qd̓ apl̓us ad hebre. de hocpſalmo allegauit: cui aliqn̄ āgelorū dixit deꝰ: filiꝰ meuses tu: ego hodie genui te. vt pꝫ ex dictis cōcluſiſſetiudeis ẜm motiuum vocale burgen̄. ſꝫ concludit ſcd̓mmotiuū reale poſtil. Nec magiſter ſn̄iaꝝ hanc aucͣtemallegat ī ſēſu vocali quē p̄tēdit burgen̄. ſꝫ ī ſenſu realipoſtil. Et hūc ſenſū iuuat lr̄a ſeqͥtur ī apl̓o: ego ero illi ī patrē ⁊cͣ. vt ſignificet ī diuina generatiōe coexiſtere ſolū pn̄s vt hodie p̄teritū vt genui ſꝫ futuꝝ: qͥaero illi ī pr̄em. Hic aūt cōcurſus oīum dr̄arū tꝑis ēpoſſibilis ī generatiōe dauid: igit̉ de dauid pōt iſteps exponi: qd̓ ē ꝓpoſitū apl̓i poſtil. Pſal. III.Omine qͥd multiplicati ſūt. Iſte ē pͥmus p̄s int̓hn̄tes titulos: vt pꝫ ī hebraico in trāſlationeHiero. iuxta hebraicum. Et ē titulus eiꝰ talis:Pſal. dauid fugeret a facie abſalon filij ſui. In quotitulo apparet actor p̄ſ .ſ. dauid maͣ eiꝰ: qꝛ in illa fugadauid corā dn̄o ſe humiliauit flēs oꝑto capite nudispedibꝰ īcedēs: vt hētur. ij. reg. xv. iniurias ſibi illatasſemel verbis factꝭ patiēt̓ ſuſtinēs: vt hētur ibidē. xv. orauit dn̄m: vt reſpiceret afflictionē ſuā: ītellexit adn̄o ſe exauditū. Et de iſtis fecit hūc p̄ſ. plures alios:vt patebit īfra. Igit̉ diuidit̉ p̄s iſte ī tres ꝑtes: qꝛ primodeſcribit̉ multitudo ꝑſequentiū. ſcd̓o dei aſſiſtētis adiutoriū vel p̄ſidium: ibi Tu aūt dn̄e. Tertio aduerſariorū ext̓miniū: ibi Qm̄ tu ꝑcuſſiſti. Circa pͥmuꝫ dicit:a Dn̄e qͥd multiplicati ſunt ⁊cͣ. qꝛ ſicut dr̄. ij. Reg.xv. Facta ē cōiuratio valida .ſ. ꝯͣ dauid: ppl̓uſqꝫ cōcurrēs augebat̉ abſalon. Et ſubdit̉ ibidē: Uenit nūciꝰde dauid dicēs: Toto corde vniuerſus ppl̓s iſrl̓ ſeqͥturabſalon. b Multi dicunt ⁊cͣꝭ. i. de aīa mea.eſt ⁊cͣꝭ. ad cuiꝰ intellectū ſciendū berſabee vxor vr̄iefuit neptis achitophel: ꝓpter hoc fuit pͥncipalis cōſiliarius abſalon ī rebelliōe ꝯͣ dauid pr̄em ſuū: ad inducendū ppl̓m ad ipſius dauid ꝑſecutionē dicebat dauid erat ipſi deo odioſus ꝓpter adulteriū berſabee homicidiū viri ſui vrie: ppl̓s iſrl̓ cepit vulgarit̓ dicere de dauid: Ei qui furatus ē oueꝫ īterfecit paſtorē

poterit eſſe ſaluatio? qͣſi diceret non. Quē aūt vocabāt berlabee: qꝛ ſic vocatur in parabola nathan ꝓphete. ij. Reg..xij. Paſtorem aūt vocabāt vriā: qui ipſā nutrierat: vt ī ea parabola dr̄: ẜm hoc dicebat dauid: Multi dicūt aīemee: non eſt ſalus ipſi in deo eiꝰ. Sꝫ qꝛ dauid per reuelationeꝫ ītellexit deum reſpexiſſe humiliationem ſuam audiſſeeius orōnem: ſubdit: d Tu aūt dn̄e⁊cͣ j. vbi incipit ſecunda pars in qua deſcribitur aſſiſtentia diuini adiutorij cum dicitur: d Tu autemdn̄e ⁊cͣ) protegēs meī ꝑſecutiōe abſalon.e Gl̓ia mea ⁊cͣꝭ: quiavidit ſe redituruꝫ adgl̓iaꝫ regni ſui exaltationem ſuaꝫ: vndeerat fugitiuus: ideoſubditur: f Uocemea .