Iob
centū celi quis dormire faciet? Quando fūdabaturpuluis in terra: ⁊ glebe cōpingebātur? Nu̓nquid capies leene predā: ⁊ aīaꝫ catulorū eius implebis: quā-
do cubant in antris: ⁊ ī ſpecubus inſidiantur? Quispreparat coruo eſcam ſuāquando pulli eiꝰ clamāt addeum vagientes eo ꝙ nonhabent cibos?
q. d. nullus: qꝛ nunꝙͣ ceſſat ꝯcentꝰ. Cōſiderandū aūt ꝙpitagorici dixerūt ex ꝓportōe motuū celeſtiū ſonū armoniacū cauſari. Sed hoc improbat ph̓us ſcd̓o celi ⁊mūdi: ꝓbans ꝙ ex illis mōtibꝰ nō cauſat̉ aliqͥs ſonꝰ: ⁊iō per concentū celi nō intelligit̉ hic aliud ꝙͣ cōueniētiamotuū celeſtium⁊ qꝛ iſta ꝯuenientia eſt a principiomūdi: iō ſubdit̉:y ¶ Qn̄ fūdabatur puluis in terrā. i. a prīcipio ꝓducebatur a deo:⁊ dicitur hic puluis: qꝛ ī aliquibuſpartibꝰ eſt diſcontinuata ad modū pulueris .ſ. in lociſ ſabuloſis: ⁊ in aliqͦbus partibꝰ eſt ꝯpacta ex humiditate eam ꝯtinuante. ⁊quātū ad hoc ſubdit̉: Et glebe ꝯpingebant̉. z ¶ Nunquid. Hic ꝯſequent̓ on̄dit̉ īmenſitas diuine ſapīe ⁊ potētie in ꝑtinentibꝰ ad nutritōeꝫ: ⁊ pͥmo ponit̉ exemplū leene nutriētis catulos: qui cū ſūt voraces: mirabile eſt ꝙſibi ⁊ catulis poſſit capere predā ad nutritōem eoꝝ ſufficiētem: ⁊ quātum ad hoc dicit̉: z ¶ Nunquid capiesleene predam. ſibi ⁊ catulis ſufficiētem. 2º ponit exēplūde pullis corui: quibꝰ coruus nō q̄rit cibū ſeptē diebusſ. donec videat eos nigreſcere: ⁊ ſuoſ eē cognouerit ex nigredine: ⁊ interī nutriūt̉ diuina ꝓuiſione: ẜm ꝙ dr̄ p̄ſ.cxlvj. Qui dat iumētis eſcā ip̄oꝝ: ⁊ pullis coruoꝝ īuocātibꝰ eū. ⁊ quātū ad hoc dr̄: a Quis p̄parat coruo..i. ꝓ ip̄o coruo b ¶ Eſcam ſuā .i. nutritōem quā aueſnaturali inſtinctu mīſtrant pullis ſuis: c ¶ Qn̄ pullieius .ſ. corui deſerti ab ipſo vt alieni d ¶ Clamant addeum. non eſt ꝑ hoc ītelligēdū ꝙ iſte clamor ꝓcedat excognitōne dei q̄ ſit in pullis: ſed qꝛ quelibet res natural̓eoip̄o ꝙ naturali deſiderio appetit aliqd̓ bonum: qͦdāmodo clamat ad deum a qͦ recipit̉ omne bonū.¶ In capl̓o. xxxviij. vbi dicit̉ in poſtilla: Quis eſt iſte.heliū enim acceperat quaſi vices determinantis queſtionem ⁊cͣ.