Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Et vocauit nomē vniꝰ diē:et nomē ſcd̓e caſſiam: et no tertie cornuſtibij. Nonſūt aūt inuēte mulieres ſpecioſe ſicut filie iob in vniu̓ſa terra. Dēditqꝫ eis paterſuꝰ hereditatē inter fr̄es earum. Uixit auteꝫ iob poſt

flagella hec: centū quadraginta annis: vidit filiosſuos filios filiorum ſuorum vſqꝫ ad quartam generatōnem: moͣrtuus eſtſenex ēt plenus dierum. Explicit liber iob.

ideo ſubdit ſaluator: Non eſt deꝰ mortuoꝝ ſed viuentium ideo qꝛ pueri iob reſeruabant̉ in lymbo ſanctorū patruꝫ ip̄o victuri ī eternū: ſic ītelligit̉ ꝓles eiꝰ duplicata ſicutalia. a At vocauit nomē vniꝰ diē. ꝓpt̓ ſpecioſitatis eiuſclaritate. b Et nomē ſcd̓e caſſiam. eſt ſpecies aromatica: hoc ꝓpter mulieris ſuauitateꝫ.Et nomē tertie cornuſtibij. ē aūt ſtibiuꝫ vnguentū mulieres depingūt faciē: vt appareāt pulchriores: ſꝫ illud. iiij. regū. ix. Depixit hiecabel oculoſ ſuos ſtibio ⁊cͣ. aūt ſtibium in cornu ſeruat̉ſic ergo vocauit iobfiliā ſuam: hoc deſignās habebat maiorē pulchritudinē ꝙͣ poſſit hr̄i ī alijs mulieribꝰ talem pictura: de filiaꝝ iob pulchritudīe ſb̓dit̉: d ſūt autem inuēte. hoc deſignatur ſolū excedebāt alias mulieres ī pulchritudine corporis: ſꝫ etiā in pulchritudine morum. e Deditqꝫ eis pr̄ ſuus hereditatē int̓ fr̄es eaꝝ.hoc deſignat̉ ꝯueniētia virtutis amoris ī vtriſqꝫ qꝛ iobfuit flagellatus ī ꝓprio corpore: poſt flagella ad ꝓſperitatis eiꝰ augmētū addit̉ lōgitudo dierū: dr̄: f Uixit aūtiob poſt flagella .ſ. predcā ſūt. g Cētū. xl. annis. ītoto tꝑe vixerit ī ꝓſperitate on̄dit̉: hoc qd̓ ſubdit̉: Etvidit filios ſuos ⁊cͣ. ſequit̉: h Et mortuꝰ ē ſenex. qd̓tinet ad vite diuturnitatē. i Et plenus dierū. qd̓ ꝑtinetad vite ꝓſperitatē: vn̄ ſupra. vij. ad deſignādū ſua aduerſitatē dixit: Sic ego habui mēſes vacuos: ꝓpt̓ quod oppoſitū plenitudo dierū deſignat ī eo abūdātiā bonoꝝ fortune quibꝰ vſus eſt ad virtutē: bonoꝝ gr̄e quibꝰ ꝑductꝰ eſtad futurā gloriam: ꝑdurat in ſcl̓a ſcl̓oꝝ.In capl̓o. xlij. vbi dr̄ in poſtilla. Ipſe ē rex ſuper omnes.filios ſuꝑbie .i. excedit oēs alioſ ī ſuꝑbia. Additio pͥma.Si trāſlatio nr̄a habet. Ip̄e eſt rex ſuꝑ oēs filioſ ſuperbie. in hebreo hr̄: Ipſe eſt rex ſuper oēs filios ſaphac. Saphac vero ē vocabulū obſcurū qd̓ ſignificat ſuꝑbiā: nec aliqd̓ certū habet ſignificatū ẜm expoſitores hebreoꝝ: eo vocabulū iſtud habet ſimile in ſacra ſcpͥtura ẜm eos: vn̄ dicūt debet exponi ꝓut congruitloco in ponit̉: quia in hoc loco plane agitur de ceto leuiathan qd̓ eſt maximū animal potētiſſimuꝫ int̓ marinacōiter: dicūt: int̓pretatō huius dictōis eſt piſcis: ſic ẜꝫeos dr̄: Ipſe eſt rex ſuꝑ oēs filios piſciū. ſed hec expoſitio ēfalſa: etiā vt credo ficta. Primū patet: nam aliud vocabu ſimile reꝑitur Eſaie. xxxvij. vbi dr̄: Comede hoc anno q

ſpōte naſcūtur: ī anno ſcd̓o pomiſ veſcere. Et vbi trāſlatio nr̄a habet pomis: in hebreo hr̄ ſaphac ſeu ſaphic eſt ſimilis dictō huic que ponit̉: eſt ſentētia ẜm hebreos: deꝰ eſaiā ꝓph̓am prenoſticabat ezechie regi poſtꝙͣ ſēnacherib receſſiſſꝫ a iudea quā dimiſerat penitꝰ deuaſtatā: totus ppl̓us ezechieī primo anno miraculoſe viuēt exhis naſcerēt̉ exgranis ꝯtritis abexercitu aſſyrioꝝſine cultura hoīs in anno ſcd̓o viueret etiā miraculoſe de fructibꝰ arborū qͣs p̄ciderātaſſyrij. ſic pꝫſaphac ſignificat preſciſā a ſua radice: quidē ſignificatio ꝯuenit ꝓpͥeī hoc loco: vt ſit ſēſus: Ip̄e ē rex ſuꝑ oēs filios ſaphac .i.ſuꝑ oēs filios p̄cilionis ſeu exciſiōis: qd̓ ꝓpͥe ꝑtinet addiabolū leuiathā in loco figuratū excedit oēs adeo p̄ciſos ī auerſione a deo: eſt ꝓpͥa p̄ciſio: qꝛ hecp̄ciſio pͥmo pͥncipalit̓ fuit ſuꝑbia: trāſlatō nr̄apetent̓ ſe habuit intpretādo nomē ſaphac ſuꝑbiaꝫ: ſic pꝫ pͥmuꝫ. 2ᵐ vero ꝓbabilit̓ apparet: ipſi hebreioīa iſta tradunt̉ de leuiathā intelligunt de ip̄o ceto de diabolo: de .ſ. ceto multa tradūt fabuloſa penitꝰ īcredibilia ꝓut poſtillator ponit.. xl. ca. ī alijs locis: vt talia qͦdāmō ꝯfirmēt euacuādo verā ſnīaꝫ nr̄aꝫde leuiathan ſpūali: fixer̄t ſaphac ſignificat piſces p̄dcō: finxer̄t ſil̓is dictio ī ſacͣ ſcpͥtura īueniat̉. In eodē capl̓o vbi dr̄ in poſtilla: de pulchritudīefiliaꝝ iob ſubdit̉: ſunt inuēte ⁊cͣ. Additio ſcd̓a.Er pulchritudinē corꝑalē deſignat̉ pulchritudo moꝝ: vn̄ ꝓuer. xj. ca. Circulꝰ aureꝰ in naribus ſuis mulier pulchra fatua. ibidē caº̓. vl̓timo: Fallax gr̄a vana ē pulchritudo. mulier timensdeū ip̄a laudabit̉. ſꝫ pulchritudinē filiaꝝ iob potiꝰ innuit̉: illa tradūtur in geſtis iob magis ſūt referēdaad ſenſum ſpūalem quem btūs Grego. notabilit̓ large exponit ꝙͣ ad lr̄alem. modicū enim cederet in veraꝫlaudem iob vtrum pulcherrimas filias haberet: quarum ſil̓es non inuenirentur in vniuerſa terra: prout bene lr̄a teſtatur: an eſſent mediocriter pulchre. Explicit poſtilla nicolai de lyra cum additionibusbreuiter replicis magiſtri matth̓. ſuꝑ iob feliciter.