pſalmo
Matth̓. vij. vbi rn̄det̉: Nūꝙͣ noui vos. his qͥ dixeruntī noīe tuo ꝓphetauimꝰ. vn̄ Hiero. ſuꝑ illud v̓bū dicit:Prophetare ⁊ v̓tutes face̓ it̓dū nō eſt eiꝰ meriti qͥ oꝑat̉.Sꝫ ī apl̓is donū ꝓphetie fuit gr̄a gratū faciēs vel ex eaīmobilit̓ deriuatū. Ex ipſa enī repletōe ſpūſſancti qͣ ingr̄a gratū faciēte fuerūt ꝯfirmati oīum chariſmatū dona: ꝓut cōiter tenet̉ habuerūt: īter q̄ donū ꝓphetie ꝯnumerat̉: ut pꝫ. j. Cor. xij. Et ſic māifeſtū ē donū ꝓphētiein eis fuiſſe gr̄am gratū faciētē vel īſeꝑabilit̓ ſe hn̄s adeā: ⁊ ꝑ ꝯn̄s donū ꝓpheticū ī eis excellētiꝰ fuit ꝙͣ in antiqͥs: ſic̄ gr̄a gratū faciēs excellētior eſt ꝙͣ gratꝭ data. Adſupradicta videt̉ face̓ illud. ij. Cor. iij. vbi apl̓us de ſe ⁊alijs pͥmitiue eccl̓e dicebat: Nos v̓o oēs reuelata faciegl̓am dn̄i ſpeculātes ⁊cͣ. ꝓut dn̄o ꝯcedēte ibidē declarabit̉. ¶ Itē obiectio poſtillatoris ꝯͣ ſcd̓am rōneꝫ ſanctiTho. vbi dic̄ ꝙ cū denūciatio ꝓphetie ē aliqͥd ſequēsꝓpheticā cognitionē: iō nō dꝫ variare graduꝫ ꝓphetie⁊cͣ. nō videt̉ vale̓. Dignitas enī ſeu excellētia eoꝝ q̄ ſūtad finē ex maiori appropinquatōe ſeu adeptōne finisſumi dꝫ ēt ſi talis finis nō ſit de eēntia rei ſꝫ ea aliqn̄ cōſequat̉. Hō enī qͥ maiorē gr̄am hꝫ ſeu magꝭ v̓tuoſus eſtexcellētior ē alio hoc nō hn̄te: lꝫ gr̄a ⁊ v̓tutes nō ſint deeēntia hōis: ſꝫ ēt qn̄qꝫ ꝯſequūt̉. Cū igit̉ finis ꝓphētie ēvtilitas eccl̓e. j. Cor. xiiij. Qui ꝓphetizat hōibꝰ loqͥt̉ adedificatōem exhortatōem ⁊ cōſolationē: ſeqͥtur ꝙ quipluribꝰ ꝓphētiā ſuā denūciat exellētior ē illo qͥ paucioribꝰ ceteris paribꝰ. Bonū enī ſcd̓m ph̓m ꝙͣto vniuerſalius tāto diuiniꝰ. vn̄ denūciatio ꝓphetica pluribꝰ factaexcellētiorē ꝓphētiā facit: ⁊ ſic altiorē ꝯſtituit gradū ꝓphetie: p̄ſertim cū toti ppl̓o cultui diuino mancipatoſuas denūciat ꝓphetias: ut moyſes. ¶ Itē obiectio ꝯͣtertiā rōnē ſācti Tho. ī qͣ dicit̉ ꝙ ꝯfirmatio ꝑ ſigna ſequit̉ ꝓphetiā ⁊cͣ. nō videt̉ vale̓ ꝓut ex dc̄is ꝯͣ ſcd̓am obiectionē ſatis pꝫ. Cōfirmatio enim ꝑ ſigna lꝫ nō ſit deeēntia ꝓphetie ꝑtinet tn̄ ad eiꝰ finē certiꝰ ſeu efficaciuscōſequendū. Ad hoc ꝙ ꝓphetia credat̉ dant̉ miracula⁊ iō turba vidēs xp̄m adoleſcētē reſuſcitare: qd̓ eſt demagnis miraculis: magnū ꝓph̓aꝫ ip̄m iudicabāt: Lu.vij. Propheta magnꝰ ſurrexit ī nobis. Un̄ ⁊ ꝯfirmatōapoſtolice doctrine ſignis a deo factis attribuit̉: iuxtaillud Marci vlti. Dn̄o cooꝑante ⁊ ẜmonē ꝯfirmāte ſequētibꝰ ſignis. Ꝙ aūt dr̄ de Ioh̓e baptiſta ꝙ nullumſignū fecit: ut hētur Ioh̓. x. ⁊ tn̄ fuit ꝓpheta ⁊ plꝰ ꝙͣ ꝓpheta. Ad hoc pn̄t dari rōnes. Prima: qꝛ eiꝰ vita fuittam p̄clara ꝙ nō īdigebat ꝯfirmatōe miraculoꝝ. Secūda qꝛ videbāt̉ dc̄a eiꝰ īpleri euident̓ in xp̄o cui tanꝙͣpͥncipaliori miracula reẜuabat: ꝓut ibideꝫ cōit̓ dr̄. Etpōt ad hoc reduci illud v̓bū xp̄i de Ioh̓e .