Liber
Uper hͦ expauit cormeū: ⁊ emotū ē de loco ſuo. Au̓diet auditōnemin terrore vocis eius: ⁊ ſonuꝫ de ore illius ꝓcedēteꝫ.Sūbter omnes celos ipſeconſiderat: ⁊ lumen illiusſuꝑ terminos terre. Poſteū rugiet ſonitus: tōnabitvoce magnitudinis ſue: etnō inueſtigabit̉ cuꝫ auditafuerit vox eiꝰ. Tonabit deꝰī voce ſua mirabilit̓: qui facit magna ⁊ inſcrutabilia.Qui p̄cipit niui vt d̓ſcēdatin terrā: ⁊ hyemis pluuijs⁊ bymhri fortitudinis ſue.
Qui in manu oīm hoīm ſignat: ut nouerit ſīguli oꝑaſua. Ingredietur beſtia latibulū ſuū: et ī antro ſuo morabit̉. Ab īterioribꝰ egredietur tēpeſtas: et ab arcturofrigꝰ: flātē deo ꝯcreſcit geluet rurſū latiſſime fūdūt̉ aq̄.Frūmētū deſiderat nubes⁊ nubes ſpargūt lumen ſuum. Que luſtrāt cūcta percircuitum quocunqꝫ easvoluntas gubernantis duxerit ad omne quod preceperit illis ſuper facieꝫ orbis terraꝝ: ſiue ī vna tribu:ſiue ī terra ſua: ſiue ī qͦcūqꝫ
N capl̓o. xxxvj. vbi dr̄: Immanibꝰ abſcōdit lumen.poſtillator cū btō Grego. xxviij. moral̓. caͦ. xiiij. deꝑuis. ⁊. ix. de magnis ⁊ gloſa ordinaria exponit deluce veritatis q̄ occultat̉ īmanibꝰ. vocāt aūt īmanes qͥ ſe inlatis cogitatōibꝰ extollūt: ⁊ ſic īmanibꝰ vna dictio ē: a nōiatiuo īmaniſ deriuataſed burgen̄. cū ſanctothoma li in manibuſexponēdo dicit eē ablatiuū illius noīatiuimanus rectū a p̄poſitōne in: qꝛ exponūt illud dictu de luce corporali q̄ in manibusdei ē: qꝛ eiꝰ ptāte cōicatur ⁊ occultat̉: ⁊ qꝛrecedūt a ſācto gregorio ⁊ gloſa ordinariain voce: recedūt etiaꝫin vociſ ſignificatōneſed tn̄ ſine rōne. hͦ aūtqd̓ ſequit̉ ānūciat deea amico ſuo: Expōitvno mō de luce corporali: ſimilit̓ ꝑ quedam q̄ dicit burg. vera ⁊ ꝓprijſſime dictaq̄ tn̄ ẜm fidem nr̄ammihi vidēt̉ falſa ⁊ erronea. adducit enimopinionē platonicoꝝ dicētiū: ꝙ aīe deriuātur a natura ſtellaꝝ: ⁊ que ſuā dignitatē ſeruāt viuēdo ẜm rectaꝫ rōnem reuertuntur ad claritatē ſtellaꝝ vn̄ defluxerūt: ⁊ cetera q̄ deſōno ſcipionis allegat q̄ ad errorē origenis ī ſuo pyarchonreduci pn̄t: q̄ ⁊ eis ſimilia fides catholica deridet q̄ tn̄ iſtaſenex burgē. ꝓ ſacre ſcpͥture expoſitōne adducere nō veret̉.Fides enī vera docet aīas infūdēdo creari ⁊ creādo infūdi.dānat aūt eas a natura ſtellaꝝ deriuari ⁊ reliqua: q̄ qꝛ manifeſta ſūt apud oēs catholicos doctores nō indigēt ampliori pertractatōne.Ca. XXXVII.Uper hoc expauit cor meū. Iſte pauor ē admiratōnis .ſ. qn̄ hō terrenꝰ efficit̉ ciuis celeſtis. vel pōt exponi ꝙ ſit pauor timoris videlicet ꝙ heliu timeret priuari hac luce ſuis demeritis: qꝛ neſcit hō vtrū amore velodio dignꝰ ſit: vn̄ ſubdit̉: b ¶ Audiet auditōeꝫ ī t̓rore vocis eius. qꝛ lux p̄dicta nō eſt ꝑꝑata oībꝰ: ſꝫ ſolū dilectꝭ: vt dictū ē: annūciat de ea amico ſuo: ⁊ iō debet qͥlibet timere neforte nō ſit de uūo dilectoꝝ propter defectu bonoꝝ operū:qͥ non latet deū: vn̄ ſubdit̉: c ¶ Subt̓ oēs celos ip̄e cōſiderat. qꝛ nō ſolū ſuperiora det̓minate cognoſcit: vt dicebantaliqͥ erronei: vt hr̄ ſupra. xxij. Circa cardineſ celi ꝑambulatnec nr̄a ꝯſiderat. īmo etiā inferiora quātūcūqꝫ minima determinate cognoſcit. d ¶ Poſt eum. Hic reuertitur ad effectus dei ſenſibiles: ⁊ pͥmo tāgit aliqͦs effectꝰ gnaͣtos in nubibus: ⁊ 2º ip̄as nubes: ibi Frumētū. Circa pͥmū incipit a tonitruo: qͥ cauſat̉ in nubibꝰ tꝑe calido dicēs: Poſt eū rugierſonitus .ſ. tonitrui: ⁊ dicit: Poſt eū. qꝛ effectꝰ poſterior ē ſuacauſa. e ¶ Tonabit voce magnitudinis ſue. dr̄ autē voxtonitrui vox magnitudinis dei: qꝛ eſt quidā effectus ipſiusCauſa enī prima priꝰ influit in cauſatū ꝙͣ alie cauſe ſcd̓e: vthr̄ prima ꝓpoſitōe de cauſis. f ¶ Et nō inueſtigabit̉ .ſ. abhoīe in ꝑticulari ⁊ ꝑfecte. lꝫ enī philoſophi aliqͣ dixerūt denatura tonitrui ⁊ aliaꝝ īpreſſionū que generantur in nubibus: hoc tn̄ fuit in gnaͣli tm̄ ⁊ valde imꝑfecte: vt hr̄ ꝑ philoſophū in prīcipio libri metheoroꝝ: iō ſubdit̉: g ¶ Qui fa
rat̉ in nubibꝰ tꝑe frigido dicēs: h ¶ Qui p̄cipit niulvt deſcēdat. qꝛ ẜm dei ordinatōem ſit deſcēſus niuium⁊ pluuiaꝝ: ⁊ qꝛ p̄dcā veritas tēpoꝝ ẜm calorē ⁊ frigꝰ ⁊diuerſarū imp̄ſſionū deſeruit vtilitati hoīm: iō ſubdit̉i ¶ Qui ī manu oīm hoīm ſignat .i. potētie hoīm operatiue q̄ ꝑ manuꝫdeſignat̉: q̄ eſt organū organoꝝ aſſignat vaietateſ tēpoꝝ. k ¶ Ut nouerit ſinguli oꝑaſua .i. vt attēdantoꝑbꝰ ſuis tꝑa apta: aliqͥbus eī oꝑibus magiſ ē aptūtp̄us pluuioſum:aliquibꝰ vero ſiccū: aliqͥbꝰ caliduꝫaliquibꝰ frigiduꝫ:⁊ ſic d̓ alijs. ⁊ hecetiā varietas ꝓcedit vſqꝫ ad aīaliavt vario modo ſehabeāt: iō ſb̓dit̉:l ¶ Ingrediet̉ beſtia latibulū ſuū.ꝓpt̓ intēperiē aeris. m ¶ Et ī antro ſuo morabit̉.tꝑe ꝯuenienti adquieſcendum ẜm nature ſue moduꝫ: Conſequenter tangit de origine vētorum principalium: qui ſunt auſter ⁊boreas dicēs: n ¶ Ab interioribꝰ egredietur tempꝰ. ꝑinteriora intelligitur pol̓ antarticꝰ qͥ ſemꝑ eſt nobis occultus: a ꝑte aūt illa flant venti auſtrales: qui inter ventos ſunt magis impetuoſi: nō eſt tn̄ ꝑ hoc intelligenduꝫꝙ auſter incipiat flare a polo antartico: ſed magis incipit a tropico eſtiuali: vt hr̄ ſcd̓o metheoroꝝ. dicitur autem auſter egredi a polo antartico: qꝛ tropicꝰ eſtiualisvn̄ flare incipit eſt a ꝑte illa reſpectu nr̄e habitatōniso ¶ Et ab arcturo frigus. arcturus eſt quedā conſtellatio qͥ alio nomine dr̄ vrſa: ⁊ voluit̉ circa polū articum:vnde flant venti boreales qͥ ſunt magis frigidi: ⁊ iō ex ila parte dr̄ friguſ venire. p ¶ Flante deo ꝯcreſcit geluquia flantibus ventis borealibꝰ gelū auguenitat̉. 1qEt rurſum latiſſime fundunt̉ aque. qꝛ cuꝫ ab oppoſitoſcꝫ ab auſtro īcipiūt vēti flare fint pluuie. r ¶ Frumētum ⁊cͣ. Hic ꝯn̄ter tangit de nubibꝰ in qͥbus fiūt imp̄ſſiones p̄dicte dicēs: Frumentum deſiderant nubeſ. ⁊ hocduplici rōne: Una ē quia quādo ē nimiꝰ calor aduriturfrumentū in campo creſcens: ⁊ ꝑ nubes tunc tꝑatur calor vt nō areſcat: ſed magis creſcat. Alia ē quia per nubes fūduntur aque ad terre humectatōem: ⁊ frumentinutritionem: ⁊ ſic frumentum dicitur deſiderare nubequia quelibet res naturaliter deſiderat ſuam perfectioneꝫ: ⁊ hoc modo dr̄ primo phyſicoꝝ: ꝙ materia appetit formaꝫ: ſicut turpe bonū. s ¶ Que cuncta luſtratper circuitum. quia nubes non ſemper ſtant in eodemloco: ſed mouentur circa hemiſperium noſtrum. ItQuocunqꝫ eas voluntas gubernantis .ſ. dei d ¶ Duxerit. quia ẜm eius diſpoſitionem mouentur. x Siue in vno tribu: ſiue in terra ſua ⁊cͣ. quia aliquando cōtingit ꝙ in eadem regione vapores eleuantur: ⁊ in nubes condenſantur: ⁊ in pluuias conuertuntur ¶ Aliquando autem contingit ꝙ mouentur ad aliam regionnem anteꝙͣ conuertantur in pluuiā. y ¶ In qͦcunqꝫ