Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iob

aſtra matutina: iubilarēt oēs filij dei? Quis concluſit oſtijs maͣre quandoerūpebat quaſi de vuluacedens: cum ponerē nubeveſtimētum eiꝰ: caligineillud qͣſi pannis infātie obuoluerē? Circundedi illudterminis meis: et poſui vectem oſtia: dixi: Uſqꝫhuc venies: non ꝓcedesampliꝰ: et ꝯfringes tumētes fluctꝰ tuos. Nu̓nꝗd pꝰortū tuū precepiſti diluculo: et on̄diſti aurore locumſuū. Nunquid tenuiſti concutiens extrema terre: et excuſſiſti īpioſ ex ea? Re̓ſtituetur vt lutum ſignaculū: etſtabit ſicut veſtimētuꝫ. Auferetur ab impijſlux ſua: ētbrachiū excelſum ꝯfringet̉Nu̓nꝗd īgreſſus es ꝓfun-

dum maris: ī nouiſſimisabyſſi deambulaſti? Nu̓nꝗd aꝑte ſūt tibi porte mortis: et oſtia tenebroſa vidiſti? Nu̓nꝗd cōſideraſti latitudinem terre? Indica mihi ſi noſti oīa ī qu̓a via luxhabitet: tenebraꝝ ꝗs locus ſit: ut ducas vnūquodqꝫ ad terminos ſuos: ītelligas ſemitas domus eiusScie̓bas tūc naſcituruseſſes: et numeꝝ dieruꝫ tuorum noueras? Nu̓nquid īgreſſuſ es theſauros niuisaut theſauros grādinis aſpexiſti: que p̄paraui inpus hoſtis: in die pugnebelli? Per quam viaꝫ ſpargitur lux: diuiditur lux ſuper terram? Quis dedit vehementiſſimo imbri curſuꝫ: et viā ſonātis tonitrui:

matutina: qꝛ a principio ſimul creati fuerūt celo em̄pyreo an̄ diſtinctionem elementoꝝ: hoc inducit̉ adon̄dendum ꝓductio terre fuit neceſſaria ad manifeſtatōeꝫ diuiue ſapientie glorie: an̄ ab angel̓ laudaretur. m Quis ꝯcluſit. Hic ꝯn̄ter on̄ditur immēſitas diuine ſapīein elemento aqueqd̓ ẜm ꝯditōnemnature ſue a prīcipio terrā circūdedit: ſed ex diuinadiſpēſatōne ſcm̄ ēvt aq̄ ꝯgregarent̉in locū vnum: vtſic appareret arida ad habitatōeꝫhoīm aīaliū: vthabet̉ Gen̄. j.eſt qd̓ dicit̉: mQuis concluſitoſtijs .i. certis terminiſ. n Mare. in quo .ſ. ꝯgregant̉ aque: IoAn̄ erum. quaſi vulua ꝓcedēſ .i.ex occulto diuinediſpoſitōnis. Deſcribit aūt ꝓductionem aque mo pueri naſcentꝭeo aqua eſt maxime formabilisin res viuaſ: vnde ſemina hoīm ⁊⁊aialiū ceterorumſūt humida. Y ponereꝫ nube veſtimētū eiꝰ. nubes enī gnaͣntur ex exalatōnibus humidis maxime eleuant̉ a mari ſic nubes caligo fiūt ſuꝑ mare. q Circūdedi illud terminis meis .i. terminis a me diſpoſitis. r Et poſui vectē oſtia .i. clauſurā ripas altas ſolidas: ſubdit̉:s Et hic ꝯfringes tumētes fluctus tuos. qꝛ fluctꝰ maris ꝯfringūtur ad rupeſ in litore exiſtēteſ. t NunqͥdHic cōſequēter on̄ditur immēſitas diuine ſapiētie poteſtatis ī aere: dr̄: t Aūquid poſt ortū tuū precepiſti diluculo. vt appareret ſic ordinate ī aere ẜm diſpoſitōem tuā. v Et dn̄diſti aurore locū ſuū. vt ſic appareat in diuerſis locis ẜm varium ortū ſolis ī eſtate hyeme tꝑibus medijs: dicitur aūt diluculū prīcipiū dieiqn̄ primo incipit lux ſolis apparere. aurora vero quando lux ſolis ꝓcedens irradiat vapores exiſtētes in aerein oriētali parte: oīa iſta p̄miſſa ſūt ad on̄dendū inſufficiētiam ip̄iꝰ iob ad ꝯprehenſionē diuinoꝝ operū:ꝯſequēs non ſit idoneus ad diſputandū cum deo.x Aunqͥd tenuiſti. Hic ꝯn̄ter on̄ditur immēſitas diuine ſapientie ptātis in quibuſdaꝫ effectibus diuinisin elemētis: pͥmo in terra dicēs: Nunqͥd tenuiſti cōcutiens extrema terre .i. faciēs terremotū tua virtute inꝯcutiūtur exteriores ꝑtes terre. y Et excuſſiſti impios ex ea. qꝛ aliqn̄ terremotꝰ fit a deo ad punitōem īpio. z Reſtituet̉ vt lutū ſigna. lutū diuiſū cito reunit̉: ſic ſi aliqn̄ t̓remotū fit aliqͣ ſciſſura ceſſāte t̓remotu recludit̉: a Et ſtabit ſic̄ veſtimētū. qd̓ ſtat ī integritate ſua poſtꝙͣ ē excuſſū: ſic t̓ra pꝰ talē ꝯcuſſionē pꝰ tremotū. b Auferet̉ ab impijs lux ſua. qꝛ aliqn̄ pereūt