ſ. ꝙ ē plꝰ ꝙͣ īpheta. Nā ceteri ꝯfirmatōe miraculoꝝ īdigebant: ip̄ev̓o nō: lꝫ hoc v̓bū alias nō hēat expoſitōes. Ad illd̓ qd̓ſb̓iūgit de gradibꝰ ꝓphētie ⁊cͣ. Ex dc̄is pꝫ ꝙ tā dauidꝙͣ moyſes habuerūt ꝓphetica illuſtratōeꝫ abſqꝫ ſignisſēſibilibꝰ: qd̓ ē valde excellēs ī gradibꝰ ꝓphētie nō tn̄ ēſūmus gradꝰ. Nam viſio clara diuīe eēntie ī ſtatu viequā moyſes hūit: vt dc̄ꝫ ē excellētiorē gradū ꝓpheticeꝯgnitōis ꝯſtituit. ¶ Itē qd̓ addit poſtil. moyſen nonhabuiſſe totiēs: nec ita coīter illuſtratōnes ꝓpheticasſic̄ dauid: nō videt̉ hr̄e aliqd̓ fūdamētū ī ſacra ſcriptura: nec ipſemet aliquā allegat aucͣtē ad hoc faciētē: ⁊ iōnon reqͥrit̉ aliqͣ ſolutio: p̄ẜtiꝫ cū oppoſitū ex ſacra ſcriptura rōnabilit̓ poſſet deduci. Si enī numerēt̉ pſalmia dauid editi: ⁊ ꝓphetie ſingl̓e ipſiꝰ moyſi ī pētateuchoꝯtēte īdubitant ꝓphetie excedūt pſalmos: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſi inq̄libet pſalmo reqͥrit̉ noua illuſtratio: pari rōne ⁊ ī qͣlibet ꝓphetia moſaica. Nec .n. v̓iſil̓e vr̄ ꝙ ille qͥ tā familialit cū deo ſe hēbat: vt de illo legeret̉: Loquebat̉ deꝰ
moyſi facie ad faciē: ſic̄ hō ſolet loqͥ cuꝫ amico ſuo: Exodixxxiij. haberet pauciores illuſtratiōes ꝙ ip̄e dauid: de quonihil tale legit̉: ſꝫ potiꝰ aliud qd̓ ē ſatꝭ ad oppoſitū. legit̉ enīdeꝰ miſiſſe ꝓphetā ſuū nathan ad dauid: ut ei reuelaret aliqͣ de volūtate diuīa erga eū. ij. Reg. vij. ⁊ .xij. Similiter. jͣ.Reg. xxij. ⁊. ij ¶ Reg. vlti. legit̉ gad ꝓph̓a miſſus a deo adipſu dauid vt eidē denūciaret quedā fut̉a. Ex quibꝰ ſail demōſtrat̉ dauid nō hūiſſe tā frequētes illuſtratiōeſ ſic̄ moyſes: qͥ nūꝙͣ legit̉ īſtructꝰ niſi a deo vel āgelo. Et noͣndum ꝙgad ꝓpheta ititulat̉ capl̓o alle. vidēs dauid .i. ꝓpheta ipſius dauid. Qui .n. ꝓpheta dr̄ hodie: vocabat̉ olim videns.j. Reg. ix. Ex qͥbꝰ pꝫ ꝙ gad ꝓpheta frequēt̓ denūciabat ip̄idauid aliqͣ ꝓphetica: qd̓ de moyſe ſil̓e nunꝙͣ legit̉. Iteꝫ adhoc ꝙ poſtillator ait ꝓphetiā dauid ſortiri quadā excellentiā: ex eo ꝙ xp̄i myſteria magis exp̄ſſit: cū finis totiꝰ legis ēxp̄s ⁊cͣ. Dicendū ꝙ lꝫ tl̓is excellētia ſit v̓a: nō tn̄ cōcludit excellētiā ſimpl̓r ſꝫ ẜm qͥd. Excellētia .n. ꝓphetie moyſi ex orbꝰ q̄ ad ꝓphetiā efficacē coīter reqͥrunt̉ cōfurgit: vn̄ excellētior dꝫ dici ſimpl̓r. Excellētia tn̄ ꝓphetie dauid ex maioriexp̄ſſiōe myſterioꝝ xp̄i tm̄ cōſiderat̉. q̄ quidē cōſideratio ēẜm qͥd. Nec ēt ẜm hac cōſiderationē excellētior cet̓ij poſſetdici ꝓphetis. Nā de Eſa. ait hiero. ī eodē ꝓlogo: ꝙ ita vniuerſa xp̄i eccl̓ieqꝫ myſteria ad liqͥdū ꝓſecutꝰ ē: vt nō eū putes de fut̉o vaticiari ſꝫ de p̄teritꝭ hiſtoriā texe̓. hec ille. Conſtat gͦ ꝙ maior excellētia ē vniuerſa myſteria xp̄i ⁊ eccl̓ie inliqͥdū redige̓ ꝙͣ illud qd̓ doctores tradūt de dauid: de qͦ nōvniuerſalit̓ dicūt ſꝫ īdefinite myſteria xp̄i exprime̓: ⁊ tn̄ necob hoc Eſa. dr̄ eximiꝰ ꝓphetarū: ⁊ a fortiori nec dauid ſicdꝫ dici. Circa qd̓ ēt attēdendū ꝙ moyſes oīa xp̄i myſteriaīplicite tradidit ſeu figuralit̓ lꝫ nō explicite. totū .n. nouumteſtm̄ ī vet̓i cōtinet̉ iuxta ſn̄iaꝫ grego. ſuꝑ illud ezech̓. ¶ Tāꝙͣ rota ī medio rote. Cū igit̉ moyſes fuit p̄cipuꝰ vet̓is teſta.qͣſi de nouo legē ꝓponēs: ad cuiꝰ legis obſeruationē alijphete ppl̓ꝫ īducebat: ſeqͥt̉ ꝙ moyſes oīa myſteria xp̄i tradidit. Nec ex hoc eiꝰ excellētia diminuit̉: qꝛ nō exp̄ſſe tradiditſꝫ īplicite. Nā hoc ex defectu ppl̓i cōtīgebat: qͥ rudiſ erat: vtdoctores dicūt: ⁊ iō nō expediebat talia talibꝰ expͥmere: ſic̄⁊ xp̄s apl̓is dicebat: Multa hēo vobis dice̓: ſꝫ nō poteſtisportare mō: Ioh̓. xvi. c. Cōcluſio igit̉ ſācti tho. n̄ obſtātibꝰp̄dictꝭ obiectiōibꝰ firmiſſime videt̉ tenēda tāꝙͣ v̓a ⁊ ī ſanoſeu ī plano ītellectu ſacre ſcript̉e fundata: illa .n. v̓ba deut̓.vlti. Nō ſurrexit ꝓpheta maior moyſe nō debēt ītelligi vtpoſtillator dic̄ vſqꝫ ad tp̄s ioſue tm̄: qꝛ ſi ſic potiꝰ dixiſſet:Nō ſurrexit vſqꝫ ī hodiernū diē. ꝓut ī ſil̓ibꝰ ſolet dici: ſedcū dicit: Nō ſurrexit vltra. d̓notat excluſionē reſpectu fut̉itꝑis: nec ex hoc excludūt̉ miniſtri no. teſta. qꝛ ſtatꝰ ātiquoꝝī ſcript̉is ſb̓ qͦdā ſecl̓o qͣſi ꝑpetuo ſepe nomināt̉: vt numerixviij. c. Legitimū ſēpiternū erit vobis: qd̓ nō ſe extēdit adtp̄s noue legis: vt pꝫ ītuēti ⁊cͣ. Auctoritas igit̉ beati grego.dicētꝭ ꝙ dauid clariorē cognitionē hūit ꝙͣ moyſes: exponēda ē vt ītelligat̉ ſic: ꝙ dauid clariꝰ exp̄ſſit myſteria xp̄i mō⁊ rōne. Siml̓r ⁊ ꝙ glo. ponit dauid fuiſſe eximiū ꝓphetaꝝītelligēdū ē agiographoꝝ. vn̄. ij. Reg. xxiij. vbi tota excellētia illuſtratiōis ipſiꝰ dauid hēt̉. d. Sp̄s dn̄i locutus ē ī me⁊cͣ. ibidē ītitulat̉ egregiꝰ pſalmiſta iſrl̓: vbi noͣndū ꝙ n̄ dixitegregiꝰ ꝓph̓a ſꝫ egregiꝰ pſalmiſta: ī qͦ ꝓpoſitū ſatꝭ īnuit̉ ⁊cͣ.Irca pſalteriū burgēſis āpliꝰ ꝙ circa ¶ Replica.aliū aliquē librū laborauit addēdo. In additiōibꝰaūt illis ꝙͣuis nōnulla videāt̉ abſurda: manebunttn̄ a me ītacta ea q̄ directe nō ſūt ꝯͣ poſtil. Naꝫ ī hoc operenō ē ītentiōis mee burgen̄. male dicta rep̄hende̓: ſꝫ ſolū poſtil. bn̄dicta defēſare ꝯͣ burgen̄. īualida machinamēta. Un̄cū ī aggreſſu poſtillator dixerat ꝙ liber pſalmoꝝ apd̓ latinos reputat̉ īter ꝓphetales: ꝙͣuis apud hebreos cōputet̉ īt̓agiographa: Burgen̄. ꝯͣdicit ex fc̄o beati hiero. qͥ latinꝰ fuit:qͥ ī ꝓlogo galeato pōit pſalmos īter agiographa. Hic dico
aa 3