Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

¶Iob

Audi ego loquar: īterrōgabo te: et rn̄de mihi. Aujditu auris audiui te: nuncaūt oculus meus videt te.Iccirco ipſe me rep̄hendoet ago penitentiā in fauilla cinere. Poſtqͣꝫ aūt locutus eſt dn̄s v̓ba hec ad iobdixit ad eliphaę themaniten. Iratus eſt furor meꝰ inte in duos amicos tuos:quoniam eſtiſ locuti coram me rectuꝫ ſicut ſeruusmeꝰ iob. Sūmite ergo vobis ſeptē tauros ſeptē arietes: et ite ad ẜuū meū iob: offerte holocauſtū vobis. Iob aūt ſeruus meusorabit pro vobis. Fa̓ciemeius ſuſcipiā: ut vobis īputet̉ ſtulticia. Neqꝫ enimlocuti eſtis corā me rectuꝫſicut ſeruꝰ meus iob. Abiērūt ergo eliphaę themanites baldath ſuites ſo-

pharna amathites: fecer̄tſicut locutuſ fuerat dn̄s adeos: et ſuſcepit dn̄s faciemiob. Dominꝰ qͦꝫ cōuerſuseſt ad pnīam iob: oraretille amicis ſuis. Et āddidit dn̄s oīa q̄cūqꝫ fuerantiob duplicia. Uenerūt aūtad omneſ fr̄es ſui: vniuerſe ſorores ſue̓: et cūctinouerāt priꝰ: et comederūt cum eo panē in domoeiꝰ. Et moͣuerūt ſuꝑ euꝫ caput: et conſolati ſunt ſuper omni malo quod intulerat dn̄s ſuꝑ: et dederūtei vnu̓ſꝗſqꝫ ouē vnā īau aurea vnā. Doͦminꝰ aūtbenedixit nouiſſimis iobmagis qͣꝫ prīcipio eius. Etfacta ſunt ei quatuordecimmilia ouium: ſex milia camelorum: mille iuga boum: mille aſine: et fueruntei ſeptem filij tres filie.

de iſtis enim duobus fuerat īcrepatus a dn̄o: vt pꝫ perp̄dicta. i Audi ego loquar. ꝯfitendo inſipientiaꝫmeam. k Interrogabo te. humilit̓ ſicut diſcipulus.l Et rn̄de mihi. me inſtruendo. m Auditu aurisaudiui te. q. d. an̄ flagella habui de te cognitōeꝫ aliquāſed tamē imperfectam. n Nūcauteꝫ oculus mevidet te. qͥa nunchabeo de te ꝯgnitōem ꝑfectioremſicut viſa pleniuscognoſcūtur ꝙͣ ſo audita. fueratenī iob plenius inſtructꝰ de diuinavirtute flagellatōem: qꝛ vexatiodat ītellectum: reuelatōnemallocutōem diuinam ſibi factā: vtpꝫ ex predciſ. qꝛad cognitōem plenioreꝫ ſeqͥtur ꝑfectior penitētia deꝯmiſſiſ: ſubditiob: o Iccircoipſe me reprehendo. culpā meaꝫfectius ꝯfitēdo.qꝛ cum ꝯfeſſioneoris debet eſſe ſatiſfactio oꝑis:ſubdit̉: p Etago penitētiaꝫ infauilla cinere .i.ī auſteritate humilitate.Poſtꝙͣ auteꝫ ⁊cͣ.Poſita increpatōe heliua dn̄o de preſūptōe ipſiꝰ iobde incauta locutōne: hic conſequenter ponitur increpatio alioꝝ triū amicoꝝ iob de falſitatis aſſertōe. pͥmopōit̉ dicta increpatō: īcreꝑatoꝝ emēdatio: ibi Abier̄tergo. ipſiꝰ iob plena reuelatio: ibi Addidit qͦꝫ. Circaprimū dicit: r Dixit ad eliphaę themanitē. iſte eratprīcipal̓ int̓ iſtos tres: dn̄s ad ip̄m dirigit ſermonēdices: s Iratus ē furor meꝰ in te in duos amicostuos. non dicit in heliu vel in iob: qꝛ peccare ex p̄ſūptōne incauta locutōe ſicut peccauerat heliū iob: eſtita graue ſicut peccare ī falſitatis aſſertōne: qd̓ ꝯtigeratiſtis tribus: vt pꝫ ſupradicta: grauitas huiꝰ facti notatur hoc qd̓ dr̄: Furor dn̄i iraſcitur ꝯtra eos. qd̓ nonſolet dici in ſcpͥtura niſi grauibꝰ culpis. t Qm̄eſtiſ lo. corā me rectū i. dogma veꝝ: v Sic̄ ſer. meiob. v̓a locutꝰ ē: tn̄ īcautē ꝙͣtū ad aliqͣ: qꝛ gͣues culpeantiqͥtꝰ ſac̓ficijſ expiabant̉: ſb̓dit̉: x Suite vo. vij.tauros. ad d̓ſignādū ꝑfectōeꝫ pnīe ſeptenariū numeꝝquo ꝑfectio deſignat̉. y Et ite ad ſeruū meū iob. vtiuſtꝰ offerat ſacrificiū iniuſtis. z Facie eiꝰ ſuſcipiā.qꝛ leuiter tm̄ peccauerat: hoc ꝑfecte de hoc penituerat. a Ut vobis imputetur. ad penā eternā) bStulticia. falſaꝫ doctrinā aſſerēdo: ſubdit̉: Neqꝫ enīlocuti eſtis cora me rectū. c Abierunt. Hic ꝯn̄terponitur īcrepatoꝝ emendatio: qꝛ obedierunt promptediuino mandato. pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: d Et ſuſcepit do

