Liber

dedit illi intelligētiā. Cūmtēpus fuerit in altū alas erigit: deridet equū ēt aſcenſorem eiꝰ. Nu̓nquid p̄bebisequo fortitudinē: aut circūdabis collo eius hinnitū?Nu̓nquid ſuſcitabis eū qͣſilocuſtas? Gloria nariū eiꝰterror: terrā vngula fodit.Exultat audacter: in occurſū ꝑgit armatis. Contēnitpauorem: nec cedit gladioSūper ipſuꝫ ſonabit pharetra: vibrabit haſta ⁊ clypeus. Fe̓ruens et fremensſorbe̓t terram: nec reputattube ſonare clangore. Vbiaudierit buccinā: dicēt vahprocul odoratur belluꝫ exhortatōnem ducum: et vlulatū exercitꝰ ¶ Nunquid ꝑſapientiaꝫ tuam plumeſcitaccipiter: exꝑandens alas

ſuas ad auſtrum? Nūquidad preceptū tuum eleuabitur aquila: et in arduis ponet nidū ſuum? In petrismanet: in p̄ruptis ſilicibuscommorat̉: atqꝫ inacceſſisrupibus. Inde̓ cōtēplatureſcam: ⁊ de longe oculi eiproſpiciūt. Pulli eius lambunt ſanguinem: ⁊ ubicunqꝫ cadauer fuerit: ſtatī adeſt. Et adiecit dominus: ⁊locutus ē ad iob: Nunꝗdqui contendit cū deo: tamfacile conꝗeſcit? Vtiqꝫ quiarguit deū: debet ⁊ rn̄dereei. Reſpōdēs aūt iob dn̄odixit: Qui leuiter locutꝰ ſūrēſponde ꝗd poſſuꝫ? Manum meam ponam ſuperos meum. Unum locutusſum: qd̓ vtinā nō dixiſſē: etalteꝝ quibꝰ vltra n̄ addā.

.i. talem induſtruā q̄ vocat̉ intelligētia: eo ꝙ ꝓcedit ab ītellectu diuino: ſicut p̄cedēti capl̓o dictū eſt de gallo. a ¶ Cūtēpus fuerit. fugiēdi inſequentes b ¶ In altū alas erigit.ad currēdū velociꝰ. c ¶ Deridet equū. quia velociꝰ curritd ¶ Et aſcēſorē eiꝰ. qꝛ nō pōt eam attingere. aliter iſtud exponit̉: qꝛ libro de proprietatibꝰ aīaliū dicit̉ꝙ ſtrucio naturaliterodit equū: ⁊ qn̄ vidꝫeū veniētem erigit alas ꝯtra ip̄m: ⁊ eū terrēs facit fugere. eNūquid p̄bebis. Hicponit̉ exēplū de equoqui int̓ alia aīalia eſtmirabilis in multis.Primo in fortitudīecū dicit̉: e ¶ Nūquidp̄bebis equo fortitudinem. qui oneratusarmis ferreis cū hͦ faciliter portat militeꝫarmatu. 2º eſt mirabilis ī libidine: qꝛ iubacolli excitat euꝫ ad libidinem: ⁊ ſi fuerit tōſa minuitur libido: ⁊quātuꝫ ad hoc dicit̉:f ¶ Aut circundabiscollo eiꝰ hinnitū. quiexcitat̉ in equis ex appetitu cōitus: ꝓpt̓ qd̓dr̄ hieremie. v. Equiamatores ī feminas:⁊ emiſſarij facti ſuntvnuſquiſqꝫ ad vxorēꝓximi ſui hinniebat3º equꝰ eſt mirabilis in agilitate: qꝛ quāuis habeat magnūcorpus ⁊ ponderoſū: tn̄ facit magnos ſaltus: ⁊ hoc ē quoddicitur: f ¶ Nunquid ſuſcitabis euꝫ quaſi locuſtas. q̄ volāt ꝑ ſaltū. 4º eſt mirabilis in audacia: ⁊ quātum ad hͦ ſubditur: g ¶ Gloria nariū eius terror. odorādo enī ꝑ naresſentit īminens bellū: ⁊ in hoc delectatur cū tn̄ bellū ſit alijsterribile. h ¶ Terrā vngula fodit. ꝑ hoc on̄dendo ꝙ deſiderat ad bellū currere: io ſb̓dit̉: Exultat audacter ⁊cͣ. iSuꝑ ip̄m ſonabit pharetra. militis plena ſagittꝭ. l ¶ UiNec cedit gladio. īmo ꝯtra gladios euagīatos currit. kbrabit haſta ⁊ clypeus. oīa iſta ex motōne equi faciūt ſonitum terribilē: tn̄ equus talibus non terretur: ſed magis adaudaciam ꝓuocatur: iō ſubdit̉: m ¶ Feruens. ex impetun ¶ Et fremēs .i. hinniens o ¶ Sorbet terram .i. videtuream ſorbere pedibuſ fodiēdo. p ¶ Nec reputat tube ſonare clangorē. qui eſt ſignum cōgreſſus belli: nec ab equo reputat̉ terribilis: ſꝫ magis delectabilis: iō ſubdit̉: q ¶ Ubiaudierit buccinā. ad bellū hortantē r ¶ Dicet vah. i. faciet ſignū exultatōis. vah enim ē interiectio exultantis: vndeEſaie. xliiij. Uah calefactꝰ ſū: vidi focū. s ¶ Procul adoratur bellū .i. adoratu ꝑcipit t ¶ Exhortatōnem ducū. quiacies ſuas dirigūt ⁊ exhortātur ad bellādum. v ¶ Et vllulatū exercitus. qꝛ vnus exercitꝰ in principio ꝯgreſſus cantra aliū clamat fortiter ad aduerſarios terrēdum. Omniaiſta ꝑcipit equus naturali induſtria ſibi a deo data a qͦ factꝰ eſt in adiutoriū hoīs: nō ſolum ad ſubuerſionē: ſꝫ etiaꝫad iuſticie ⁊ reipublice defenſionē. x ¶ Nunquid ⁊c̄. Hicponitur exemplū de accipitre qui habet mirabilē induſtriam in ſui renouatōne: qui flante auſtro qui eſt ventus cali-

