Ipſalmoꝝ

tertiū ſciendū ꝙ ſpūſſāctus aliqn̄ tāgit mentē ꝓphetede pn̄ti tm̄ ⁊ nō de futuro nec de p̄tito: ſicut act. x. denuncijs cornelij dixit ſpūſſactꝰ petro: Ecce viri tres q̄rūt te. Et ſic tūc fc̄a ē ei reuelatio de pn̄ti: nō tn̄ de preterita viſiōe cornelij qͣ vidit angelū ſibi dicenteꝫ: mitteviros in ioppen ⁊ accerſi ſimonē ⁊cͣ. quā viſionē petrꝰpoſtea cognouit ꝑ relationē cornelij: ſic̄ ibideꝫ hētur. ſimilit̓ nec de deſcenſu ſpūſſācti futo ſuꝑ corneliū ⁊ eiuſamicos verbū petri audituros: ꝓpter qd̓ petrꝰ hoc vidēs fuit valde admiratꝰ: qd̓ nō fuiſſet ſi p̄cognouiſſet.Alqn̄ v̓o ſpūſſāctus tāgit mētē ꝓphete tm̄ de p̄terito:ricut moyſi fc̄a fuit reuelatio creatiōis mūdi cū dixit:In pͥncipio creauit ⁊cͣ. Aliqn̄ v̓o tāgit tm̄ de futo: ſicutgen̄. xxvij. Iſaac bn̄dicēs filio ſuo iacob cognouit ea q̄circa eū erant futura: tn̄ ipſū pn̄tem non cognouit: qꝛcredebat ipſū eē eſau: nec cōſiliū rebecce p̄teritū qd̓ dederat iacob ꝓ petitiōe bn̄dictiōiſ pat̓ne. Aliqn̄ āt tāgitde pn̄ti ⁊ futuro ſiml̓: ſicut gen̄. xlviij. iacob qͥ pre ſenectute videre nō pot̓at manaſſen ⁊ ep̄hraiꝫ pn̄tes ꝑ ſp̄ꝫꝓpheticū cognouit: ꝓpter qd̓ cācellatis manibꝰ dextrāſuꝑ iuniorē poſuit: ⁊ qͥd eēt futuꝝ vtriqꝫ fratri p̄dixit.Iliqn̄ v̓o tangit de pn̄ti p̄terito ⁊ fut̉o: ſicut luc. j. dr̄ ꝙeliſabeth ad ſalutationē marie repleta ē ſpūſācto: ⁊ exclamauit voce magna: ⁊ dixit: Bn̄dicta tu inter mulieres: ⁊ bn̄dictus fructꝰ vētris tui. Ex qͦ pꝫ ꝙ cognouit ꝑſp̄m eā hēre ī vtero pn̄tialit̓ dei filiū. Seqͥtur ibidem.Et beata q̄ credidiſti .ſ. agelo nunciāti tibi cōceptioneꝫchriſti. Ex qͦ pꝫ ꝙ fuit illuſtrata de mō cōceptiōis p̄tērito. ſil̓r fuit tacta de fut̉o. vn̄ ſubdit̉: Perficiēt̉ ea quedc̄a ſūt tibi a dn̄o. Spūſſāctus .n. oꝑat ī mētibꝫ hoīuꝫꝓut vult: ⁊ iō nō ſolū modis p̄dc̄is: ſꝫ ēt alijs pōt eastagere: tn̄ ille tactꝰ qͥ ē de pn̄ti p̄terito ⁊ futo ē ꝑfectiorꝙͣ ille qͥ ē de duobus tm̄: ⁊ ille qͥ ē de duobꝰ ꝙͣ de vnoſolo: ⁊ īter illos qͥ ſūt de vno ſolo: ille qͥ ē de futuris cōtingētibꝰ videt̉ ꝑfectior: qꝛ futura ſūt magis remota acognitiōe nr̄a ꝙͣ pn̄tia vel p̄terita: q̄ pn̄t ēt via naͣli cognoſci: lꝫ nō illo mō qͣ ſpū ꝓphetico cognoſcūt̉. ¶ Disp̄dictis deſcēdendū ē ad quartū pͥncipale: qd̓ ē de cōparatiōe dauid ad alios ꝓphetas. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ dauid pōt cōparari ad ꝓphetas noui teſtamēti: cuiuſmodi fuerūt apl̓i: ⁊ ſic dauid nō fuit excellētior ꝓphetaꝝ:qꝛ apl̓i fuerūt de ſecretis diuinis magis illuminati: ⁊ inmaiori plenitudine receperūt gr̄am ſpūſſācti: vt hētur.ij. ad Cor. iij. ſi aūt cōparet̉ ad ꝓphetas vet̓is teſta. ſiadhuc nō fuit excellētior ꝓphetaꝝ: vt dicit ſāctꝰ Tho.de aqͥno ſcd̓a ſcd̓e: ſꝫ moyſes fuit eo excellētior: cuiꝰ rōnē prīcipalē aſſignat: eo ꝙ fuit ei cōceſſum videre diuina eſſetiā ī pn̄ti vita exnti: ẜm ꝙ dicit aug. ad paulinade vidēdo deū. dc̄m ē aut ſupra ꝙ gradus ꝓphetie excelletior ē vbi ē cognitio clarior: ⁊ ſic dic̄ ꝙ moyſes fuit excellētior ſimplr: tn̄ dauid ẜm qͥd fuit excellētior: qꝛplura chriſti myſteria magis exp̄ſſit. Ad hoc ēt iducitrōnem ſcd̓am ex ꝑte denūciatiōis: qꝛ moyſes ꝓphētiāſuā denūciauit toti ppl̓o iudeoꝝ: nō ſic aut dauid necalij ꝓphete. Tertiā rōnem ad hoc adducit ex ꝑte cōfimatiōis ꝓphetie nūciate: qd̓ ē ꝑ miracula: maiora .n.ſigna fecit moyſes ī egypto ī mari rubro ⁊ ī deſerto qͣdauid ⁊ alij ꝓphete. ¶ Sꝫ qͥcquid ſit de cōcluſione: rōnes tn̄ īducte nō vidētur valere ad ꝓpoſitū: qꝛ claritaſcognitiōis actū ꝓphetādi excludens nō pōt cōſtituereexcellētiorem gradū ꝯphētie: qꝛ idē cōſtitueret ⁊ excluderet vt videt̉: viſio aut diuine eſſētie excludit actuꝫ ꝓphetādi ſicut ⁊ actū fidei: qꝛ vterqꝫ actꝰ ē neceſſario enigmaticꝰ: ⁊ iō viſio diuine eſſētie nō pōt cōſtituere excellētiorē gradū dphetie: lꝫ faciat clariorē cognitioneꝫſeu alique clariꝰ cognoſcentē: ꝓpter hoc ſuꝑius dixi ꝙ

tertiū ſciendū ꝙ ſpūſſāctus aliqn̄ tāgit mentē ꝓphetede pn̄ti tm̄ ⁊ nō de futuro nec de p̄tito: ſicut act. x. denuncijs cornelij dixit ſpūſſactꝰ petro: Ecce viri tres q̄rūt te. Et ſic tūc fc̄a ē ei reuelatio de pn̄ti: nō tn̄ de preterita viſiōe cornelij qͣ vidit angelū ſibi dicenteꝫ: mitteviros in ioppen ⁊ accerſi ſimonē ⁊cͣ. quā viſionē petrꝰpoſtea cognouit ꝑ relationē cornelij: ſic̄ ibideꝫ hētur. ſimilit̓ nec de deſcenſu ſpūſſācti futo ſuꝑ corneliū ⁊ eiuſamicos verbū petri audituros: ꝓpter qd̓ petrꝰ hoc vidēs fuit valde admiratꝰ: qd̓ nō fuiſſet ſi p̄cognouiſſet.Alqn̄ v̓o ſpūſſāctus tāgit mētē ꝓphete tm̄ de p̄terito:ricut moyſi fc̄a fuit reuelatio creatiōis mūdi cū dixit:In pͥncipio creauit ⁊cͣ. Aliqn̄ v̓o tāgit tm̄ de futo: ſicutgen̄. xxvij. Iſaac bn̄dicēs filio ſuo iacob cognouit ea q̄circa eū erant futura: tn̄ ipſū pn̄tem non