¶Iob
Audi ⁊ ego loquar: īterrōgabo te: et rn̄de mihi. Aujditu auris audiui te: nuncaūt oculus meus videt te.Iccirco ipſe me rep̄hendoet ago penitentiā in fauilla⁊ cinere. Poſtqͣꝫ aūt locutus eſt dn̄s v̓ba hec ad iobdixit ad eliphaę themaniten. Iratus eſt furor meꝰ inte ⁊ in duos amicos tuos:quoniam nō eſtiſ locuti coram me rectuꝫ ſicut ſeruusmeꝰ iob. Sūmite ergo vobis ſeptē tauros ⁊ ſeptē arietes: et ite ad ẜuū meū iob:⁊ offerte holocauſtū ꝓ vobis. Iob aūt ſeruus meusorabit pro vobis. Fa̓ciemeius ſuſcipiā: ut nō vobis īputet̉ ſtulticia. Neqꝫ enimlocuti eſtis corā me rectuꝫſicut ſeruꝰ meus iob. Abiērūt ergo eliphaę themanites ⁊ baldath ſuites ⁊ ſo-
pharna amathites: ⁊ fecer̄tſicut locutuſ fuerat dn̄s adeos: et ſuſcepit dn̄s faciemiob. Dominꝰ qͦꝫ cōuerſuseſt ad pnīam iob: cū oraretille ꝓ amicis ſuis. Et āddidit dn̄s oīa q̄cūqꝫ fuerantiob duplicia. Uenerūt aūtad eū omneſ fr̄es ſui: ⁊ vniuerſe ſorores ſue̓: et cūcti ꝙnouerāt eū priꝰ: et comederūt cum eo panē in domoeiꝰ. Et moͣuerūt ſuꝑ euꝫ caput: et conſolati ſunt eū ſuper omni malo quod intulerat dn̄s ſuꝑ eū: et dederūtei vnu̓ſꝗſqꝫ ouē vnā ⁊ īaurē aurea vnā. Doͦminꝰ aūtbenedixit nouiſſimis iobmagis qͣꝫ prīcipio eius. Etfacta ſunt ei quatuordecimmilia ouium: ⁊ ſex milia camelorum: ⁊ mille iuga boum: ⁊ mille aſine: et fueruntei ſeptem filij ⁊ tres filie.
de iſtis enim duobus fuerat īcrepatus a dn̄o: vt pꝫ perp̄dicta. i ¶ Audi ⁊ ego loquar. ꝯfitendo inſipientiaꝫmeam. k ¶ Interrogabo te. humilit̓ ſicut diſcipulus.l ¶ Et rn̄de mihi. me inſtruendo. m ¶ Auditu aurisaudiui te. q. d. an̄ flagella habui de te cognitōeꝫ aliquāſed tamē imperfectam. n ¶ Nūcauteꝫ oculus mevidet te. qͥa nunchabeo de te ꝯgnitōem ꝑfectioremſicut viſa pleniuscognoſcūtur ꝙͣ ſolū audita. fueratenī iob plenius inſtructꝰ de diuinavirtute ꝑ flagellatōem: qꝛ vexatiodat ītellectum: ⁊ꝑ reuelatōnem ⁊allocutōem diuinam ſibi factā: vtpꝫ ex predciſ. ⁊ qꝛad cognitōem plenioreꝫ ſeqͥtur ꝑfectior penitētia deꝯmiſſiſ: iō ſubditiob: o ¶ Iccircoipſe me reprehendo. culpā meaꝫ ꝑfectius ꝯfitēdo. ⁊qꝛ cum ꝯfeſſioneoris debet eſſe ſatiſfactio oꝑis: iōſubdit̉: p ¶ Etago penitētiaꝫ infauilla ⁊ cinere .i.ī auſteritate ⁊ humilitate. q̄Poſtꝙͣ auteꝫ ⁊cͣ.Poſita increpatōe heliua dn̄o de preſūptōe ⁊ ipſiꝰ iobde incauta locutōne: hic conſequenter ponitur increpatio alioꝝ triū amicoꝝ iob de falſitatis aſſertōe. ⁊ pͥmopōit̉ dicta increpatō: 2º īcreꝑatoꝝ emēdatio: ibi Abier̄tergo. 3º ipſiꝰ iob plena reuelatio: ibi Addidit qͦꝫ. Circaprimū dicit: r ¶ Dixit ad eliphaę themanitē. iſte eratprīcipal̓ int̓ iſtos tres: ⁊ iō dn̄s ad ip̄m dirigit ſermonēdices: s ¶ Iratus ē furor meꝰ in te ⁊ in duos amicostuos. non dicit in heliu vel in iob: qꝛ peccare ex p̄ſūptōne ⁊ incauta locutōe ſicut peccauerat heliū ⁊ iob: nō eſtita graue ſicut peccare ī falſitatis aſſertōne: qd̓ ꝯtigeratiſtis tribus: vt pꝫ ꝑ ſupradicta: ⁊ grauitas huiꝰ facti notatur ꝑ hoc qd̓ dr̄: Furor dn̄i iraſcitur ꝯtra eos. qd̓ nonſolet dici in ſcpͥtura niſi ꝓ grauibꝰ culpis. t ¶ Qm̄ nōeſtiſ lo. corā me rectū i. dogma veꝝ: v ¶ Sic̄ ſer. meiob. qͥ v̓a locutꝰ ē: tn̄ īcautē ꝙͣtū ad aliqͣ: ⁊ qꝛ gͣues culpeantiqͥtꝰ ſac̓ficijſ expiabant̉: iō ſb̓dit̉: x ¶ Suite gͦ vo. vij.tauros. ad d̓ſignādū ꝑfectōeꝫ pnīe ꝑ ſeptenariū numeꝝquo ꝑfectio deſignat̉. y ¶ Et ite ad ſeruū meū iob. vtiuſtꝰ offerat ſacrificiū ꝓ iniuſtis. z ¶ Facie eiꝰ ſuſcipiā.qꝛ leuiter tm̄ peccauerat: ⁊ cū hoc ꝑfecte de hoc penituerat. a ¶ Ut nō vobis imputetur. ad penā eternā) bStulticia. falſaꝫ doctrinā aſſerēdo: iō ſubdit̉: Neqꝫ enīlocuti eſtis cora me rectū. c ¶ Abierunt gͦ. Hic ꝯn̄terponitur īcrepatoꝝ emendatio: qꝛ obedierunt promptediuino mandato. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: d ¶ Et ſuſcepit do
minꝰ faciē iob .i. gratū habuit ſacrificium ꝑ eū oblatū: ⁊ eiꝰor̄onē nō ſolū ꝓ ip̄o: ſed etiā pro amicis ſuis. e ¶ Dn̄s qͦꝫꝯuerſus. ⁊ pꝫ lr̄a. f ¶ Et addidit. Hic ꝯn̄ter ponit̉ ipſiusiob reuelatio nō ſolū ad ꝓſperitatē priſtinā: ſed etiā ad maiorē: qd̓ on̄dit̉ primo ī gnaͣli cū dr̄: Addidit qͦꝫ oīa ⁊cͣ. qd̓ patebit infra. ⁊ 2º on̄dit̉hoc ī ſpeciali: ⁊ qꝛ inter bona extēiora hominis amici ſūt precipua: iō ſubdit̉: gUenerūt aūt ad eumoēs fr̄es ſui ⁊ vniuerſe ſorores ſue .i. viri ⁊ml̓ieres de ſua cognatōne: qͥ nōibꝰ fr̄m ⁊ ſororū expͥmūtur in ſcpͥtura: vn̄ ⁊ abraaꝫ vocauit loth nepote ſuum fr̄em: Gene. xiij.h ¶ Et cūcti qͥ nouerant euꝫ .i. illi qui habuerāt familiaritatēcum eo ex alijs cauſisan̄ flagella: qꝛ poſteaab eo ſe elongauerātreputātes eum a deoflagellatū ꝓpt̓ eiꝰ pct̄ālꝫ occulta. i ¶ Et comederūt cū eo panē.qꝛ fecer̄t cū eo ſolēneprādiū ꝓpt̓ eiꝰ releuatōem. noīe eī panis ⁊aq̄ oīs cibꝰ ⁊ potꝰ ītelligit̉ in ſcpͥtura. vndeiiij. regū. vij. dixit heliſeꝰ filiuſ regis iſrl̓ deſyria ī ſamariā ductꝭ.Appone eiſ panem ⁊aquā. ⁊ ſubdit ibidē:Appoſita eſt eis magna ciboꝝ p̄paratio. ex qͦ pꝫ ꝙ ꝑ panē ⁊ aquā ꝓph̓a intelligebat ſolēne prādiū: nō enī ē veriſimile ꝙ rex fecerit niſi ẜmintellectū ꝓph̓e. k ¶ Et mouer̄t ſuꝑ eū caput. recognoſcētes ſe deceptos fuiſſe: reputātes flagella ꝓpter iniquitatē ſuam ei contigiſſe: iō ſubditur: l ¶ Et ꝯſolati ſunt eū ſuperomni malo. ꝓteſtātes ꝙ hoc fecerat dn̄s ad ipſiꝰ iob ꝓbationē ⁊ maiore remuneratōem. m ¶ Et dederūt ei ⁊cͣ. magis ad congaudendū ꝙͣ ad releuādū: qꝛ dona hꝰ mōi ad hͦpaꝝ feciſſēt: qꝛ ſubdit̉: n ¶ Unuſqͥſqꝫ ouē vnā. in hebreohabetur: Obulū vnū. ⁊ dicūt hebrei moderni: Releuatioāt fortūe iob fc̄a ē a dn̄o: iō ſb̓dit̉: o ¶ On̄s āt bn̄dixit nouiſſ. iob multiplicādo bona eiꝰ tꝑalia ⁊ ſpūalia. p ¶ Et facta ſūt ei. xiiij. milia ouiū ⁊cͣ. an̄ flagella habuit tm̄. vij. milia ouiū: ⁊ tria milia cameloꝝ: ⁊ quīgēta iuga boū: ⁊ quīgētas aſinas: vt hr̄. sͣ. j. caº. q̄ oīa h̓ expͥmūtur duplicia. q Etfuer̄t ei. vij. filij ⁊ treſ filie. ⁊ ſic videt̉ ꝙ oles eiꝰ n̄ fuit duplicata: qꝛ tot habuerat an̄: vt hr̄. .j. ca. Ad hͦ dicūt aliqͥ ꝙ hocſc̄m ē ad meliorē ipſiꝰ fortunā: qꝛ ſi ꝓles eiꝰ fuiſſet duplicata: bona eiꝰ fuiſſent nimis diuiſa: ⁊ ſic qͥlibet reportaret minorē portōeꝫ. ſꝫ hͦ videt̉ paꝝ valere: qꝛ in felicitate ꝓlis magis attēdit̉ bonitaſ moꝝ ꝙͣ abūdātia tꝑaliū bonoꝝ: ⁊ iō aliter dr̄ ꝙ pueri iob fuer̄t mortui ī ſtatu ſalutis: vt ſatis patꝫex dictis ſupra primo capittulo. tales autem non dicunturproprie mortui: ſed magis viui: ſed ꝙ dicit ſaluator Matthei .xij. allegans verbum domini: quod habetur Exoditertio: Ego ſum deus abraam: ⁊ deus iſaac: ⁊ deus iacob: