¶ Iob

loco miſericordie ſue easiuſſe̓it īuēiri. Auſculta heciob: ſta ⁊ ꝯſidera mirabiliadei. Nu̓nꝗd ſcis quādo p̄cepit deus pluuijs: u̓t oſtēderet lucem nubium eius?Nunꝗd noſti ſemitas nubiū magnas: et ꝑfectas ſciētias? None̓ veſtimenta ſuacalida ſunt cū ꝑflata fueritterra auſtro? Tu̓ forſitā cueo fabricatus es celos: quiſolidiſſimi quaſi ere fuſi ſūtOn̄dē nobis quid dicamꝰilli. Nos ꝗppe īuoluimur

tenebriſ. Quis narrabit eiq̄ loquor? Etiam ſi locutuſfuerit: homo deuorabit̉: atnūc nō videret lucē. Sūbito aer cogetur in nubes: ētvētꝰ trāſiēs fugabit eaſ. Abaꝗlone auꝝ venit: et a deoformidoloſa laudatio. Digne̓ euꝫ inuenire nō poſſumus. Magnus fortitudīeet iudicio ⁊ iuſticia: ēt enarrari nō pōt. Ideo timebūteū viri: e̓t nō audebūt cōtēplari omnes qui ſibi videntur eſſe ſapientes.

Ioco miſericordie ſue eas iuſſerit inueniri. reputat̉ eniꝫeffectus diuine miſericordie qn̄ in locis calidis ⁊ ſiccisfiūt pluuie. z ¶ Aſculta hec iob. Hic cōſequēter inducit iob ad predictoꝝ attentōem: quaſi hoīeꝫ pre triſticiaabſorptū ab intellectu rōnabilium: ⁊ tn̄ circa idem primo nititur on̄dere ipſiꝰ iob ignorantiam: 2º reuertitur ad declaranduꝫ ex quibuſdāeffectibꝰ dei ſapiētiam: ibi Subitoaer. Circa primūdic̄: Auſculta heciob. diligenter.⁊ ¶ Sta ⁊ ꝯſidera. nō tranſitorieſꝫ cū magna deliberatōne aMirabilia dei: alias miracula .i.oꝑa eiꝰ q̄ non pn̄tad plenū ꝑſcrutari: vt ſic temēarienō reprehēdas iudicia dei: Et cōſequent̓ reſumit aliqua de predictis: vt aliqͥd addat d̓cēs: b ¶ Nunqͥd ſcis:quaſi diceret non. īmo totalit̓ ignoras. c ¶ Qn̄ p̄cepitdeus pluuijs .i. diſpoſuerit: ⁊ tēpore pluuioſo d ¶ Uton̄deret lucē nubiū eē. qd̓ maxime fit ī apparitōe iridisqͥ apparet tꝑe pluuioſo: ⁊ tn̄ philoſophi quātūcūqꝫ ſapiētes pauca valde ⁊ generalit̓ ⁊ imꝑfecte cognoueruntde natura iridis. e ¶ Nunqͥd noſti ſemitas nubiū eiuſmagnas. qꝛ mouent̉ ꝑ aerē magnū ⁊ ſpacioſū. f ¶ Eꝑfectas ſciētias. dicit aūt ſcīas in plurali: qꝛ imp̄ſſioaeris de quibꝰ dcm̄ eſt: ⁊ adhuc dicet̉: in nubibꝰ gn̄iō noticia eaꝝ dependet ex noticia nubiū. g ¶veſtimēta tua calida ſūt ⁊cͣ. Auſter enī flat a reglida: vt p̄dictū ē: ⁊ iō calefacit aereꝫ ⁊ hoīm veſtircorpora. oīa iſta poſuit heliu ad deſignandum ꝙ erantignota ipſi iob: ⁊ iō deriſorie ſubdit: h ¶ Tu forſitancū eo fabricatus es celos. qͥ facti ſūt a deo ꝑ creatōem: īqua nulla ꝑſona d̓o cooꝑatur. i ¶ Qui ſolidiſſimi qͣſi ere fuſi ſunt. dicūtur aūt ſolidi: eo ꝙ nō ſūt diuiſibileſſicut aer ⁊ aqͣ que diuidūtur ⁊ reuniūtur. Soliditaſ enīꝓpͥe ⁊ alie qͣlitates elemētareſ nō ſūt in celis qͥ ſūt alteriꝰnature. k ¶ On̄de nobis quid dicamꝰ ⁊cͣ. q. d. tu ſoluſes ſapiēs: ⁊ nos oēs ſumꝰ īuoluti tenebris ignorātie: qd̓dic̄ deriſorie quātū ad ip̄ꝫ iob: tn̄ ẜm veritateꝫ hoīes ſapientes ⁊ ſi habeāt de diuinis operibꝰ aliquā noticiam:tn̄ plura ignorāt ꝙͣ ſciūt: iō ſubdit̉: l ¶ Quiſ narrabitei q̄ loquor. q. d. nullꝰ: qꝛ illa q̄ ꝓ maiori ꝑte ignorāturnō enarrant̉ niſi valde defectiue: vn̄ ſubdit̉: m ¶ Etiaſi locutꝰ fuerit homo deuorabitur .ſ. eiꝰ verbū a magnitudine materie: ſicut modicꝰ fluuiꝰ a mari: Alit̓ punctatur ab aliqͥbus ſic: Etiā ſi locutꝰ fuerit .ſ. deꝰ: n ¶ Hōmo deuorabit̉ .i. nō poterit ſuſtinere: vn̄ Exodi. xx. Filijiſrl̓ ex locutōe domini pauore ꝯcuſſi dixer̄t moyſi: Loqͥre tu nobis ⁊ audiemꝰ: ⁊ nō loqͣtur nobis dn̄s: ne fortemoriamur. o ¶ Subito aer. On̄ſa ipſiꝰ iob ignorātiareuertit̉ ad tangendū quoſdā effectus dei mirabiles adꝯcludendū defectū humane ſapiētie reſpectu diuine excellētie dicēs: Subito aer coget̓ .i. cōdēſabitur ī nubes.hoc enim videmus accidere ꝙ aliqn̄ aere exiſtēte valdepuro: ꝙ ſubito ꝯdenſatur in nubes. p ¶ Et vētus trā-

ſiens fugabit eas qꝛ ſi vētus aqͥlonaris qͥ diſſipat pluuias:vt hr̄ ꝓuer .xxv. incipiat fortit̉ flare: diſſipabit illas nubeſ.vel trāſferret ad aliā regionē: ⁊ tales mutatōes ſubite ſuntnobis mirabiles. q ¶ Ab aqͥlone auꝝ venit. qꝛ ſūt ibi alique minere auri. vn̄ libro de ꝓprietatibuſ reꝝ dicitur: ꝙ inmōtibꝰ ſaxonie q̄ ſūtverſus aquiloneꝫ oīametalla fere fodiuturpreter ſtagnū ⁊ hoc ēetiā mirabile: qꝛ regiones aqͥlonares ſuntvalde frigide. Auruꝫaūt generatur ī viſceribꝰ terre a calore ſol̓ibidē terram penetrāte ⁊ materiam digerēte: que magis eſt digeſta in auro ꝙͣ in alijsmētall̓. oīa tn̄ iſta mirabilia ⁊ maiora ꝓcedunt ex diuina ſapīaiō ſubdit̉: r ¶ Et adeo formidoloſa laudatō. ex diuina enimexcellētia procedit ꝙhoīes quatūcunqꝫ ſapiētes laudant eū cuꝫformidine: eo ꝙ non pn̄t ſufficiēter laudare: ẜm illud Eccl̓.xliij. Bn̄dicētes magnificate deū ꝙͣtū poteſt: maior ē enī oīlaude. Illa aūt opera ſolēt hoīes cū formidine facere: q̄ neſciunt ſufficienter agere: iō ſubdit̉: s ¶ Digne eū inuenirenon poſſumus. ⁊ hoc ꝓpt̓ ſuam excellentiam ad quā ſe habet intellectus noſter ſicut oculus noctue ad lucē ſolis: ideoſubditur: t ¶ Magnus formidine. in rerum ꝓductōne:v ¶ Et iudicio ⁊ iuſticia. in eaꝝ gubernatōe: qꝛ omnia diſponit in pondere ⁊ mēſura: vt dr̄ Sapiē. xj. x ¶ Et enarrari non pōt. ſufficienter a nobis: ſicut nec intelligi ꝓpt̓ qd̓dicit gregoriꝰ balbutiēdo: Pro vt poſſumꝰ excelſa dei reſonamus. ⁊ ꝓpoſitione ſexta de cauſis dicitur: Cauſa primaſuperior eſt omni narratōne. ⁊ ideo deficiunt lingue a narratione eiꝰ niſi propt̓ narratōeꝫ eē ipſiꝰ. Et ex dictis concludit intentū dicēs: y ¶ Ideo timebūt eū viri. quātūcunqꝫfortes ſint ⁊ audaces. z ¶ Et nō audebunt contemplari.quaſi perfectam eius noticiam aſſecuti vel aſſecuturi. 2Omneſ qͥ ſibi vident̉ ēe ſapientes .i. illi qui plura ſciūt de effectibus diuinis: quia quanto ſunt ſapientiores: tanto magis percipiunt defectum ſue noticie: maxime circa diuina.vnde ⁊ ſapiens ſocrateſ dicebat: hoc tm̄ ſcio qd̓ neſcio ẜmꝙ refert Hieronymus ī epiſtola ad paulinū de oībus ſacreſcripture libris. Ex predictis aūt patet ꝙ heliu in aliquibuſcū ip̄o iob concordabat. in alijs aūt intellectum ipſius iobnon bene capiebat: ⁊ frequenter opprobria cōtra iob īmiſcebat: propter que iob noluit ſibi reſpondere: ſed magis tacere: volēs ſe a ꝯtentionibus ẜm dictum apoſtoli ſegregare¶ In capl̓o. xxxvij. vbi dicitur in poſtilla: Ex predictis patet ꝙ heliu in aliquibus cū ip̄o iob ꝯcordabat. ¶ Additō.Uod autem iob nolebat reſpondere helii ſicut fecit alijs ſocijs ſibi contradicentibus: poſſet eſſe duplex rō. Prima ſcilicꝫ ꝙ heliu ſicut dcm̄ fuit loquebatur ex arrogantia intendendo principaliter vilipendereipſum iob: vnde dicebat illi ſupra. xxxiij. capl̓o: Tace ⁊ docebo te ſapientiam. ⁊ in. xxxiiij. dicit: Iob autem ſtultē locutus eſt: ⁊ verba illiꝰ non ſonant diſciplinam. ⁊ ſic in alijslocis: ⁊ ideo iob ipſi heliu non curauit reſponpondere videns ꝙ intentio ſua verſabatur circa vanam gloriam: vtvitaret ne forte incideret in hoc vicio diſputando: in quo

g G 3