Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

eū fuiſſe ꝓphētis ſui tꝑis excellētiorē nō rōne viſionisclare ſꝫ magis familiaris locutiōis dei ad ipſū: ⁊ hoc ſignat̉ cū dr̄: Ore ad os loquor ei palā ⁊ nō ꝑ enigmata:qꝛ p̄cepta ⁊ leges loq̄bat̉ deꝰ ſine enigmatibꝰ. Poſtil. ētſua obiectionē ꝯͣ primā rōnem ſācti tho. cōfirmat perhoc ꝙ ſi clara viſio arguit excellētiorē gradū ꝓphetie:igit̉ moyſes fuit excellētior ꝓpheta ꝙͣ oēs apl̓i pt̄ paulū: qd̓ ſāctꝰ tho. negat. Hāc cōfirmationē burgen̄. volēſeuacuare ponit duas dr̄as int̓ hēre ſp̄m ꝓphetie. Prīodicit ꝙ ātiqͥ ipſū hūerūt ī quadā diſpoſitiōe ⁊ ſolo actu: apl̓i aūt hītu. Ideo apl̓i hūerūt donū ꝓphetie excellentiꝰ ꝙͣ moyſes. Scd̓a dr̄a: qꝛ antiqͥ hūerūt hoc donūvt gr̄am gratis datā: apl̓i aūt vt gr̄aꝫ gratū facientē: iōapl̓i erāt excellētiores ꝓphete. Sꝫ vtrūqꝫ mēbrū illiusdiſtīctiōis ē ꝯͣ ſāctuꝫ tho. Nā oppoſitū pͥme dr̄e diſputat ⁊ cōcludit ſāctus tho. vbi ſupra. q. clxxj. artic. ij. ꝑtotū on̄dens ꝙ lumē ꝓpheticū ſe hꝫ ꝑ modū paſſiōis⁊ īpreſſiōis nō ꝑ modū hītus. Idē dic̄. q. c. lxxiiij. arti..iij. ī rn̄ſiōe ad ſcd̓m argu. ⁊. q. clxxvi. ar. vlti. ī rn̄ſiōead t̓tiū argumētū. Sꝫ qd̓ addit burgen̄. ꝙ apl̓i poterātī actū ꝓphetādi qn̄ volebāt: qd̓ ē ſignū hītus: hoc fl̓mvidet̉. Nā apl̓is dc̄ꝫ ē: dū ſtet̓itis ante reges ⁊ p̄ſides: nōlite cogitare quo aut qͥd loqͣmini: dabit̉ .n. vobis in illahora qͥd loqͣmini: nō .n. vos eſtis qͥ loqͥmini: ſꝫ ſp̄s pr̄isvr̄i qͥ loqͥtur ī vobis. Qd̓ exponēs beatꝰ greg. dic̄. Uosv̓ba editis: ſꝫ ego ſū qͥ loquor: q̄ fruſtra eſſēt apl̓is promiſſa ꝓ certo tꝑe: ſi id face̓ rōne hītus eſſet ſēper ī eorūptāte. Oppoſitū ēt ſcd̓e dr̄e burgen̄. diſputat ⁊ concludit iſdē ſāctus tho. vbi ſupra a qōne. clxxvi. vſqꝫ ad qōnē. clxxix. ī oībꝰ qōnibus ⁊ articul̓ on̄dens ꝓphētiā eēgr̄am gratis data. Nec ē qͥs doctoꝝ notabiliū tractasid apl̓i pͥme Cor. xij. vbi enumerat īter alias gr̄as ꝓphetiā: qͥ exponat illū paſſū d̓ gratijs gratuitis. Ponūt .n.dr̄as int̓ gr̄as: qꝛ gr̄a gratū faciēs ſolū vtilis ē hn̄ti: gr̄aaūt gratis data et nō hn̄ti: qꝛ eccl̓ie ⁊ his qͥbꝰ directiōeopꝰ ē. Un̄ puerile argu. fac̄ burgen̄. arguens: qꝛ apl̓i exrepletiōe ſpūſſācti huerūt chariſmatū dōa: igit̉ illa donāͣ oīa erat gratū faciētia vel īſeꝑabilit̓ ſe hn̄tia ad illa.nā ẜm apo. j. Cor. xiij. illa ceſſabūt ī btītudine: gratuitaaūt nō: ſꝫ ꝑficient̉: qꝛ gl̓ia dr̄ gr̄a cōſūmata: igit̉ nec inſeparabiliter erāt ī apl̓is cōiuncta. Fateor ꝙ pͤ miſſioneꝫſpūſſācti illa dona fuerūt ꝯiūcta gr̄e gratuite: ſꝫ ex hocnō ſeqͥtur: igit̉ illa dona fc̄a ſūt gratuita vel īſeꝑabilit̓cōiūcta: ſic̄ nō ſeqͥtur: albedo ⁊ dulcedo cōiungūt̉ ī lacte: igit̉ albedo fit dulcedo. nec ē v̓iſil̓e an̄ miſſionē ſpūſſācti apl̓os dona gratis data nō hūiſſe: qꝛ regreſſi cumgaudio eo ꝙ ſpūs eiſ ī noīe dn̄i ſubijcerēt̉: audierūt dn̄ꝫdicentē: ī hoc nolite gaude̓: qꝛ ſpūs vobis ſubijciūt̉: ſedgaudēte: qꝛ noīa vr̄a ſcripta ſūt ī celis. Nec v̓iſil̓e ē illadona pꝰ miſſionē ſpūſſācti fc̄a fuiſſe alteriꝰ rōnis: manſerūt igit̉ gratꝭ data: ꝙͣuis ꝑfectiori gr̄e coniūcta. Et qͥaoīa q̄ burgen̄. hic ad ſaluandū dc̄a ſacti tho. ꝯͣ obiectōnē primā poſtil. adducit ſūt ꝯͣ ſāctuꝫ tho. iō q̄rit ſaluare ea vn̄ ſāctꝰ tho. ea ſaluari nō vult. Male igit̉ ingreſſus ē certamē ꝓ eo: qꝛ ꝯͣ eū ſentiēs ſecū nō ē ⁊cͣ. Nūcſeqͥtur ſcd̓a rō ſācti tho. arguit ſic: moyſes ꝓphetiā ſuādenūciauit toti ppl̓o: nō ſic dauid nec aliqͥs alioꝝ: igit̉moyſes fuit ꝓpheta excellētior. Cōtra illā rōneꝫ arguitpoſtil. ſic: Denūciatio ⁊ publicatio ē accidēs ſeques ꝓpheticā cognitionē: iō non variat gradū ꝓphetie. Burgēſis aūt dic̄ hāc obiectionē nō vale̓ dās īſtātiā d̓ hoīehn̄te magnā gr̄aꝫ ⁊ v̓tutē: qm̄ ille ē excellētior hoīe tantā gr̄am nō hn̄te: lꝫ gr̄a ⁊ v̓tꝰ nō ſit de eſſētia hoīs: ſicqꝫca qn̄qꝫ cōſeqͥt̉ effectū. Sꝫ illud n̄ ē ſcholaſtice dc̄m: nahn̄s gr̄am nō ē ꝑ ſe ⁊ ītrīſecē excellētior hoīe n̄ hn̄teſꝫ bn̄ ẜꝫ denomīationē v̓tutꝭ ⁊ gr̄e: qͥ extrīſecꝰ adueniūt:

ꝙ bn̄ reſpiciēti ꝓlogū galcatū qͥ eſt ꝓlogus ī libros reguꝫſtatim clare patebit ꝙ illā diſtinctionē triꝑtitā non aſſeritbeatꝰ hiero. niſi vt on̄dat libros ab hebreis receptos diſtingui ꝯͣ apocriphos: ipſe aūt nō aſſerit illā hebreoꝝ diſtīctionē: ſꝫ allegat eoꝝ opīonem. cōſtat .n. agiographa ſic̄ ⁊ prophetica multiplicit̓ dici. ẜm .n. vocū ꝓprietatē agiographadicūtur oēs ſacre ſcripte: ſic accipiēdo beatꝰ dio. c. j. eccl̓iaſtice hierarchie dicit: Uenerādiſſima eloqͥa dicūtur eē q̄ ī agiographis tradita ſūt ⁊cͣ. Scd̓o dicunt̉ agiographa: vt abvſu noīs ꝑ hebreos ꝯͣ ꝓphetica ⁊ legalia diſtincta: ⁊ bn̄ hebrei hoc noīe abutūtur: qꝛ agiographū dr̄ ab agios qd̓ eſtſanctꝰ: ⁊ graphos ſcript̉a: qͣſi ſācta ſcript̉a vl̓ a ſāctis cōſcripta: qd̓ nomē cū ſit cōe legalibꝰ ꝓphetalibꝰ ⁊ alijs: ꝑ quandā āthonomaſiā hebrei fortaſſis ſpālit̓ dauid ⁊ daniel̓ iobet aliorū ſcriptis deputarūt. Simil̓r ꝓpheticꝰ liber ẜꝫ hugonē de ſācto victore dupl̓r dr̄: vel qꝛ ſcriptꝰ ſtilo ꝓphetico.ſ. de fut̉is vel naͣlit̓ ignotis: vel qꝛ ſcriptꝰ a ꝓpheta. In primā acceptiōe ⁊ dauid ⁊ daniel̓ ⁊ iob libri prophetales dicipn̄t: qꝛ altiſſimas ꝓphetias ſtilo ꝓphetico texuerūt. Scd̓omō loquēdo ꝓpheta triplicit̓ cōſiderat̉: vt videlꝫ ſit ꝓpheta officio miſſiōe vel gr̄a: ꝙͣuis igit̉ dauid daniel iob ſpū ⁊gr̄a fuerit ꝓpheta nō tn̄ officio vel miſſiōe: iō libri eoꝝ int̓ꝓphetales nō cōputant̉: ⁊ qꝛ int̓ legales ēt ꝓpͥe cōputari nōpoterāt hebrei nomē agiograph̓ eis īponebat. Illū igiturmodū hebreoꝝ beatꝰ hiero. nō aſſerit nec laudat ſꝫ allegat:vt pꝫ ſtudioſe reſpiciēti ꝓlogū eiꝰ. Nec valet qd̓ burgen̄. ꝓcōfirmatione ſue ītentiōiſ adducit: Lu. xxiiij. oꝫ īpleri oīa q̄ſcripta ſūt ī lege ꝓphetis ⁊ pſalmis de me. Nā xp̄s nō ītēdit ꝑ illa v̓ba diſtingue̓ libros ſꝫ maͣs libroꝝ. Non .n. liberpſalmoꝝ excludit̉ a libris ꝓpheticis: cū ī eo oīa xp̄i ⁊ eccl̓emyſteria ſt̓ ſtilo ꝓphetico ſcripta. Nec auctor libri excluditur a ꝓphetis: cū ſit eximiꝰ ꝓphetarū: ꝙͣuis nō legat̉ miſſuſad ꝓphetandū tāꝙͣ ex officio. Sed qͦ ad maͣs libroꝝ diſtinguunt̉ pſalmi ꝓphetie ⁊ lex: q̄ tria ī eodē reꝑiunt̉ libro. Lex.n. ē maͣ de agēdis: ꝓphetia de fut̉is euētibꝰ: pſalmꝰ de diuinis laudibꝰ cātandis. Nūc aūt ī libris moyſi reꝑit̉ lex dirigēs actꝰ hūanos: ī eiſdē reꝑitur ꝓphetia ꝓnunciās euent̓fut̉os: reperiūt̉ ēt ī ipſis cātica ad pſallēdū ⁊ laudādū deū:⁊ illa qͣdā p̄cellētia dicunt̉ agiographa: q̄ tres maͣe ēt reperiunt̉ ī pſaltio ⁊ qͣſi ī ſingulis libris ſacre ſcript̉e. xp̄s igit̉ perſua v̓ba diſtingue̓ voluit libroꝝ maͣs nō libros: vt dc̄ꝫ eſt. Itē ī eodē aggreſſu poſtil. mouit qōneꝫ: an dauid fuit prophetarū eximiꝰ. Et dic̄ ꝙ ſāctus tho. vult ꝙ nō ſꝫ moyſes.Ald quā qōnem ſāctus tho. aliqͣs rōnes adducit. Poſtil. nōfaciēs vim de illa qōne ꝑtractat rōnes adductas on̄dēs eas.nō vale̓. Sꝫ burgen̄. aſſumit hic certamē ꝓ ſācto tho. putās ſolue̓ ⁊ euacuare rōnes poſtil. ꝯͣ ſāctū tho. factas) Sedpotiꝰ videt̉ eū īuolue̓ ꝙͣ defēſare. Ad qd̓ videndū tagā ẜmordinē rōnes ſāti tho. ſigillatī ⁊ obiectiōes poſtil. ⁊ factuꝫburgen̄. ꝑtractabo. Eſt igit̉ pͥma rō ſācti tho. qꝛ moyſes vidit clare eſſētiā diuinā: dauid nō: igit̉ moyſes ē excellentiorꝓpheta ꝙͣ dauid. Cōtra effectū hꝰ argumēti arguit poſti. pͥmo ſic: ex eo nemo pōt dici excellētior ꝓpheta qd̓ rōneꝫ etactū ꝓphetādi excludit: ſꝫ clara viſio eſſētie diuīe ē hꝰ mōi:gͦ ⁊cͣ. Burgen̄. aūt dicit hac obiectionē nō vale̓: qꝛ ſi vale̓t īquit: xp̄s nō poſſet dici ꝓpheta: qꝛ ſēꝑ clare vidit diuinaꝫeſſētiā. Sꝫ huic burgen̄. obiectiōi rn̄det ſāctꝰ tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. clxxiiij. arti. v. ī rn̄ſione ad tertiū argumētū. d. xp̄s fuitcōprehēſor ⁊ viator: īꝙͣtuꝫ cōprehēſor nō cōpetit ſibi rō ꝓphetie ſꝫ ſolū īꝙͣtuꝫ viator. Hec ille. Un̄ apparet ꝙ ſanctustho. ſic ꝑ burgen̄. nō velit defēdi. Clariꝰ ēt dicit idē ibidē. q.clxxvi. arti. vl. ī ſolutiōe t̓tij argumēti. vn̄ ſic̄ clara viſio excludit rōneꝫ ꝓphetie a xp̄o ẜꝫ ſāctū tho. ſic eadē clara viſioexcludit rōneꝫ ꝓphetie a moyſe ⁊ paulo durāte viſiōe: perꝯn̄s clarā viſio nullū gradū dicit ꝑtinētē ad rōnē ꝓphetie:qd̓ ē ꝓpoſitū poſtil. Ea aūt q̄ burgen̄. dic̄ de moyſe arguūt