cognouit: qꝛcredebat ipſū eē eſau: nec cōſiliū rebecce p̄teritū qd̓ dederat iacob ꝓ petitiōe bn̄dictiōiſ pat̓ne. Aliqn̄ āt tāgitde pn̄ti ⁊ futuro ſiml̓: ſicut gen̄. xlviij. iacob qͥ pre ſenectute videre nō pot̓at manaſſen ⁊ ep̄hraiꝫ pn̄tes ꝑ ſp̄ꝫꝓpheticū cognouit: ꝓpter qd̓ cācellatis manibꝰ dextrāſuꝑ iuniorē poſuit: ⁊ qͥd eēt futuꝝ vtriqꝫ fratri p̄dixit.Iliqn̄ v̓o tangit de pn̄ti p̄terito ⁊ fut̉o: ſicut luc. j. dr̄ ꝙeliſabeth ad ſalutationē marie repleta ē ſpūſācto: ⁊ exclamauit voce magna: ⁊ dixit: Bn̄dicta tu inter mulieres: ⁊ bn̄dictus fructꝰ vētris tui. Ex qͦ pꝫ ꝙ cognouit ꝑſp̄m eā hēre ī vtero pn̄tialit̓ dei filiū. Seqͥtur ibidem.Et beata q̄ credidiſti .ſ. agelo nunciāti tibi cōceptioneꝫchriſti. Ex qͦ pꝫ ꝙ fuit illuſtrata de mō cōceptiōis p̄tērito. ſil̓r fuit tacta de fut̉o. vn̄ ſubdit̉: Perficiēt̉ ea quedc̄a ſūt tibi a dn̄o. Spūſſāctus .n. oꝑat ī mētibꝫ hoīuꝫꝓut vult: ⁊ iō nō ſolū modis p̄dc̄is: ſꝫ ēt alijs pōt eastagere: tn̄ ille tactꝰ qͥ ē de pn̄ti p̄terito ⁊ futo ē ꝑfectiorꝙͣ ille qͥ ē de duobus tm̄: ⁊ ille qͥ ē de duobꝰ ꝙͣ de vnoſolo: ⁊ īter illos qͥ ſūt de vno ſolo: ille qͥ ē de futuris cōtingētibꝰ videt̉ ꝑfectior: qꝛ futura ſūt magis remota acognitiōe nr̄a ꝙͣ pn̄tia vel p̄terita: q̄ pn̄t ēt via naͣli cognoſci: lꝫ nō illo mō qͣ ſpū ꝓphetico cognoſcūt̉. ¶ Disp̄dictis deſcēdendū ē ad quartū pͥncipale: qd̓ ē de cōparatiōe dauid ad alios ꝓphetas. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ dauid pōt cōparari ad ꝓphetas noui teſtamēti: cuiuſmodi fuerūt apl̓i: ⁊ ſic dauid nō fuit excellētior ꝓphetaꝝ:qꝛ apl̓i fuerūt de ſecretis diuinis magis illuminati: ⁊ inmaiori plenitudine receperūt gr̄am ſpūſſācti: vt hētur.ij. ad Cor. iij. ſi aūt cōparet̉ ad ꝓphetas vet̓is teſta. ſiadhuc nō fuit excellētior ꝓphetaꝝ: vt dicit ſāctꝰ Tho.de aqͥno ſcd̓a ſcd̓e: ſꝫ moyſes fuit eo excellētior: cuiꝰ rōnē prīcipalē aſſignat: eo ꝙ fuit ei cōceſſum videre diuina eſſetiā ī pn̄ti vita exnti: ẜm ꝙ dicit aug. ad paulinade vidēdo deū. dc̄m ē aut ſupra ꝙ gradus ꝓphetie excelletior ē vbi ē cognitio clarior: ⁊ ſic dic̄ ꝙ moyſes fuit excellētior ſimplr: tn̄ dauid ẜm qͥd fuit excellētior: qꝛplura chriſti myſteria magis exp̄ſſit. Ad hoc ēt iducitrōnem ſcd̓am ex ꝑte denūciatiōis: qꝛ moyſes ꝓphētiāſuā denūciauit toti ppl̓o iudeoꝝ: nō ſic aut dauid necalij ꝓphete. Tertiā rōnem ad hoc adducit ex ꝑte cōfimatiōis ꝓphetie nūciate: qd̓ ē ꝑ miracula: maiora .n.