¶ Additio pͥmaUod aūt heliu in hac queſtione accepiſſꝫ vicesquaſi det̓minātis nō ꝯſonat lr̄e: ſed potiꝰ pꝫ periam ꝙ ip̄e tenuit locū opponētis: ſicut ⁊ alij ſocūj: nūi qꝛ voluit ſupplere defectū eoꝝ in opponēdo. Dicebat enī heliu ſupra. xxxij. ca. Qm̄ igitur ſpectaui: ⁊ n̄ſūt locuti: nec rn̄derūt vltra: rn̄debo ⁊ ego ꝑtē meā. Exquo patet ꝙ non ītendebat ſe ingerere ꝑ modū determinantis: ſꝫ opponētis ſicut ⁊ alij: ſufficiētius tn̄ ꝓut eſtimabat. Idem pꝫ in capl̓o. xxxiij. vbi heliu dicebat iob:Si potes rn̄dere mihi ⁊cͣ. Ecce ⁊ me ſicut ⁊ te fecit deꝰ:⁊ de eodē luto ego qͦꝫ formatus ſū. ex quo pꝫ ꝙ ip̄e q̄rebat diſputare cū iob de pari: nō aūt queſtōem determinare. Un̄ ad declaratōem huiꝰ qd̓ dr̄ ꝯͣ heliū: Quis eſtiſte inuoluēs ſnīas. attēdendū eſt ꝙ heliu in hac queſtion in multis defecerat. Primo enī qꝛ cū ip̄e ꝯueniebatcū iob in hoc ꝙ p̄mia virtutū ⁊ pene vicioꝝ erāt in vita futura: nō debuiſſent eū ꝯdēnare ſeu iudicare iniuſtūꝓpter flagella q̄ patiebat̉ in hac vita. Credentes enī premia ⁊ punitōes in futuro ſcl̓o: nō debēt ꝯdēnare patientes tribulatōes in hac vita: qꝛ vt dr̄ Eccl̓es. ix. ca. Uniuerſa eque veniūt iuſto ⁊ impio. vn̄ ex hoc ꝓprie dr̄ heliū inuoluēs ſnīas: eo ꝙ affirmās ſnīam ip̄iꝰ iob aſſerētis ī alia vita eē vera premia ⁊ punitōes: īuoluebat cumſnīa amicoꝝ ip̄m iob ꝯdēnantiū: que quidē ſnīe nō cōſonat adinuice vt dcm̄ eſt: ⁊ iō inuoluere tales ſnīas iudicat̉ h̓ a deo eſſe erroneū cū dr̄: Quis eſt iſte īuoluens
ſnīas. Item has ſnīas ſic īuolutas miſcuit heliu cū ſermonibus īꝑitis: pͥmo qꝛ multa erronea aſſeruerat: ſic̄ cū dixerat ſupra. xxxij. ca. Ecce hec oīa oꝑatur deuſ tribꝰ vicibꝰ perſingulos: qd̓ ꝓpͥe ītelligit̉ ẜm expoſitōem ra. ſa. ſcꝫ ꝙ tribꝰvicibꝰ tm̄ recipit deꝰ peccatores ad pnīaꝫ: ⁊ nō ampliꝰ: qd̓ tn̄eſt falſū ⁊ erroneū: ꝓut poſtillator ibidemdeducit. Itē ex ſerie illiꝰ capl̓i vr̄ heliu aſſerere ꝙ tribꝰ modiſ tm̄deꝰ loquit̉ hoī: pͥmoſcꝫ dando ei lumē naturalis ītellectꝰ: 2º ꝑ reuelatōem ī ſōno fcāꝫ3º ꝑ īfirmitatē carnisa d̓o īmiſſā: qd̓ tn̄ eſtfalſū: qꝛ teſte apl̓o ad Hebre .j. Multipharie multiſqꝫ modis deꝰ loquēs pr̄ibꝰ in ꝓph̓is. Itē ſermones ſui fuerūt īperiti: qꝛ ꝑ magnā arrogantiā ⁊ ſuꝑbiam ꝓceſſit ꝓut in additōe īmediate p̄cedēti fuit dcm̄ ⁊cͣ.¶ In eodem capitulo. xxxviij. vbi dicitur in poſtilla: Ubieras. Hic conſequenter ponitur arguitio ipſius iob.Ecundum poſtillatorem omnia ¶ Additio. ij.ſiſta que in hoc loco ⁊ ſequēti tradūtur ad immēſitatem diuine ſapiētie ⁊ potētie ꝑtinētia dicūtur adon̄dendū ꝙ indiſcrete ſeu fatue ſe habuerat iob in cupiēdodiſputare ſeu ꝯtēdere cū deo: qd̓ nō vr̄ ꝯuenient̓ dcm̄: namiob manifeſte ꝯfitebat̉ immēſitatē diuine ſapiētie ⁊ potētievt pꝫ ſupra .xxvj. vbi poſtꝙͣ narrauit multa de mirabilibꝰnature a deo facte ſpecialit̓ circa partes mūdi prīcipales nōſolū viſibiles ſed etiā inuiſibiles: vt cū dicit̉ ibi: Spūs eiuſornauit celos. qd̓ expōit̉ d̓ glorificatōe angeloꝝ btoꝝ: ſil̓it̓⁊ de eiectōe demonis dixit: Obſtetricāte manu eiꝰ eductuseſt coluber tortuoſuſ. q̄ ꝑtinent ad magnalia dei ⁊ inuiſibilia: qꝛ illa q̄ ibi narrauit ſentiebat eē pauca ſeu exigua reſpectu diuinoꝝ effectuū: iccirco ibidē ſb̓dit: Ecce hec ex partedcā ſūt viaꝝ eiꝰ: ⁊ cū vix ꝑuam ſtillā ſermonis eiuſ audierimuſ: qͥs poterit tonitruū magnitudinis illiꝰ intueri. Ex qͥbꝰmanifeſte pꝫ ꝙ iob ꝓfitebat̉ immēſitatē ⁊ incōprehēſibilitatem diuīe ſapīe ⁊ potētie: q̄ in diuinis effectibꝰ apparet: nongͦ oportebat de hͦ ſibi aliqͥd vlteriꝰ ꝓbare. illa eī q̄ vnꝰ diſputātiū ꝑ ſe ꝯcedit: nō reqͥrit̉ vt ꝑ alteꝝ ſibi ꝓbent̉ Iteꝫ ꝙ iobcuꝑet ſe diſputare cū deo: nō ē de eēntia queſtionis de qͣ pͥncipalit̓ agit̉ .ſ. de diuina ꝓuidētia circa actꝰ humanos: ſꝫ eſtquoddā īcidēs qd̓ ex indiſcreta locutōe iob vr̄ ꝯtigiſſe. incōuēient̓ igit̉ vr̄ ꝙ de tali īcidēte duo capl̓a ponerent̉ in determinatōe huiꝰ queſtionis nihil tāgēdo de his qͦ queſtionemdet̓minādā prīcipalit̓ reſpiciūt. Un̄ circa hͦ alit̓ vr̄ dicēduꝫPro quo ꝯſiderādū eſt: ꝙ iob ī ſuis ꝓclamatōibꝰ q̄ruloſisinſtāter petebat: vt deꝰ reuelaret ſibi cām ſue flagellatōis cūip̄e credidiſſet ſe eē iuſtū: vn̄ ſupra iob. x. ca. deo dicebat: Indica mihi: cur me ita iudices? ad quam interrogationemin multis alijs locis videt̉ tendere quā tn̄ int̓rogatōem ſeuinqͥſitōem deꝰ in hoc capl̓o ⁊ in ſequēti on̄dit eē irratōnabilē ꝑ hūc modū. nā ꝯſtat ꝙ diuīa ꝓuidētia diſpoſuit oīa creata ꝓducēdo ea ẜm mēſurā ⁊ modū debite correſpōdentēcuiuſlibet rei exiſtētie ⁊ duratōni: qd̓ exēplificat pͥmo de terra: q̄ habitatōi hoīs cui loq̄bat̉ ē deputata: de qͦ dicit: Ubieras qn̄ ponebā fūdamēta terre ⁊cͣ. q. d. illa q̄ ꝑtinēt ad exiſtentiā terre ⁊ eiꝰ ſtabilitatē fuerūt ꝑ meā ꝓuidentiā fundata ⁊ menſurata ⁊ ſolidata te non exiſtēte: nec etiā nūc horūrōnem ad plenū ꝯprehendēte. Eodē modo intelligendū eſtqd̓ ſequit̉: Cū me laudarēt ſil̓ ⁊cͣ. q. d. per meā ꝓuidētiā diſpoſitū eſt vt a prīcipio creatōis me laudarēt aſtra matutina: ⁊ filij dei iubilarēt: cuiꝰ ꝓuidētie rōem tu plene non ſcisſimilit̓ hͦ mō ſequit̉: Quis ꝯcluſit oſtijs mare ⁊cͣ. ⁊ omnes
gG 5