dus extēdit alas ſuaſ ꝯtra calorē ſolis: vt ſic aperianturpori: ⁊ veteres penne ⁊ plume decidant: ⁊ noue ſuꝑnaſcantur: cū quibꝰ agiliꝰ volet: ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄: x ¶ Nūquid ꝑ ſapīam tua plumeſcit accipiter. q. d. non: ſꝫ perdiuina ſapīam ip̄m p̄dicto modo ꝯrigentē. y ¶ Nūquid ad p̄ceptuꝫ⁊cͣ. Hic vltīo pōit̉exemplū de aquila que mirabiliseſt in multis. primo in volatu: qꝛaltius volat ceteris: ⁊ iō dr̄: LNunquid ad p̄ceptū tuum .i. ẜꝫ diſpoſitōem tuam:q. d. non: ſed ẜmdiſpoſitōem diuinaꝫ: hoc enī facitaqͥla ex induſtrianaturali a deo ſibi data. Curſusautē naturalis rerum eſt quedammotō creatur̄ adpreceptū diuinuꝫẜꝫ illud p̄ſ. cxlvij.Igniſ grando nixglacies ſpūs ꝓcellaꝝ q̄ faciūt v̓buꝫeius. z ¶ Et inarduis pōet nidūſuū. vbi nō eſt acceſſuſ hoīm vl̓ beſtiarū: ⁊ hͦ ne pulli ſui rapiātur abhoībus vel a beſtijs deuorētur. 2º aquila mirabilis eſt in viſu: qꝛ acute⁊ delōge valde videt: iō ſubdit̉: a ¶ Inde ꝯtemplatureſcam .i. predam ad ſui ⁊ pulloꝝ nutritōem. ⁊ qꝛ cōiteraccipit predam viuā: iō ſubditur: q ¶ Pulli eiꝰ lābūtſanguinē .ſ. de preda ab ea occiſa currentem: ⁊ quia aliqn̄ maxime tꝑe famis nutritur morticinijs vl̓ etiā morticinis: iō ſubditur: c ¶ Et vbicūqꝫ cadauer fuerit ſtatim adeſt. in quo notat̉ velocitas ſui volatus. d ¶ Etadiecit. Hic cōſequenter ponit̉ ipſius iob confutatio inquātum on̄ditur ip̄m neſcire nec poſſe rn̄dere: ⁊ hoc ēquod dicit̉: d ¶ Et adiecit dominꝰ. Auditis enī predictis mirabilibꝰ iob obſtupēs tacuit: ⁊ iō dn̄s ſuꝑ predcāadiecit qd̓ ſequit̉ cū dicit̉: e ¶ Nunqͥd qͥ contendit cūdeo .i. vult cū eo ꝯtendere diſputādo: ſic̄ tu videbarꝭ velle: dicēdo: Cū deo diſputare cupio. f ¶ Tam facile cōquieſcit. tacens ⁊ neſciens reſpondere. g ¶ Utiqꝫ quiarguit deum .i. facit argumentatōnes contra deum:h ¶ Debet ⁊ rn̄dere ei. hoc aūt iob dixerat deo: Aut tuloquere ⁊ ego rn̄debo tibi. ⁊ ſubdit̉ hūiliſ reſponſio iobꝯfitēdo delictū ſuū: i ¶ Qui leuit̓ locutꝰ ſū .i. indiſcrete ⁊ ſtulte: qꝛ lꝫ veꝝ dixiſſet: exceſſit tamē in mō loquendi vt ſupra dcm̄ ē: k ¶ Rn̄dere qͥd poſſum. q. d. nihilniſi ꝯfitendo ſtulticiā meā: iō ſubdit̉: l ¶ Manū meaponā ſuper os meum. vt nō aperiat̉ amplius ad ſic loquendū. m ¶ Unum locutus ſum qd̓ vtinam non dixiſſem. illud fuit quod dixit: Diſputare cuꝫ deo cupio.n ¶ Et alteꝝ. illud fuit ꝙ ex cōmemorādo iuſticiaꝫ ſuavidebat̉ derogare diuīe iuſticie: o ¶ Quibꝰ vltra nō addā. diligent̓ de cetero ab his ⁊ ꝯſil̓ibꝰ p̄cauendo.