ſigna fecit moyſes ī egypto ī mari rubro ⁊ ī deſerto qͣdauid ⁊ alij ꝓphete. ¶ Sꝫ qͥcquid ſit de cōcluſione: rōnes tn̄ īducte nō vidētur valere ad ꝓpoſitū: qꝛ claritaſcognitiōis actū ꝓphetādi excludens nō pōt cōſtituereexcellētiorem gradū ꝯphētie: qꝛ idē cōſtitueret ⁊ excluderet vt videt̉: viſio aut diuine eſſētie excludit actuꝫ ꝓphetādi ſicut ⁊ actū fidei: qꝛ vterqꝫ actꝰ ē neceſſario enamat ſdinine eſſērie. t. Iſtituere excellētiorē gradū dphetie: lꝫ faciat clariorē cognitioneꝫſeu lionō clariꝰ ꝯmnoſcentē. ꝓpter hoc ſ. vir irj ꝙ

claritas cognitiōis maior cōſtituit excellētiorē graduꝫ prophetie: dū tn̄ talis claritas limites cognitionis ꝓphetie nontrāſcendat. Pret̓ea ſi p̄dicta rō vale̓t ſeqͥtur ꝙ moyſes fuitexcellētior oībus apl̓is pret̓ paulū: qͥbus nō fuit cōceſſuꝫ videre diuinā eſſētiā ī vita pn̄ti: qd̓ tn̄ ipſe negat ibidē dicēs:ꝙ apl̓i fuerūt excellētioreſ moyſe: ergo ex tali viſiōe nō pōtdici vt videt̉ ꝙ moyſes fuit excellētior dpheta ipſo dauid.Sil̓iter rō ſcd̓a nō videt̉ vale̓: qꝛ denūciatio ꝓphetie eſt aliqͥd ſequens cognitionē ꝓpheticā: ⁊ iō nō videt̉ variare gradū ꝓphetie: ex hoc ꝙ pluribꝰ vel paucioribꝰ denūciat̉. Sil̓iter tertia nō valet eadē rōne: qꝛ cōfirmatio ꝑ ſignū ſeqͥturꝓphetiā. vnde ⁊ iohannes baptiſta nullū ſignū fecit: vt dr̄Ioh̓. x. ⁊ tn̄ a dc̄o doctore cōcedit̉ maior ꝓpheta ipſo moyſe. Sil̓iter nec ex gradibꝰ ꝓphetie ſuprapoſitis pōt moyſeſdici excellētior dauid: qꝛ excellētior gradus ē cape̓ v̓itatē ſupernaͣlem abſqꝫ qͥbuſcūqꝫ figuris ⁊ ſignis ſenſibilibꝰ: qͥ gradus fuit ī dauid: vt dc̄m ē ꝑ gloſā pſalmi p̄allegatā. Et idēvidet̉ ꝑ illud qd̓ hētur. ij. Reg. xxiij. Sicut lux aurore oriēte ſole mane abſqꝫ nubibꝰ rutilat: qd̓ dr̄ de dauid. Uiſiōēs.n. imaginarie ⁊ ſigna ſēſibilia q̄cunqꝫ ſūt qͣſi quedā nubesclaritatē ſolis excedentē v̓tutē viſus nr̄i nobis cōtēperātes:ille .n. acutioris ⁊ fortioris viſus ē qͥ claritatē ſolis pōt bn̄nude ītueri ꝙͣ ille qͥ nō pōt abſqꝫ cōteperamēto tali: ⁊ iō dauid qͥ abſqꝫ ſignis ſēſibilibꝰ capiebat radiū diuine lucis habuit excellētiſſimū gradū ꝓphetice cognitiōiſ. Et lꝫ moyſeſeundē gradū huerit: ẜm ꝙ dr̄ numeri. xij. de ipſo palā ⁊ nōꝑ enigmata deū videt .i. abſqꝫ figuris ⁊ ſēſibilibꝰ ſignis: vtibidē fuit expoſitū: tn̄ nō hūit totiens nec ita cōiter tales illuſtratiōes