ſ. cordis oris.g Ad dn̄ꝫ clamaui ⁊cͣlī perſecutione abſalon: exaudiuitme i. de monte ſyon in quo erat tabernaculum ad qd̓ arcadn̄i fuerat reportata de precepto dauid per ſadoch abiathar ſacerdotes: vt hētur. ij. Reg. xv. et ibi fiebant ſacrificia orōnes ipſo dauid. Uel aliter: h De mōte ſācto ſuo.i. de celorū hītaculo. ad hoc .n. fiebant or̄ones ſacrificia īmōte ſyon: vt exaudirētur ī celo: ſic̄ hētur. iij. Reg. ī orōneſalomōis: tu exaudies ī celo ⁊cͣ. i Ego dormiui ⁊cͣꝭ. ſopor aūt in ſacra ſcriptura accipitur magna triſticia. vndegen̄. xlv. dr̄ de iacob fuerat nimis triſtis: continue de ioſeph quē credebat mortuū nūciauerūt ei dicētes: Ioſeph filius tuus viuit: dn̄atur ī tota terra egypti: audito iacobqͣſi de graui ſōno euigilans ⁊cͣ. ſic loqͥtur dauid: Ego dormiui ſoporatus ſuꝫ. qͣſi abſorptꝰ triſticia de afflictioneſua ppl̓i occaſione ſui malicia abſalon filij ſui. k Etexurrexi a tali triſticia. l Quia dn̄s ⁊cͣlī ſua ꝓtectione: ſubdit̉: m timebo ⁊cͣlexn̄tis abſalon̄. Circūdantis me. ītentio .n. erat abſalon ppl̓i cuꝫ eo erat ſicobſide̓ dauid ī aliqͣ ciuitate: poſſet aliqͣliter euade̓. vn̄.ij. reg. xvij. dixiſſet chuſi de dauid ſi vrbē aliquā fuerit īgreſſus: circūdabit oīs ppl̓s iſrl̓ ciuitati illi funes: trahemꝰ in torrentē: vt reꝑiatur nec calculus qͥdē ex ea.Subdit̉: Dixitqꝫ abſalon̄ oēs viri iſrl̓: meliꝰ ē cōſiliū chuſi ⁊cͣ. o Exurge dn̄e ⁊cͣꝭ. victoria .n. quā hūit de abſalonfuit magisⁱ v̓tute diuina ꝙͣ hūana. p Qm̄ tu ꝑcuſſiſti.Hec ē t̓tia ꝑs ī deſcribit̉ aduerſariorum ext̓miniū dr̄:Qm̄ tu percuſſiſti ⁊cͣj. abſalon̄ .n. ppl̓us erāt eo ꝑſecuti fuerūt dauid ſine iuſta ex ꝑte ſua: ſꝫ moti fuerūtpria malicia. q Dētes ⁊cͣꝭ .ſ. achitophel aliorū qui detractiōibus ſuis mordebāt dauid dicentes: ei rapuit ouē īterfecit paſtorē poterit ſaluatio? qͣſi dicerent: ſic̄ ſupra allegatū ē. dētes aūt iſtoꝝ fuerūt cōtriti: qꝛ achitophelſe ſuſpēdit: vt hētur. ij. reg. xvij. magna ꝑs ppl̓i ī bello cecidit: alia ꝑs debellata cōtrita fugit: vt hetur. iij. Reg.xviij. r Dn̄i ē ſalus. hoc dr̄ ꝯͣ illud qd̓ dicebat ppl̓s: eirapuit ouē ꝑcuſſit ⁊cͣ: quia ſibi dc̄m fuerat a dn̄o per naͣthan ꝓphetam de peccato illo: dn̄s tranſtulit pcc̄m tuū. ij.Reg. xij. vel quia magis virtute diuina ꝙͣ hūana fuerat dauid ſaluatus a ꝑſecutione abſalon populus qui erat cumdauid ideo ſubditur: Et ſuꝑ ppl̓m ⁊cͣꝭ. vel hoc dixitdauid ī fine hꝰ p̄ſ. imprecando p̄plo ſuo multiplicationembonorum ſpiritualium et temporalium: que frequenter in