in terremotū: vt predcm̄ eſt. c Et brachiū excelſū ꝯfringetur .i. ptās ſuꝑboꝝ aliqn̄ in terremotū opprimuntur.d Nunqͥd ⁊cͣ. Hic on̄ditur propoſitū in effectibꝰ in aqͥs dr̄: Nūquid ingreſſus es ꝓfundū maris. ad videndū eaque ibi latitāt. e Et ī nouiſſimis abyſſi deābulaſti .i. inremotiſſimis partibꝰoceani vbi nulluſ vnꝙͣ nauigauit. fNūquid aꝑte ſunt tibi porte mortis .i. inferni: a ſanctiſ d̓ſcribūtur ſub aqͥs in īferioribꝰ t̓re. g Etoſtia tenebroſa vidiſti. idē notatur tenebroſa oſtia quod perportas mortis: hNunqͥd ꝯſideraſti latitudineꝫ terre. ẜmaſtrologos accipit̉ abauſtro in aqͥlonē: nulluſ vnꝙͣ hoīm potuittrāſire ab vno termi ī aliū: qꝛ c̨ona torrida int̓media ē īpertrāſibilis ꝓpt̓ exceſſūcaloris. i Indicamihi Hic on̄diturpoſitū in effectibꝰ quifiūt in aere: int̓ quosprimū locū tenet diffuſio lucis de die tenebrarum de noctequātū ad dr̄: iIndica mihi ſi noſtioīa. quaſi diceret: tuvideris hoc ſentire ineo voluiſti deo diſputare k In qua via lux habitet. ī naturam ꝓceſſum ip̄ius. l At ducas vnūquodqꝫ ad terminos ſuos. oīa enī inferiora per effectū lucis ſoliſ ſtellarū generātur: ſubtractioneꝫ eiꝰ qd̓ fit in tenebriscorrūpunt̉: ſic ad ſuos terminos deducūtur. m Sc̓iebas tūc naſciturus eſſes. quaſi diceret non: qꝛ cognoſcerepreſupponit eſſe. n Et numeꝝ dierum tuoruꝫ noueraſ.qui pōt ſciri determinate ab aliquo hoīe: niſi ex diuinareuelatōne: nihil incertiꝰ ſit mortis tempore. Conſequēter procedit ad effectus qui ſunt in medio interſticio aerisdices: o Nūquid ingreſſus es theſauros niuis. theſ auri niuis dicūtur exalatiōes humide: ex quarum congregation generantur niues etiam grādines: quando congelantur frigore. p Que p̄paraui in tempꝰ hoſtis .i. ad punitōnem hoſtium in bellis hoc modo fuit debellatus ſiſaracum exercitu ſuo: vt habetur Iudicuꝫ quarto capl̓o: philiſtei orante ſamuele: vt habetur primo regum. vij. ca. qꝛpoſt tēpeſtatē ſequitur ſerenitas: ſubdit̉: q Per quāviam ſpargitur lux. quantum ad ſui claritatem in acre.r Diuiditur eſtus ſuper terram. quia ad diffuſionem lucis ſequitur intentio caloris. Conſequenter procedit ad actus ventorum quibus impellūtur nubes pluuie dicens:s Quis dedit vehementiſſimo imbri curſum ſuum.hoc habet ex impetu venti eum propellentis: ſed impetusventi vlterius reducitur in diſpoſitōnem diuinam: queeſt ad plenum inueſtigabilis a nobis. t Et viam ſonantis tonitrui. dicit viam: quia ſonitus tonitrui non eſt ſicut rei permanentis in vno loco: ſed tranſeuntis de loco ad locum: cuius cauſa finalis ſubditur cum

dicitur:g G 4