ſicut dauid. Itē ẜm ꝙ dicit doctor p̄dictꝰ dauidpleniꝰ ⁊ clarius exp̄ſſit myſteria chriſti ꝙͣ moyſes: lex auteꝫvetus ⁊ ꝓpheſte ordinabatur ad chriſtū ſicut ad fineꝫ. vn̄dicit apl̓s gal̓. iij. lex pedagogus nr̄ fuit in chriſto: ⁊ act. x.dr̄ d̓ chriſto: Huic oēs ꝓphete teſtimoniū ꝑhibēt. ¶ Et rabimoyſes dicit ī libro directiōis ꝑplexoꝝ ꝙ oēs ꝓphete nonſūt locuti niſi ad dies meſſie: iō cuꝫ finis ſit nobilior his q̄ad finē: ꝓphetia dauid videt̉ ſortiri quandā excellentiā: ethoc ex hoc ꝙ chriſti myſteria ſic expreſſit: ⁊ iō ꝓbabilit̓ videt̉ poſſe dici excellētior ꝓpheta ipſo moyſe: ꝙͣuis moyſesexcellētior fuerit alijs p̄dictis q̄ ꝓphetiā trāſcendūt vel eācōſequūt̉. Btūs ēt greg. exp̄ſſe dicit ꝙ dauid clariorē cognitione ꝙͣ moyſes huerit: homel̓. iiij. ſuꝑ finē ezechiel̓ ¶ Ad pͥmū dicendū ꝙ illud ē verbū ioſue ſcribētis de moyſe ⁊ tꝑeioſue nō ſurrexerat ꝓpheta maior moyſe: tn̄ non ē ꝯͣ illuddc̄m ꝙ poſtea maior ſurrexerit: ⁊ oꝫ hoc dicere ſaltē de prophetis noui teſta. vt p̄dictū ē. Ad ſcd̓m dicēdū ꝙ iohannesbaptiſta ꝑtinet ad noͣ. teſta. vn̄ dic̄ ſaluator matth̓. xi. Lexatqꝫ ꝓphete vſqꝫ ad iohannē .ſ. excluſiue. vn̄ ⁊ ꝓphetia iohānis ī nouo ſcribit̉ teſtamēto: ⁊ iō excellētior dr̄ ꝓphetisvet̓is teſta. ¶ Ad maiorē aūt euidentiā dicēdoꝝ ſciendū ꝙbeatꝰ hiero. ter trāſtulit pſalteriū. pͥmo ẜm. lxx. īterpretes:qd̓ pſalteriū romanū dr̄: eo ꝙ eccl̓ia beati petri illo vtitur.Scd̓o fecit aliā trāſlationē nō multū diſtantē a pͥma: ⁊ tn̄magis appropinquātē hebraico: ⁊ vocat̉ pſalteriū gallicanū: eo ꝙ damaſus papa ad rogatū hiero. illud fecit cātariī eccl̓ijs gallicanis: ꝓpter hoc dr̄ ī rl̓a fratrū minoruꝫ: clerici faciūt diuinū officiū ẜm ordinem romane eccl̓ie exceptopſalt̓io: qꝛ fratres vtūtur pſalt̓io gallicano ¶ Tertio ad preces ſophonij qͥ frequēt̓ diſputabat cū iudeis: qͥ ſolū recipiunt illud qd̓ ē ī hebreo fec̄ trāſlationē īmediate acceptā abhebreo: ꝓpt̓ qd̓ vocat̉ pſalteriū hiero. iuxta hebraicā v̓itatē. media aut trāſlatio ē cōior int̓ latīos: ⁊ iō ī expoſitionehꝰ libri ītēdo ea ꝓſeqͥ: ⁊ vbi noͣbilit̓ diſcrepat ab hebreo vl̓a trāſlatiōe hiero. iuxta hebraicā v̓itatē tagā illud ẜꝫ gr̄aꝫa dn̄o deo mihi data ¶ Itē noͣndū ꝙ ẜꝫ ꝙ dicit hiero. ī ꝓlogo ſuꝑ librū pſalmoꝝ. xvij. ſūt pſalmi ſine titulo: alij autēſūt ititulati: ⁊ hoc idē pꝫ ī hebreo. qͥ aūt ſūt ītitulati ⁊ qͣlit̓ ⁊

aa 2