Iob
aſtra matutina: ⁊ iubilarēt oēs filij dei? Quis concluſit oſtijs maͣre quandoerūpebat quaſi de vulua ꝓcedens: cum ponerē nubeveſtimētum eiꝰ: ⁊ caligineillud qͣſi pannis infātie obuoluerē? Circundedi illudterminis meis: et poſui vectem ⁊ oſtia: ⁊ dixi: Uſqꝫhuc venies: ⁊ non ꝓcedesampliꝰ: et h̓ ꝯfringes tumētes fluctꝰ tuos. Nu̓nꝗd pꝰortū tuū precepiſti diluculo: et on̄diſti aurore locumſuū. Nunquid tenuiſti concutiens extrema terre: et excuſſiſti īpioſ ex ea? Re̓ſtituetur vt lutum ſignaculū: etſtabit ſicut veſtimētuꝫ. Auferetur ab impijſlux ſua: ētbrachiū excelſum ꝯfringet̉Nu̓nꝗd īgreſſus es ꝓfun-
dum maris: ⁊ ī nouiſſimisabyſſi deambulaſti? Nu̓nꝗd aꝑte ſūt tibi porte mortis: et oſtia tenebroſa vidiſti? Nu̓nꝗd cōſideraſti latitudinem terre? Indica mihi ſi noſti oīa ī qu̓a via luxhabitet: ⁊ tenebraꝝ ꝗs locus ſit: ut ducas vnūquodqꝫ ad terminos ſuos: ⁊ ītelligas ſemitas domus eiusScie̓bas tūc ꝙ naſcituruseſſes: et numeꝝ dieruꝫ tuorum noueras? Nu̓nquid īgreſſuſ es theſauros niuisaut theſauros grādinis aſpexiſti: que p̄paraui in tēpus hoſtis: in die pugne ⁊belli? Per quam viaꝫ ſpargitur lux: diuiditur lux ſuper terram? Quis dedit vehementiſſimo imbri curſuꝫ: et viā ſonātis tonitrui:
matutina: qꝛ a principio ſimul creati fuerūt cū celo em̄pyreo an̄ diſtinctionem elementoꝝ: ⁊ hoc inducit̉ hͦ adon̄dendum ꝙ ꝓductio terre nō fuit neceſſaria ad manifeſtatōeꝫ diuiue ſapientie ⁊ glorie: cū iā an̄ ab angel̓ laudaretur. m ¶ Quis ꝯcluſit. Hic ꝯn̄ter on̄ditur immēſitas diuine ſapīein elemento aqueqd̓ ẜm ꝯditōnemnature ſue a prīcipio terrā circūdedit: ſed ex diuinadiſpēſatōne ſcm̄ ēvt aq̄ ꝯgregarent̉in locū vnum: vtſic appareret arida ad habitatōeꝫhoīm ⁊ aīaliū: vthabet̉ Gen̄. j. ⁊ hͦeſt qd̓ dicit̉: mQuis concluſitoſtijs .i. certis terminiſ. n ¶ Mare. in quo .ſ. ꝯgregant̉ aque: IoAn̄ erum. quaſid̓ vulua ꝓcedēſ .i.ex occulto diuinediſpoſitōnis. Deſcribit aūt ꝓductionem aque ꝑ modū pueri naſcentꝭeo ꝙ aqua eſt maxime formabilisin res viuaſ: vnde⁊ ſemina hoīm ⁊⁊aialiū ceterorumſūt humida. YCū ponereꝫ nube veſtimētū eiꝰ. nubes enī gnaͣntur ex exalatōnibus humidis q̄ maxime eleuant̉ a mari ⁊ ſic nubes ⁊ caligo fiūt ſuꝑ mare. q ¶ Circūdedi illud terminis meis .i. terminis a me diſpoſitis. r ¶ Et poſui vectē ⁊ oſtia .i. clauſurā ꝑ ripas altas ⁊ ſolidas: iō ſubdit̉:s ¶ Et hic ꝯfringes tumētes fluctus tuos. qꝛ fluctꝰ maris ꝯfringūtur ad rupeſ in litore exiſtēteſ. t ¶ NunqͥdHic cōſequēter on̄ditur immēſitas diuine ſapiētie ⁊ poteſtatis ī aere: cū dr̄: t ¶ Aūquid poſt ortū tuū precepiſti diluculo. vt appareret ſic ordinate ī aere ẜm diſpoſitōem tuā. v ¶ Et dn̄diſti aurore locū ſuū. vt ſic appareat in diuerſis locis ẜm varium ortū ſolis ī eſtate ⁊ hyeme ⁊ tꝑibus medijs: dicitur aūt diluculū prīcipiū dieiqn̄ primo incipit lux ſolis apparere. aurora vero quando lux ſolis ꝓcedens irradiat vapores exiſtētes in aerein oriētali parte: oīa iſta p̄miſſa ſūt ad on̄dendū inſufficiētiam ip̄iꝰ iob ad ꝯprehenſionē diuinoꝝ operū: ⁊ ꝑꝯſequēs ꝙ non ſit idoneus ad diſputandū cum deo.x ¶ Aunqͥd tenuiſti. Hic ꝯn̄ter on̄ditur immēſitas diuine ſapientie ⁊ ptātis in quibuſdaꝫ effectibus diuinisin elemētis: ⁊ pͥmo in terra dicēs: Nunqͥd tenuiſti cōcutiens extrema terre .i. faciēs terremotū tua virtute in qͦꝯcutiūtur exteriores ꝑtes terre. y ¶ Et excuſſiſti impios ex ea. qꝛ aliqn̄ terremotꝰ fit a deo ad punitōem īpiorū. z ¶ Reſtituet̉ vt lutū ſigna. lutū eī diuiſū cito reunit̉: ſic ſi aliqn̄ ꝑ t̓remotū fit aliqͣ ſciſſura ceſſāte t̓remotu recludit̉: a ¶ Et ſtabit ſic̄ veſtimētū. qd̓ ſtat ī integritate ſua poſtꝙͣ ē excuſſū: ſic ⁊ t̓ra pꝰ talē ꝯcuſſionē pꝰ tremotū. b ¶ Auferet̉ ab impijs lux ſua. qꝛ aliqn̄ pereūt
in terremotū: vt predcm̄ eſt. c ¶ Et brachiū excelſū ꝯfringetur .i. ptās ſuꝑboꝝ qͥ aliqn̄ in terremotū opprimuntur.d ¶ Nunqͥd ⁊cͣ. Hic on̄ditur propoſitū in effectibꝰ in aqͥscū dr̄: Nūquid ingreſſus es ꝓfundū maris. ad videndū eaque ibi latitāt. e ¶ Et ī nouiſſimis abyſſi deābulaſti .i. inremotiſſimis partibꝰoceani vbi nulluſ vnꝙͣ nauigauit. fNūquid aꝑte ſunt tibi porte mortis .i. inferni: qͥ a ſanctiſ d̓ſcribūtur eē ſub aqͥs in īferioribꝰ t̓re. g ¶ Etoſtia tenebroſa vidiſti. idē notatur ꝑ tenebroſa oſtia quod perportas mortis: hNunqͥd ꝯſideraſti latitudineꝫ terre. q̄ ẜmaſtrologos accipit̉ abauſtro in aqͥlonē: nulluſ vnꝙͣ hoīm potuittrāſire ab vno terminō ī aliū: qꝛ c̨ona torrida int̓media ē īpertrāſibilis ꝓpt̓ exceſſūcaloris. i ¶ Indicamihi Hic on̄ditur ꝓpoſitū in effectibꝰ quifiūt in aere: int̓ quosprimū locū tenet diffuſio lucis de die ⁊ tenebrarum de nocte ⁊quātū ad hͦ dr̄: iIndica mihi ſi noſtioīa. quaſi diceret: tuvideris hoc ſentire ineo ꝙ voluiſti cū deo diſputare k ¶ In qua via lux habitet. ī naturam ⁊ ꝓceſſum ip̄ius. l ¶ At ducas vnūquodqꝫ ad terminos ſuos. oīa enī inferiora per effectū lucis ſoliſ⁊ ſtellarū generātur: ⁊ ꝑ ſubtractioneꝫ eiꝰ qd̓ fit in tenebriscorrūpunt̉: ⁊ ſic ad ſuos terminos deducūtur. m ¶ Sc̓iebas tūc ꝙ naſciturus eſſes. quaſi diceret non: qꝛ cognoſcerepreſupponit eſſe. n ¶ Et numeꝝ dierum tuoruꝫ noueraſ.qui nō pōt ſciri determinate ab aliquo hoīe: niſi ex diuinareuelatōne: cū nihil incertiꝰ ſit mortis tempore. Conſequēter procedit ad effectus qui ſunt in medio interſticio aerisdices: o ¶ Nūquid ingreſſus es theſauros niuis. theſ auri niuis dicūtur exalatiōes humide: ex quarum congregation generantur niues ⁊ etiam grādines: quando congelantur frigore. p ¶ Que p̄paraui in tempꝰ hoſtis .i. ad punitōnem hoſtium in bellis hoc modo fuit debellatus ſiſaracum exercitu ſuo: vt habetur Iudicuꝫ quarto capl̓o: ⁊ philiſtei orante ſamuele: vt habetur primo regum. vij. ca. ⁊ qꝛpoſt tēpeſtatē ſequitur ſerenitas: iō ſubdit̉: q ¶ Per quāviam ſpargitur lux. quantum ad ſui claritatem in acre.r ¶ Diuiditur eſtus ſuper terram. quia ad diffuſionem lucis ſequitur intentio caloris. Conſequenter procedit ad actus ventorum quibus impellūtur nubes ⁊ pluuie dicens:s ¶ Quis dedit vehementiſſimo imbri curſum ſuum.hoc habet ex impetu venti eum propellentis: ſed impetusventi vlterius reducitur in diſpoſitōnem diuinam: que nōeſt ad plenum inueſtigabilis a nobis. t ¶ Et viam ſonantis tonitrui. ⁊ dicit viam: quia ſonitus tonitrui non eſt ſicut rei permanentis in vno loco: ſed tranſeuntis de loco ad locum: cuius cauſa finalis ſubditur cum ⁊
dicitur:g G 4