minꝰ faciē iob .i. gratū habuit ſacrificium oblatū: eiꝰor̄onē ſolū ip̄o: ſed etiā pro amicis ſuis. e Dn̄s qͦꝫꝯuerſus. pꝫ lr̄a. f Et addidit. Hic ꝯn̄ter ponit̉ ipſiusiob reuelatio ſolū ad ꝓſperitatē priſtinā: ſed etiā ad maiorē: qd̓ on̄dit̉ primo ī gnaͣli dr̄: Addidit qͦꝫ oīa ⁊cͣ. qd̓ patebit infra. on̄dit̉hoc ī ſpeciali: qꝛ inter bona extēiora hominis amici ſūt precipua: ſubdit̉: gUenerūt aūt ad eumoēs fr̄es ſui vniuerſe ſorores ſue .i. viriml̓ieres de ſua cognatōne: nōibꝰ fr̄m ſororū expͥmūtur in ſcpͥtura: vn̄ abraaꝫ vocauit loth nepote ſuum fr̄em: Gene. xiij.h Et cūcti nouerant euꝫ .i. illi qui habuerāt familiaritatēcum eo ex alijs cauſisan̄ flagella: qꝛ poſteaab eo ſe elongauerātreputātes eum a deoflagellatū ꝓpt̓ eiꝰ pct̄ālꝫ occulta. i Et comederūt eo panē.qꝛ fecer̄t eo ſolēneprādiū ꝓpt̓ eiꝰ releuatōem. noīe panisaq̄ oīs cibꝰ potꝰ ītelligit̉ in ſcpͥtura. vndeiiij. regū. vij. dixit heliſeꝰ filiuſ regis iſrl̓ deſyria ī ſamariā ductꝭ.Appone eiſ panemaquā. ſubdit ibidē:Appoſita eſt eis magna ciboꝝ p̄paratio. ex pꝫ panē aquā ꝓph̓a intelligebat ſolēne prādiū: enī ē veriſimile rex fecerit niſi ẜmintellectū ꝓph̓e. k Et mouer̄t ſuꝑ caput. recognoſcētes ſe deceptos fuiſſe: reputātes flagella ꝓpter iniquitatē ſuam ei contigiſſe: ſubditur: l Et ꝯſolati ſunt ſuperomni malo. ꝓteſtātes hoc fecerat dn̄s ad ipſiꝰ iob ꝓbationē maiore remuneratōem. m Et dederūt ei ⁊cͣ. magis ad congaudendū ꝙͣ ad releuādū: qꝛ dona hꝰ mōi adpaꝝ feciſſēt: qꝛ ſubdit̉: n Unuſqͥſqꝫ ouē vnā. in hebreohabetur: Obulū vnū. dicūt hebrei moderni: Releuatioāt fortūe iob fc̄a ē a dn̄o: ſb̓dit̉: o On̄s āt bn̄dixit nouiſſ. iob multiplicādo bona eiꝰ tꝑalia ſpūalia. p Et facta ſūt ei. xiiij. milia ouiū ⁊cͣ. an̄ flagella habuit tm̄. vij. milia ouiū: tria milia cameloꝝ: quīgēta iuga boū: quīgētas aſinas: vt hr̄.. j. caº. oīa expͥmūtur duplicia. q Etfuer̄t ei. vij. filij treſ filie. ſic videt̉ oles eiꝰ fuit duplicata: qꝛ tot habuerat an̄: vt hr̄. .j. ca. Ad dicūt aliqͥ hocſc̄m ē ad meliorē ipſiꝰ fortunā: qꝛ ſi ꝓles eiꝰ fuiſſet duplicata: bona eiꝰ fuiſſent nimis diuiſa: ſic qͥlibet reportaret minorē portōeꝫ. ſꝫ videt̉ paꝝ valere: qꝛ in felicitate ꝓlis magis attēdit̉ bonitaſ moꝝ ꝙͣ abūdātia tꝑaliū bonoꝝ: aliter dr̄ pueri iob fuer̄t mortui ī ſtatu ſalutis: vt ſatis patꝫex dictis ſupra primo capittulo. tales autem non dicunturproprie mortui: ſed magis viui: ſed dicit ſaluator Matthei .xij. allegans verbum domini: quod habetur Exoditertio: Ego ſum deus abraam: deus iſaac: deus iacob: